Nice Nice Âlemler Bizde Gönülde

Cennet bizde cehennem bizde

Hakkın Rahmeti bizde değil denizde

Hiçbir eksiklik aramada hakta

Ne eksikliği aldın yaşarken sen o cana

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Ahirete varmadan bil bakalım yerin nerde

Nefis sende şeytan tatile çıkmış sende

Cennet bak gör gönlünde gülüşünde

Cehennem aldığın bir parça nefretinde

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Duanda temenni dilekler insanlık için

Hak yolda giderken kırılsa da o dişin

Bir gün elbet çekilecek elbet fişin

Geride kalır ya nefretin ya gülüşün

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

İyilik yaparsan hayrandır melekler

Kötülük yaparsan kör olmuştur gözler

Hak yolunda yürürken kırılsa da o dizler

Hakka teslim olmalıyız elbet bizler

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Güzelliği alırsak gönülde güzelliği yazarız

Nefreti alırsak gönülde güzelliği kazırız

Nefretle cehenneme girmeye biz razıyız

O zaman cennete kapılarını bizler kapatırız

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Kul Mehmet’im inci sözleri gönüllere diz  

İnci sözleri hak sözüyle söylemeliyiz

İnsanları imanlı isek bizler sevmeliyiz

Nefreti kini bizler anında terk etmeliyiz

Birbirimizi severek hakkın yolunda yürümeliyiz

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Böyledir Şairlik

Böyledir şairlik her şeyi bir bir yazarsın

Gönülde ne varsa durmaz kazarsın

Nazlı yâre kızar onu yazarsın

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Ne bulursa hemen durmaz yazdırır

Mezar kazar gibi elle kazdırır

Doğruyu yazdıkça kalem ballanır

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Gönül’e göre ah havalar çok hoş

Bazen yazarsın da elin kalır boş

Haydi, şimdi durma yazarken sen coş

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Dilimde her şeyi bir bir çözdürdü

Beni değil birde sözü güldürdü

Yazarken yârimle beni öldürdü

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Her olursa olsun şairlik güzel

Her kul yazamaz ki şaire özel

Birde hecelerle methiye dizer

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Gönül sazdır mızrapla yazar aşkın sırrını

Çıkarır bir bir şair gönüldeki yalanı

İzin vermez talana çok sever o cananı

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Dilde dökülür hece açar gönül kilidi

Şair anlaşılmayan biriside bilindi

Şair ile yoldaki tüm kirler bak silindi

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Kul Mehmet’im şairlik vakti gelince olur

Otuz yıl demlendim de başladım ben ne olur

Karalıyorum işte yazmak kolay mı olur

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yalnızlık Söyler Misin Acep Nedir?

  İnsan! Tepeden-tırnağa, sen arzu, dileksin

  Nefsinde doyumsuz, fakat aşkında meleksin

  Zulmün yüzüne hak denilen silleni çeksen,

  Sillende mühürlenmiş o gayrettedir Allah

  (Bahtiyar Vahap zade-Ya Nedir Allah- şiirinde)

Yalnızlık Söyler Misin Acep Nedir?

Düşün bakalım ey insan

Dünyanın en ağır yükü nedir

Taşırsın sırtında sen kendinden habersiz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

İnsan gönlünde sevmeyle insandır

Yalnızlık dediğin kendini yiyen andır

Yalnızlık Allah’a mahsus kula değildir

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Eser kıştan borandan bir rüzgâr

Gece gündüz üstüne yağar kar

Gecesi gündüzü her an olur dar

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Gözden akıtır ince ince yaşlar

Eğilir öne kalkmaz başlar

Gönlünde ağırlık yapar taşlar

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Dimdik beli söyleyin odur büken

