Mosmor Olmasın Gözün Ey Kadın

Ah kadın güzel bir duysa söz

Mutluluğu belli eder o göz

Mutluluğu hak eder kadın

Mosmor oldu gözünle adın

Aynı dünyaya cennete talibiz

Kalp kırarız rezil miyiz biz

Gönlümüzde bir çiçeksiniz siz

Mosmor oldu gözünle adın

Kadına kalkan eli cehennem yakar

Rahman onun yüzüne mi bakar

Cenneti ayaklarının altına sermiş

Mosmor oldu gözünle adın

Şimdi sevmenin sevilmenin vakti

Söyleyin bu neyin acımasız kuvveti

Kadın verir dünyaya bize hizmeti

Mosmor oldu gözünle adın

Kadın aşkla içirir aşk şerbeti

Gönlünde hakkın gür sesi

Tatlı dil ile yapar sohbeti

Mosmor oldu gözünle adın

Daha dün peşindeydik neşesizdik

O bizi sevdi mutlulukla gülendik

Şimdi neden sırtımızı döndük

Mosmor oldu gözünle adın

Zahmet değil yakışır bize Rahmet

Edeple giyinmiş bak nurdan kıyafet

Hazırlar afiyetle bizlere ziyafet

Mosmor oldu gözünle adın

Sığınacak başka liman mı var

Onsuz dünyamız olur  bize dar

O değil miydi gönlümüze bize yar

Mosmor oldu gözünle adın

Fırtına içinde bizi yalnız bırakmaz

Bizim gibi rahata hiç yaslanmaz

Biz rahat etmezsek hiç duramaz

Mosmor oldu gözünle adın

Sevgilimizdir akmasın gözyaşı

Annedir sanki bir sabır taşı

Bacımızdır yarının yoldaşı

Mosmor oldu gözünle adın

Bir ömür mutluluğu bize sağladınız

Mutluluğu siz değil bizim için aldınız

Gülümsediniz cennet kapısını açtınız

Mosmor oldu gözünle adın

Anlatmayla anlatılmaz hilal kaşlı

Edeple eğilir onun kalkar başı

Kul Mehmet’im onlar için akıt gözyaşı

Mosmor olmasın gözünle adın ey kadın

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Hasrete Doğru Koşuyordun

 

Severken seni ben sen saçlarına benden habersiz

Söylesene sevgilim sen ayrılığımı örüyordun

Beni bir sevgili değil sen yabancı gibimi görüyordun

Ben sana yaklaştıkça sen benden geri kaçıyordun

Gözlerim gözlerine ellerim ellerine değmeden

Ben sana daha bir defa sevgilim canım demeden

Ben sana yaklaştıkça sen benden kaçarak

Hasrete doğru koşuyordun

Saçlarının kokusunu nede çok severdim

Gözlerindeki bakışla ben sanki denizlerde yüzerdim

Bana güldüğünde ben deliler gibi gülerdim

İsmimle bana hitap edince ben kendimden geçerdim

Gözlerim gözlerine ellerim ellerine değmeden

Ben sana daha bir defa sevgilim canım demeden

Ben sana yaklaştıkça sen benden kaçarak

Hasrete doğru koşuyordun

Geri dönersen eğer bir daha bakmam yüzüne

Artık hiçbir değer vermem artık senin sözüne

Gidişin gitti gücüme sözlerim gitse de gücüne

Ne sen ne de ben artık dönemeyiz o eski güne

Ben sana daha bir defa sevgilim canım demeden

Ben sana yaklaştıkça sen benden kaçarak

Hasrete doğru koşuyordun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Söylesene Sevmeyelim İse Ne İçin Niçin

Doğanlar ölüyor doğmayalım mı?

Sevenler ayrılıyor sevmeyelim mi?

Dünyaya gelenin derdi çok çekmeyelim mi?

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Sevenler kor alevden yanıyor yanmayalım mı?

Boş gönüller boş mu kalsın varmayalım mı?

Nazlı canan sen söyle aşkla seni sevemeyeyim mi?

