Ben Unutulanlardan Değilim

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

Bir ömür boyu seni güldürmeye çalıştım buydu emelim

Sen bana gülmezsen ben sana bir ömür gülenlerdendim

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

 

Benden ne kadar uzağa gidersen sen git ben hep seninleyim

Gece rüyanda gündüz yanında bir hayal gibi senin peşindeyim

Sen ne kadar vefasız gönülsüz seversen sev beni ben seveceğim

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

 

Yıllar geçince aradan tam unuttum derken beni hatırlayacaksın

Seni ne kadar mutlu mesut ettiğimi sende o gün anlayacaksın

Geçmişe dönmek beni bulmak için dağları yolları aşacaksın

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

 

Bu kadar gönülden aşkla seni severken belki mutsuz olacağım

Kendi kendime o güzel günleri hatırlayarak ben güleceğim

Sen geri dönmek için bir yol ararken dönüş yolunu bulmayacaksın

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

 

Bıraktım ben seni sana aşkım benim yerime kulaklarını çınlatsın

Mutsuzluk seni çepeçevre sararken seni gülümseten sözlerim aratsın

Yıkılıp yere düştüğün anda seni sımsıkı saran aşkım kolunda tutsun

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

 

Gözlerimde şimdi iki damla oldun yerlere aktın

Terk edip giderken bana değil sen önüne baktın

Ayrılığı kendi değil aldın benim koluma taktın

Beni unutmaya çalışma ben unutulanlardan değilim

Şimdi anladım gönlümdeki senle aşkımla unutulanlardan oldum

Yeşeren bir ağaç iken sana olan umutlarım söndü işte bende soldum

Mehmet Aluç/Kul Mehmet

Son Nefese Bir Anda

       

   

Bir zamanlar çıkardım ben dağları

Eyvah geldi geçti gençlik çağları

Çıkamam artık ben o dağları

Açılmaz ihtiyarlıkta dizim bağları

İhtiyarlıkla yürüyemem yollar

Rahman korur cümle kulları

Elim yıkardı akan pınarları

Şimdi yürüyemiyorum yolları

Ah bu gönlüm her şeye barıştı

Artık yollarım bir birine karıştı

Bir nefeste çıkardım dağları

Elimle açamıyorum kapıları

Sevdayla çözülürdü dillerim

Unutuyorum tüm bildiklerim

 Koşar yar boynuma sarılırdı

Şimdi koşamaz yarılır yolları

Şimdi hayat benden önce ağlar

Bitti sona gider biten çağlar

Geride kalandır can sağlar

Bilmem ölen ardında neden ağlar

Ölüm gelir bağlanır canlar

Yeniden kurulur ahirette hanlar

Ölümle yatar canlar yanlar

Akmaz damarda artık kanlar

Rüya yaşanmış gibi olur hayat

Kırıldı artık kalmaz bu kanat

Bu dünya için ağlamak boşuna

Ahireti gör nede güzel gelir hoşuna

Yazık bu dünyada boşa koşana

Eli boş gelip mezara boş yatana

Gözde akan yaş olur boşuna

İmanla gelir her şey hoşuna

İman iz bırakır kalpte dünyada

Kul ecelle varır son nefese bir anda

Açamazsam da aşkla kollarımı

Kaybettim sanmayın yollarımı

İhtiyarlık ömrün son anları

Rahman merhametle sarar kulları

Bekler ömür artık son anları

İmanla yaşasın kulların canları

İmanla bu can ölüme kurban

Ahirete imanla kalırsın hayran

Hepimizin yeri ahiret canlar

Nefretle yıkılmazsın hanlar

Dünya için bu uğraşa değmez

İnşa edelim ölümle hayat bitmez

Nefis şeytan sanmayın yenilmez

İmanı görünce ne yapacağını bilmez

 Merhametsiz olan her an batar

Eceli görünce boş mezarda yatar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bu Gönlümü Yıkar Geçer.

Nazar değer aşkımı söylemem ben herkese

Nazar değmesi değil anlaşılmaz mesele

Aşk bu konarsın o an gamzesinde ki güle

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Gülüşü ile alay eder aşktan o bilmez

Alay eder nazlı yar ile doymak hiç bilmez

Gönülde kalsın bu nur aşk paha biçilmez

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Ferhat'a o dağları deldirten bu zihniyet

Eder eziyet aşktan anlamaz yok ciddiyet

Daha fazlası var bozuk cins cibilliyet

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Basit biri değilim gönülden ben severim

Aşk için çile dolu yolu aşar geçerim

Aşk badesini yârin elinde ben içerim

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Kul Mehmet'im aşkla bu gönlüm bilirim zengin

Aşk deryasını kimse bilmez ki o bir engin

Aşkla severim bitmez bilirim hiç bu sevgim

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Silmeyene Adam mı Denir?

