Bir Daha Tövbeler Tövbesi

Unutmak çok kolay senin için

Bir günde unuttun sen beni

Benim oysa yanar içim bilmem niçin

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Beni bir daha aramazsın bilirim

Sensiz ne yaparım ben ne ederim

Artık başka birinin nasıl severim

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Her gün kulaklarını çınlatırım

Bu hasret ile ben gece gündüz yanarım

Yıkıldı önümde güvendiğim dağlarım

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Giderken ardından baktım kaldım

Sen dönüp bakmadın ben şaşırdım

Severken seni ben nasıl bilmem yanıldım

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Giderken geride gözyaşlarım bana kaldı

Hasretin beni deliler gibi şimdiden sardı

Adımların bensiz bilmem nasıl adımını attı

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Gönlümden gözlerimden iki damla oldun aktın

Giderken hasreti alarak sen koluna taktın

Sen beni değil bir başkasını nasıl sen sardın

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Ahım senin peşini hiç bırakmayacak

Mutluluk kapını bensiz hiç çalmayacak

Bu yaptıkların senin yanına hiç kalmayacak

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Kul Mehmet’im tövbeler olsun adını anarsam

Seni içine katarak ben hayaller kurarsam

Bir daha tövbeler tövbesi gönül kapımı açarsam

Sen terk ettin gittin beni bir hiç için

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Rahmanın Verdiğini Vermezsin İsteyende

 

Bu ömür anda bir secde

Bir anda bak oldun dede

Rahman her şeyi verende

Verdikleri acep nerende

Rahman seni güldürende

Gönlüne güller serpende

Sen ayrı yolda boşa gidende

Rahmanın verdiği gül nerede

Rahman sana Rahmet yağdıranda

Rahmetle karnını doyuranda

Fakir kapında durduğunda

Rahmanın Rahmetle verdiği nerede

Rahmanın verdiğini vermezsin isteyende

Rahmanın verdiğini vermezsin Rahman isteyende

İmtihan dünyasındasın unuttun bir günde

Hani nerede Rahmanın verdiği gülüş güller Rahmeti nerende

Rahmanın verdiği kimin için sakalarsın bu ömür geçende

Rahmanın verdiği kalmasın sende

Kul Mehmet’im sende dağıt gül sende bu günde

Yarın dağıttığın ahirette baktığında bak önünde

Sana verileni sen dağıt durma kalma bu ömür geçende

Rahmanın verdiği ömür gelip geçer nerede kiminle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ey Zalim Halin Oldu Nefretinle Harap

Ey zalim halin oldu nefretinle harap

Ateş yandı köz oldu yiyemedin kebap

Ey zalim günaha battın kazanmadın bir sevap

Gönül evin hanen bak nasıl oldu harap

Demiştik ey zalim sizde adımlarınızda yoktur hayat

Kendi kendinizi bitirdiniz sizde oldunuz bayat

Ey zalimler cehenneme kesildi biletiniz başladı seyahat

Artık yok bundan sonra size huzur olamayacaksınız artık rahat

Ey sen içimizdeki vatan haini casus

Bitti gitti bak seninle yaşadığın yaşadığımız kâbus

Yok, artık ey vatan hainleri artık bitti artık sizin için söz hakkı sus

Zaten sizde hiç kalmamıştı ar ile namus

Nasıl uyumadan rüya gördünüz birden

Nasılda yıkıldınız milleti hesap etmeden milletin dik duruşuyla aniden

Sizden vatana olmaz hizmetkâr

Sizi ve nefretinizi mahkemelerde ancak idam paklar

Ömrünüz artık cehennem hayatı olacak artık

Milleti yıkamadınız millet kardeşlikle sizi yıktı deyin artık yanıldık

İnanınki yıllardır sizden bizler bıktık

Çok şükür Yüce Allah’ın izniyle kardeşlik bağımızla sizden kurtulduk

Ey zalim sandınız derdimize yoktur derman

Ey zalim yüce Rahman her derde derman

Biz Rahmanlayız Rahmanda bizimle her an

Ey zalim yıkılmaz sandınız kendinizi o an

Yüce Allah yardımıyla bizimle sizi yıktı yüce Rahman

Bitirmek için yola çıktınız yola her zaman

Sizi milletle bitirtti sizi yüceler yücesi Rahman

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

15:07:2016

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Olursun Bambaşka

Ey kul  söyle bakalım haydi dünyamı başka
Yoksa yolunu değiştirdin sen mi oldun başka
Yok mu gönlünde aşk yürüyesin Rahman’a aşkla
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

 

Düşün bakalım Yüce Allah seni neden yarattı
Bizleri bu aleme düşün boşunamı aldı bıraktı
İman etmeyi kim bıraktı nefis şeytana kaçtı
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

Billur  akan imanla gidilen hak yolu kim dedi sat
İmanla olma imanla harcama kim dedi al sana kat
Kim dedi sana sadece kendini düşün git rahat yat 
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

 

Ey kul neden hep kazandığını kasalarda sakladın
Neden niçin Rahman yardımıyla kazandığına bakmadın
Bilmiyorsan Neden Nur Kur’an ile Gül Resule sormadın
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

 

Hak yolda ey kul neden beklemedin 
Nefis şeytanla oldun arzularına gem vurmadın
Beş vakit Rahman çağırırken neden secdede varmadın
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

 

Kul Mehmet’im der ki imanla ol ey kalbim
Seni bu alemi boşa yaratmadı Yüce Rabbim
Bu alemde her seçtiğin ise senindir bu seçim
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Dermanı Yüce Allah’tan Bileceksin

