Ölçsen Varır Bir Karışa

Yürüyen insan bu dünya içinde

Elin boş gönlün dilin boş gidersin hangi yarışa

Böyle eli gönlü dili boş varıl mı hakka barışa

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Gözlerin gönlün nerededir eylemezsin temaşa

Neden böylesine koşarsın acele neden yok oluşa

Haydi, koşsana hakka gönüle hakla sen var oluşa

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Her arzun olmaz neden bu ısrar olmaz her istek

Bu boşluk gönül el dil ile acep biz nereye gidek

Nereye gitsek te yıkılıyoruz baştanbaşa direk

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Hayal yok düş yok görülecek rüyalarımız bomboş

Var durma haydi hakkın yolunda hakka candan koş

Dünya boş arzular dünya malı gitmez baksana boş

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Söyleyin canlar Rahmandan başka neyimiz var

Bizi koruyan rızkımızı canımızı verendir

Yetmez mi artık yalana boş olana doyduk ömür bitendir

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Kul Mehmet’im kendimizi kaybettik nereye koyduk

İnsanlığımızı kaybettik neyi aradık acep neyi bulduk

Hak yolundan ayrılık yokluk yolunda işte kaybolduk

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Elbet Bir Gün Gidersin

Âlemlere Rahmete kalmadı bu fani dünya

Eşinle dostunla veda etmeden birden gidersin

Dolu sanma bitiyor dolu dediğin bedende ki batarya

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Hem cennet hem cehennem biz kulların girmesi için

İyilikte Salih amelde bulun aç cennet her bir kapısı

Kötülük yaparsan açık cehennemin sana her kapısı

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Her gönülde cennet gülü açsa cennet gibi insan koksa

Gönül bomboş işe yaramaz ise içinde bir şeyler yoksa

Cennet ne yapsın sırat köprüsü ne yapsın kulu ne bulsa

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Bazı insanı insan diye bilirsin de o zaman sen yanılırsın

Yola çıkmadan çıkarı bitince o zaman anlamazsın kalırsın

Neden şaşırırsın bazı insan çıkarı için yaşar insanlık ne yapsın

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Ela gözlünü terk eder gidersin iyi değilsen bitersin

Zülfüne dokunamaz gönlün kurur bir daha göremezsin

Kerem olsan aklından çıkarmasan da elbet bir gün gidersin

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Kerem olsan aklından çıkarmasan da elbet bir gün gidersin

Ela gözlüne gerçek keremsen ahirette sarmak için beklersin

Ela gözlünü sevmiyorsan sevmeye çalış son nefesle gidersin

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Kendi hakkını değil cümle insanla sevdiğinin hakkını gözet

Bu dünyada cenneti istersen girmek için sen onu hak et

Bu dünyada cennet isteyen çok çaba dersen yok boşadır rağbet

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Kul Mehmet’im var sen git gönül deryasına dal çıkma

Gönül deryasında çıkıp gönülsüz nehirden boğulma

Hakka sen kul insanları sev şeytanın oyuncağı olma

Bu âlemde yaptığının hesabını elbet bir gün verirsin

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Son Nefeste Kime Gidersin

 

                                       

Boş gelmedi boşa geçti bu ömür

Şimdi sona geldi neylersin

Bir nefes hak ile olmadın

Son nefeste kime gidersin

 

Dünya için ömrü feda ettin

Arzuların için günü gün ettin

Hak yoluna hiç girmedin

Son nefeste kime gidersin

 

Son nefeste kime gidersin

Halin ne olacak sen bilir misin?

Gideceğin yer seni  kabul eder mi?

Son nefeste kime gidersin

 

İyi düşün şimdi iyi yaşa

Gün ola neler gele başa

Hakkı bil o yolda yaşa

Son nefeste kime gidersin

 

Gideceğin yeri iyi hazırla

Dertlere dayan sabırla

Sakın olma sen kahırla

Son nefeste kime gidersin

 

Gittiğin son yer mezardır

Yerin hazır çoktandır

Bu dünyada düşün ne kalandır

Son nefeste kime gidersin

 

Bu dünya inan yalandır

İman gönülde açan bahardır

İmanla her şey çok tatlıdır

Son nefeste kime gidersin

 

Yalan dünya hep kandırır

İman dersen onu yandırır

Dünya bak kime kalandır

Son nefeste kime gidersin

 

Dünya bak kime kalandır

Yalanla içine alandır

Yarı yolda eli boş bırakandır

Son nefeste kime gidersin

 

Dünya ayrı yolda eli boş bırakandır

İman dersen içini doldurandır

İman yoksa her şeye yalandır

Son nefeste kime gidersin

 

Son nefeste Rahmana gidersin

Allah din iman merhamet versin

Mezarın imanla nurla dolsun

Son nefeste kime gidersin

 

Dünyaya bin can feda etsen boşa

Nefis bu iman gelmez hoşa

Bu beden iman ile coşa

Son nefeste kime gidersin

 

İman gönüllere olur has

İmanla nefsin üstüne bas

Gözlerde akıtma sakın yaş

Son nefeste kime gidersin

 

Son nefeste ölüme gidersin

Ölümden sonra imansız ne edersin

Cehennem yaklaşınca bitersin

Son nefeste kime gidersin

 

Kul Mehmet’im ne bakarsın

İmanla ol iki cihanda rahat edersin

İşte geldin bak gidersin

Son nefeste Yüce Rahman’a gidersin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sende Bir Gün Gülersin

   

Bekle ey gönül nereye gidersin

Böyle hızlı koşarsan elbet düşersin

Dert keder içinde kaybolma bitersin

Üzülme elbet sende bir gün gülersin

Üzülerek düşündüğün can alır canında

Dün yanında olan bugün yok yanında

Viran eden yeller esmiş gönül bağında

Üzülme elbet sende bir gün gülersin

Derdi Gönül’e veren dermanını da verir

Nice dertleri çarenin güçlü elleri devirir

Yarın nerede ne olacağını kim bilebilir

Üzülme elbet sende bir gün gülersin

Halden anlamayan yok derken Rahman varmış

Sanırdın tüm yollar sana kapalı darmış

Yüce Rahman gönlüne ne güzel aşkı salmış

Üzülme elbet sende bir gün gülersin

Gönül kapını çalan çıkar artık tık tık

Aşkı bırakıp başka yollara baktık

Aşkın yollarında düşünme nasıl çıktık

Üzülme elbet sende bir gün gülersin

Kul Mehmet’im aşk tutunacak bir dalmış

Yüce Rahman aşkın içinde bin bir çiçekler açtırmış

Girmek almak isteyene aşkın kapısını açık bırakmış

Üzülme bak sende şimdi gülüyorsun artık

Mehmet Aluç©Kul Mehmet