Acıyla Yandık Hicranla Kavrulduk

 

Bilemedik haddimizi insan bilmez haddini

Yolcu etmedik yola çıkıp yola gideni

Gördük mü ağlarken biz güleni

Gülü vermeden hep batırdık dikeni

Acıyla yandık hicranla yandık gülmedik

Güldüreni görünce deli dedik peşinden gitmedik

Bilemedik bu dünya yalan yalan

Yığdıkça yığdık bilemedik hepsi geride kalan

Arayıp gönlü var mıdır arayıp bulan şu an

Kalem yazdı tükendi mürekkebi artık yazamaz

Acıyla yandık hicranla yandık gülmedik

Güldüreni görünce deli dedik peşinden gitmedik

Istırabı duvarlara astık karşısında yattık

Benliğimizi büyüttük insanlığımızdan kaçtık

Beşikten mezara yürüyemedik kırgın kaldık

Tenha ve korku dolu yollarda neden yatt

Acıyla yandık hicranla kavrulduk gülmedik

Güldüreni görünce deli dedik peşinden gitmedik

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Boşa Ağlarsın

boşa ağlarsın ey gözlerim giden gelmez
ey gönlüm boşa harap edersin kendini o yola gelmez
ey dilim kendini parçalarsın o halden bilmez
yaralı gönlün görmez zülfün teli ile seni sarmaz

çiğnedi geçti seni daha ne istersin gönül
ötmez artık gönül bahçende öten bülbül
kurduğun tahtın saltanatın yıkıldı ey gönül
yaralı gönlüm görmez zülfün teli ile beni sarmaz

canına bir can vermeden canın aldı gitti
şimdi kim bilir hangi gönül içine girdi
derdi elemi kederi sana bıraktı çekti gitti
yaralı gönlün görmez zülfün teli ile seni sarmaz

kul mehmet'im bilirim boşa ah ederim
başım alıp hangi diyar ellere giderim
her gün yollara ben boşuna bakar biterim
yaralı gönlüm görmez zülfün teli ile beni sarmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Hak Yolcusu

Nurla olan nurlu olur

Hak yolun yolcusu nurla yol bulur

Gönül gözü kör olan yola çıkmadan yorulur

Aradığı beladır aradığı belayı bulur yok olur

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Hak yolun yolcusunun evi gönül evi

Hak yolcusu devirir yoldaki çılgın devi

Hak yolcusu olmayan bilmem arar neyi

Ararken bulur belasını bulamaz neşeyi

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Ömür kula mühlettir elinde değil açık senet

Merhamet kula miras al gönlüne gülümset

Hak yolcusun peşinde git nura kavuş et hayret

Hak yolcusu olmayanda olmaz gayret

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Hak yolcusunun gönlünde parıldar muhabbet

İmanla bakar önüne var git gönlünü seyret

Göçmen kuşlar gibi uçar mazlum yanına vardırır cesaret

Varınca hak yolcusu gönüllere biter cümle hasret

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Kararsız kararsız ne yolda etrafına bakarsın

Hak yolda gidenle ol gönlüne nurları katarsın

Kararsız sessiz durunca şeytanla zalim safına mı kaçarsın

Yoksa insanlığını üç kuruşluk dünya malı için mi satarsın

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Hak yolcusu nurlu yolda davet için seni çağırdı yol gösterdi

Hak yolun sesine kulak tıkadın şeytan zalim sana dünyayı mı verdi

Dünya dediğin üç günlük hak yolun devamı sonsuz bir ömürle gülümsedi

Bak şimdi sonsuz hayat denilince her şey bir anda önemini yitirdi

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Ne kalır bizden geriye bir gözyaşını silmedikten sonra

Mazlum imdat derken imdadına koşmadıktan sonra

Buğulu gözlerde gülümseyen bir tebessüm olmadıktan sonra

Söyleyin geride kalan götürülen nedir ötelere

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Kul Mehmet’im halden anlayan olmalıyız biraz

İnsanları gönülden sevende hiçbir zaman bulunmaz naz

Hak yolun yolcusu insanları severken duyar büyük haz

Herkesin sözünü az dinleyelim etmeyelim hemen itiraz

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hakka Varmak İçin Çık Yola

Aklım ile düştüm ben yola

Gönlüm dedi çıkmadan ver mola

Dünya malı için çıkarmışsın dedi yola

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Gönül dedi emanet olan bu canı dünya ile doldurma

Ahiret yurduna vardırmadan boşa soldurtma

Aşk deryasına sal onu dünya malı ile doldurtma

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Aşk deryasına beni batır hak yolunda beni yatır

