Zerre Zerre Bu Kâinat Biz Gülen İnsan Kokmalı

Kavgalı gürültülü olsa da bu şehirler

Bizi alıp bizden götürse de bu iller

Yaşamak zorundayız bir lokma ekmek kavgası için

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Ne şenlik kaldı ne bir tatlı gülümseme

Yuttu bu şehirle çok kazanma hırsıyla kendini bilmeme

Akşam yatış sabah kalkış bir telaş kimseyi görmeme

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Ne toprak kaldı ne bir açan taze bir çiçek

Bu güzellikler acep ne zaman geri gelecek

Yoksa farkına varmadan bu hayat böyle çiçeksiz mi geçecek

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Gönüller ki gülmenin sevmenin varmanın kapısı

Vatan toprağında vatanın gönüllerde bir yansıması

Aynı din iman vatan bayrak ile bir yöne birlikte varılması

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Zerre zerre bu kâinat biz gülen insan kokmalı merhametle

Söyler misiniz bu göğsümüzde taşıdığımız bu kin nedir

Var imanınla birlik kardeşlikle bu kin nefreti devir

Yüce Rahman sana verdiği imanla her yaptığını bilir

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Aşk İle Gel Mesafeler Ülkeler Şehirler Fetih Edelim Dedim...

Gönlünde beni oku beni bana anlat istedim, seni sevdim, anlat dedim beni bana, sende beni sevdim anlatayım dedim seni sana, seni sevmemi istemedin, seni sana anlatmamı istemedin, sevda yükünü almadın, hezeyanları aldın gönlüne terk ettin gittin. Sana yarınları mutlulukla gülümsetecek aşk yerine, hezeyanlarınla seni yok sayacak yarınlara koştun, sen bana beni öğret anlat dedim, bende seni sana öğreteyim aşk vadisinde dedim, kaçtın gittin.

Şehirlerimi sokaklarım mahallemi seninle kurdum, senin gözlerinle ışıklansın istedim, sen sessizliği yüklenerek, hezeyan ve hüsranların sokağına, şehrine sokaklarına koştun, avuçlarımda duamda hep sen vardın, inanmadın ya da korktun, masum olmayı seçmedin arzularının esiri oldun... Sende haklısın dünyada Leylalar mecnunlar kalmadı, Yusuflar, Züleyha'lar kalmadı...

Aşk sevda ile atmayan yürekler kaldı bu dünyada olsun biz farklı olabilirdik dinlemedin beni, hüsranların sana anlatır, çekeceğin kahrın karanlığının içinde... Olsun varsın Leylalar şehirde, mecnunlar çölde kalsın... Sol yanım boş olsa da, sol yanım hala sızlasa da, aşk meydanı hala benim, karanlık meydanlarda hala senin, arzularınla kurduğun şehirler senin, aşk ile kurduğum şehirler ise hala benim, senin arzularınla yıkılan dünyan yıkılınca hüsran içinde kalacaksın, koş gel benim dünyama orada yaşa ama bensiz yaşa, anla hatanı bil o zaman hatanı bil kıymetimi.Aşk ait gözlerinde sözlerinde ışık olmalı,yoksa boş gönülde boş olanla bir ömür hayat sürmez...

Aşk ile gel mesafeler ülkeler şehirler fetih edelim dedim,sen yalnızlığı keşif etmeye gittin.Ben kalabalıkların içinde yüreğinde aşk merhamet olanların şehrindeyim, sen yüreğine prangalar vuran yarını olmayan şehirleri seçtin gittin, ne diyeyim herkesin kendi seçimi, zorla güzellik olmuyor gülüm, sol yanım boş olsa da, sızım sızım sızlasa da, ben arzularını seçen değil Mecnununa, Leyla olanı arıyorum, bulamazsam da, Leyla olmaya aday olanı belki bulurum, belki oda benim gibi mecnununu arıyordur. Ben azdan çok olanı istiyorum, sen çoktan çok olanı istiyorsun, haydi rast gele, herkesin hayatı rast gele...

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-