Ramazan Manileri 1

 Ramazan gönüllere geldi buldu onu hoş

Doldurdu o nuruyla ey kul sen nuruna koş

Ramazan kulağına ne fısıldıyor sende duy

Var doyur bir fakiri nuruyla kul sende coş

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Eşeği Sat Kurtul Üç Paraya

Eşeği saldım çayıra

Otlanıp karnın doyura

Demedim ki ineği kaçıra

İnek kaçtı koş Mehmet koş bayıra

İnek kaçtı çayıra

Mehmet söyleyin kime bağıra

Mevla akılsızı kapıyı bağlayanı kayıra

İnek kaçtı koş Mehmet koş çayıra

İnsan iyiyle güzeli ayıra

İnsan boş yere ne diye bağıra

Eşek yerine kapıya inek bağlaya

İnek kaçtı koş Mehmet koş bayıra

İnsan helal lokma ile karnın doyura

Yerken azda vere fakir fukaraya

İnsanın aklı karışır olur kara kura

İnek kaçtı koş Mehmet koş çayıra

Gördüğün düşü say hayra

İnsan eşeğe olmaya maskara

Eşeğe göstermeli kim gözü kara

İnek kaçtı koş Mehmet koş bayıra

İnek ne oldu dağa kaçtı

Dağa ne oldu yandı bitti kül oldu

İnekle olan kazanç eşek yoluna gitti

İnek kaçtı yok oldu Mehmet koşma artık çayıra

Mevla aklı olmayanı aklı var diye peşinde gideni kayıra

Eşeği sat kurtul üç paraya

At al çifte koş arka arkaya

İnek kaçtı yok oldu Mehmet koşma artık bayıra

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Şiirlerle Yolculuk-2-

Aşktır cana can, kana kan

Aşksız gezmeyi, zulüm say

Aşk yolunda otur, sen kay

Aşkın cilvesi, yarda hoş

Yar koynuna, durma koş

Mehmet Aluç

Rahmanın Gönderdiği

Sıkışınca varma sen önce hemen insana

Önce uğra sen durma yüce olan Rahmana

Sonra koş sen o derman olacak can insana

Rahmanın gönderdiği o kul halinden anlar

Uğrarsan insana sen belki dermanın olmaz

Rahmana uğra olmaz yük halinden o anlar

Rahmanın gönderdiği seni yolda bırakmaz

Rahmanın gönderdiği o kul halinden anlar

Rahmanla her dem olmak kula zaten hep yeter

Rahmandan ayrı olan kulun hayatı beter

Kurtul artık dua et Allaha artık yeter

Rahmanın gönderdiği o kul halinden anlar

Kul ayık artık ömür biter bak sona gider 

Nefis şeytanla olan ömür kederle biter

Aç elini Rahmana belki bu ömrün güler

Rahmanın gönderdiği o kul halinden anlar

Kul Mehmet'im elinde imanla olsun kalem

İman ile dönüyor koskoca dünya âlem

İmanla sen yoluna et durma haydi devam

Rahmanın gönderdiği o kul halinden anlar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dudakların Huzuru Mırıldansın Dua İle Secdede

