Nereye Çıkar

elimde yerken tuzsuz hıyar

gönlümede verdim bir ayar

boş yollara ayağım boşa kayar
bilmem yönsüz yolum nereye çıkar

 

bari hıyar yersin maydanoz olma
hırsla koşanın önünde durma
halden bilmeyen sen yol sorma
bilmem yönsüz yolum nereye çıkar

 

gezdim illeri diyar diyar elimde hıyar
(duyan olmasın karnım aç başka aşım yok)
gönlüm nerde güzel görürse ona bakar
ey gönlüm dedim halden bilmez çıkar yakar
bilmem yönsüz yolum nereye çıkar

 

insanın yönü varacak menzili olmaması ne kötü
insan varınca menzile olur bahtiyar olmazsa yaşar çöküntü
bulsam bir zülfü uzun eş kalacağım yanında, 
bilmem sanki bana yollarla herkes küstü
bilmem yönsüz yolum nereye çıkar

 

Bundan sonrası uzun bir solukta anlatayım
laf söz girmesin artık araya oraya buraya sona varayım
durdum bir köyde oturdum bir tarlaya 
dedim olayım burada ben bahtiyar
karşıma çıktı halimi sordu bir ihtiyar
anlattım dedim yıllardır olamadım bahtiyar
ihtiyar dedi kal yanımda kimsesizim olursun benimle bahtiyar
düşündüm taşındım az kaşındım düşündüm adım adım
dedim bari kalayım zaten mutsuz benim adım
ihtiyarla kalayım dedim az nefes alayım
bana yardım eden kul çıkmadı bari ben ihtiyara yardımcı olayım
bir kaç gün yanında kalayım rızkım varsa kalayım
tamam dedim elin öptüm tarlada çalışarak dedim budur bana ayar
akşam oldu düştük yola vay seni gidi hınzır ihtiyar
güzel bir kızı varmış korkmuş lal olmuş bana söylememiş ihtiyar
isteyeni olmamış  benim gibi olmamış bahtiyar
kapıyı açtı zülfüyari gördüm gönlüm uçtu oldum aklı tam ayar
akşam yemeğini yedikten sonra kızına anlattı halimi söyledi kızının halini
ben evet dedim zülfüyar düşündü bana baktı az güldü eliyle işaretle evet dedi
Allahım sana şükür dedim bahtiyarlık ne güzelmiş dedim şükür ettim
mutluluk içinde bir ömür boyu ben güldüm zülfüyarim güldü kayınbabam güldü
işte yönüm bahtiyarlığa çıktı şükür gördüm

Mehmet Aluç-KulMehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Uzak Kaldık

Giderken yok oldu yüreğimiz

Yıkıldı yıkılmayan bileğimiz

Öldü yarınlara ait dileğimiz

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Yıkıldı yıkılmaz gururumuz

Gururdu bizim hep umudumuz

Kırıldı iki kanadımız kolumuz

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Mezara gömdük onurumuzu

Hiç görmedik ağlayan durumuzu

Üç kuruşa değiştik yolumuzu

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Gözlerimize çekildi kara perde

Şimdi sen bir yerde ben bir yerde

Düştük işte ayrı ayrı derde

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Kendimizi kendimiz uzaklara saldık

Yanılgının içinde çaresiz kaldık

Her şeyi biliyoruz sandık

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Sürünüyoruz şimdi kim bilir nerede

Sen karanlık ben karanlık pencerede

Buluşamayız artık neşelerde

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Vuslat ile olmak bize haram

Bilmem seni artık nasıl saram

İyileşmez ki sen olmazsan yaram

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Şimdi ağlıyorum geceleri

Avutmuyor beni birileri

Unuttum sensiz heceleri

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Feryat ediyor işte ruhum

Böyle olmalıydı bu durum

Bu ayrılığa da yapılmaz yorum

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Yüzün hala gözüm önünde

Oynayacaktık biz düğünde

Ayrılık varmış aşkın özünde

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Hayallerimize dokunmadan yerde kaldı

Yüreğimizdeki aşkı kim çaldı

Acıda olsa o günlerde yediğimiz baldı

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Geri gelmez o günler

Bizi arar mı o dünler

Yaşatmaz bizi bu günler

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Hayal kırıklığımız pişmanlıkla silinmez

Vuslatta uzak kaldı görünmez

Şimdi ne haldeyiz oda bilinmez

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Kul Mehmet'im avuntular içinde yazarım

 Kendi mezarımı kazarım

İçinde bilmem rahat mı yatarım

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Kendi kendimize tuzak kurduk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Açık Kapıları Açtın Mı Hiç

Terki diyar ettin ’de gittin neden

Nefretin döner sana tam bumerang

Kalmadı bildim sende ahde vefa

Kal yalnızlıkla haydi bu mu sefa

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Aradın buldun neden sen inceden

Kör olmuş gözün dünden alay eden

 Sen açık kapıları açtın mı hiç

İyilik yapmazdın sen bilmedin hiç

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Baktım uzakta sana ağlıyorsun

Nefsine şeytana hep uyuyorsun

İyilik nedir sende bilmiyorsun

Güldüğün sanıyorsun ağlıyorsun

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Dağlar gibi yüksek de sen bakarsın

Mezar taşı gibisin soğuk hissiz

Katı kalbinle yaşa kal nefessiz

Dert görünce olursun anlayışsız

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

İnsan yaprak gibidir hep sararır

Kaldığın nefrete bak ecel çağrır

Son nefesin verirde kul kararır

Hesap zor verilir kul hep sararır

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Yaktığın kor ateşler hiç söner mi?