Ey gönül hangi dilbere âşık oldun böyle biçaresin

Derdini anlat sevgini sun ona dilde mi çaresizsin

İman aşk ile derya deniz olur neden halin söylemezsin

Yoksa bir ömür içinde saklayıp avaremi gezeceksin

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Gözlerimle gönlüm sen mecnun gibisin neden bilmezsin

Çöllerde gezmene hacet yok dilbere aç kapını her şeyi göreceksin

Temaşa et dilberin gönlünü kendini içinde göreceksin deryayı bileceksin

Zülfün telinden bir tel ile gönlündeki aşkı cenneti hissedeceksin

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Uzaktan aşkı gördün ummandır dur hele sen azı gördün

Hele bir gönlüne gönlündeki iman ile gülümseyen aşkla gir

İşte o zaman şükürle diyeceksin âleme dilbere gün bu günmüş

Aşk ile seven iman ile yürüyene her zaman gülenmiş

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Cemali benzer nurdan ayın on dördüne

Yaşayamazsın artık hayatı sen bundan sonra körü körüne

İman ile aşka diyeceksin hoş geldin gelişin başım üstüne

Dilberde sende Rahmete gark olacaksınız alabildiğine

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Bak şanlı tarihine ey gönül aşksız gezen yok bir âdem

Sende şanlı ecdadın yolundasın seviyorsun madem

Var sevdiğini söyle aşk ile gülücükle dolsun âlem

Bak gönlüm aşkı gördü nasıl yazıyor seninle kalem

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefsi şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Kul Mehmet’im derki var ulaş dilbere gönlüm harap olma

Harap olup solan çiçekler gibi kararıp solma

İman aşk deryası ile cennettir nefis şeytan sözü ile olma

Gamzesinde ki aşk çiçeğini kokla boş işlerle sakın olma

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefsi şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Vakitsiz Zamanlar İçinde Kaybolursun.

Eline ne geçti koca bir hiçten başka

Terk ettin kaçtın gittin mutlu mu oldun

Yıktın gittin yıkan mutlu mu olur bildin

Yıktın yıkıldın mutsuz ettin mutsuzluğa koştun

Okuyamadın gönlümdeki tertemiz aşkı

Gönlüme seni yazdım karaladın gittin

Gözlerimde akan yaşta sen vardın görmedin

Yaşı görmedin yaş gibi damlayarak yıkan Nehir’e koştun

Şeklinle kendini gurura benliğe kaptırdın

Anlamsız sözler içinde anlamsızca kayboldun

Seni tüketecek yılların peşinde koşarak coştun

Tüketecek yılları görmeden yakan rüzgârların içinde yok oldun

Gönlümdeki hasreti ben söktüm attım

Onun içine azda mutluluk kattım yaşadım doğruldum

Kalbimde gönlümde izlerini sildim mutlulukla arkadaş oldum

Sen mutsuzluğu görmeden kendini uçurumlardan aşağıya attın

Kul Mehmet’im zaman her zaman doğru olanın yanında

Zamanın yanında mutluluk onun arkasında kolunda

Sabır dersen kul için içinde az dolaşmak gerek mutluluğa varmak için

Sabırda da sabrın yoksa vakitsiz zamanlar içinde kaybolursun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Can Kaldıysa Beden Kaldıysa (Hece)

	Sana koştum koşmadın sen bana kaçtın yârim Kaçtın da sanki sende mutluluğumu tattın Benim gibi virane yolda süründün yattın Haydi, gel ayrı gönüllerimizi birleştir Ortada gönül beden kaldıysa can kaldıysa Feryat figan etme sen hiç artık ömür bitti Seven gönüllerimiz bizi terk etti gitti Aşk yolunda mı gittik nefretle ömür bitti Haydi, gel ayrı gönüllerimizi birleştir Ortada gönül beden kaldıysa can kaldıysa Umuttu aşkımız aşk vadisinde beklerken Gönül ırmaklarımız bize doğru coşarken Aşk yüreğimize sığmaz etrafa taşarken Haydi, gel ayrı gönüllerimizi birleştir Ortada gönül beden kaldıysa can kaldıysa Hiç bir umudum yeşermedi gönül dalımda Yaşarken kimse kalmadı gönlümün yanında Ayrılık oku değdi canım aldı canımdan Haydi, gel ayrı gönüllerimizi birleştir Ortada gönül beden kaldıysa can kaldıysa Gönlümüz paslandı viran duvara yaslandı Kul Mehmet'im artık senin bedenin yaşlandı Yar dersen ayrılık hasreti ile haşladı Haydi, gel ayrı gönüllerimizi birleştir Ortada gönül beden kaldıysa can kaldıysa Mehmet Aluç -Kul Mehmet- 06123562

  

Gittin de...

Ayrılık yolunu kapattım ben

Ararsan beni bulursun sen

Ayrılık yoluna gitme dedim sana

Duymadın beni terk ettin gittin sen

Artık seni arasam da faydası yok

Vuslat kapısına dönecek yönün mü yok

Ne söylesem dersin karnım tok

Duymadın beni terk ettin gittin sen

Ayrılık yolun bilirim karanlık

İçinde dost bulamazsın içi dolu pişmanlık

Gel dön geri aramızda yok düşmanlık

Duymadın beni terk ettin gittin sen

Bahtına kadere kızma sen kendin istedin

Gönül tahtını kendin bozdun çektin gittin

Tek başına ayrılığa tahammül edilmez dedim

Duymadın beni terk ettin gittin sen

Aşk merhameti gönlünde soydun

Güzellik edebini yol ortasına koydun

Ne oldu da merhamete dostluğa doydun

Duymadın beni terk ettin gittin sen

Kul Mehmet’im zordur gideni getirmek

Gidenin acısı unutup gülümsemek

Vuslat kapısına koşarken kapalı görmek

Duymadın beni terk ettin gittin sen

Gittin de şimdi mutlu mu oldun sen

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-