Hecelerimle

Sen uyu sevgilim

Ben şiirlerimle üstünü örterim

Beni düşlerinde görmezsen eğer

Hecelerimle düşlerine gelir seni öperim

Ağla ağla korkma ağla

Ağla ağla yüreğini dağla

Ağla enginlerde çağla

Yalnız değilsin artık anla

Hecelerimle düşlerine gelir seni öperim

Sen uyu rahat uyu

Sen dert etme şunu oyu buyu

Bülbüllerin ağlamasın sen uyu

Ben seviyorum seni ya canla

Hecelerimle düşlerine gelir seni öperim

Her gece sen uyurken uğrarım

Uyurken o gül yüzüne bakarım

Hayalde olsa seni kollarıma alırım

Hala gönlümdesin o ilk heyecanla sen anla

Hecelerimle düşlerine gelir seni öperim

Kul Mehmet’im hasretlikle yanıyor

Yaram derindedir her gün kanıyor

Gurbet illerde her gün seni arıyor

Uzaklarda olsam da seninleyim hala bu canla

Hecelerimle düşlerine gelir seni öperim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Dudaklarında Merhametin Türküsü Olsun

Bir ebedi yaşamaya namzet insanoğlu
Dolaşırsın ovayı sahrayı sancılarınla
Yorgun düşlerinden yorgun adımlarınla
Bir duasın gönülde edilen sevilen gelen
Bir dua adımıyla yürü yık sancılarını
At nehirlere sancılarını seherlerin nurunda doğ
Yeniden doğ ki gönlünde baharlar essin
Dudaklarında merhametin türküsü olsun
Zikrin gönlün merkezini zikretsin her dem



Güne ahından bir bakış değmesin
Günahın seni kirletmesin tövbe ile temizlesin
Yokluğunda sıyrıl varlığın aşına ekmeğini ban
Varlığın seninle cana olsun can ey can
Ruhum ruhuna koşsun her seher yelinde
Kutlu seferlere hazırlanan kavuşan bir yolcu gibi
Yollar hasretini eritirken yokluğunu varlığınla karşılarken
Sen yolların yolcusu ol var gönüllere ey yolcu
Dudaklarında merhametin türküsü olsun
Zikrin gönlün merkezini zikretsin her dem
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

TEZATLAR DÜNYASI

TEZATLAR DÜNYASI

 

 

Aklın çözemediği bir ahenk mi düşlerim

Gönlüm gönlüne denk mi yeter mi gülüşlerim

Hala ben seni arar ben yıllardır özlerim

Sen özlemedim ben hala bilirim ve beklerim

Gelseydin bari düşlerime düşerim olsaydı ahenkli

Bir izler sesler gülüşler içinde ben uyansaydım

 

Bir sessizlik sensizlik treninde tek yolcuyum

Sızılar acılar menümde ben hala umutluyum

Ahenkli tezatlarla yaşıyorum hala kendimleyim

Sen yoksun yanımda ahenkli tezatım

Sancılarını yaşatan ahengimsin

 Zerreden küreye

Yaratanın varlığını hatırlatan yol işaretimsin

 

Gözlerim ışıltıyla bakar her örümcek ağına

Güvercinin nurdan yuvasına

Vahit çağında bir hikmetini onunla gösteren Rahman

Uzansan yıkılacak örümcek ağı

Uzansan kaçacak uçacak güvercin

Kaçmaz ve yıkılmazı yaratan Rahman

Nur Resulle Hz Ebubekir Sıddık’ı o an korudu

Gözlerim ışıltıyla bakar her örümcek ağına

Güvercinin nurdan yuvasına

 

Tezatsın dünyanın tadımı olur

Karışık yolarda gezen çözemeyen mutlumu olur

Yetim iken solmadan vahiy çağına koşan

Tek başına değil Rahmanla kesret ile yol alan

Gönüllerin merkezine damarına gülüşüyle varan

Gökyüzünde meleklerle bizimle olan

Nurdan Nebi yaşamadı mı tezatı

 

Cahiliye ile yok olan insanoğlu

Nurdan İslam’la var olan dirilişe koşan insanoğlu

Nurdan Nebiden önce bir batış yıkılış

Nurdan Nebi ile bir var oluş hakka koşuş

Zalim koltuğunda yarınından emin

İnsanlar zalim kıskacında dilim dilim

Nebinin gelişiyle yıkıldı ya zalim demin

 

Anlamsızlığı küçümseme içi bin bir sır dolu

Gözyaşına acı vardır içinde var bin bir yolu

Çileye sırtını dönme uzanır herkese kolu

Anlamsızlık anlamanın kapısını açar

Gözyaşı merhametin gülüşüne vardırır sarar

Çile sabrı sabır derman ile çare merhemini sunar

 