Dünya denilen bu iki satırı fazla sevme bazen bilmezsin hatır

Hak yolunda sen bul hatır dünya derdi çoktur ağlatır

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Hak yolunda hakka aşık olsan onun sırrı ile dolsam

Bu yolca bu cana ile olsan birde benim halim sorsan

Can içinde canlarda gör yüzünü hak ile söyle sözünü

Bu dünyanın yüzünü vuslata varmazsan göremezsin özünü

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Kendi canında kendini gör aşk ile içini ör

Kendi canını görmeyen kör canlar için nasıl olur bonkör

Ara kendinde bu maksadın önün aydın olsun bakma kör

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Sakın ola gönül kırma gözde akar bazen yaşlar sırma

Hak yoluna çıkınca canların hatırını sor şaşı bakma

Nasipte varsa nimet paylaş paylaşmadan gönül heybene tıkma

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Akıl pusulası şaşırır gönül pusulanla yola çık dağları aşırır

Aç kapısını içini görenler şaşırır içindeki senindir kimler karışır

Bazen dünya ile aklın karışır hak yolda olanlar herkesle barışır

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Akıl ile cahil sofrasında olma paşa halk sofrasında abdal ol yaşa

Bu dünya ömrün varsa hak ile yaşa bir dost bul onunla mutlu yaşa

Dünyayı hak gözüyle eyle temaşa sakın etme sen münakaşa

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Oku gönlünle gönülleri hece hece hayat dediğin bir bilmece

Kul Mehmet’im bazen yatmazsın gece yazarsın uzun uzun hece

Hayat basamak basamaktır bilgece çıkarsın onu derce derece

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İslam İle Hemen Yola Çıkmalı

İslam dinin güzelliğine olmalı talip

İslam ile yol alan olmaz galip

Durmak olmaz dinde çok çalışmalı

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Derdi olana ol merhem

Az kazansan da ver bir dirhem

Şeytan ile olursan yer cehennem

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Gerekir İslam’la gönülleri okşamak

Yalandan kaçınıp gerekir doğruyu açıklamak

İslam’la adam olup adam gibi gerekir yaşamak

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Dil yalan ile konuşursa çözülmez

Yalan dile güzellikler görülmez

İslam’ın yüceliği gönüllere örülmez

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Zalim ile olma satma çalım

Yel alır götürür dersin malım malım

Zalimle kırılır cümle dalın

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Kaçar kul kendinden kaçar

Bu nedenle hep kalır naçar

Rahmana varan gönlünü açar

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Şükür ile olmayan nimet az gelir yetmez

Gül açmayınca bağında bülbüller ötmez

Niyet halis olmayınca adımlar gitmez

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Boş niyetsiz oturup beklemek olmaz

Nurdan imana varınca niyetler solup sakatlanmaz

İman eden kul nefis şeytan ile oturmaz

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Ölmüş geçmiş için oturup ağlamak yakışmaz

Mazinin kor alevinde yandı geçmiş varmaya değmez

Pişmanlıklar kapısında oturup yola çıkmayan varmayı bilmez

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Vakitsiz soldurdunsa sen gülünü

Fazla bekletme sen ölünü

Bekler varacak o gidecek yerini

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Ölenin arkasında çalınmaz saz

Kıştan sonra gelir elbet yaz

Sevgiliye de yakışmaz fazla naz

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Yüce Allah’a her an sığınarak

Açar gönül yaprak yaprak

Gerekirse istemeli hidayeti her an ağlayarak

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Kul Mehmet’im yaşasan da bazen med cezir

Nefis şeytanla birlikte olup olmamalı esir

İman et gönlüne etsin nuru ile tesir

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İkinci Bir Dörtlük

Bazen ararsın bir gönül dostu bulunmaz
Dost ile yola çıkan bir ömür boyu yorulmaz
Aşk ile gönülleri sevmeyen insan olmaz
Aşk ile insan sevmeyen ile yola çıkılmaz
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Uyandırdı O An Yüce Rahman.

