Yolu Şaşıran Benim

Uzanırken maziye elim

Hafif olsa da az kelim

Lal olmasaydı bu dilim

Hatalarıma sözlerimle çelme takardım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Aslına bakarsanız mazinin yok suçu

Suçun hepsi bende yolu şaşıran benim

Ters yöne girdim yanlışa yöneldim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Ata binerken yanlışlıkla eşeğe binmişim

Menzile varmadan yarı yolda inmişim

Her şeyi biliyorum derken eşeklik etmişim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Dereyi görmeden paçayı sıvadım

Akıntıya kapılıp sürüklendim adım adım

Acemi iken tüm yolları biliyorum sandım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Maziye iki çift laf söylemek isterdim

Senin yok hiçbir suçun diye gülümserdim

Yoldaş olduğu için teşekkürler ederdim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Hayatı etmedim takip sessizce ipini çektim

İpin ucunda ben varmışım hiç akıl etmedim

Hayat yavaş yürü derken ben şaha kalktım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Su diye pınardan su içmedim ürettim içtim

Libasları beğenmedim kendim ürettim giydim

Ne ürettiğim su suydu nede ürettiğim libaslar libastı

Kendi elimle yaraladığım gönlümün ıstırabı ile kaldım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Sancımın ilacını almadım çaresiz kaldım

Yolda ne buldumsa bakmadan koynumda sakladım

Zehirli yılanları saklamışsım neden böyle yaptığımı anlamadım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Cahili adam sandım yanında yattım

Bir sözüne beş sözü bende içine kattım

Nefsim için yarınlarımı cahil adama sattım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Dev hayatı cüce sanarak meydan okumazdım

Yol yakın diye şaşırıp uzun yola koşmazdım

Hayat hafife alıp onu yıkmaya çalışmazdım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

İlk defa değil başımı taşlara vuruşum

Hesapsız hesabımla bin defa beş kuruşsuz kalışım

Akılsız hesapla bu ilk değil bininci yanlışa koşuşum

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

E elden ne gelir sabırdan başka

Derdi veren Rahmanın şifası bambaşka

Hatanı bil otur yerinde koşma çamura bata çıka

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

 Kul Mehmet’im hatalarım oldu bir tecrübe

İnsan dediğin okumak anlamak için değil alfabe

Her yanlışa koştuğunda yiyor insan bin bir darbe

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

İradeye atılsa da nefretle çelme

Yeter daha geri geri gelme

Dağılsın nefret göğsün hançerle delme

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Düşme ile ebedi yol bırakılmaz

Hayaller karasa titreyen kalp unutulmaz

Yollar çetin ise dava bırakılmaz

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Ne çıkar yol olsa çetin yokuş

Göz kararsa değil bu yok oluş

Araya girse de nefret değil yok oluş

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Kulun derdi yıkmak dertle ilgilenmek değil

Secde ile beş vakit namaz kılmak değil, sen eğil

Hayat oyununda oynan son perde değil aradır bil

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Ne çıkar bir anlığına soluksuz kalsak

Dava milletin davası azda uykusuz kalsak

Nefret kini görmeden gönüldeki saflığa baksak

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Kul Mehmet’im uçan kuş olsa da yaralı

Evlerde ötse de baykuş viran değil yüzü karalı

Şehit yakını yetim ağlar dertli dertli ağlamalı

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Atışmaya Devam

Bugün günlerden Pazar

Hey bakın şair ne yazar

Nefis şeytan kuyun kazar

Arkasında gülerek bakar

Kuyuya düşmeyince çelme takar

İyilikle olmazsa kul

Melekler elbet günah yazar

Ömür bitiyor bak azar azar

Kalk bir iyilik yap değmesin nazar

Nefis şeytan der yat

Sen kalk bir güzellik ömrüne kat

Kendin gül insanlık gülsün 

Hayata güzellik kat

Az birazda imandan tat

Dilinde az olsun tat

Ondan sonra düş yat

Mehmet Aluç©