 

Sonsuz değil bu dünya sona varacak

Sonun ardında sonsuza yol ulaştıracak

Sondan sonra sonsuzu yaratanla kul olacak

Naçar kapısı çareye varış kapısına kapı

Varmazsan ulaşamazsın çaresiz kalırsın

Tezatlar dünyasında tezatla yaşar böyle insanoğlu

 

Kendi aklınla çözülmez bu tezatlar

Yaşamak gerek tezatı her canlar

Çözünmezi çözer uzanır vahyin nurdan kolları

Yükünü hafiflet akıl ile yorma kendini

Vahyin nurlu yolunda yürü deme yokum

Var olanla var ol çözülsün tezatlar

 

Bu dünyanın yolu olsa da derin

Umman mana dolu insan mana kulu

Manaya ermek için manaya bürünmek gerek

Vahyin gölgesinde manayı imanla almak görmek gerek

Kapanmadan bakan gözler manayı bulmak gerek

Derin umman derin manaya koşar kul

Ara kendinde manayı Vahiyle bul

Bundan başkada arama sen bir yol

 

Bak kâinata kim kaldı kim ne aldı

Bir şeyler alanlar kazanalar ne ile baş başa kaldı

Gelen gitti giden bak nasıl nereye gitti

Var olanla gelen bitenle gitti

Var olanla gelen var olanla gitti güldü

 

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

 