Nasıl oldu bilinmez şeytan libasını giydim şaştım

Hak yol var iken eğri olan yola doğru kaçtım

Sonra durdum şöyle bir etrafıma baktım

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Yürürken sanki yıkılırdı adımlarımda kaldırım

Söz söylerken sanki çakardı o an yıldırım

Sağa sola bakar aptalca insanları ayırırdım

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Dilim sanki sokmuştu eşek arısı hep yakar yıkardı

Beni karşıda görenler şaşkınlık içinde kaçardı

Ben takmazsam şeytan beni koluna alır takardı

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Ulaşılmazdı sanki benim burası şurası orası

Dilimde eksik olmazdı gönül yıkma çabası

Bendim dünyanın en akılsızı kabası

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Gözümde hiç silinmezdi şeytanın izleri

Peşinde koşardım geceleri gündüzleri

Gönlümde biriktirmezdim hiç sevgileri

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Bu âlemde benden başkasının yoktu sanki hevesi

Şeytan beni alır götürürdü bazen karanlık her akşam gecesi

Bazen küserdim kendime dünyaya biterdi gönlümün neşesi

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Bazen geceleri isterdim kendimi ben dövem

Dövem de yedi sülaleme değil şeytana sövem

Bilmezdim ben artık bu halimle nerelere gidem

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Kul Mehmet’im şeytana kandın kanacağın kadar

Hak yol döndün şimdi bu günahla ben nasıl yatar

Çok şükür kalbim gönlüm hak yol için artık atar

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Çık Yola Umut Ekle.

Boşa koydum dolmadı

Doluya koydum almadı

Gönül dersen anlamadı

Merhamet mi saklandı

Dön ara yan ara

İşte gönül aklandı

Birikmiş onca dertler

Herkes birbirine ekler

Ortasında az keselim diye bekler

Beklerken virüs kapmış şebekler

Dön bekle yan bekle

Beklerken korkar şebekler,

 İnan merhametten

Aydınlığa perde çeken

Pişmiş kelle gibi gülen

Sıkışınca çekip giden

İnsanlığı bilmez yıkan silen

Dön ara bak ara

Ararken sensin gülen

Nefreti araya katan

Kan dökerek bakan

Suçsuz olana suç atan

Nefreti ile gece gündüz yatan

Dön temizle yan temizle

Temizlerken de gülümse

Geliyor işte merhametli olan

Merhameti ile güneş gibi doğan

Sabah değil şimdi yola çıkan

Sanma gelirken o yolda kalan

Çık yola bekle sevinç gönüllere ekle

Ararsan gönülde bulursun can

Akan olmasın gönülde kan

Sen cümle gönüllere yan

Dünya iki kapılı han

Gir hana ara can

Can içinde han var

Takın merhametin kılıcını

Vur nefsin boynuna sil acısını

Böl dağıt merhametin yarısını

Kuşlara da ver sen darısını

Ver ara merhameti unutma kıymeti

Kul Mehmet’im her şey bir gün düzelecek

Üzenler mahkemede bir bir dizilecek

Kararmış gönüller karanlığa gömülecek

Çık yola umut ekle umut ile

Gönüllere merhamet umut ekle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sen Korkma Çekinme Yola Düşte Gel

Gel de hicranınla gel

Üzme yeter ayrılıkla

Ayakların kırıksa da gel

Ben sana ayak olurum hicranınla gel

Unuturum hicranı gelişinle

Vuslat sayarım hicranı sen yeter ki gel

Gözlerindeki yaşlarınla gel silme

Ben silerim sen yeter ki gel

Sonbahar yaprakları gibi solmuş olsan da gel

Ben bahar çiçekleri gibi

Yüreğimdeki aşkla yeşertirim seni

Kurumuş dal olsan da gel

Umutlarımla seni yeşertirim sen yeter ki gel

Kış gibi donduran gözlerinle gel

Ben güneş olur ısıtırım seni

Pişmanlığın kor alevi varsa yüreğinde korkma gel

Nisan yağmurları olur söndürürüm yüreğindeki kor alevi

Sen umutsuzluğunla yeter ki dön gel

Aşkımdaki umutla yüreğinde umut olurum

Sen yeter ki gel

Dert ve hüzünler sırtında yük olmuşsa da gel

Ben o yükü sırtıma alırım paylaşırım gel

Seni ilk gördüğüm günkü gibi güzel olmazsan da gel

Kalbimde seni ilk gördüğüm günkü aşk duruyor

Sen korkma çekinme yola düşte gel

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Herkes Sağ İken İmanı İle Çıka Yola