Ey gönlüm tecelli edilen imana koş

Sana özel Rahmete koş onun ile coş

Ellerin ayakların ile imana koş ol hoş

Âlemde nurla yansıyan Nur Muhammed (s.a.v) ile ol

Aklım fikrim iman ile ol işte sana  nurdan yol

Dünya âleme sığmayan gönül Âlemlerin Rabbi c.c. ile ol

Nur Muhammed(s.a.v) ile ol ummana sığ gönlüm işte sana nurdan yol

Zerresin ey gönlüm haddini kendini bil

Hakikatin dillenişi dirilişi Nur Muhammed (s.a.v.) onu bil

Allah ve meleklerinin salâvat ettiğine sende et salâvat gül

Âlemde nurla yansıyan Nur Muhammed (s.a.v) ile ol ol özgür

Nefsin yükünü sen çekme iman ile ol düşünür

Nefret kin ile sakın gezme ol iman ile görünür

Merhametin gülü elinde işte bak sensin hür

Allah c.c. Nur Muhammed s.a.v. zikri dilinde sana mühür

İman var işte bak gör önünde ömür

Dünya âleme sığmayan gönül Âlemlerin Rabbi c.c. ile ol

Nur Muhammed(s.a.v) ile ol ummana sığ gönlüm işte sana nurdan yol

Bilincinde fikrinde zikrinde basiret perdeni iman ile aç

Hakikati fark ettiren iman penceresini gönlüne al saç

Kulluk görevinle salât selamla dalga dalga yayılsın

Gönlüne âleme Nur Muhammed(s.a.v.) an anlaşılsın

Yayılsın selamet nur nur cümle âleme gönlüne ey kul

Geçiyor bak zaman boşa

Dünya âleme sığmayan gönül Âlemlerin Rabbi c.c. ile ol

Nur Muhammed(s.a.v) ile ol ummana sığ gönlüm işte sana nurdan yol

Kâinatı nur iman ile durma oku

Anla bil var bil anla varı yok'u

Akılda var bir çizgi hakikat ile örülü izan yolu

Kime yöneldiğini fark et ey gönül al gönlüne iman ile çok'u

Var Yüce Allah'a ulaş Nur Kur'an nur sünnet oku

Nur Muhammed s.a.v. kapısında gir içeri al hoş koku

Bırak benliği kapıda gir durma geri imandır bedene  nurdan doku

Hakikat mertebesine varmaya çalış kalma beri imanla kainatı oku

Dünya âleme sığmayan gönül Âlemlerin Rabbi c.c. ile ol

Nur Muhammed(s.a.v) ile ol ummana sığ gönlüm işte sana nurdan yol

Yüce Allah ismine vardıran nurdan ayna

Nur Muhammed s.a.v. onun ile kayna

Ölüm ile ölenleri sonsuz hayatı bağışlayan

Algılayan imanlı fikirle olanlara ahreti bağışlayan

Bilgisi olmadan kör yaşayanı

Canlı idrak ile yaşayanı öldüren ve dirilten

Yüce Allah ile ol her iki cihanda nuru ile yaşa

Dünya âleme sığmayan gönül Âlemlerin Rabbi c.c. ile ol

Nur Muhammed(s.a.v) ile ol ummana sığ gönlüm işte sana nurdan yol

Güldürürken ağlatan

Ağlatırken güldüren

Zengin iken fakir eden

Fakir iken iman ile zengin eden

Huzuru ile namaza yöneliş için

Çağıran Yüce Allah'a yönel ey gönlüm

Ezana davetçinin daveti

Davet edilen

Şerefi ile çağrılan sanadır davet duy

Huzur ile yanıma gel kulum diyen Rahman ile ol ona uy

Âlemlerin Rabbine Namaz ile yönel ey gönlüm sende duy

Dünya âleme sığmayan gönül Âlemlerin Rabbi c.c. ile ol

Nur Muhammed(s.a.v) ile ol ummana sığ gönlüm işte sana nurdan yol

Günahlar silinsin gönlünde ömründe

Dudakların huzuru mırıldansın dua ile secdede

Geride ne kaldı ise unut viran bahçede

Ömrü yok eden benliğini unut hani gelenler nerede

Bu iman bu nefis bizim gülenler iman ile secdede

İman ile olmayı bekler ömür bekletme ey gönlüm

Bak beden ruh ömür çıplak üşür

Kul Mehmet'i iman ile hakikat ile sardır ey gönlüm

Dünya âleme sığmayan gönül Âlemlerin Rabbi c.c. ile ol

Nur Muhammed(s.a.v) ile ol ummana sığ gönlüm işte sana nurdan yol

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Kaldığımız Handa Kapı Kapanır Yıkılır Han

