Ömür Boyu Boşa mı Beklerim?

Eğer bir gün seni saramazsam eğer

Senden ayrı yaşamak buna değer

Acaba ikimizde anlar mıyız hatamızı

Yoksa ben yine hasretini mi çekerim

Yoksa bir ömür boyu boşa mı beklerim

Eğer bir gün dizlerine bu başımı

Koyamazsam uyuyamazsam eğer

Sana küssem buna değer mi acep

Yoksa yüreğim yanarda olur mu kebap

Yoksa ben yine hasretini mi çekerim

Yoksa bir ömür boyu boşa mı beklerim

Eğer bir gün sönerse gözlerimizde aşk ateşi

Gözlerimizi karanlığa hapis etsek görmesek güneşi

Unutsak birlikte mutluluk denilen neşeyi

Acaba ikimizde anlar mıyız hatamızı

Yoksa ben yine hasretini mi çekerim

Yoksa bir ömür boyu boşa mı beklerim

Bir akşamüstü yaşayamazsak aşkımızın demini

Unutur muyuz aşkımız için verdiğimiz o yemini

Ayrı ayrı yerlerde yatsak hissetsek o kuru zemini

Acaba ikimizde anlar mıyız hatamızı

Yoksa ben yine hasretini mi çekerim

Yoksa bir ömür boyu boşa mı beklerim

Bir gün eğer busenden ayrı kalır tadını alamazsam

Gözlerinin içine bakarak ikimizi bulamazsam

Otursam yanına sen yanımda benden uzaklaşırsan

Lal olsun bu dudağımız dilimiz desek konuşmazsak

Unutsak konuşmayı dildeki o tatlı neşeyi

Acaba ikimizde anlar mıyız hatamızı

Yoksa ben yine hasretini mi çekerim

Yoksa bir ömür boyu boşa mı beklerim

Ah ne acı cevabını senden alamadığım cevaplar

Gözlerini benden kaçırma uzak kaçıyor yarınlar

Layık değil aşkla sevene hasret acımasın canlar

Kuruyor ikimizin de gönlünde yeşeren bağlar

Ne ayrılık bize çare ne gözyaşı tenimiz tenimize hasretken

Acaba ikimizde anlar mıyız hatamızı

Yoksa ben yine hasretini mi çekerim

Yoksa bir ömür boyu boşa mı beklerim

Yoksa bir ömür boyu boşa mı beklerim

Yoksa hasretin çığlığıyla ürperir bedenim

Ruhum çırpınır mı izbe karanlık gecelerde

Durma bir cevap ver suskun durma gözlerimde

Yoksa al at beni boğulayım sensiz denizlerde

Yoksa bir ömür boyu boşa mı beklerim

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gerisini Düşünme

Gel perişan halini hayra yor

Aşk ateşi yakar ateşten kor

Kaybettin ise yolunu bir bilene sor

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Gönül’e sabırla Rahmet iner

Eceli gelen bu dünyadan gider

Çile dediğin bir gün gelir biter

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Uzatılır sana Yüce Mevla’dan el

Koş gel der yoluma yavaş olsa da gel

Merhameti görünce gözünde akar yaş olur sel

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Çileyi derman gelir alnında öper

Bundan sonra her şey olur süper

Ölümden sonra yeni hayat sana güler

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Can olan canlar canına can katar

İnsan canı sevmeyen nefretle yatar

Nefis şeytan alır pislikten çamurlara katar

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Ölümden sonrada sonsuz hayat vardır

Bu dünyada ne kadar iyilik yaparsan kardır

Gönülde yoksa iman mezar ile ahiret çok dardır

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Her karanlığın ardında güneş doğar her seher

Dünyada ölümden sonra var sonsuz bir sefer

İman ile merhametle ol Allah’a ol bir nefer

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Nur Kuran ve Nur Resul bize rehber

Karanlık yollarda nurdan bir fener

Arasan da bulunmaz böyle bir cevher

Dert sıkıntı çileli günler gelir geçer

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Kul Mehmet’im imanla ol işte sana hüner

Dünya iman ile merhametle döner

Bu canlı beden bir gün olur söner

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Duvarda ki Saate

Hasret ateşi ile yanmak nedir kim bilir

Yakın ile uzağın perişan kor halini

Lal olan bu dilin kim kırabilir belini

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Gönül sayfanı aç ben bir ömür ben güleyim

Zamanın ilerleyen yolunda ben geleyim

Sabitlenmediği mi ben zamana bileyim

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Aç kolunu hiçliğin baskısında kurtulam

Bak gözüme de seni alan hiçlik mi bilem

Ondan sonra sen ayrı bende yoluma gidem

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Gideceksen umudu al götür sen yanında

Hasretle bakmayayım ben giderken arkanda

Bir dilenci gibi sen bırak sokak başında

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Issız sokak gökyüzü olsunda arkadaşım