Deli gönül neden böyle ağlarsın

Yar yitirdin giden için yüreğin dağlarsın

Neden melül melül arkasında bağlarsın

Elden ne gelir gezme avare avare

Bırak üç gün sonra geçer başın ağrısı

Bak ezan ile duyuluyor Rahman’ın çağrısı

Var terk etmeyene secde ile koy başı

Elden ne gelir gezme avare avare

Dağlarıma kar yağdı derdin bakarsın

Rahmana yaklaştın eridi dağların karı şaşarsın

Artık ölümsüz olana kavuştun coşarsın

Elden ne gelir gezme avare avare

Aradığını buldun cümle gönül içinde

Arayan bulmaz deme acep niçin de

Kâinat beyanını görmeyene ne gerek

Bağırarak beş vakitte duymayana dayak gerek

Sela verilirken nur Resul sana güle

Geride kalanlar gülümseyerek desin güle güle

Mezarın başında imanın kokusu ile bülbüller öte

Sorguda sıra gelince amale yüzün nurla güle

Kul Mehmet’im ecel gelmeden cümlesi bula

Herkes sağ iken imanı ile çıka yola

Cümle kâinat iman edenlerle taşa dola

Cümle canlar cennet bağında gezsin kol kola

Mehmet Aluç (Kul Mehmet) 

Atışmalar

Halimiz Allah’a ayan

Sen Allaha dayan

Nefis şeytan

Ayağın altında kayan

Yanmaya dayan

İmanla eğilsin kafan

Elinde olmasın sapan

İman ile secdeye kapan

İman ile olsun hayân

Tövbe ile Rahman kapısına dayan

Merhamettir gönüllere konan

Nefret kindir ölüm ile solan

İmandır ölüm ile coşan

Kardeşim şehir der ne güzel

O şehirle imanın ile olur güzel

Mutluluğu yaşamak sana özel

Ne güzeldir sendeki iman ne güzel

Baktım ben aya

İman ile çıktım yola

Sen gelirsen yaya

Koşarım sana atlaya zıplaya

İnsanın olur derdi

Kurt kuzuyu yedi

Bunu gören görmedim dedi

Görmedim dedi yenilen kuzular kimin dedi

Görenlerde o kuzular senindi dedi

Mehmet Aluç

Kuran’la Resul’le

---

Yollarım karanlık gel bir gör hele
İnsafsızca vurmayın yeter bele
Boş sözlerle söz söylemeyin yele
Kuranla Resul’le sende çık yola

Nefis şeytan gönlünü verir sele
Koşma şeytan peşinde bile bile
Rahman huzuruna çıkılmaz böyle
Kuran’la Resul’le sende çık yola

İslam gönüllerde gezen barıştır
İyilikle gönülleri yarıştır
Kötülüğü iyilikle karıştır
Kuran’la Resul’le sende çık yola

Kul Mehmet gönülden gitme uzağa
Düşersin şeytanla korkunç tuzağa
İman damgasın vursun artık çağa
Kuran’la Resul’le sende çık yola
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Can Arapkir’in Güzeline

Malatya’dan çıktım yola
Arapkir’de verdim mola
Arapkir’de bir güzel sevdim
Oda bana yar olmadı san kim
Öldüm de bittim o güzeli sevdim
Can Arapkir güzelini

Malatya’nın güzelleri güzel olur
Arapkir’in üzümleri tatlı olur
Sevdalı olur güzelleri
Sevdim de bana yar olmadı san kim
Tükendim de bittim o güzele vuruldum
Can Arapkir’in güzeline

Bana ismini söylemez
Gel dediğimde gelmez
Gözaltında süzer sevdim demez
Sevdim de bana yar olmadı biraz
Eridim tükendim can evimden vuruldum
Can Arapkir’in güzeline

Dedi işim var acele
Canımı verdi sanki ecele
Dedim bana ismini hecele
Dedi söyleyemem böyle acele
Sen düşün artık sen hecele
Can Arapkir’in güzeli

Dedim mezarımı kaz
İstersen bağır dedi avaz avaz
Önce beni gönlüne yaz
Olma dedi böyle haylaz
O an utandım sanki biraz
Can Arapkir güzeli karşısında

Uzaklaştı benden yavaş yavaş
Gözlerimde hemen aktı yaş
Dedim olalım seninle arkadaş
Dedi seninle ben kuramam bağdaş
Ben istemem dedi arkadaş
Bana yar de sonra sus de gönüldaş sonra yoldaş
Can Arapkir güzelim

Gönlüm o an tutuştu
Sanki bey dağından ateş düştü
Döndü bana candan baktı
Dinlemedim öptüm yanağından kaşın çattı
Oda öptü yanağımdan gönlümde kuşlar uçtu
Gel gidelim dedi buradan çaktırmadan
Can Arapkir güzeli gözaltından gözaltından
Mehmet Aluç©

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...