Sözlerim-2-

Her acıya alışacağına, acıyı merhamete alıştır acı ortalıkta yok olsun.

Fark edilmek için çabalayacağına fark etmek için uğraş, hem fark edilirsin hem takdir edilirsin hem de sevap kazanırsın. Bir taşla üç kuş vurmak demeyelim de yakalamak budur.

Hayatta üzüleceğine, seni üzenleri sevinç kapısında bırak, üzmeye son verirler, çünkü onlar sevincin ne olduğundan habersizlerdir.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dil Değil Gönül Eder Kelam

İlahi büyüklüğü anlayarak müşahede edip eğilmek,

rüku ile olmak  dünyada yoktur eşi

Allah'ın kâinatta her an her zerrede her yerde olduğunu bilmek neşesi

Allah c.c. hükümranlığını bilerek fark ederek eğilmektir rükû ruhun gülümsemesi

Olgunluğun sonu secde ile olmak kulun kendini bilmesi Rahman'a yürümesi

Yokluğunun farkında olmak denk olduğu makamda acizliğini bilmesi

Var olana yönelmek nasip olmaz bu âlemde her kula

Sonsuz olana yürümek lisanın şükür ile yaşadığı hayret

Yok, olanın var olanı bilmesi bilinir imanla elbet

Varlığın merhamet ile dolmasını ister beşer

Yaşamayan bedenin yaşaması ile neler görür kul neler

Yaratılış sırrına vakıf olmak ile nura olur kul gark

Dua ile Rahmet kapısına koşmak ile yaşar iman eden kul fark

Bilicin perdesinin nur nur açılması ile kul der Sensin Rabbim

Ya Rabbel âlemin

Dil değil gönül eder kelam

Bütün âleme Rabbim nurunla der olsun selam

Mehmet Aluç - Kul Mehmet-

Ramazan Ayında öykülerim-1-

                          FARK EDİLİŞ 

On bir ay boyunca huzursuzluk içinde idi. Yolda yürür iken insanlara bakar iken gönlünde huzursuzluk hâkimdi.
Ruhunu saran huzuru arıyordu lakin bulamıyordu. Etrafını saran yalnızlık, vefasızlık değişik frekansların sesi buna sanki izin vermiyordu.
Bugün nedense içinde huzur kırpıntıları esiyordu. Etrafında fark edilen değişiklik, yüzlerde tebessüm bir telaş alışveriş merkezlerinde hareketlilik vardı. Hayret etti ve sevindi. Neden bu huzur ve sevinç diye düşünür iken gözü caminin minaresine asılı duran mahyaya takıldı. ”Hoş geldin ya şehri Ramazan” yazıyordu. Birden anımsadı yarın Ramazanın başlangıcı idi. Onu da unutmuştu bu telaşlı umursamaz dünyasında.
İç dünyamızı aydınlatacak Ramazan geliyor ondan herkes mutlu gülen yüzleri var yüzlerinde diye düşündü. Hemen karşı alış veriş merkezine girdi, sahur için alış verişin yolunu tuttu.
Alış veriş merkezi hiç böylesine şen neşeli ve gülümsemiyordu on bir ay, nasılda Ramazanın gelmesi ile neşe sevinç güzellik gelmiş dedi içinde.
Zamana ve zemine uymayan anı planı programını artık Ramazan’a göre programlatacaktı. İhmal ve yanılgıları gözden geçirecek, insani sorumluğunu hatırlayacaktı. Ama dedi neden on bir ay unutuyoruz da ramazan ayında hatırlıyoruz, utandı başını öne eğdi. Başını kaldırdı şimdi başımı öne eğecek zaman değil dedi. Karşı mahallede fakir bir teyze vardı, çoktan beri yanına uğrayarak halini hatırını sormak istiyordu, onun içinde bir şeyler aldı. Kasada aldıklarının parasını ödedi. Yürüyerek mahalleye doğru yürüdü.
Çoktan beri uğramak istediği Neriman teyzenin evinin önünde durdu, kapıyı çaldı. Uzun bekleyişten sonra yavaşça yürüyerek kapıya yaklaşana Neriman teyzenin sesini duydu. Kapı açıldı. Neriman teyze şaşkınlık içinde
-Buyur evladım kimi aramıştınız.
-Teyzeciğim ben Ahmet kapı komşu sayılırız, sizi ziyarete geldim kabul ederseniz.
Şaşırdı Neriman teyze
-Be.. beb.. Beni ziyaret mi geldin evladım?
-Evet, teyzeciğim, verin o mübarek elinizi öpeyim.
Neriman teyzenin mübarek elini öper iken, Neriman teyzenin gözlerinde sevinç damlaları başına damladı anda yüreğinde huzurun anaforları serin serin esti, bambaşka âlemlere uçtu.
Bir fark ediliş ayı ve fark ediliş sunan ramazan ayının güzelliği ne denile bilinir ki ancak Allah’u Ekber denilir.
İçeriye girdiler. Ahmet elindeki poşeti masanın üzerine bıraktı.
Devamı yarın inşallah
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Ramazan Ayında öykülerim-1

