Varalım İman Dergâhına...

Ey nefsim imansız yaşanmaz ağlarsın derin derin

İmansız menzile varılmaz yerin olmaz inan serin

İmansız Allah'a kul olunmaz  bu değil senin kaderin

İmansız gül Resulün şefaatine ulaşılmaz

İmansız haram helal anlaşılmaz

İmanla cehennem ateşi hemen söner

Şeytan sana sırtını döner

Varalım iman dergâhına

Haydi, Allah'ın aşkına

İmansız yaşanır dünyada  aptal gibi

Şeytan dersen çirkefin rezilin biri

Alır cehenneme attırır diri diri

İmanla ol sen ol sen kal hep diri

Bakarsın âleme aptal aptal

Anlamazsın hiç bir şey

Haydi, ayıksana nefsim hey

Ömür gelir biter her şey

İmanla cehennem ateşi  söner

Şeytan sana sırtını döner

Varalım iman dergâhına

Haydi, Allah'ın aşkına

İmanla şeytan seni yıkamaz

Arkanda tuzaklar kurmaz

İmansız Allah'a kul olunmaz

İmansız cennete yollar çıkmaz

İmanla olan kul zalimden korkmaz

İmansız cennet kapısı kula açılmaz

Yüce Rahman nur Resul yüzüne bakmaz

Şeytan lain  ile yatılmaz

İmanla cehennem ateşi söner

Şeytan sana sırtını döner

Varalım iman dergâhına

Haydi, Allah'ın aşkına

Kul Mehmet'im imanla olsun irfanın

İmanla bu dünyaya bağlanın

Nur Kur'an Sünnete varalım akın akın

Fikrimiz İslam'la olsun akla yatkın

Ölüm gelir kula ansızın

İmanla ömür olsun apaydın

Şeytan dersen pek azgın

Yalan olan her şey dünyanın

İyilikle iman merhamet Ahirete ait

Kul ise bunları almaya müsait

İman olsun gönülde vesait

İmanla cehennem ateşi söner

Şeytan sana sırtını döner

Varalım iman dergâhına

Haydi, Allah'ın aşkına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Vardın mı?

---

	Sen bana güldün mü hayatta bana gülümsesin Güller gibi koktun mu güller bana gülistan olsun Aldın gittin başını akıttın gözyaşımı yıktın beni Vardın mı koştuğun menzile koşarak verdin çile Menzile arkanda gözyaşı bırakarak varılmaz Gönülden sevmeyince gönülden yar sarılmaz Dile düşüncede kirli gönül pazarda satılmaz Vardın mı koştuğun menzile koşarak verdin çile Hayran olunmaz mı Rahmanın yarattığı gönüle Güldün esirgemedin kandırdın dedin güle güle Bülbül bir daha konar mı sinende açan güle Vardın mı koştuğun menzile koşarak verdin çile Bir lokma yedik beraber zehir kattın aşıma Sen gittin de ne dertler açtın belasız başıma Sana demediler mi gönül yıkma mezar kazma Vardın mı koştuğun menzile koşarak verdin çile Yan şimdi ihanetinin ateşi ile haydi seni göreyim Hangi sokakta hangi kulvar da ölürsün ne bileyim Haydi, feryat et benim gibi acını göz yaşını göreyim Vardın mı koştuğun menzile koşarak çek şimdi çile Kul Mehmet’im söylerim haydi git sana güle güle Hiçbir arı konmasın gönlünde açan cümle güle Bu sözlerim az gelir senin gibi vefasız bir zalime Vardın mı koştuğun menzile koşarak çek şimdi çile Mehmet Aluç