Cevapsız Sorularımın Limanında

Hamalım şüphesiz senli düşlerime

Ne yana dönsem sensiz düşlerim koynumda

Bir sen yoksun gönlümün kıyısında

Gözlerimin okyanusunda

Her anımda hemhal olurken senli düşlerimle

Bir sen yoksun canımın sahilinde

Bir sen demir atmıyorsun gönlümün limanına

Cevapsız limanlarımda sorularımla boğulurken

Şüphesiz nice gönül kervanları geçerken

Ben hala seni bana getirecek kervanı bekliyorum

Karanlık gecelerimden beni sabaha ulaştıracak

Şefkatli elinle beni yeniden canlandıracak

Beni sende diriltecek uyandıracak

Senin bana getirecek olan kutlu kervanını bekliyorum

Ayrılığın yıkık senfonisini bas sesi ile dinlerken

Yüreğimde çizdiği derin acıları içine katarak

Hasretin arabesk türküsünü dinliyorum

Gözlerimde yaş ellerimde sensizlik

Gölgelere sığınmış bir meczup deli

Hasretinle denizdeki dalgalara karışırken

Boğuşurken

Sana ait gönlümü almasın diye

Son nefesimde beni alıp içine çekmesin diye

Hasretin denizindeki dalgalarından kurtulurken

Son bir hamle ile

Bekliyorum hala seni bana getirecek olan kervanı

Ufukta ne bir kervan var

Nede gelen bir yolcu

Sadece kor alev rüzgârda esen hasretinin kokusu var

İki kırık cümle ile sana kırık gönlümü gönderiyorum

Kırık düşlerimin gölgesinde

Sensizliğin azabını gönlümde saklarken

O iki kırık cümleye bulaşmasın diye

Sensizliğin azabını gönlümün dehlizlerinde saklıyorum

Ben yine kırık dökük odama dönerken yine yıkılmış

Ama umudunu hala yitirmemiş adımlarımla

Yine yorganı üzerime çektim

Senli düşlerim koynumda

Kendi cevapsız sorularımdan azat olmuş halimle

Düşlerimde seni bana getirmesi için

Binlerce kervan gönderiyorum

Seni bana getirmesi için

Kapatırken göz kapaklarımı zamanın en derin uykusuna

Yüreğimdeki yangını söndürdüm

Düşlerimde seni yakmasın diye

Tabutuna sığmayan hasreti

Düşlerimde sen görme diye

Toprağa gömüyorum

Gönlümdeki hasretim sana hasreti yaşatmasın diye

Feryadı kulakların da yankılanmasın diye

Vaveyla vaveyla gömüyorum toprağa

Bekliyorum ömrümün kervansarayında seni

Alır o narin burnun az yüreğimi yakan sen kokunu

Bulursun yolumu kervansarayımı

Şimdi suskun düşlerimin içinde gezerken gülümsüyorsun

Bulutlar saçlarınla oynuyor

Bir nehir gibi gözyaşlarını yüklüyor gözlerine

Gönlümüzdeki pasları sel gibi alıp götürecek

Gözyaşların yüklerken bulutlar

Ben saçlarının altında bekliyorum

Susuyor kulağımda yankılanan matemli şarkılar

Şimdi bir sen varsın karşımda

Birde sana sevgiyle atan gönlüm var

Şiir kokan gözlerinde

Cennet kokan hece hece şiirler okuduğum gözlerin var

Artık her şey sana benziyor sen kokuyor

Açmıyorum gözlerimi

Hiç açmıyorum

Alınırken ruhum

Gönlüm hala dipdiri sana koşarken

Sen arkamda kalıyorsun

Ben senden uzaklaşırken

Sancılı koşmalarına takılırken yoldaki taşlara

Takılarak düşerken sen

Ruhum ani bir sıçrayışla

Gönlümün feryadı figanı ile

Bedenime geri dönüyor

Seni almadan gidemem diye

Koşarak sana geliyorum

Gözlerinde yaşlar

Tutuyorum ellerinden

Gülümsüyorsun cennet bakışınla

Tamam diyorum alın ikimizi birden

Ya da bırakın el ele yaşayalım

Sonra ölelim

Yüreğimden çıkan bu dua ile yüreğimde

Depremler olurken

Uyanıyorum uykumda

Ve karşımda sen ve ben

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Giden Eski Bize Yetişebilecek İsek Düş peşime

   Ben sana ömrümü hayatımı kendimi verdim, sen bir samimi gülümsemedin, şimdi bana neden soğuk davranıyorsun diyorsun, az düşün bakalım a zalim ne kaldı sana verecek bende, birazda sen verseydin senden biraz sevgi gülümseme, bende ki ben coşacak seni her zaman sımsıkı saracaktı, kalmadı işte bende hiçbir şey buzdolabı gibi soğudum anlasana, her şeyi anlayan hisseden sen bunumu anlayamadın vicdansız!

   Yüreğimde hep sen vardın, senin yüreğinde ben yoktum, nasılsa alıştın karşılıksız sevgiye, şimdi bende biten sevgiyi görünce kıvranmaya başladın, kıvran kıvranacağın kadar kıvran, arasan benden fazla seni seveni senin kahrını çekeni bulamayacaksın, artık sevgi versen de boşuna artık bu yüreğim sana karşı öldü, ben onu senin vefasızlığınla mezara gömdüm, artık arama sıcaklık bir damla sevgi. Haydi, bakalım yeşert nasıl yeşertecek ve dirilteceksen!

    Sana her saniye sevgi ile sarıldım hissetmedin geri teptin, önemsemedin kendini bulunmaz Hint kumaşı sandın, haydi ara bakalım bir daha böylesi bir sevgiyi bulacak mısın, beni eski ben yapabilecek misin? Artık geç kalınmış bir hayat, geç sorulan sorular ve geç yapılan bir kalp masajı vücuda fayda vermez, haydi bakalım sıra şimdi sende, az sen ver sevgiyi saygıyı anla bil nasılmış sevmek, nasılmış mutluluk vermek için çaba sarf etmekmiş öğren, lakin faydası olmayacak ama hiç olmazsa öğrenmiş olacaksın. Seninle güzel bir gelecek kurmuştum yemyeşil vadilerin ortasında, kurudu o geleceğim seninle, artık sadece kendim için yaşıyorum, kendim için hayaller kuruyorum ve sensiz.

   Çoktan terk eder giderdim lakin sen yaptığın hatanı anla diye bekledim, kendi ellerinle yıktığın dünyamızı görmen için bekledim ve sen gördün anladın gördün viraneliği, artık ben gidiyorum, senden bana benden sana artık fayda yok inan ki, ama gelirsen belki sönmüş közlerimizden yeniden ateş tüter mi bilmem, müebbet hapis yemiş hayatlarımız yeni bir af ile hayat bulur mu bilmem, geleceksen düş gel peşime.

Düş gel peşime

Küllerimiz de

Tekrar bir sevda ateşli yanacaksa

Düş gel peşime

Yol üstüne bizden önce

Giden eski bize yetişebilecek isek

Düş gel peşime

Çaresizliği beraber yıkacaksak

Düş gel peşime

Yorgun sabahlarda

Beraber dirilmeye isteyeceksen

Düş gel peşime

Mehmet Aluç-

Yoksa Gülümsemeleri De Sen Mi Çaldın?

Çocukluğumuz beraber geçti, beraber oynar gezerdik, senin düşlerin hayallerin olurdu, benim hiç olmazdı şimdi aklıma geldi, sanki çok yaramazdın hep yüzlerimi tırmalardın, acaba o zaman o anda sen düşlerimin hayallerimin saçlarını mı yoluyordun da korkudan yanıma hiç yaklaşmıyordu? Mümkün mü acaba susma bir cevap ver desem, çok uzaklarda kim bilir neredesin hangi şehirlerdesin. Acaba yine diyorum beni ağlatırdın sen ondan mı ben hala ağlıyorum? Duysan belki deli saçmalığı diyerek belki bana güleceksin ama sanki bana kalırsa sanırsam öyle!

