Karşıma Sakın Çıkma

 

Zahmet edip bir daha kapımı çalma

Yeter artık benim boşa günahımı alma

Seninle oldum ben umutsuz sevda yorgunu

O vicdansız halinle karşıma sakın çıkma

 

Seninle çağlayan sular çağlamaz kurur

Arayan aradığını bulur seninle yok olur

Bu vefasızlığınla gönlün nasıl karşımda durur

O vicdansız halinle karşıma sakın çıkma

 

Yıllar geçti ayrılıkta verdiğimdi en güzel karar

Belki bensizlik sana çok iyi yarar

Bilmem gönlündeki kin seninle nasıl yaşar

O vicdansız halinle karşıma sakın çıkma

 

 İman insanlık aşk bu gönlün tek temeli

Açıp gönüldeki güzellikleri görmeli

İmanla sevgi aşkla insanlar birbirini sevmeli

O vicdansız halinle karşıma sakın çıkma

 

Tufan sözlerinle yıkıldı gönüldeki kapılar

Artık ne biz nede kaldı bizi anlatan anılar

Can dediğin değimlidir canlara can olanlar

O vicdansız halinle karşıma sakın çıkma

 

Ecel değimi bu ömrün oyununu bozan sonu

Oyunbozanın oyunu bozulursa bulmaz konu

Konu bulursa bulsun çok kötü olur oyunlarıyla sonu

O vicdansız halinle karşıma sakın çıkma

 

Kul Mehmet’im aşk gelsin gönülde dile

Sabırla biter çektiğin bunca elem çile

İman varsa kul ölüme gider güle güle

O vicdansız halinle karşıma sakın çıkma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

Dinletemedim...

 

Uzaktan görsem razıyım halini

Zaten yaşıyorum ben hayalinle

Ufuklarda bekler dertlerin biri bini           

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Sanki bana dersin sen inle

Kal böyle bu garip halinle

Nasıl kalırım sensiz son nefesimle

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Ne olur ben az konuşayım sen dinle

Hayat geçmez sensiz böyle

Ne olursun az gönlümde serinle

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Çıkıyorum her sabah yoluna

Ne olur taksan beni koluna

Çok mu sevmek geliyor zoruna

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Bittim dedim sen dedin gittim

Bak gör işte bende halim arz ettim

Sen görmüyorum dedin gittin

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Her gün rüyanda perişanlığımı göresin

Bensiz huzur nedir bilmeyesin

Yine koşup gülerek bana gelesin

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Kul Mehmet’im destan gibi aşkımı söyledim

Seni candan sevdiğimi sen hiç görmedin

Bir gün olsun can kulağıyla beni dinlemedin

Artık beni dinlemene gerek yok sen gözümde öldün

Oysa gönlümde açan solmayan bir güldün

 

 

  Ben seni severken beraber güleriz dedim

Sen beni sevme git öl dedin ben bilemedim

Garibiz ya sana gönlümü gösteremedim

Hecelerle de senin işin olmaz göremedim

Dilimle de sırrımı sana söyledim de dinletemedim

 

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet