Kavuşamamanın Bin Bir Pişmanlığında.

Bataklık kurul üyeleri

Bataklıkta oturum için oturdu

Seyirciler

Ağzına katar

Batmış durumda bataklığa

Nefes almak bir nimet

Nefes almamak sürgün

Kaçınılmaz isyana davetiye

Kırbaçların şakırtısında

Sessizlik bir sevgili

Tepkinin geri tepmesi

İçe dönük olmayan tepkinin

İçe dönmesi

Düşünceler Fransız

Çevirmen ararken

Bataklıkta telaş

Telaşla çamur oldu beşik

Boğulmalar ardında

Ölüm mutlak son

Hiçlikten

Varlık arayanların feryadı

Varlıktan uzak olmanın dehşeti

İnlerken bataklığın kucağında

Bencilliğin ninnisinde uyurken

Uyanması mümkün mü?

Sözcüksüzlük kitabında

Aranırken bir çare

Yokluğun korkunç haz alan bakışı

Ne anlar çareden

Devirmişken düşüncelerin

Atmosferinde hayalleri

İlham perisi ne gezer

Korsanlığın bataklığında

Batarken

Seyirciler

Alkışsız batarken

Köhneleşmiş fikirler pişmanlık gözyaşında

Sakatlanmış heceler

Elini uzatmaktan bitap

Batarken hep birlikte

Bembeyaz düşler

El sallıyor

Kavuşamamanın bin bir pişmanlığında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ey Ahiret Yolcusu

Ahiret yolcusunun uzun olurmuş yolu

Dikkat et buraya sen ey Allah’ın has kulu

Kur’an sünnet Salih amelle doldur bu yolu

O zaman sözün olur ey Allah’ın has kulu

Giydirirler dikişsiz yakasız beyaz tulum

Yaparlar meleklerde sana iyi bir sunum

Dersin yoksa iman, bu muydu benim yolum

İman etseydin sende ey Allahın has kulu

Kuran Sünnet yoksa da deme ben yer bulurum

İstediğin gibi hiç değil açık oturum

İmanın yoksa eyvah dersin nedir bu durum

İman etseydin sende ey Allahın has kulu

Dünyaya meyil etme olsa da halin fakir

Ahiret yurdunda olmasın sen inan hakir

İmanın var ise bak alırsın sevinç takdir

O zaman sözün olur ey Allah’ın has kulu

Kur’an Sünnet olsun bak sana âlemde hâkim

Ona hep danış ondan sen al ondan hep fikir

Nefis şeytana uyma olma sen ha muhtekir

İman etseydin ne olurdu Allah’ın kulu

Kur’an Sünnet ile sen ol ahiret yolcusu

Nefisle şeytan denilen ömrün soyguncusu

Kur’an sünnet dünya ve ahret koruyucusu

İman etseydin sözün olur Allahın kulu

Kur’an sünnet kulu hep ötelere götürür

Nefis şeytan da kulun ömrü sevabın bitirir

Kur’an Sünnet kulu her an kendine getirir

O zaman sözün olur ey Allah’ın has kulu

Söyle ey kul seninde son sınırın nedir kul

Kuran sünnet değimli sana okul söyle kul

Kur’an Sünnet kulu her an kendine getirir

O zaman sözün olur ey Allah’ın has kulu

Beden sonunda sessiz iner mezara beden

Bak işte sensin tek mezara sessiz giren

Bak bakalım aciz kul senle beraber gelen

O zaman sözün olur ey Allah’ın has kulu

Kazandığın kalır bak geride boşa gider emeğin

Solar boşa dikerken diktirdiğin çiçeğin

Kalırsın orada sen yalnız bitkin ve bezgin

İman etseydin sözün olurdu Allah kulu

Kul Mehmet’im varmadan kuran sünnet yoluna

Kavuşmadan dönersin erken dersin boşuna

Düşünmedin yanlışı sen enine boyuna

İman etseydin sözün olurdu Allah kulu

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Muhtekir: Vurguncu