Ağlayarak hiçbir an gülmeyen

Canlı canlı yaşarken ölüm gelmeden öldüren

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Her düz yolu eder yokuş

Yokuşta insan yaşar yok oluş

Bu değildir büyük bir buluş

Bu kahr oluş yok oluş

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Her derdine ortak bulunmaz

Yanına yaklaşılsa durulmaz

Gönülden vurulsa ona sarılmaz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Bir dileği içinde saklamaz

Canın içinde gezer cana can olmaz

Hak yolunda gezdirmez aradığın bulunmaz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

İdrakten uzak eder güldürmez

Ömrü heder eder bitirir gider sevmez

Şafaklara vardırmaz gönlü sevdirtmez

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Kul Mehmet’im bırak bu yükü taşıma

Sen birlikte bire var yalnızlıkla yarışma

Kulun derdine karış hayatına karışma

Gönül vardırmazsa ayaklar hakka varmaz

Hak kulunu sevmezse dünyada yaşama hakkı olmaz

Yalnızlık söyler misin acep nedir?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet 

Kararını Kuluna Vermiş

 

Gönülde vardır bir kapı

Arama bulamazsın yoktur kapının sapı

Böyledir bu kapı

Mevla böyle inşa etmiş böyledir yapı

Kulu kendisi içeriden açsın demiş

Kapalı kalsın dememiş

Kulu gönül kapısını kendi açsın

Sevabına erişsin istemiş

Müdahale edilsin istememiş

Kulun düşünmüş

Kararını kulu versin istemiş

Hayatta böyle değil midir?

Bilmez hiç kimse insan olmayan edepsizdir

Açmaya çalışır

Yüklenmeye çalışır kırmaya çalışır

Böyle olmaz

Bak gönül dostlarımıza

Bak Yunus Emre me

Mevlana’ma

Karaca oğlana

Kör oğluna

Battal Gazime

Fatih Sultan Mehmet’imize

Nasıl gönüllere girmiş

İçinde yer edinmiş

Gönül sarayında kendini görmüş

Severken sevilen olmuş

Gülmüş güldürmüş

Bu nasıl insan değiştirdi zamanı

Oldu zamane

Kimisi der sana ne

Bana ne

Kime ne

Nedir gönüllerdeki bu acı

O yiğitler ki gönüllerinde vardı acı

Göstermezdi kızgın sacı

Herkese derdi bacı

Acıyı alır neşeyle karıştırır verirdi kalmazdı acı

İnsanlardı baş tacı

Açsana gönül kapını nedir bu acı

Açılmaz neden

İçeriden açılan aç odur gülümseten

Eririz her gün kar gibi

Üşürüz donmuş kar yağar gibi

İnsan rüyasında mı güler

Rüya bir saniye

Ömür bir saniye gülmek nerede

Bekle ki insanlar yanına gel

Sen git yanına versene el

Az gül essin gülümsetsin gönüldeki tatlı yel

Herkes benim gibi değil kel

Üşütmez korkma yel

Kelede gel de essin yel

O en önce hisseder

Unutmak gelmez elden

Unutmakla gülmez insan nedir bu neden

Kimden

 Kimdir gönülleredoğru giden

Rüyalarda hatırlamak değil hatırlamak

Gülmek kapıyı açmaktır var olmak

Cana can olmak

Can için yaşamak yaşatmak

Koşmak varmak

Varanlardan olmak

Hasret nedir

Bir numara

Vuslat nerede sıfır numara

Yok, kim araya bula

Rahat varken otura

Gönülleri kim sora

Varlıklıyım ya az biraz

Kapalı kalsın gönül kapısı biraz

Hani alakamız

Nefsimize

Arzularımız için mi?

