Mevla’yı Bulamadın mı?

Aradın yüce Mevla’yı bulamadın mı?

Nur Muhammed kokusunu almadın mı?

Yoksa sen yalancı dünyaya mı kandın

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Bu yalan dünyaya kanma çok çekersin

Burada ne ekersen ahirette biçersin

Bir gün ecel gelir sende göçersin

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Yalan dünya insanı bırakır yaralı

Yüzüne kara sürer kalırsın sen karalı

Arayıp buldun mu sen maralı

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Aradığını bulamadınsa sordun mu?

Mevla’ya hakiki kul oldun mu?

Zulmün karşısında dik durdun mu?

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Kul hakkın yolunda ancak güle

Güle neden konar sor sen bir bülbüle

Yaşarken hak yolda gönül dönsün küle

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Kul Hak yolunda Nur Muhammed yolunda ayrı kalmaz

Dünyanın malına dalarak yola çıkmayı unutmaz

Hak yolunda Nur Muhammed’e varmayan mutlu olmaz

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Kul Mehmet’im durma hakkın hak sözünü söyle

Gül kokmazsa açmazsa bülbül konmaz güle

Açan gül başında öter karışma sen bülbüle

Ardın Mevla yolunda kendini bulamadın mı?

Nur Muhammed yoluna başın koymadın mı?

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Bugün Şiir İle Olun Ve Bir Hayal Kurun Onunla Beraber

Şimdi geçin oturun koltuğunuza şöyle genişçe yayılın şiir ile kendinizi dünyanızı şöyle bir güzel hayal edin. Şiirdeki güzellik gülümseme gönül güzelli ile bir mutluluk denizinin sahilinde gezintiye çıkın.

Şimdi bu gönül güzelliği içinde gönüllere ulaştığını birbirinize sarıldığınızı tüm nefret ve kinlerin yok olduğunu görünce gülümsemenin özgürlüğü ile uçtuğunuz kavuştuğunuz hayali olsun. Bir anda bizi çepeçevre saran bireysel hatta bencilce bitmez tükenmez isteklerimizden kurtararak, toplumsal mutluğun kapısını açmaya götürdüğünü hayal edin tabi şiirdeki gönül gibi sizin gönlünüzde tüm dünyayı ve insanlığı da içine alsın. Hayal edin haydi korkmayın çekinmeyin…

Şiirdeki hecelerin mısraların güzel dokunuşları ile geleceğe bakın gözünüzdeki gülümsemeleri hissedebiliyor musunuz? Bu hayalin içine tüm ecdadı yaşanmış olan tarihi, geçmişi,  katın içine. Hatta bazen çok sıkıcı gelen anımızı koyarak onu mutluluğa dönüştürmesi için içine bunu da, ne buldunuzsa ne kadar üzücü anınız yaşantınız varsa koyun içine gülümsetsin aynı sizin şu anda gülümsediğiniz gibi. Bir anda şiirin gülümsemesi ile sizde dünyada gülümseyecek siz bu şiirle bu hayalinin ortağı olmak istemez misiniz? Haydi, bu hayali kurun ve ortağı olun sadece kendiniz için değil bir yerde bir köşede sıkışmış hasretle yol gözleyene ağlayana koşmak ona şiirle kazandığınız kendi özgürlüğünüzle “özgürlüğüne” kavuşmasına yardımcı olun inanın ve hayal edin kendinizi bir anda içinde bulacaksınız. Tüm dünyanın aradığı ama bir türlü bulunamayarak insanlığa yetmeyen özgürlüğün kapısını açmış olacaksınız şiir ve şiirle beraber kurduğunuz hayal ile. Şiir tadında şiir dokunuşu gülüşü tadında bir hayat ile bugün Şiir günümüz kutlu mutlu şiir tadında olsun.

