Sordun Mu Kendine

Hiç düşündün mü kaç kalp kırdın

Hayat denilen yolda nasıl yalnız kaldın

Halim ne olacak diye sordun mu kendine

Ne için geldin cihana bildin mi sordun mu kendine

Gam yükünü boşa topladın elinde tuttun

Aradın da sanki dengini mi buldun

Sararan yapraklar gibi soldun

Ne için geldin cihana bildin mi sordun mu kendine

Bilmedin irfan yolunun kuluyuz

İrfan yolunda ağaç olmuş dalıyız

Yüce Allah’a şükür eden kuluyuz

Ne için geldin cihana bildin mi sordun mu kendine

Yürürken kendinden yükseğe bakma

Hayat denilen yolda gönül yakma

Nefis ile şeytanı koluna takma

Ne için geldin cihana bildin mi sordun mu kendine

Dert değmesin gönül denilen kuşuna

Kederler değmesin kara kalem kaşına

Nefretin taşı değmesin başına

Ne için geldin cihana bildin mi sordun mu kendine

Gönlünde iman ile seyreyle alemi

Merhametle çıkar gönülde kalemi

Merhameti al yanına kul gönlüne katma elemi

Ne için geldin cihana bildin mi sordun mu kendine

Çöl olan gönül tarlasında açılsın güller

Gönül yıkan derdi ne bilsin gülenler

Kul Mehmet’im haydi yaraya dermanı sarsın bilenler

Ne için geldin cihana bildin mi sordun mu kendine

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gönülden Münacaat

Gönülden Münacaat

Çok Şükür Rabbim sana secdedeyim seninle

Yeşeren yaprak gibi yeşerdim gelişimle

Duada ellerime yağarken Rahmetin nur

Senin huzurunda her an olmak kula onur

Her şeyi istesem de esirgemez verirsin

Ben istemeden aciz bu kula gönderirsin

Bildim acizliğimi Kadirsin sen isterim

Ruhum nuruna muhtaç sensin bilirim Kerim

İflas ederken ruhum kurtardın yüce Kerim

Kar etti aciz kulun helal kazanıp yerim

Yüceler yücesisin sen bunu hep bilirim

Günde beş vakit secde ile sana gelirim

Nurunla her gün nice güzel şafaklar doğar

İman ile şeytanı her gün kulların boğar

İslam zaten ufukta her gün nuruyla doğar

Görenler koşar nura görmezi şeytan boğar

Geldim açıldı nurdan kapılar bana bir bir

Yaratan sensin canı sana getirir tekbir

Şeytana uyma dedin ey kulum yok olursun

Bana uyarsan eğer ebedi kurtulursun

Sana uyan kul sana olsun yoluna kurban

Bilirim tüm dertlere sensin şifayla derman

Yolum sensin umudum hayatım senle dolu

Bilirim ben nurundan ihlâs yol İslam yolu

Binlerce tövbe ile gelir kul o sırrıyla

Sana değil sır bunlar bilirsin fazlasıyla

Kâinatı yarattın nimetleri bol verdin

Ey kullarım bana bir adım siz gelin dedin

Kulun çoğu gelmedi günah işler bilirsin

Pişmanlıkla siz gelin ben af ederim dersin

Nurdan Muhammed için yarattın âlemi sen

Bilmem hala kulların neden hep derki ben ben

Kirli olan gönüller hidayetle nurlanır

Nefret kin ile beden bu canlar yaralanır

Hidayetinle gözde akar mutlulukla yaş

Secde de şükür ile hiç kalkmasın cümle baş

Tadacaktır ölümü can Azrail elinde

İman ile yaşayan kalır cennet içinde

Kul Mehmet her duada gönülden seslenir

Bilirim kulların nur Kuran’ınla beslenir

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Senden Uzakta Uçurumlara Düştüm