Zamanla alışırım aramam ben anlayış

Şifa için yanımda artık olmasın bakış

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Kul Mehmet'im artık bu gönlüm kaldı bak yorgun

Aşk ile severken sen yedin işte bak vurgun

Bakışların sözlerin duygun olsa da durgun

Duvarda ki saate zamana hapis düşe

Hangi gönül perişan iken bakar gülümser

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Aşkın var mıdır dünyada eşi ?

aşkın var mıdır bu dünyada eşi

varsa sağdan soldan çakması gelir

onun yerini tutmaz üçü beşi

var mıdır onun gibi ahiretlik

muhabbetle vuslatına söyleşi

sağdan sonra gelse taciz ateşi

ayrılık dersen cehennem ateşi

gönül varmasın o billur karaya

gönül hiç sığmaz oraya buraya

şuraya ordan karaya semaya

parçalanır gönül ömür kafesi

çok hoş çıkar dilde sözle nefesi

durabilir mi önünde söyleyin

beşer beni beşer gönülde pişer

ayrılıkla yaşanır bu dünyada

 bitmez sonsuz kıyametle o mahşer

gelir o  hasret soldan üçer beşer

şaşırır mı aşık yolunu bulmak

için yollara durmaz da düşer

ah yollar buldu mu gönülden aşık

aşk  ile kendinden geçerde kokar

aşık gibi kendinden geçer geçer

arı kovanına o düşmüş gibi

bedeni tatlı tatlı sızlar yanar

açar gönülde rengarenk gül çiçek

sevdiğine vermek için gönülde

hasreti içine çekerde çeker

sanılmasın aşık hasretle çöker

sanmayın bu aşk biter aşık biter

asıl aşk daha yeni yeni başlar

sırtına tır bağlasan onu çeker

o gönlü engelleyemez ki beşer

gönlü olur spiker

hep canlı yayındadır

paket yayını olmaz

izlenilir her zaman her saniye

pırıl pırıl gönülde

aşk  kokan türküleri

gören der deli sefil

bilmezler ki aşık aşık o asil

hasrete karşı deli gönül siper

yollar aşılır aşkla  birer birer

yine aşığı gören öldü diye

söyler dilde olmaz duaya amin

bilmez aşkla o gönül ölümsüzdür

gönülde aşktan önce cenazeydi

şimdi canlandı can oldu tap taze

aşk nelere kadirsin

Rahmandan misafirsin

gönülde güller alem açtırırsın

cihana kokusunu koklatırsın

anlatmaya yetmez sözler kelime

yeter kul Mehmet'im artık söyleme

çekil yoldan aşk geliyor bekleme

aşkın var mıdır bu dünyada eşi

varsa sağdan soldan çakması gelir

onun yerini tutmaz üçü beşi

var mıdır onun gibi ahiretlik

muhabbetle vuslatına söyleşi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Aşkın Solmaz Gülleri...

Mihman ol gönlüme sen sönmez sevda ateşi

Yakmasın gönlümüzü dağlar hasret ateşi

Açsın sevgi gülleri gönülleri de sarsın

Aşkın solmaz gülleri açsın gül gönlümüzde

Aşk olmazsa gönülde çekilir mi bu keder

Aşksız gönül cefadan ölür olmasın heder

Aşkla âşık yâriyle cümle âlemde gezer

Aşkın solmaz gülleri açsın gül gönlümüzde

Âşık yurduna girmez yanar yârini arar

Nazlı yâri görmezse anar sanmayın kaçar

Çileyle dolu aşkta âşık gülerde yaşar

Aşkın solmaz gülleri açsın gül gönlümüzde

Çilesiz aşkta gönül hamur olurda pişer

Pişen gönülde hâsıl aşk olur gören şaşar

Hasretlikle yaşayan âşık mahşeri yaşar

Aşkın solmaz gülleri açsın gül gönlümüzde

Kul Mehmet'im sen bu aşk zincirini gönle vur

Aşk kapısında bekle çile dolu olsa sur

Görünse zindan yolu yârin ahvalini sor

Aşkın solmaz gülleri açsın gül gönlümüzde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mahşere Kadar

