İmkânsız Değil

Paramparça olmuş bu gönlümüz

Kapkaranlık görünmüyor önümüz

Ne tarafa döneceğiz kaybolmuş yönümüz

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil ahlaksız

Çare karşımızda dururken yok sayarız

Hak adalet dersen onu edepsizce kovarız

Kadir kıymet bilmek dersen ondan hiç anlamayız

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil manasız

Şimdi ben ne söylesem bilirim laf değil

Doğru söz karşısında ey gönül sen eğil

Sen doğru sözün tasdik kapısın ey gönül iyi bil

Sen bilmezsen ey gönül ne yapsın bu dil

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil hayâsız

Vefasızlık değerse gönül ile yanaktaki gamzeye

Güzel söz aranır mı hiç inceden inceye

Yolumuz şaşırmışız gideriz biz nereden nereye

İnsanlık satılmış eyvah bir akçeye

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil dermansız

Bu halimize gönlümüz bilinmez nasıl alıştı

Aramıza böylesi vicdansızlık nasıl izin veril de karıştı

Aramızda nefret sesleri güzellikleri yıktı da yarıştı

İnsanlar bunca dert ile yıkılırken nasıl oldu bakıştı

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil imansız

Kul Mehmet’im güzel söz Gönül’e olur sıhhat

Bu halimizi nasıl anlatırız nasıl olur ederiz izahat

Kime söylesen gönlümüz hiç almaz bir nasihat

Güzel söz yoksa gönül ile dilde halimiz yaman eyvah

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil devasız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Güle Solmak Bülbüle Figan Düştü

Takvim yaprakları gibi kopardın kendini gönlümde

Gönlümde düşen sen değildin bir can düştü gözümde

Maverada gülüşlerimiz söndü melekler bize küstü

Mutluluk dolu seslerimiz yokuşların ucunda uçurumlarda

Paramparça yarınlarımız uçurumun ateşlerinde bizimle yandı

Ne senden nede benden bize ait bir gölge kaldı yok oldu

Ne sende nede bende bir bakış kaldı yarına bizi götürecek

 Mutluluklar çehrende bizi sarmadı ebedi

Ben güldükçe parlamadı gözlerindeki aşk bana gülmedi

Ağaçta kopan dal gibi yaparak gibi düştük gönlümüzde ivedi

Güle solmak bülbüle figan bize de ayrılık zindanında yatmak düştü

Dolaşan ben olsaydı damarlarında aşkınla yaşardım aşkla özgürlüğü

Damarlarımda aşkımla dolaşan sen olsaydın verirdin bana hayat öpücüğü

Seninle takamadık hayata bizi bağlayacak bir nişan yüzüğü

Taktık gönlümüze şimdi ayrılığın yollarını gönlümüz bölündü

Şimdi ikimizde ağaçtan düşen iki ayrı yaprak

Rüzgâr aldı götürdü bizi ayrı yönlere savurdu

Artık ne biz kaldı ortada nede birbirimizi dinleyecek zaman ve an kaldı

Şimdi bizsizlik depremi ile ayrılığın altında can çekişen iki yabancıyız

Artık ne ben sana ne sen bana uzanabiliriz

Gözlerimizdeki ayrılığın feryadı ile artık ayrı mekânlar da

Sırılsıklam biz kokmayan bakışsızlığın altında ölebiliriz artık

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kayboldu İmgelerimiz Ne Yapsın Şair...