Bak etrafına iman ile kardeşlik âleme sığmaz

Nefret ile gezenleri önüne katmış hiç durmaz

Bu iman ile kardeşlik bilin ki hiçbir gönlü yakmaz

Yalnız nefret kin ile olanları yakar yerinde durmaz

Biz bu âlemde kardeşlik iman ile uyandık

Nefret ile gezenleri mezar kazdık içine koyduk

Sabır ile gezdik biz sanmayın nefretinize uyduk

Son nefesinizi vermeden uyanın diye biz bekledik

Biz nefreti yazmayız merhamet ile gezeriz tarih yazarız

Nefret kini ile dolaşıp yakanın mezarını derinden kazarız

Yarınlarımıza bizler merhametle gülümseyerek bakarız

Sanmayın biz sizi nefretinizle adam yerine koyduk nefretinizle yakarız

Bakın tarihe nefret ile gezenler ölür iken kıvrandı

Sanmayın gittiği yerde melekler onlara iyi davrandı

Ateş ile yandılar sonsuz elem içinde kendileri istedi yandılar

Nefret ile şeytan peşinde gitmeyin dedik kendileri kandılar

Ecdadım gönlünde merhametle imanı cihanda gezdirdi

Nefret kin ile gezenlerin cümlesini canından bezdirdi

Aman dileyene eli kalkmadı dilemeyen ise ecel şerbeti içirdi

Cümle gönüllere iman ile edep hırkasını tevazu ile giydirdi

Bazen ava giderken avcı yolda kendisi avlanır

O av olma ile yüreği elem ile sızım sızım sızlanır

Tam kalkar iken birde kendi kurduğu tuzak ile yakalanır

Sanma sen ey avcı nefret kin sana bulaşmaz,

 İşte adaletin oku yüreğine böyle saplanır

Kul Mehmet’im herkese yeter bu güzel cennet cihan

Dertli gönüllere derman ile koş o derdine tercüman

Unutma kul sana kalmaz dünya bak unuttun yaşadığın imtihan

Hepimiz misafiriz bu dünyada kaldığımız handa kapı kapanır yıkılır han

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Merhametle İmanın İle Yolda Çıkan Kulları Durma Vakit Geçirmeden Uyar

Ey nefsim iman ile yaşarsan eğmezsin kimse önünde başın

Rahman önünde mutlulukla edersin büyüklüğüne şükürle secde akmaz gözyaşın

Rahman a teslimiyetle teslim oldun artık kendin özgürsün ayağına takılmaz nefret taşın

Nur Kur’an’ı Nur Sünneti taşı gönlünde kulun yardımına koş ahirette Nur Resul yanına taşın

İman ile gezersen merhamet gezer seninle bu âlemde hayran olur melekler yürüyüşüne

Dünya malı tutkusu nefis şeytan kirli paslı zinciri olmaz gönlünde hayran olur kullar gülüşüne

Mal mülk dünya malı sakın gelmezsin çok hoş sonra mezarının içi olur bomboş

Kâinat denilen değirmende imanla olursan öğütmez seni fikirsizlikle olursun âlemde sen hoş

Nur Kur’an Nur Sünnet ile yaşa şaşmaz yolun nefis şeytan san yaklaşmaz haddin bilir boyunu aşmaz

Dünya denizinde saadet içinde yüzersin yolun olsa da uzun deniz senin boyunu hiç aşmaz

Fikirsiz fikirler şeytan ve yoldaşınındır sakın ola nur Kur’an Nur sünnet var iken sen kanma

Gidersen fikirsiz fikirlerin ve şeytan peşinde hem dünyan hem de ne olur ahiretini yakma

Şeytan ve fikirsizlerin gayesi bilir misin seni önüne geleni Nur Kur’an Nur Sünneti inkâr ettirme nedeni

Sen sakın yanında her an olan Yüce Allah Nur Kur’an ve Sünnet var iken unutma seni yoktan var edeni

Kim imanı ile yaşarsa bu âlemde hem kendisi hem de diğer kullar onunla beraber huzur duyar