Takvimsiz sarı yapraklar gibi düştün gönlümde

Şiirler yazamadım o takvim yapraklarına

Senin için

Akıp giden yorgunluğum mani oldu

Ulaşamadım sana

Yazamadım sana

Gülüşlerine yetişemedim

Bakışlarını göremedim

Bende takvimsiz yapraklar gibi düştüm

Sensizliğin uçurumlarına

Ondan sesimi duyamadın

Soğukta kalmış gibi üşüyorum

Sözcüklerim havada uçuşuyor

Yokluğuna bilet kesen hasret

Sensizliğin seansına yönetmen olan yalnızlık

Attı beni senden uzağa

Uyuşuk dudaklarım

Cenneti ve seni özler iken

Yüreğimde akan kan yüreğimi yakar sensiz iken

Küf kokusu sarmış etrafımı

Takvimsiz solan yapraklar gibi düştük

Sen ayrı bir köşeye

Ben senden uzakta uçurumlara

Hasretim sancılarımla sensizliğin doğumunda

Ha doğdu ha doğacak

Zaten sensizim

Doğsa da olur doğmasa da

Bir sokak çatışmasındayım

Ortada kalmış

Ne yana gitsem kurşun

Mutluluğumuz çalınmış iken

Ne yana kaçsam aynısı olacak

Ne bu telaş

Doğrul kalk

Ne olacaksa olsun

Kavganın peşinde yürü

Ya kazan

Ya kaybet

Kaçırdığın hayatın istasyonlarına koş

Kaçan yarınlarını dünü yakala

Yapraklı takvimlere aşkın yaz

Okusun anlasın aşkını

Yaz şiirlerini doldur koynuna

Okusun 

Gülsün

Mehmet Aluç

Sizce cevabı nedir?

Ağaçlarda dökülen sarı yapraklarıdır

Gönülde dökülen nedir?

Damla damla dökülen gözyaşı ile bir ömür değil midir?

Âlem de akşam olurken

Ömürde akşam olan nedir?

Hayallerin yok olması değil midir?

Mehmet Aluç

Zamanı gelince...

Baharı bekleyen çiçek kendini hazırla

Çiçeği bekleyen bahar bekle iftiharla

Bekleyin az biraz daha sabırla

Kavuşturacak sizi yaradan gururla

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Erken açmaya çalışma ey çiçek

Daha bahara çok var budur gerçek

Kış ayında yanmasın taze yapraklar

Zamanı gelince açtıracak yaprağını

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Rahmanın dilediği an var sabırla bekle

Güzel çiçek açmak için gününe gün ekle

Yaratılışın evresi var dur sen acele etme

Zamanı gelince açtıracak yaprağını

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Gariplik çökmesin içine ey çiçek

Yaz ayında sensin gönüllere gerçek

Kâinat kokunla renginle cıvıl cıvıl gülecek

Zamanı gelince açtıracak yaprağını

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Mehmet Aluç

Ecdat İmanla Şeri Yere Serdi

---

İman olursa kalpte biz yolda mı kalırız
İman bakın her zaman gözümüzün önünde
Şer güçleri birlikte biz yerlere sereriz
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

Hayatta son yapraklar şerle kalmasın bize
İmanla olursak biz şerler gelir bak dize
Tarihi okudum ’da söylüyorum ben size
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

Haydi, yürüyelim biz imanla yağsa yağmur
Şer güçlerde yollara serse de kirden çamur
İmanla karalımda bedenler olsun mamur
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

İmanladır yolumuz gül kokan Resul yolunda
Kuran kerim olsun her daim sağ kolumuzda
İmanınla ol inan olur her şey yolunda
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

İmanlı gönüller şer görünce hiçte susmaz
Şerli imanlı gönlü görünce kaçar kusmaz
İmanla önüne hiç çıkmaz çıkmaz bir sokak
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

Kendi suçumuzu biz yıkmayalım zamana
İyilik var iken şer ile gelip çatana
Öp yaşama imanla bir güzellik katana
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde

Kul Mehmet’im atalım inadı gönlümüzden
Tövbe ile yıkansın günahlar ömrümüzden
Artık çekmeyelim bin bir cefa ezberinden
Ecdat imanla şeri yere serdi gününde
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...