---

FARK EDİLİŞ 

On bir ay boyunca huzursuzluk içinde idi. Yolda yürür iken insanlara bakar iken gönlünde huzursuzluk hâkimdi.
Ruhunu saran huzuru arıyordu lakin bulamıyordu. Etrafını saran yalnızlık, vefasızlık değişik frekansların sesi buna sanki izin vermiyordu.
Bugün nedense içinde huzur kırpıntıları esiyordu. Etrafında fark edilen değişiklik, yüzlerde tebessüm bir telaş alışveriş merkezlerinde hareketlilik vardı. Hayret etti ve sevindi. Neden bu huzur ve sevinç diye düşünür iken gözü caminin minaresine asılı duran mahyaya takıldı. ”Hoş geldin ya şehri Ramazan” yazıyordu. Birden anımsadı yarın Ramazanın başlangıcı idi. Onu da unutmuştu bu telaşlı umursamaz dünyasında.
İç dünyamızı aydınlatacak Ramazan geliyor ondan herkes mutlu gülen yüzleri var yüzlerinde diye düşündü. Hemen karşı alış veriş merkezine girdi, sahur için alış verişin yolunu tuttu.

Alış veriş merkezi hiç böylesine şen neşeli ve gülümsemiyordu on bir ay, nasılda Ramazanın gelmesi ile neşe sevinç güzellik gelmiş dedi içinde.
Zamana ve zemine uymayan anı planı programını artık Ramazan’a göre programlatacaktı. İhmal ve yanılgıları gözden geçirecek, insani sorumluğunu hatırlayacaktı. Ama dedi neden on bir ay unutuyoruz da ramazan ayında hatırlıyoruz, utandı başını öne eğdi. Başını kaldırdı şimdi başımı öne eğecek zaman değil dedi. Karşı mahallede fakir bir teyze vardı, çoktan beri yanına uğrayarak halini hatırını sormak istiyordu, onun içinde bir şeyler aldı. Kasada aldıklarının parasını ödedi. Yürüyerek mahalleye doğru yürüdü.

Çoktan beri uğramak istediği Neriman teyzenin evinin önünde durdu, kapıyı çaldı. Uzun bekleyişten sonra yavaşça yürüyerek kapıya yaklaşana Neriman teyzenin sesini duydu. Kapı açıldı. Neriman teyze şaşkınlık içinde
-Buyur evladım kimi aramıştınız.
-Teyzeciğim ben Ahmet kapı komşu sayılırız, sizi ziyarete geldim kabul ederseniz.
Şaşırdı Neriman teyze
-Be.. beb.. Beni ziyaret mi geldin evladım?
-Evet, teyzeciğim, verin o mübarek elinizi öpeyim.
Neriman teyzenin mübarek elini öper iken, Neriman teyzenin gözlerinde sevinç damlaları başına damladı anda yüreğinde huzurun anaforları serin serin esti, bambaşka âlemlere uçtu.
Bir fark ediliş ayı ve fark ediliş sunan ramazan ayının güzelliği ne denile bilinir ki ancak Allah’u Ekber denilir.
İçeriye girdiler. Ahmet elindeki poşeti masanın üzerine bıraktı.
Devamı yarın inşallah
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Ne Günlere Kaldık

Nedir bu şiddet celal söylesene

Az yüzünü kullara doğru çevir

Ömür geçmez nefret ile böylesine

Ne günlere kaldık

İnsanlıktan nasibini almamış bu devir

Helal kazanç ile akıt alın terini

Hak yolda al sen yerini

İncitme sakın sen nefret ile birini

Ne günlere kaldık

İnsanlıktan nasibini almamış bu devir

Hep nefret ile döner mi zalimin çarkı

Merhamet ile kulun tabi olur farkı

Kul Mehmet’im yıkmalı zalimin dönen çarkı

Ne günlere kaldık

İnsanlıktan nasibini almamış bu devir

Mehmet Aluç

İman Yolunda Yürüyelim Bir Karış

---

İman yolunda yok hiç farkımız
Amel ile vardır birbirimizden farkımız
Haydi, iman ile dönsün çarkımız
Haydi, iman yolunda yapalım yarış

İmansız bu âlem bize dar
Bak şerle yağan değil kar
Haydi, şimdi gönülleri sar
Haydi, iyilik yolunda yapalım yarış

Mümin iman ile tüm gönülleri sarar
Kin nefretle vermez hiç karar
İmansız yaşamak ömre inan zarar
Haydi, iyilik yolunda yapalım yarış

Dua ile semada gönüllere iner vuslat
Bırak yere akıtmasın kan elindeki pusat
İmanla tüm gönülleri merhametle kuşat
Haydi, iyilik yolunda yapalım yarış

Ellerim açtım duayla semaya her sabah
Tövbe ile yıkansın tüm günah
İman sesi geliyor bak ötelerde her sabah
Haydi, iman yolunda yürüyelim bir karış

Merhamet değil mi gönüllerde yol olan
Sabırla dertlere merhem ol dayan
İmanla yolda kim kalmış yayan
Haydi, iman yolunda yürüyelim bir karış

Haydi, iman sarsın dört bir yanımızı
Atalım uçurumlara kin nefret isyanımızı
Şeytan nefis kirletmesin kanımızı
Haydi, iman yolunda yürüyelim bir karış

Kul Mehmet’im nihayetinde bir kulsun
İman ile kalbinde merhamet olsun
Arayan bulmazsa sen yardımcı ol imanla olsun
Haydi, iman yolunda yürüyelim bir karış
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...