Arama sen dünyada bulunmaz

Var olan şimdi bulunmayan insanlığın eşi

İnsanlığa lanet okutuyor dünyada zalim

Fikirsizlerin aç gözlünün üçü beşi

Bak etrafına kaldı mı insanlığın

Merhametin izi muhabbetin eseri

Nefret ile koşan çok, insanlığa yok,

 Lanete destek veren beşer dersen çok

Paramparça olan insanlık nasıl parçalandı

 Nefret cihana meydan okuyor

Adım adım yürürken nefret

 İlmik ilmik gönül içinde sessizce dokuyor

Sefil dersen oldu asil durur karşıda sırıtır

 Sezgi dersen da ağacında sallanıyor

Nefret ile koşan çok, insanlığa yok,

Lanete destek veren beşer dersen çok

Şimşek hızıyla nefret inerken damarlara

 Yıkılıyor aslanlar bir bir

Kaçtıkça insan yalnızlığa yalnızlığında çoğalıyor

İyiliğe koşmadan eriyor

Öteye gitmeyen adımların ürpertisi zamanı parçalarken

 Eyvah dan dan başka ne denir

Nefret ile koşan çok, insanlığa yok,

Lanete destek veren beşer dersen çok

Şiirde imge ararken kayboldu imgelerimiz

Ne yapsın şair bunda ne suçu var

Şiir dersen ayrı bir dünya var içinde

 Gez ama oku yoksa hep yağar kar

Gerçi okusak da içindeki dünyaya girsek de

Şekil veren çok şekil içinde yerimiz oldu dar

Nefret ile koşan çok, insanlığa yok,

Lanete destek veren beşer dersen çok

İşgal altında tüm fikirler siperler sanki

 Kimsesizlik yağar sağanak sağanak bir asır

Kimsesizlik yok Rahman her an kulu ile ama

Rahman'a layık kul çok  ara bul sanki sır

Muhasır bir gönül çıksa çıkmadan tuş edilir

Cehennem yaşatılır ne yer demir nede gök bakır

Ufukta umut açtı gözlerini hakikat elinde

 Koşarak geliyor kaç nefret sığınacak bir yer bul

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Zaman Ve Hayat Seni Yüreğimden Kopardı Aldı

Zaman Ve Hayat Seni Yüreğimden Kopardı Aldı

---

Ayrılığın limanında gezerken yüreğim paramparça sevgilim, zamansız ve vedasız gittin. Kara toprak zamansız aldı seni benden!

Yıkılıp yere düşerken mezarının başında ağlayan ben değilim sevgilim, gökyüzünde yağan yağmurlardır sevgilim inan bana. Diyar illerden kokun geliyor bana hep yanımdaymışsın gibi sevdanın karası gibi, gözlerin bana uzaklardan bakıyor hissediyorum.

Zaman ve hayat seni yüreğimden kopardı aldı, ama kokunu bıraktı bana gülümseyen gözlerini rüyalarımda bıraktı gitti şimdi tek tesellim budur sevgilim, sen üzülme rahat uyu mezarında beni bekle yanına geleceğim ve yine seni sımsıkı saracağım.

Yok, yok sen beni yine sımsıcak gülüşün ile sımsıcak kolların ile saracaksın biliyorum ve hissediyorum.

Gönül dergâhımın kapısını gidişin kapatamadı, hep sana açık biliyorsun ve görüyorsun uzaklarda biliyorum, bekle beni bende geleceğim sevgilim.

Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Yüreğini Yüz Yerden Paramparça Etmeye Değer Mi?

Ey gönlüm nedir bu gamın, hasret ile döktüğün göz yaşın?

Neden terk edip giden için gam hasretlik ile gözyaşı dökersin? Azat et gönlünü gam tasadan, gülümseyen gönlünü mutluluğa götüren yeni sevgilerin peşinden koş artık. Yüreğini yüz yerden paramparça etmeye değer mi?

O Şimdi uzaklarda başka mutluluklar peşinde, ya da pişmanlığın kahrı ile gözyaşı döküyordur. Sen onu canından çok sevdin, bir dediğini iki etmedin.

Bir başlangıç yaptın sonu gelmedi diye kendini neden kahır uçurumlarına atarsın? Yeni başlangıçların peşinde koş haydi, durma.

Gül dikensiz olmaz, eline diken battı diye gül bahçesini yıkman viran haneye çevirmen mi gerek? Tabi ki hayır. Başın önüne bir suçlu gibi düşmesin, susmalara bir son ver…

Binlerce kar tanesi içinde bir tanesi elinde eridi diye, kar yağışına küsme, uzat elini bak binlerce kar yağıyor muhakkak eline tekrar kar yağacak ve bir süre sonra eriyecek…

Gün gelecek güleceksin bu gam için hasret için döktüğün gözyaşların için, zaman durmadı hala yaşam devam ediyor, hadi silkelen yeni mutlulukları aramaya devam et…

Mehmet Aluç