Sevdanın yanar hiç sönmez ateşi

Gönülde doğar sevginin sıcak güneşi

Kavuşmak için bekler âşık yüreği yanar

Mahşere kadar sürer aşığın yâri bekleyişi

Mahşer dediğin üç beş adımlık mesafe

Seven gönlünü hiç kor mu kafese

Varır sevdiğine âşık aldığı son nefesle

Mahşere kadar sürer aşığın yâri bekleyişi

Ağarır saçı bükülür yıkılmayan beli

Gözlerinde akar vuslat için gözyaşı seli

Uzanır uzanmasada sevdiğine uzanmaz eli

Mahşere kadar sürer aşığın yâri bekleyişi

Sevda aşk ateşi bu düşmesin gönül'e tatlı dile

Gezdirir çölü sahrayı sevinçle güle güle

Kavuşur muyum demez yüzünü görse yeter bile

Mahşere kadar sürer aşığın yâri bekleyişi

Aşkın sırrıdır bu gönüller birbirine ermez

Mahşer kopmadan âşık sevdiğini görmez

Âşık olan sanmayın bunu gönülden bilmez

Mahşere kadar sürer aşığın yâri bekleyişi

Âşık bakmaz kendi sefil garip haline

Laf gelmesin ister nazlı sevdiğine

Kavuşur mahşerde bilir söyler sevdiğine

Mahşere kadar sürer aşığın yâri bekleyişi

Nazlı yar anlar aşığının gözünde o mahşeri

Gönlünde açıktır aşığına gül kokan gönül defteri

Mahşere saklar harcamaz gönlündeki tatlı sözleri

Mahşere kadar sürer aşığın yâri bekleyişi

Aşkın sırrını esrarını elbette ki âşıklar çözer

Yol uzak olsa da onlar gönüllerinde gezer

Sanmayın yol çileli olur bu aşk burada biter

Mahşere kadar sürer aşığın yâri bekleyişi

Kul Mehmet'im aşk böyledir yaşayan bilir

Aşk yolunda nazlı yârin bekleyerek ölen sevilir 

Ölüm anında aşığa sevdiğinin nur yüzü görülür

Mahşere kadar sürer aşığın yâri bekleyişi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kaç kaçabilirsen

Yaktın yıktın harap oldu bak işler

Kudurmuş at gibi neden sen kişner

Nefret ateşiyle dönerde döner

Çekmediğimiz dert gamıyla koşar

Kaç kaçabilirsen çekme istersen

Yollar karışık karanlık çıkış yok

Perdeler yırtık yüzlerde yırtık çok

Fakir dersen ihanete karnı tok

Çekmediğimiz dert gamıyla koşar

Kaç kaçabilirsen çekme istersen

Elinde belalar var koşar gelir

Yediği hepsi faiz tatlı gelir

Yediği alev olur çıkar bilir

Çekmediğimiz dert gamıyla koşar

Kaç kaçabilirsen çekme istersen

Vurdukça vurursun insafı yoktur

Peşinde koşan densizlerde çoktur

Derde dermanı hiç görende yoktur

Çekmediğimiz dert gamıyla koşar

Kaç kaçabilirsen çekme istersen

Rüzgâr peşinde estikçe eser

Eline almış kılıcı hep keser

Ecel gelir bir metre bezle göçer

Çekmediğimiz dert gamıyla koşar

Kaç kaçabilirsen çekme istersen

Gülümsersin elinde vardır bela

Ecel gelir okunur elbet sela

Gitmem desende mezara zor bela

Girer belanla kalırsın evvela

Belan senin ile sığmaz mezara

Ateşle yanar sığarsın güç bela

Görünenin görünmeyen yüzü var

Görünmeyen yüzü görmeyen azar

Sanma mutlulukla geçer bu Pazar

Bakalım Rahman daha neler yazar

Çekmediğimiz dert gamıyla kaçar

Kaçmana gerek yok ki kul Rahman var

Kulu imtihanla her an sınar

Üzülme mazlum seven gelir yine

Kör gözlü edepsiz koşar kine

Hep gider utanmaz burun dikine

Mutluluk kaldı bak bir dahakine

Kaçmana gerek yok ki kul Rahman var

Kulu imtihanla her an sınar

Kul Mehmet umutla hayalini kur

Sen imanla her an o yerinde dur

Zalim önüne imanınla kur sur

Kaçmana gerek yok ki kul Rahman var

Kulu imtihanla her an sınar

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Bilsen

Vefasız aşkınla solduğu mu sen bir bilsen

Hicran ateşiyle yandığımı sen bir görsen

Ömrümden alıp ömrüne ömür biçtiği mi öğrensen

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Eller bana deli dedi görenler güldü

Bilmediler bu âşık senin için yollarda öldü

Gece gündüz el açıp Mevla’ya seni dilediğimi kim gördü

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Gizledim gözyaşlarımı bilirsin sende ağlarsın diye

Hafiften bir gülüşün bana cennetten bir hediye

Çektin gurbet ele gittin aşkımı sen bile bile

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Kul Mehmet’im artık sevmesen de olur

Ben artık gidiyorum haberin olmasa da olur

Asıl aşk Allah’a ulaşmakmış öğrendim gelme ne olur

Bundan sonra sevdiğin artık Allah’a kul olur

 Artık ağlayarak kahır olmuyorum

Aşkını terk ettiğimi bilsen de olur

Mehmet Aluç©