Mehmet Aluç

Bugün Dünya Şiir Günü Benim Günüm

Bugün benim günüm

Bugün dünya şiir günü

Kutlu olsun tüm şairlere

Al götür şiir beni

Gönlü güzel insanların gönlüne

Okusunlar beni mısra mısra hece hece

Gülümsemeleri dokunsun şiirlerime

Al götür şiir beni

Gönlü güzel insanların gönlüne

Yalnız kalan gönüle bir dostsun

Arkadaşsız kalana arkadaşsın

Ol bu gönlüme sırdaş gönüldaş

Al götür şiir beni

Gönlü güzel insanların gönlüne

Hak yoluna çağır güzel sözlerle

Baktır gönüllere güzel gözlerle

Vardır beni yârin güzel bakışlarına

Al götür şiir beni

Gönlü güzel insanların gönlüne

Gönlümdeki resmi çıkar meydana

Ulaştır beni gülüşünle nazlı canana

Tut elini ver sen kavuştur yolda kalana

Al götür şiir beni

Gönlü güzel insanların gönlüne

Yakasız gömleği giymeden güldürelim insanı

Uyaralım nefis şeytan nefret ile yaşayanı

Alıp saralım her gün yalnızlıkla baş başa kalanı

Al götür şiir beni

Gönlü güzel insanların gönlüne

Rahman verdi gönlüme seni güzellik diye

Değilsin çözülmeyen hece bir muamma

Her candan bedende sorumluyuz amma

Gönül bize gelmezse elden ne gelir bu canla

Al götür şiir beni

Gönlü güzel insanların gönlüne

Biliyorum biliyoruz seninle biz bizler neyiz

Gülüşünle gönülde yetişen kokan çiçekleriz

Gece gündüz hece hece seninle gönüllerdeyiz

Al götür şiir beni

Gönlü güzel insanların gönlüne

Rabbime şükür seninle gönlüme dokundu

Şiirlerim kötüde olsa az çok biraz okundu

Zaten bu şiirler benim değil candan okuyanındı

Al götür şiir beni

Gönlü güzel insanların gönlüne

Kul Mehmet’in ahenkle gönlünde aşkı bulduğu

Sendeki okuyucuda ki güzel gönül ile tatlı hayat olduğu

Geçip karşıya gönüllerin güzelliğinde cenneti bulduğu

Hak yoluna giderken yanında güzelliği ile durduğu

Al götür şiir beni

Gönlü güzel insanların gönlüne

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Bu gün Dünya Şiir Günü

Sizce şiir nedir

Bir sessiz gemi midir?

Usul usul gönül denizinde yüzdüren

Ağlayanları bir bir güldüren

Gönülden gönüle bir köprü

Aşk yarasına bir merhem

Sararken ısıtan dirhem dirhem

Sahi sizce nedir şiir?

           Gerdanına saçları dökülmüş bir güzelin bakışımı           

Leyla ile mecnunun gönüldeki yakışımı

Dert içine düşmüşün haykırışımı

Gözde akan yaşları silen bir el midir?

Şairin gönlünde yetişen çiçek midir?

Sahi sizce şiir nedir?

Binlerce kelimeyi bir heceye sığdırmak

Hakikati arayarak gönüllere yazmak

Derin mavi gözdeki esrarı manayı mı anlamak

Derdi olanın yanına mı varmak

Yalnız kalanı gidip kucaklamak mı?

Sahi sizce şiir nedir?

Gönlün bir pınar gibi gönüllere akması mı?

Derdi olanın dermanla yanına koşması mı?

Feryadı olanın bağıranın bağırması mı?

Güzel olanı güzellikle çağırması mı?

Gözlerinde gülerek bakan cananın yanına varılması mı?

Anlaşılmayanın anlaşılması mı?

Anlaşılanın anlaşılmaması mı?

Sahi sizce şiir nedir?

Şairin uykusuz gecelerde sessizliğe ses olması mı?

Şairin tüm varlığı ile gönlünü ortaya sermesi mi?