Beni çocukluğum da ağlatırken yüreğim sızlardı, şimdide sızılar parmak uçlarımda sızlayarak çıkıyor, gülme duymuş gibi saçmalıkta değil neden olmasın? Sen hiç ağlamazdın hep gülerdin herkes şirretliğinden kaçardı, acaba şimdi ne haldesin şu an öğrenmeyi çok ama çok istiyorum, inan deseler bin kilometre ilerde yaşıyor koşarak nefes nefese kalsam şimdi koşarak yanına gelirim. Yaşadığımı dejuva sanma... Açık pencerede rüzgâr eserken bunlar aklıma geldi, yok sende şimdi beynin soğukta kalmış dediğini duyuyorum sanki!

Bak sana tasalarım dertlerim çocukluğumdan beri peşimde bir  gün gülemedim sen gibi, yoksa gülümsemeleri de sen mi çaldın? Öyleyse bu yılgılar neden şu an beynimde dans ediyor, yalan olsaydı inanmazdım aklımın bu oyunlarına hem ben hem de bu gönlüm! Seni kıskandığımı söyleme sakın şirretliğinin nesini kıskanayım ben? Acaba mı? Yok, canım olmaz böyle bir şey! Başka bir olasılık gelmiyor ki aklıma.

Bunlar yabana atılacak düşünceler  değil inan bana, yoksa neden aklıma geldi, neden buna hem aklım hem de gönlüm inansın?Bilirsin  ben hiç kuşkucu değildim şu ana kadar,ütülü gezer kafaları hiç ütülemezdim yani.Neyse bir gün nasip olur buluşursak sana soracağım, buluşamazsak ben senden önce ölürsem, bu not defterimi sana bırakıyorum oku ve gerçek mi değil mi gel mezarımın başında bana söyle ben duyarım anlarım o zaman.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bu Nasıl Bir Yok Oluş ?

Avare düşlerin içinde gezen yolcu

Dur bak bir etrafına nereye gidiyorsun

Kimsin

Günahkârlık kokan yolların içinde

Düştüğün çukurları görsene

Hangi zalim yolunu çevirdi

Seni bu yola gönderdi

Dur ve düşün

Az silkelen

Bak her adımda ölüyorsun ve diriliyorsun

Sancılarının eşliğinde

Nasıl bu sancıya dayanır bu beden

Cennet kokan sokaklar karşıda

Ne gezersin bu yollarda

Aç sana az gözünü

Dağılmışlığından kurtul

Dirilişle var ol yeniden

Bak bakalım yaşadığım dediğin

Bu hayat yaşıyor mu?

Az hisset ne olur

Şükür kapısına uğramadan

İsyan kokan ısırgan otları ile yakan

Yıkık kapıların önünde

Acılarınla daha hala ne beklersin

Bu nasıl bir yok oluş

Var olmak var iken seni yandıran

Paslı duvarların acısı'damı

Yüreğine işlemiyor

Parçalamıyor bedenini

Batarken her an yerin dibine

Yeniden çıkarken feryatla

Bitmeyecek mi bu sancıların

Son vermeyecek misin hala

Bak sana cennet kokan sokaklar elini uzatmış

Gör artık

Koskocaman karanlığı yırt

Kâinatı aydınlatan nura koş

Sevgiye koş

Mühürlemesinler izin verme gönlünü

Dön yüzünü sevgiye

Hatta bir adım at yeter

Yığınla biriktirdiğin sancılarından kurtul

Doğrul belin günahlarının ağırlığında

Ölç biç öfkenin desibelini

Hançerinin uzunluğunu

Akan kanların ne kadar aktığını

Ne olur çok zor değil

Nedir seni döndürtmeyen

Uzat elini ya da kırp gözlerini sevgiye

O ulaşır sana

Kendi günahlarının kefaretini veremezsin tek başına

İçinde yanan nefret mumlarını söndür

Kangren olmuş yaralarına derman için gel

Sönmesin umudunun gözlerindeki feri

Gel az gerisin geri zor değil

Kolayda değil

Ama sen adım atmazsan

İstemezsen

Bu olmaz

Çığlıklar kulaklarına feryatla

Çirkinlik kokan sözleri fısıldamasın

Haydi, dön gel gerisin geri

Sevgi limanına

Sahiline

Ovasına

Yaylasına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-