Çok istedim bu gönül boşa yanmasın
Aşkla sevmeyenin o anına kanmasın
Ahu gözlüyü bulsun cana can olsun
Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül
Ahu gözlünün kaşlar keman gibi
Dilinde sözleri çıkar tatlı bal gibi
Gözlerinde bakışları tıpkı aşk gibi
Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül
Gördü o güzeli gönül nasıl yanmasın
Güzelliği gönülde nasıl ona varmasın
O güzel tatlı sözleri nasıl kulak duymasın
Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül
Aşk bir sırmış onu bilmemişiz
Aşk ile sevenleri hep terk etmişiz
Gülmeyince birde hakka isyan etmişiz
Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül
Ahu gözlü yar derdime dermanmış
Beni benden önce o arayanmış
O gülüşü ile gelip gönlümde kalanmış
Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül
Felekle olmaz işimiz aşk bize yeter
Aşk ile sevmeyen gönül olur beter
Aşkta hasret varsa Mevla vermesin keder
Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül
Açtı gönlünü bana aşkı okudum
Açtım gönlümü ona aşkı dokudu
Dünyayı gezdik uçtan uça duruldum
Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül
Aşk beni benden aldı bir biz etti
Ahu gözlümün bir gülüşü yetti
Açtım gönül kapımı dertlerim bitti
Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül
Bu dilim hep ahu gözlümü ana
Tatlı bakışları değsin bu tatlı cana
Yakında olacak çok güzel bir ana
Doğru var iken yanlışa konmayasın
gönül
Bu garip başıma bir devlet kondu
Gönlünde ne varsa önüme koydu
Kulaklarım onda hep aşk sözleri duydu
Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül
Açtı çiçekler benim için gönül
bağında
Sevilmek için o en güzel şirin çağında
Şimdi bir çocuğumuz var kucağında
Doğru var iken yanlışa konmayasın gönül
Aşkı takmış gönlüne değmez nazar
Aşkı saklıyor gönlünde eylemez Pazar
Kul Mehmet’im oturmuş ondaki aşkı yazar
Doğru var iken yanlışa konmayasın
gönül
Mehmet Aluç /Kul Mehmet