Haydi, sende gönlündeki merhamet ile iman ile yolda çıkan kulları durma vakit geçirmeden uyar

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Git Peşinde Olsun Sana Derman

Nefis şeytan peşinde koşma

Kalırsın sende takatsiz

Başlar sorgu sual

Kalırsın cevapsız

Sıkar seni kabristan

Şeytan ile olursan

Solar güller gönlünde

Şeytan ile sularsan

Nur Kuran

Nur Nebi

Doğar âleme güneş gibi

Git peşinde olsun sana derman

Sözünde olmasın diken

Nur Kuran Nur Resul gülümsemiş iken

Koş şana koşan nur Kuran nur Nebi gelir iken

Git peşinde olsun sana derman

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Pişmanlığımın Hücresinde

Hayat işte yaşadığımız

Sözümüzü dinlemeyen

Bizi peşinde sürükleyen

Gülümsemelerimize

Ağlamalarımıza aldırmadan devam eden

Bazen yarı yolda tek başına bırakan

Biz boşlukta iken bize uzak olan mı ?

Bize yakın olurken biz boşlukta bıraktığımız mı?

Tahammülsüz duygularla görmediğimiz mi ?

Tahammülsüz duyguların peşinde koşmayın,

Benim peşimde gelin der iken görmediğimiz mi ?

Semada bir lütuf gibi gülümseyen mi?

Yoksa semada bakarken görmediğimiz,

karanlığa koşarken bakamadığımız bir boşluk mu?

Bazen ağlarken bize gü(e)len

Dostların peşinde koşturan

Ölüm gelince tek başına bırakan

Gözlerimizin içinde hapis olan

Görmediğimiz

Yaşadığımız kendimizin sandığımız

Yalandan kurduğumuz hayat mı?

Gerçek olan hayat?

Yaşa(ma)dığımız mı?

Peşinden koşamadığımız

Adım uydurmak yerine

Adımlarımıza uydurmaya ç/alışmadığımız

Biz bakar iken bizden uzaklaşan

Uzaklaşınca yetişemediğimiz

Bir çığlık gibi semada kaybolan hayat mı?

Anla...

Çöz...

Çözebilirsen...

Koş koşabilirsen...

Basamak basamak merdiven çıktığımızdı

Yoksa basamakları çıkmadan inmeye ç/alıştığımız mı?

Unuttuğumuz bir yol mu hayat

Yoksa unutmak için zihnimizi yorduğumuz

Uykuya d/aldığımız

U/yanınca

Çığlık çığlığa k/aldığımız

Tek kişilik senaryo mu?

Anla...

Çöz...

Koş koşabilirsen...

            ıı

Nasılda unuttum

Bir dere kenarında bıraktığım

Beni beklerken benim beklemediğim

Kısık yanan bir lambamı

Hani dün y/anarken söndürdüğüm

Kısık bir lambamı idin sen hayat?

Parmağını gözüme sokarak beni ayıktırır iken

Gözüme çöp battı dediğim

Yüzümü çevirdiğim

Benimle konuşur iken

Konuşmadığım mısın?

Öyle ise ben y/anıldım!

Ama şimdi yalnız kal(n)dım

Nerede etrafımda benimle olanlar

Nereye gittiler?

Ayağım kayınca düştüm ise

Elimde tutmak için yanımdakiler nereye kayboldu?

Yoksa ben mi y(ş)aşarken kayboldum?

Kaybolmamak için girdiğim kalabalık s/andığım

Yalnızlıklarımıydı onlar?

Bana gülümseyen

Sonra terk edip giden

Yok, mu bana anlatan

Neler oluyor?

Hangisi gerçek?

Hangisi yalan?

Hangisi düş?

Hangisi hezeyan?

            ııı

Gülümsediklerim küskün

Küskün olduklarım mı gülümseyen miydi?

Yokuşun dibindeyim

Az önce yukardaydım

Kalabalıktı etrafım

Kim attı beni buraya

Yalnız iken benimle olan bana fısıldayan d/uymayan ben

Duyduklarım önemsediklerim beni terk etti

Yanlış duyumlar peşinde mi koştum

Eyvah!