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Boş masallarla bu gönül aşka doymaz

Candan sevmeyince dokunmayınca aşka varılmaz

Yanmayınca gönül nazlı yâre ile sarılmaz

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Sevmeyince gönülden soran yok

Ayrılık dersen alevden bir ok

Al bu gönlümü ey sevgili sen sev çok

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Aşksız sevgisiz kim mutlu kalmış

Gurbet ele bu gönlü kim salmış

Gönül kırılan taze bir dalmış

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Aşksız kim kimi söyle seviyor

Aşksız kim söyle sevgili gülüyor

Baksana gönüllere doğarken ölüyor

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Bu dünya bu aşk ey sevgili ikimiz için

Söylesene sevmeyelim ise ne için niçin

Aşkla neden dolmasın gönüllerimiz

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hasretime Gel Ey Sevgili Vuslat Eyle

Bak gönül bağıma beni mecnun eyle

Gelmezsen gönül bağıma feryadıma eşlik eyle

Gülümseyen gözlerinle hayatıma ışık eyle

Gülümsemez isen ağlayan gözlerime mendil eyle

Uzattım ellerimi elimden tut seyran eyle

Tutmazsan elimden uçuruma düşerken seyir eyle

Sev gönülden beni gönlüme kendini sultan eyle

Sevmez isen viran illerde gezen garip eyle

Yüce dağ başında yoluma bakarak beni bekle yol eyle

Beklemez isen yolunu kaybetmiş hasret ile yanmış kul eyle

Gönlünde aşkımız başaklar gibi açsın selam sal gönlümü mest eyle

Ya da gönlünde aşkımız unut ya isyan ederek kahır olan kul eyle

Kanayan gönül yarama gönlünü merhem eyle

Ya da unut beni yaram kanasın yarası ile ölen âşık eyle

Hasretime gel ey sevgili vuslat eyle

Ya da mezar taşıma sevdi kavuşamadı diye yaz otur gelmeyişine kahır eyle

Gel aşk ile sevelim hayatımız geçmesin boşu boşuna, mesut eyle

Gel merhametle sevgi ile dokunalım gönül kuşuna,  azat eyle

Ömür bitmeden son perdeye varmadan koş gel hayatıma kendini sultan eyle

Ya da son nefeste sensiz ölen ömrü vuslatı özlemle bekleyen kuşlukta ölen âşık eyle

Hayatı boşlukta geçen ikindi vakti kavuşan beni mecnun eyle

Ya da vuslata kavuşamayan çöllerde gezerek ömrünü bitiren garip eyle

Kul Mehmet’im sen aşk ile seven kul eyle kendini

Sevgilinin yanakları kiraz yenilecek sevilecek yar eyle sevginle aşkınla

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ey Aşk

Gel ey sevgili aşkın tövbesi ile gönlümü yıka

Aşkın gülen gözleri ile elimi yüzümü yıka

Gelmez geceleri getiren ey aşk ömrümü yıka

Seninle gönüller seveceğini arar

Sen değilsin inan şerbetli çilenle zarar

Seven içinde her an kendini arar

Sende seven gönlü merhametli kollarınla sararsın

Ey aşk

Kürek kemiklerimi mutlulukla kıran aşk

Sıtma nöbeti ile yârin gözlerinde beni güldüren aşk

Ve işte dudaklarımı senin isminle her an açıp kapatıyorum

Yollarda hayalimle bana gülen aşk

Eksik olan beni tamamlayan aşk

Sana kimler zincir vuracak

Kim önüne set çekecek ağlatacak

Sen bendesin ben sendeyim

Ne ben sendeyim ne sen bendesin

İkimizde yüce Rahmanın önünde secde eden iki yüreğiz

İkimizde Yüce Rahmandan bir nefesiz

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ey Sevgili Ey Dostlar Yüreğe Zincir Vurulur Mu?

Ey sevgili ey dostlar yüreğe zincir vurulur mu? Yürek zincirden anlar mı? Bir sevmeye görsün kalem kaşlıyı, üzüm gözlüyü, sırma saçlıyı, selvi boyluyu… Parçalar kendisini, karşısındakini parçalamaz Dicle nehri gibi durgun sevgilinin gönlüne akmaya çalışır.

Siz onun sessiz feryadını göremezsiniz ancak karşısında gönülden seven aşka gönül kapısını açan sevgilisi duyar hisseder. Aşk denizinde her kulacı bir ummandır, lakin o yavaş atar kulaçlarını, yudum yudum sevgilinin gönlüne akmak için, bal dudağında aşkı damla damla içmek için, ıtır kokan sinesinde aşk kokusunu nefes nefes sinesine çekmek için…

Onu bir meczup gibi görenler anlamaz aşk’tan sevgiden, ne zormuş derler bu aşığın hali, oysa ona aşksız yaşamak zordur çiledir kahırdır bilmezler…

O her sabah nazlı yârin gözlerinde uyanmak, gülümsemek adım atmak ister, ona merhamet ile yürümek aşkın bahçesinde yetiştirdiği yaseminleri sunmak ister bıkmadan usanmadan bir ömür boyu…