Okuyucunun gönül güzelliğine kelebek gibi uçması konması mı?

Şairin toplumun derdi için çile çekerken çileyi kucaklaması mı?

Sahi sizce şiir nedir?

Enginde yavaş yavaş gönüllere yürümektir

Ağlayan gözyaşlarını sessizce silmektir

Yalnızlığın karanlığını ışığı ile yerlere gömmesidir

Bir güzelin güzelliği ile güzelliği haykırmasıdır

Güzelliğin güzel olduğunu söylemesidir

Delik deşik sinedeki yaraya pansuman

Aşığın cananına mısra mısra sunduğu derman

Bu saydıklarımın toplamına eşit olan bir gülümsemedir şiir

Ayrılık şerbetini içen aşığa bir türkü

Vuslatı arayan güzele bir öykü

Ağlayan bir çocuğa masal gibi ninni

Gönülden saran bir anne gibidir gönülleri saran şiir

Yaşamı sözcüklere hecelere sığdırtmak

Yolda kalanı yoluna ulaştırmak

Hayatı bir bütün gibi güzel hecelerle anlatan

Ayrılıkla hasret çekenler için bir vuslat kapısı

Şairin bir inci gibi güzelliği arayarak ortaya sermesi

Şair ağlarken bunca derde kedere karşı gülün deyişi

Ozan yaparak kasaba kasaba köy köy şehir şehir

Gönülden gönüle buluşturan bir gönül köprüsü

Bence şiir budur daha anlatmakla sonu yoktur

Aşkı yazar aşk gibi sonu gelmeyen güzelliktir

 Var olmasıdır şiir

Bir çiçek gibi aşkın içinde çiçek açarak burcu burcu kokması

Kısacası şiir aşktır

Aşkta bir şiir

Aşk bir güzelliktir

Güzellikte bir şiir

Bunu en güzel şair bilir

Çünkü bunların koynunda büyümüştür

Beraber büyümüş büyütmüştür

Ey gönlü güzel şairlerim

Dünya şiir gününüz şiir gibi kutlu mutlu gülümseten olsun

Her gününüz zaten her günümüz çok şükür şiir

Şiir gibi gülümsemelerle dolsun

Kul Mehmet’im okunmadan sırrına varılmayandır şiir

Sırrı manayı arayanların bulduğu bir deryadır şiir

Bir güzel için can evinde vurulurken bir gül gibi açmaktır şiir

Bir Mevlana Bir Yunus olup gönüllere gülmektir şiir

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Geliyor Milletçe Osmanlı Tokadı

Batı nefreti ile tarihin gözüne sokarken çomağı çarkına

Ecdadım Osmanlı ve diğerleri hemen vardılar bunun farkına

Vardılar dimdik başları çelikten iman göğsünde korkusuzca yanına

Hop dediler bu iş böyle olmaz sille tokat giriştiler değer vermediler canına

Batı ne oluyor kim geliyor demeye kalmadan oldular darmadağın

Ezdirmediler canları bağları açtı taze taze güller gönüller ile dağların

Emanettir bu dünya insanı ile bize haktan bu böyle bilindi

Ona el uzatan yıkmaya çalışan bir nefeste toprağa kafa üstü dikildi

Silindi âlemde gönülde korku ile o an endişe

Zalim düşman batı bir anda kaybetti her şeyini yediden yetmişe

İnsanlık hasret kalmıştı zaten gönülden gelecek bir gülüşe

Kavuştular ecdat ile gülüşe âlemi sardı koskocaman bir neşe

Bugün yine batı kudurmuş nefreti ile koşar yıkmak ister

Onlar yine yeniden yıkılmak silinmek için Osmanlı tokadı ister

Geliyor 16 Nisanda Milletçe güzel bir Osmanlı tokadı

Ondan kudurmaya yıkılmaya başladı ondandır bu hırçın telaşı

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Can Olmaya Geldim

Yüzümü sürdüm gönül dergâhına ben geldim

Yalnız başıma kalıp yolda düşmemek için

Bu dünya ah yalandır onu da ben bilirim

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Üryan geldik bir parça bezle işte gideriz