İnsan gönlüne vermeli merhametle ince ayarı

Ayarı vermeyen yer nefrete bulaştırılmış hıyarı

Merhametle yıkılır nefretle dizilmiş koca dağları

Bunca derdi merhametle silmeyene adam mı denilir

Gönül sevmeyi bırakıp gurbet elemi gidilir

Gurbet elde söyleyin tek başına nasıl gülünür

Sevgi terk edilirse gönülde kadir kıymet nasıl bilinir

Bunca derdi merhametle silmeyene insan mı denilir

Cahil kem söz söyler doğru sözü söylemeyi bilmez

Son nefes gelince doğruyu görür geriye dönemez

Mezarda vahşeti ile kalır geri yol bulunup gelinmez

Bunca derdi merhametle silmeyene kul mu derim

Merhametle aşk çeksin bizi güzel meydana

Kor alevden hasret değmesin cümle cana

Birlik beraberlikte hayır var dağılmayalım sağa sola

Bunca derdi merhametle silmeyene gönül mü derim

Sen söylersin bunca güzel sözleri

Dinleyen yok çamura kadar batmış dizleri

Güzel var iken çirkin olana kayar gözleri

Bunca derdi merhametle silmeyene insan mı derim

Kul Mehmet'im kem söz söyleyip gönül incitme sen

Uyma cahile sen o her sözünü doğru bilir hep der bilirim ben

İbrahim peygamber gibi teslim ol Rahmana yanmazsın,

hep deme sende ben illa da ben

Bunca derdi merhametle silmeyene can mı derim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İnsanın Gençlik Çağları

Ah ne zordur insanın gençlik çağları

Sırtını vursa sanki yıkacak sanki dağları

Ne varsa ekmiş türlü meyveleri gül kokuyor bağları

Yoktur geçim derdi,

Tek derdi jöle ile sokakların güzel kızları kaldırımları

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Gönlünde silemez saramaz gönül yarası

Cebinde olmazsa da ne eder arar bulur,

 Cebindedir cigara parası

Gece geç gelir yığılır koltuğa

Sabah geç kalkar sanki evin ağası

Yüzüne gözüne bulaştırır gönül kapısın kapatır,

 Yüzüne sürer karası

Kırıla kırıla yamalı bohçaya dönse gönlü,

Her kırığı yine sarmazsa da unutur iki nefes arasında

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Çözer gömleğin düğmesi,

 Yarışır rüzgâr ile giyer renk renk

Her gördüğüne âşık olur bir anda unutur,

Sevdiği ne renk sanki yoktur ahenk

En sonunda bulur sevdiğini,

O ışığın yansımasıyla beden hayatı dirilir

Güzelleşir dünyası sefa bulur, aşk ile tazelenir ömrü

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Çoğu zaman itaatten uzaktır,

Yanlış gider saati her yürüyüşünde

Kapalıdır izanı anlamaya kelimeleri,

Şaşkın kendi şaşkın bellidir gelişinde

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Sel olur taşar gönül kıymetin bilmez,

Eyvah’lar ile yaşar görürsün gözlerinde

Gezer uykusuz arkadaş peşinde kahvede,

Dünya ile uyku arasında kalmış anlarsın saçmalamasında

Yerini bulur eşin gönlünde sahiplenir erkek olmuştur

Üçer beşer öğrenir her şeyi,

Siler gönlündeki gençlik çağları yanlışları

Baba olur anlar kendisini güler geçer,

Gönülden sarılır hayata öğrenir bağlılıkları

Anlar insandır beşer

Her şeyi anlar üçer beşer

Dertlerin bağrını gülümseyerek koşarak deşer

Senelere bölünür anıları yaşlanır ağrılar yolunu keser

Mehmet Aluç

Dağları aşar gelir

Var mı dünyada insandan daha güzeli eşi

Bazen şaşırır yolu bilmez ne yapacağını karıştırır üçü beşi

Ah birde nefis şeytana uymazsa ne güzel olacak işi

İnsan dağları aşar gelir isterse istemezse sağır olur duymaz hiçbir şeyi

Bazen benlik denizinde boğulur çıkamaz karaya

Bazen de gönül güzelliği ile kurar gönüllerde sarayı

Bazen önün görmez yakar yıkar çok sever parayı

İnsan dağları aşar gelir isterse istemezse sağır olur duymaz hiçbir şeyi

Ufacık bir kara gönlü âlem sığar içine

Bazen anlaşılmazdır akıl sır ermez insanoğlunun işine

Bazen ah nefis şeytan anlamsız fikrin düşer gider peşine

 İnsan dağları aşar gelir isterse istemezse sağır olur duymaz hiçbir şeyi

Bazen gönül yırtıcı hislerin olur yoksulu

Bazen de gözlerinde akar yaşlar gönlü olur buğulu

Bazen anlaşılmazdır akıl sır ermez insanoğlunun işine gönlü duygulu

İnsan dağları aşar gelir isterse istemezse sağır olur duymaz hiçbir şeyi

Kul Mehmet’im hepimiz yaşadığı okuduğu hayat okulu

Utanma gönlünde gelirse ağla deseler de gözü sulu

Aman sakın ha sen olma birden fırsat yoksulu

İnsan dağları aşar gelir isterse istemezse sağır olur duymaz hiçbir şeyi

Mehmet Aluç