Yanıldım!

Ne yapmalı?

Yok, mu çaresi artık?

Feryat etsem duyan olmaz mı?

D/uymadığım ey sen şimdi beni duymaz mısın b(ç)ağırsam?

Selamet dün gözlerime b/akarken

Gözlerim kapatmıştım

Geçim derdine

Kasama bir kaç dolar yığmanın hesabını yaparken

Yanıldım gözümü kapattım

Bari sen şimdi aç bana g/(s)özlerini

Karanlıktayım

Az bana ışık ol

Yine karanlıktayım

Evet, kendi karanlığımda

Pişmanlığımın hücresinde

Bana gülümseyenleri görmemenin

Pişmanlığını yaşadığım

Hapis hanesindeyim

Eyvah...

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Koş Nur Kur’an’ın Merhametli Ocağına

Açsın merhametle imanla gönül dalında çiçekler

Her doğan canlı ecel ile bir gün gidecekler

Gitmeden önce ecel ile secde ile donat alnını

Bugün var iken, yarına bırakma nur namazını

Rahman gönderdi Kur’an’ı imanı seç diye

Nefis verdi ondan vaz geç diye

Dert verdi sabırla dermana ulaş diye

Ömür verdi Salih amel ilde doldur dedi

Kul sakın düşme cehaletin batağına

Koş nur Kur’an’ın merhametli ocağına

Düş gül Resul’ün şefkatli kucağına

Sakın yaklaşma kibrin bataklığına

                                                        

Salih amel ile doldur mezarını

Kur’an ile düzenle yarınını

Kur’an iman ile yetiştir evladını

Helal ile doldur fakirin kazanını

Rahman Kur’an İle merhamet vermiş insana

Aç oku bakalım ne diyorsun sana

Aç oku aç oku ne diyor biraz anlasana

Yoksa cahillikten yanarsın yana yana

Dünya ile ölüm arası

Değmez açmaya gönül yarası

Şeytan ile boyama yüzün karası

İman ile geçer gönül yarası

Dünya malın var evin var işin var

İman var sende yok merhamet dersen hiç yok

Malın olsa ne fayda evin olsa ne fayda

Mezara ahirete götürecek olan yoksa

Kul Mehmet’im merhametle kal ol serin

Merhametsizliğin ile ateştir yerin

Haydi, merhamete gelin

Gönüller birleşsin imanla gülün

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gözüne Çekilmeden Perde

İnsan bu düşer her türlü derde

Merhamet var gönülde serde

İyilik merhamet ile ol koş her derde

 Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

İnsan aynı ayrım yapma herkes aynı değerde

Gönlün arasına çekme demirden perde

Gönül sana lazım olur düştüğünde derde

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Gönül merhameti gönül içindedir iyi bil

Nefret ile kini gönülden hemen durma sil

Bir gün olur vakit yetmez biter ömürde pil

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Sakın deme arkamda yıkılmaz dağım var

Parana güvenme pul olur da yakar har

Merhametli olan cümle gönülleri sarar

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Aşk ilahîdir odur merhametin pervanesi

Aşk ile olan merhametle dertlerin olur divanesi

Nur dolar sevgi eksilmez açıktır kapısı evi hanesi

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Merhameti olmayanın gönül evi yıkıktır virandır

Bak etrafına bu dünya kime devamlı kalandır

Ölüm ahiret yoluna gitmek için kula nişandır

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Köşkten köşkten binaların var dersin sıkıldım

Zekâtını veremezsin malın, olmaz tabi ki gönül tadın

Bilmezsin aklına gelmez ölüm gidersin adım adım

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Kul Mehmet’im der ki yan gelip yatmak ömre zarar

Merhametli olmayan cümle gönülleri utanmadan satar

Bir doğrusu yoktur doğru içine bin yalan katar

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Mehmet Aluç  (Kul Mehmet)