Gönlünde de vardır Kuran İle gül kokan nur Resul ile iman onunla hayatına yön verir, bilir aşkı gönlüne yerleştiren yüce Rahman, onun mutluluğu ile secde de şükür gözyaşları döker, eğer aşk olmasaydı böylesine mutluk ve sevgi kapısı nasıl açılacaktı, kim gönle yerleştirecekti korkusunu yaşamaktan uzaklaştıran Yüce Rahman’a hep secde de şükür eder.  Hele birde içine baldan sabrı katmasaydı, nasıl vuslata kadar geçen zamanda nazlı yâri kollarında sarmak için bekleyecekti…

Islak olmayan kaldırımları aşkın gözyaşları ile ıslatırken, görür sevgili karşıda, hayran kalır gönlündeki aşk’a ve yasemin kokan kokusuna, bilir gönlündeki yaseminleri kendisi için yetiştirmiştir, gülümser edep ile… Perde perde gözü, gönlü aşk ile açılır yüreğinde tatlı aşkın huzurunu hisseder, karşısındaki seveni aşkı ile gönlünü titretir yasemin kokuları ile biraz önceki hava ile şimdiki hava değişmiştir, cennetten kokular gelir, kaşı kara, kalem kaşlı, üzüm gözlü nazlı nazlı sallanarak yürüyen genç kızın burnuna…

Bir anda şehri aşk boyamıştır baştan başa iki gönlün vuslatı ile müebbet hapis yemiş gönüllerin kapı sürgüleri paramparça olurken, ey sevgili ey dostlar yüreğe zincir vurulur mu? Yürek zincirden anlar mı? Bir sevmeye görsün kalem kaşlıyı, üzüm gözlüyü, sırma saçlıyı, selvi boyluyu… Parçalar kendisini, karşısındakini parçalamaz Dicle nehri gibi durgun sevgilinin gönlüne akmaya kavuşmaya aynı nehirde karışmaya birleşmeye çalışır.

Gel ey sevgili aşkın tövbesi ile gönlümü yıka

Aşkın gülen gözleri ile elimi yüzümü yıka

Gelmez geceleri getiren ey aşk ömrümü yıka

Seninle gönüller seveceğini arar

Sen değilsin inan şerbetli çilenle zarar

Seven içinde her an kendini arar

Sende seven gönlü merhametli kollarınla sararsın

Ey aşk

Kürek kemiklerimi mutlulukla kıran aşk

Sıtma nöbeti ile yârin gözlerinde beni güldüren aşk

Ve işte dudaklarımı senin isminle her an açıp kapatıyorum

Yollarda hayalimle bana gülen aşk

Eksik olan beni tamamlayan aşk

Sana kimler zincir vuracak

Kim önüne set çekecek ağlatacak

Sen bendesin ben sendeyim

Ne ben sendeyim ne sen bendesin

İkimizde yüce Rahmanın önünde secde eden iki yüreğiz

İkimizde yüce Rahman’dan bir nefesiz

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ak Göğsüne Al Beni

Sana yöneldim sevgili gül bana

Hasret ile yakma yazık bu cana

Gönlüm verdim candan ben canım sana

Hasret ile yakma yazık bu cana

Aç kolların ak göğsüne al beni

Yıllar oldu sensiz yalnız gezeli

Sensin bu gönlümün dünya güzeli

Benimle eğleşme piştim aşkınla

Seni sevdim ben bak döndüm şaşkına

Bırakma beni sen Allah aşkına

Hasret ile yakma yazık bu cana

Aç kolların ak göğsüne al beni

Yıllar oldu sensiz yalnız gezeli

Sensin bu gönlümün dünya güzeli

Aşk hırkasın giydim geldim ben sana

Bir adım at ne olur yaklaş bana

Dikenli yollarda ben koştum sana

Hasret ile yakma yazık bu cana

Aç kolların ak göğsüne al beni

Yıllar oldu sensiz yalnız gezeli

Sensin bu gönlümün dünya güzeli

Kul Mehmet aşkını söyler âleme

Sevdi bu sözleri aldı kaleme

Sevgilim benden başkasını dileme

Hasret ile yakma yazık bu cana

Aç kolların ak göğsüne al beni

Yıllar oldu sensiz yalnız gezeli

Sensin bu gönlümün dünya güzeli

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gönlüm Ruşen Oldu Bakışınla

                            

Ey sevgili, gözünde aşktan bir parıltımı var

Şebnem gibi, gözden akan gözyaşların mı har

Rahmanın, Nur ve azameti ile açan merhametin mi var

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Bakışınla, aşkın parıltısı ile gönlümde, goncalar açılır

Elem kederler yok olur, açan gonca güllerde bülbüller şakır

Benzer, melek suretine yüzün, sanki aşk ile nur fışkırır

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Bu gönlüne canımı terk ettim, yoluna bıraktım