Bizler birbirimizi sevmezsek ne ederiz

Muhabbetli olmazsak nefsi nasıl ezeriz

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Gönül ver gönüllerin candan o bakışına

Varmalı bu gönlüle dost gönlün akışına

Değer vermeyiz bizler nefsin boş alkışına

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kırmayız hiç kimsenin gül kokan hatırını

Solmak istersen dostsuz yıkarsın yarınını

Muhabbeti can dostla kur yıkılmaz yapısı

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kara toprak olacak bir gün bu canlı beden

Söyleyin canlar nedir insanı candan eden

Aşk muhabbet hak yolda aşk değil mi var eden

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Ey canlara can olan dostum sen bakışımsın

Her iki cihanda sen benim candan canımsın

Sensiz kalırsam eğer kanayan bir yanımsın

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kul Mehmet’im muhabbet olsun senin kolunda

Hak dostun tutar seni yanlış dünya yolunda

Sen var muhabbet için canla bulun yanında

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Karşılıklı Çıkarı Olmaz!

 

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Severken gönülden ayrı durulmaz

Sevileni sevmek bir yük olmaz

Çıkar için seven bu yolda kaybolur

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Haykır sevdiğini tüm dünya duysun

Gönül kapısında gülüşlerin sesi var olsun

Niyetin sevgi ile yaşamak olsun

Bu âlem sevgin ile dolsun

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi ile sevmenin para ile hesabı olmaz

Severken kazanmanın hesabı sorulmaz

Seversen sevilirsin başka yolu olmaz

Her şeyi alsan da parayla sevgi alınmaz

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgidir bu pazarda hiç satılmaz

Sevgidir bu parayla karşılık bulunmaz

Seversin sevilirsin başka izahı olmaz

Sevginin gönülde ticareti olmaz

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgidir bu bakar gönüle akar

Gönülde kir pas varsa o hemen kaçar

Gönül tertemizse ışığını saçar

Sevgi ile olan gönüllerde huzurla yatar

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi alır derya olur âlemi kaplar

Sevgi ile canlanır tüm canlar

Sevgi yoksa akar kanlar

Sevgiye koşalım haydi canlar

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi dediğin gönüllere akmaktır

Gönül içinde gönüllere kendine bakmaktır

Fani olan dünyada bir an mutlu kalmaktır

Sevgisiz gönüller baksana ağlamaktadır

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Severken gülüm canım desen ne olur

Arayan seni bu sözlerle anında bulur

Açar gönül sarayını yanında oturur

Arayan sevgiyle en güzelini bulur

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi aşkın akan pınarının gözüdür

Sevgi dilde çıkan sözlerin gönlüdür

Aşka sevgiye ceza veremezsin öldürür

Biraz değer verirsen seni âlemi güldürür

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Meçhulden gelmedin meçhule gitme

Sevgi ile sen sev kendini yitirme

Bu kısacık ömrü nefretle bitirme

Yolda bir pınardır bir parça iç ziyan etme

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Susamışlar sevgiyi kana kana sende içsin

Sende içenlerin gönlüne gir çilelerin bitsin

Gönülden sevmezsen bu gönül çaresiz mi gitsin

İç sende gönüllerdeki pınardan sevgiyi sevinsin

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Kaybederiz sevgisiz yarınları ümitleri

Yıkmayalım gönüldeki güzellikleri

Sevmenin zamanı her zamandır sev gönülleri

Kaybetmezsin kendini sefaletle göster sevgileri

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Değerini bilmezsen ararsın sevgi dolu günleri

Neden kaybettim dersin ben gülüşleri

Arayan soran seven olmaz yanında birileri

Kaybeden yıkılan sen olursun kaybetme gönülleri

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Kul Mehmet’im sevgisiz hayatın tadı olmaz