Geçen o zaman geri hiç gelir mi?

Bugün açtın yarında açsın yine

Bekle bakalım sevgi bu gelir mi?

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Artık değilim sana bende muhtaç

Hayat bir adımlık yol yürürüm ben

Zamanın sermayesi harcadın sen

Sendin esip gürleyen gidendin sen

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Kul Mehmet’im sanma ki ömründe bol

Hayat bir nefeslik yol ister gül sol

Mutluluk bu âlem de inan ki bol

Aç gönlün kapısını içeri bak

Sefanı sür bakalım hepsi sahte

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Rahman Gösterdi Gerçeği

---

	Yıllar öncesinde, uzaklarda idi sanki teslimiyet, nefsimin arzularımın ve şeytanın istilası ile oysa teslimiyet bir adım bana benden daha yakınmış, Yüce Rahman’ın kulunu çok çok ama çok sevenmiş Rahman her an yanındaymış göremedim… Teslimiyetten uzakta, bedenim arzularım nefsim şeytan peşinde koşarken, canım feryat içinde karanlıklar içinde, zulmü yaşarken bu yüreğim nasıl dayandı bilemiyorum… Uzak diyarlarda, uzaklığın kör karanlığında bana konuşmaya vakit vermeyen bu arzularım, nefsim, şeytan benim sözlerime hislerime kıymet vermeden yıllarca peşinde sürükledim anlayamadım… Doyumu olmayan muhabbet ararken, bir dostun duasında gülümsemesinde yer almak onunla gülümsemek isterken, kırgınlıkların zulmü ile ömrümü harap eylediler göremedim… Lütfü, keremi… Sonsuz Rahman gösterdi gerçeği, uçurumun kenarında düşerken merhameti ile gönlüme, merhameti kondurdu nur nur açan çiçekler laleler sümbüller gibi… Birde aşk yerleştirdi ki sevgisizlikle uçuruma düşerken ellerimizde tutan Aşk’ı yerleştirdi ve o anda gördüm gerçeği, Binlerce kez şükürler olsun Keremi Lütfü ihsanı… Sonsuz Rabbime. Kırgınlıkları, üzüntüleri Rabbim bir anda gönlümde sildi, önüme huzur dolu iman dolu bir sayfa açtı, gördüm, bildim ve anladım Rahmanın Kulunu ne kadar sevdiğini, gerçek dostun Rahman olduğunu idrak ettim, binlerce kez şükürler olsun… Mehmet Aluç

0  

Nazın Çekilmiyor

Boş tarlaya yar darı ekilmiyor

Sevgisiz gönül kahrın çekilmiyor

Gece gündüz dırdırın hiç bitmiyor

Çileni çeksem nazın çekilmiyor

Sevdim seni ben olmadım bahtiyar

Gezdim illeri sensiz diyar diyar

Mutlu olamadım kaldım ihtiyar

Çileni çeksem nazın çekilmiyor

Şiddetle bakıyor bana gözlerin

Karın doyurmuyor senin sözlerin

Seninle karadı gece gündüzüm

Çileni çeksem nazın çekilmiyor

Nerden sevdim seni ben bile bile

Seninle yaşadığım kahır çile

Muhabbet yakışmaz sendeki dile

Çileni çeksem nazın çekilmiyor

Kul Mehmet’im derdi yaşarım her gece

Ben ağlıyorum işte gündüz gece

Aklım yoktu başımda senden önce

Çileni çeksem nazın çekilmiyor

Mehmet Aluç

Ötelere yürümeli

Gel artık ey gönlüm toprağa dönelim

İnsanlar anlaşılmaz oldu yaşarken öldü

Geldiğimiz diyara doğru yönelelim

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Göç edelim vakit geldi diyarı Rahmana

Göz yüzünde meleklerle uçalım manaya

Ayak basmayalım dünyaya zamana

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Yedi iklim rüzgârı esen ile gidelim

Gidelim de güzelliği seyredelim

Geride kalanlar söz dinlemez ne edelim

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Yaşayanlar suskun bilmem neyi bekler

Azabın içine zahmeti edepsizce eker

Yetmez birde üstüne zulmü diker

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Kul Mehmet’im der ki bazen bırakıp gitmeli

Kalp görmüyorsa yola çıkıp terki diyar etmeli

Geride kalanlara hakikati bulsunlar demeli

Yaşanılacak dünya kalmadı varıp ötelere yürümeli

Mehmet Aluç