Gönlümü Sana Bağladım

Vaazın bir gözyaşıymış aşka düşünce anladım

Ondan sonra ben bu gönlümle durmadım ağladım

Yaz bahar ayında kar yağdı başıma elden ne gelir

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül bu sever oturur yar ile olsa da barakada

Alır gönlünü bırakır içine sevdiği bu sevdaya

Yere sığmaz o gönlü alır atar hızla havaya

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül düşerse hasret iline sayar günü haftayı ayı

Hoyratça harcamaz yudum yudum içer sevdayı

Kapatmak ister gönül gurbette açık olan arayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

İnşa et gönlünde sevda denilen geniş sarayı

Kul Mehmet’im bekle gelir gezme arayı arayı

Aşk çabuk gelsin diye dilinde düşürme duayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Yaşadım Ben Anladım

Ağlamak böylesine nedir hiçte bilmezdim

Aşka düştüm ağladım şimdi ben ben anladım

Göç etmek hasret nasıl neymiş hiçte bilmezdim

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Aşkın güzelliğiymiş hasret kalmak ağlamak

Kadir kıymeti bilmek ona candan bağlanmak

Vuslat için sabırla vuslat için yol almak

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Aşk anlamın kapısı canlanmanın yapısı

Aşk ceza değil ki can gönüle varılması

Aşkın bu coşkusuyla hakka hep koşulması

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Dudağıma gönlüme değdi aşkın busesi

Dilimde ne güzel bak aşkın çıkıyor sesi

Belli işte gönlümün hazı tatlı neşesi

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Kul Mehmet’im tertemiz aşkımı gördün işte

Gönlümde aşkın hazı taze her gülüşünde

Gülüşünle güldüm ben seni ilk ilk görüşte

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bıraktım

Dolaştım âlemi kendimi boş işler peşinde gördüm

Anladım üç günlük dünyada en güzeli sevmekmiş

Gerçeği gördüm kırk yerimden yaralandım bir anda çöktüm

Bıraktım somurtmayı küsmeyi gönül yıkmayı gülmek en güzeliymiş

Gördüm ve anladım nefsim şeytan ediyormuş benimle alay

Kendi isteği beni ateşe atmak için çekiyormuş yıldızlı kalay

Bir gün gizlice gördüm beni kandırdıkları için çekerken halay

Bıraktım somurtmayı küsmeyi gönül yıkmayı gülmek en güzeliymiş

Yağmur misali gönlümde gam kederi taşıdım boşuna

Günaha girerken nefis şeytan getirdi hoşuma

Bir anda anladım hep yaptığımın hepsi boşuna

Bıraktım somurtmayı küsmeyi gönül yıkmayı gülmek en güzeliymiş

Kul Mehmet’im hatalarım bağrımı yaktı elimde duruyor közü

Ah nefis şeytana bazen geçirilmiyor doğruluğun sözü

Tövbe kapısı olmasa Rahman yanına nasıl varır bu özüm

Bıraktım somurtmayı küsmeyi gönül yıkmayı gülmek en güzeliymiş

Mehmet Aluç