Canım yok oldu, bir anda aşk cana geldi, artık rahatım

Aşk ile o gönlün, gönlüme sultan oldu, benliğimi bıraktım

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Sattım bu canımı, senin gönül pazarında

Bir kıymeti var mı acep, gönlüm senin nazarında

Bakışlarından belli, güller açar bana bakarken, anında

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Vuslat ile gönlümü, gönlüne pervane eyledin

Derya içinde, canımı buldum beni kerem eyledin

Gönlündeki otağa beni ettin bey, gülüşünle dilim bal eyledin

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Kul Mehmet’im, hayalimdeki aşka kavuştum, Rahman’a şükür

Şimdi aşkın dergâhın da, Rahmanı âlemi ediyorum tefekkür

Hayretle bakma, aşkın gülüşü ile gülüşünü yaşıyorum, çok şükür

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ey sevgili

Ey sevgili

Gülüşün ruhumu sarsa

Bakışların beni çağırsa

Adım diline dolansa

Aşkınla koşmanın hazını duysam

Sarılsan kollarıma âlem benim olsa

Eğme kaşlarını öldür beni

Dayanılmaz ecel hançerini vurma sineme

Ay gibi yıldız gibi doğ geceme gündüzüme

Bırakma beni hasretin cehenneminde

Dikenli gül bahçesinde bekletme

Kapat gözlerini ben geldim desem

Sarılalım bir beden olalım diye sevsem

Gönülde hep bulalım birbirimizi diye gülümsesem

Gönül kapını aralar mısın seni seviyorum desem

Açar mısın gönül pençeni  gönlün nur yüzünü görsem

Koşar mısın her zaman kollarıma ey sevgili

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Eskitemedik

Eskittik ömrü hayatı

Baharı kışı

Kışı yazı

Ağlamayı gülmeyi

Bir secdede eskitemedik

Gözlerimde yaşlar dökülerek bir seccadeyi

Eskitemedik

Sevdalandık dedik dağlara koştuk

Sevgili dedik peşinde koştuk

Dünya malı dedik ömrümüzü harcadık

Rahmanın yanına varamadık

Gözlerimde yaşlar dökülerek bir seccadeyi

Eskitemedik

Mümin sussa nur dili yüreğini yakar

Sussa kalbi durur o anda

Rahmana hesap vermenin derdinde mümin

Gözlerimde yaşlar dökülerek bir seccadeyi

Eskitemedik

Mümin Rahman’dan ayrı kalamaz

Gecesi gündüzü rızasından ayrı olamaz

Secdeye varmazsa gönlü huzur bulamaz

Gözlerimde yaşlar dökülerek bir seccadeyi

Eskitemedik

Kul Mehmet’im var git içini secdeye Rahmana dök

Duan secde ile vardı Rahmana ağlıyor bak gök

Hemen kalkma secdede saatlerce kal çök

Gözlerimde yaşlar dökülerek bir seccadeyi

Eskitemedik

Mehmet Aluç

Hayran Bakışlım

İçimi aydınlatansın alev alev yanan ışığınla huzur dolu bakışınla sözünle ey sevgili…

Karanlık anlara bir anda güneş gibi doğansın gülüşünle ey nur yüzlüm sevgilim, avuçlarında aşkı yudum yudum içirensin bal dudaklım.

Nefesin, bir rüzgâr gibi gönlümde huzur ile nefes oluyor, sakinlik mutluluk sunuyor üzüm gözlüm…

Ben senin gülüşüne esir düştüm çok mutluyum, ben bakışına hayran kaldım gelecekten umutluyum, ben sımsıcak sarışına hastayım seninle yarınlara koşuyorum hayran bakışlım…

Bazen sana hangi mısralar ile şiir yazacağımı unuturken üzüm gözlerinle bana bakıyorsun ya o an ilham koşarak beni sarıyor, seni yazıyorum sen kokan mısralarla ey güz güzelim…

Kelimeler heceler mısralar beni unutsa da ben seni unutamıyorum bal dudaklım…

Mehmet Aluç

Ecelle Biçilen Bir Karış Beze

Bülbül gülün başında niçin figan edersin

Yârin kaybettin ondan mı figan eylersin

Kurumuş güller gül bağına mı ağlarsın

Ağlama bülbül bahar gelir güllerin yeniden açar

Ne bakarsın ey fani kul kaşa göze

Baksana gönülde dilde çıkan söze

Sonumuz değil mi ecelle biçilen bir karış beze

Ağlama bülbül bahar gelir güllerin yeniden açar

Kul Mehmet Var koş yetiş imana eyle acele

Zaman biter koşar gidersin gelen ecelle

Gönlünde imanla seni bekleyen Rahmana

Ağlama bülbül bahar gelir güllerin yeniden açar

Mehmet Aluç