Istırap yakıyor kor alev

Az biraz sev

Sen değilsin ki dev

İnsansın insan az sev

Gören hani gören

Gördüğünü görüneni gören

Gördüğünü hisseden

Hisseden hissettiren gönülden seven

Yedimi hepsini yedi düvel

Yok, mu gel gel diyen

Gülümseyen gülümseten

Yok, mu nefretten kaçan

Onu yanına almayan

Yüzüne dahi bakmadan kovan

Yol alan

Gönüllere koşan

Onlarımı da yedi yedi düvel o an

Aşk denilen sevgidir

Değil ki bir örgüden şiş

Sok çıkar gönüle parçala kanat ara ara

Elbet düşersin soluksuz dara

Yüzün olmuş bak kara

Açma yara

Kolar açıp sara

Koş sen yâre

Her kes mi kızgın

Turşuluk olmuş yanılgın

Hani insanlığın

Sattın mı bir avuç turşuya

Şimdi kalırsın bakarsın ağlaya ağlaya

Silmişsin herkesi gönlünde

Kim sana derman suna

Kim yüzüne baka

Kim yok etrafında boşa bakınma

Boşuna da sen yırtınma

Kul Mehmet’im yeter yazma

İçimiz geçti mezarımızı kazma

Umutsuzda kalma

Böyle derinden yazma

Kimsesizde kalma

Yalnız yola çıkma

Var canların yanına cansız da kalma

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Yarin Tatlı Canına

 Yârin Tatlı Canına

Aşkın gönülde bitmez tatlı sancısı

Atsa beni yârin gönül kapısına

Ben gönülleri sevenlerin hancısı

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Kader yolunda sevdiğim yoldaşım olsun

Alsın gönlündeki aşkı gönlüme doldurdun

Eğer almaz isem o aşkı beni uçurumlara atsın

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Aşk düşse seven gönül elime

Aşk dokunsa bu tatlı dilime

Seven gönül gönül kapıma uğrasa

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Kul Mehmet’im hayallerin saldın yellere

Al kalemi yaz aşkını sevdanı gönüllere

Aşkı alıp bölemezsin yayamazsın yıllara

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Mehmet Aluç- Kul Mehmet

Yüce Rahmanı Hatırla

Yüce Rahmanı Hatırla

Haydi, nefsi şeytanı çıkar gönülden aradan

Kendini ahirete göre durma sen hazırla

Âlemleri senin için yaratmış Yüce yaratan

Her yediğin nimette sen Yüce Rahmanı hatırla

Ne güzel sevilir insanlar canı gönülden

Nefis şeytan zararlıdır bu ömürden

Bak merhamet ne güzellik katmış güle güzelliğinden

Her gördüğün canda sen Yüce Rahmanı hatırla

Var kapısına hakka erenlerin

Var gir sen içine gönüllerin

Ne güzel kokar gönülleri insanları sevenlerin

Her baktığın gönülde sen Yüce Rahmanı hatırla

Hak dostları almaz gönülden verirler

Hak yoluna hakkın aşkıyla yürürler

Gel demeden birde bakarsın hakkın güzelliği ile gelirler

Her dostu gördüğünde sen Yüce Rahmanı hatırla

Dokunur Rahman gönlün merkezine ortasına

Orayı temiz tut imanla doldur her bir parçasına

Bakan görür imanının nurunu her bir damlasını

Her gönlüne dokunulduğunda sen Yüce Rahmanı hatırla

Nefis şeytanla olduk gönülde ne varsa çaldırdık

Düzenbazların oyununa aldandık ne varsa kaptırdık

Dinden imandan uzaklaştık zalimin kucağına oturduk

Her yüreğine hançer saplandığında sen Yüce Rahmanı hatırla

Yüce Rahmanı hatırla var yanına

Düşmezsin dara kötülük dokunmaz sana

Her kötülüğü yanlışlığı sen kendinde arasana

Her güzelliği gördüğünde sen Yüce Rahmanı hatırla

Kul Mehmet’im Rabbim der olun can cana

Bizler ayrı yaşadık düştük ayrı bir yana

Rabim der bakın gönlünüzde bana her bir cana

Her ayrılığa düştüğünde sen Yüce Rahmanı hatırla

Her kendi hatanda acizliğini bil, sığın sen ol yüce Rahmanla

Mehmet Aluç-Kul Mehmet