Sevgisiz yolların yolu karanlıktır çıkılmaz

Sevgisizlik dert pınarıdır zehir akıtır tadılmaz

Sevgi ile aşkın kapısından başka mutluluk bulunmaz

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Rabbime Şükür

 

Geceden sabaha çıkaran Rabbime şükür

Karanlığı aydınlık nuruyla aydınlatandır Rabbim

Karanlık fikri nuruyla aydınlat kalbim

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Kuru olanı canlandırandır Yüce Rabbim

Bahar gelince canlılık verir kâinata

Bin bir nimetle donamış baksana fıtrata

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Gör bak bizlere verilen bin bir fırsata

İnanamazsan şöyle bir bak sen etrafa

Günah işleyene tövbemle gel der bertaraf’a

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

 Hak yolda hakka yürü haktan ol sen bitaraf

Nefis şeytan günaha batırsa da var gel der ederim af

Bir an daldınsa Salih amelle kazan der bol bol sevap

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Bak şöyle etrafına senin için yaratıldı bu dünya

Bil dünya ile değerini artık iman et hakka anlaya anlaya

Dünya yalan olsa da doğru ile doldur anlat her canlıya

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

 Gözden akan yaşla yalvar var Hakka ağlaya ağlaya

Hayatın seni dertle hoplatsa da hoplaya zıplaya

Dert kul içindir bir diriliş varıştır

Hakka varılıp sarılmaya yarıştır

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Hayat bir varıştır bir noktadan bir noktaya

İlk noktadan son noktaya hakka varıştır kul korkmaya

Korkutan olsa da hakkın verdiği güçle yok et var oraya

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Kırılmasın Rabbim gönlün telleri

Rabbim yardım et ağlamasın gönül dilleri

Lal olursa gönül dilleri tutmaz gönül elleri

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Geceden sabaha zulmü sen yıkasın Rabbim

Zulümle koşanları sen yıkasın Yüce Rabbim

Nur Resul aşkına ağlayan gönülleri sar Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Bu âlemin sensin sahibi yüce Rabbim

Sahip çıkmadık sen çık sahip Rabbim

Mecalsiz kaldığımız ana sen kudretinle yetiş Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Zulümle yıkanları sen yık yüce Rabbim

Zulümle abad olmak isteyenleri güçsüz bırak

Dillerini niyetlerini sen yakasın Yüce Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Rabbim gönüller ağlar kuruyan çöl olmasın

Yıkılır bu dünya sanki Rabbim kül olmasın

Zulümle bu âlem yakılır sen yaktırtmayasın

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Sabah doğarken nurunla karanlığa gömmek isterler

Masum insanları evinden yurdundan etmek isterler

Gülen bebeleri yetim bırakmak için zulüm ederler

Sen bu niyetlerini sinelerine oklarla saplayasın Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Bir cadı kazanı kaynar dünyamızın altında

Sanki binlerce hançer saplanır cümle canlara

Hançer saplayanlara sen hançerlerini yüreklerine saplat

Niyetleriyle niyetsizleri bin bir çileyle meçhule at

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Gönül perdelerimizi nurunla berekete açtır rabbim

Zulümle koşanları çelik halatınla bağla Rabbim

Zulümle musallat olanları sen musallatlarıyla boğ Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Zulümle gökyüzünü kana karanlık sise bürüdüler

Gülmek isteyenleri gülüşleriyle zulümle öldürdüler

Gülmek isteyenleri yaralı bırakanları sen sar Rabbim

Bu zulmü sen güç kudretinle sona erdir sen Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Kul Mehmet’im istediğin varsa Rahman’dan sen iste

Ömür bitiyor yürü durma hak yolda aheste aheste

Ömür bir anlık hayat bir anlık bitendir bir nefeste

Kâinatı gönlümüze serpendir Rabbim

Geceden sabaha çıkaran Rabbim sana şükür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet