Kendini Bilmeyen Rahmanı Bilmez

Kendini Bilmeyen Rahmanı Bilmez

Gelir geçer bu zaman

İnsanoğlu için nedir zaman

Savrulup boşa harcanılan bir an

Boşa geçen zaman bir daha ele geçmez

Zamanı bilmeyen cihana gülmez

Cihana gülmeyen anını bilmez

Anını bilmeyen kendini görmez

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Hicap perdesini nefis şeytan kaldırır

Hicapsız kulu nefis şeytan aldatır

Aldanan kulu kendini kandırır

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Erişir ecel tatlı olan bu cana

Rahman ‘sız kalan kul cehenneme düşer yana yana

Arar bulamaz bir derman bu tatlı cana

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Arayıp Rahmanı kendini bulmalı

Allah’a şükür eden kul olmalı

Secde edenlerle birlikte olmalı

Arayıp yaratılış sırrına varmalı

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Bak âleme gelen gider nicemiz

Nurlarla dolsun gündüzümüz gecemiz

Rahman ‘sız çaresiz kalır dertlerimiz

Açmadan solar taze gülüşlerimiz

Hak yolunda verelim son nefeslerimiz

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Kul Mehmet’im hakkın yoluna girdik

Hakkın nuruna birlikte cümlemizle erdik

Hakkın nurunu cümle gönüllerde kâinatta gördük

Hak yolunda nimetlere ettik bizler şükür

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sorun Bakalım

Gönül uçtu nefes için aşk iline

Sorun bakalım aradığını buldu mu?

Durun bakalım aşk değdi mi diline

Sorun bakalım kendi dediğimi aşkın dediğimi oldu

Gönüldür bu aradığı değil aşk ile bulduğuna olur âşık

Aradığı çile içinde aşktır gezmek ister onunla barışık

Sözü geçmez aşk ilinde aşka, çünkü kendi düşüncesi karışık

Sorun bakalım kendi dediğimi aşkın dediğimi oldu

Bilir aşk ile olmazsa unutulur kaybolur

Hazan rüzgârlarına dayanamaz yok olur

İçindeki yarayı aşktan başkası saramaz sonu olur

Sorun bakalım kendi dediğimi aşkın dediğimi oldu

Gönül bu misafir gibidir umduğunu değil bulduğuna koşar

Eh işine de gelir yaşamak için çaresizce içinde coşar

Aşk elin kolun bağlasa da dediğine uyar yaşar

Sorun bakalım kendi dediğimi aşkın dediğimi oldu

Aşk esiri oldu gönül artık kanamaz

Gayrı aradığında pek özellik aramaz

İşine gelmeyince ayrılık ili var diye kaçamaz

Sorun bakalım kendi dediğimi aşkın dediğimi oldu

Kul Mehmet’im aşka zincir vurulmaz

Gönül vursa da aşk içinde yaşamaz

Kabul etmeden zaten bu hayatta ayakta durulmaz

Sorun bakalım kendi dediğimi aşkın dediğimi oldu

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Boşa Geçmez

Kul aşkın yoluna yalnız girer mi?

Gönül aşk olmayınca hiç pişer mi?

 Seni sevmeye bir ömür yeter mi?

Aşksız bu ömür senle boşa geçmez

Bu âlemde seven kul acep çok mu?

Severek yâre kavuşanlar yok mu?

Gülümsemeyen bu yüzler kulun mu?

Aşksız bu ömür senle boşa geçmez

Kul Mehmet’im seni çok seviyorum

Sensiz günler ömürler hiç geçmiyor

Perişan günlerim sensiz gülmüyor

Aşksız bu ömür senle boşa geçmez

Mehmet Aluç