Hiç Dürüst Değildi

Düz yolda yürüyemedi düştü yüz üstü

Kendi kazdığı kuyuya düştü insanlara küstü

Niyeti fikri ile hiç dürüst değildi

Kendi kazdığı kuyuya kendisi düştü

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Gözü gönlü meyhanede bardaydı

Niyeti sadece kendi içindi istediği bol kazançtı

Gözü kulağı elinde salladığı zardaydı

Salladı olmadı zar tuttu olmadı yan geldi      

Elinde matkap vardı yanlışlıkla dizini deldi

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Elden ne gelir fikirsizle dünyaya yaşamaya geldik

Yaptığınla yolun eğri dedik birde fırçayı yedik

Yolda giderken çukur eşti içine düştü gördük

Gün oldu zaman geldi çok şükür gerçeği gördük

Şaşırdılar bir anda olamaz dediler gömüldük

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Kul Mehmet’im derim sana ey densiz

Ne yaptığı ile kendini bilmeyen ey edepsiz

Peşine düştüklerin seni kandırır ayık derim nefessiz

Bak işte batı denilen peşinde koştuklarının hepsi şerefsiz

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

İlacım Yokluğun

Yüreğimde fırtınalar eser

Acıları dillerimi keser

Bu hasretim bana yeter

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Bana bakanlar beni kınadı

Hasretini içtim ruhum canlandı

Bu ayrılık ikimizi de sınadı

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Gizlemiyorum gözyaşlarımı

Sırtımda sensizlik yüküm

Sırtını bana döndü bana yarınlarım

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Teselli aramıyorum meyhanelerde

Bahaneler yok sözlerimde

Hasretimi taşıyorum gönlümde

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Ben olayım gafil şaşkın

Senin oldu gönlündeki aşkın

Zaten bana yatkın değildi bakışın

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Ben çekerim eyvah’ı

Kıyamadım seninle gönül nikâhı

Olamadım da ne yazık gönlünün padişahı

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Muhannetin kahrını çekerim

Sanma sana da güzel derim

Güzel benim olmayınca ne ederim

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Gel dediğimde gelmedin

Mutlu bir gün göstermedin

Aşk bira fedakârlıktır bilmedin

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Bitmesin gönlümün hicran yarası

İstemem bende kalmasın aşkımızın hatırası

Beni aradı buldu bahtımın sen karası

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Bir gün karşılaşırsak görmem seni

Üzülme ayrılıkla rezil etmem seni

Çevir benden yüzünü görme sen beni

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Çok emindim sevginden

Döndün ettiğimiz yeminden

Çevirdik yönümüzü biz dünden

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hemen Varmalı O Yâre

Nasip olur mu varmak o nazlı yâre

Yüreğim parçalanmadan pare pare

Dağlar sıralanmış önüme sıra sıra

Hemen varmalı o yâre olmadan divane

Ey gönlüm aş dağları arama bahane

Yoksa ömrün geçirdiğin yer olur çilehane

Yatar kalkarsın yatak hanen olur meyhane

Hemen varmalı o yâre olmadan divane

Sevmezse o yar aşka ne olur söyleyin çare

Gönül yıkılır kalır sokaklarda yaşar biçare

Haydi, koş aşkını sun olma boş gezen avare

Hemen varmalı o yâre olmadan divane

Kul Mehmet'im önün olmasın karanlık

Nefsine uyarak yıkma gönlü sen bir anlık

Yaklaş o yâre aranızda olmasın uzaklık

Hemen varmalı o yâre olmadan divane

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-