Nereye Çıkar

elimde yerken tuzsuz hıyar

gönlümede verdim bir ayar

boş yollara ayağım boşa kayar
bilmem yönsüz yolum nereye çıkar

 

bari hıyar yersin maydanoz olma
hırsla koşanın önünde durma
halden bilmeyen sen yol sorma
bilmem yönsüz yolum nereye çıkar

 

gezdim illeri diyar diyar elimde hıyar
(duyan olmasın karnım aç başka aşım yok)
gönlüm nerde güzel görürse ona bakar
ey gönlüm dedim halden bilmez çıkar yakar
bilmem yönsüz yolum nereye çıkar

 

insanın yönü varacak menzili olmaması ne kötü
insan varınca menzile olur bahtiyar olmazsa yaşar çöküntü
bulsam bir zülfü uzun eş kalacağım yanında, 
bilmem sanki bana yollarla herkes küstü
bilmem yönsüz yolum nereye çıkar

 

Bundan sonrası uzun bir solukta anlatayım
laf söz girmesin artık araya oraya buraya sona varayım
durdum bir köyde oturdum bir tarlaya 
dedim olayım burada ben bahtiyar
karşıma çıktı halimi sordu bir ihtiyar
anlattım dedim yıllardır olamadım bahtiyar
ihtiyar dedi kal yanımda kimsesizim olursun benimle bahtiyar
düşündüm taşındım az kaşındım düşündüm adım adım
dedim bari kalayım zaten mutsuz benim adım
ihtiyarla kalayım dedim az nefes alayım
bana yardım eden kul çıkmadı bari ben ihtiyara yardımcı olayım
bir kaç gün yanında kalayım rızkım varsa kalayım
tamam dedim elin öptüm tarlada çalışarak dedim budur bana ayar
akşam oldu düştük yola vay seni gidi hınzır ihtiyar
güzel bir kızı varmış korkmuş lal olmuş bana söylememiş ihtiyar
isteyeni olmamış  benim gibi olmamış bahtiyar
kapıyı açtı zülfüyari gördüm gönlüm uçtu oldum aklı tam ayar
akşam yemeğini yedikten sonra kızına anlattı halimi söyledi kızının halini
ben evet dedim zülfüyar düşündü bana baktı az güldü eliyle işaretle evet dedi
Allahım sana şükür dedim bahtiyarlık ne güzelmiş dedim şükür ettim
mutluluk içinde bir ömür boyu ben güldüm zülfüyarim güldü kayınbabam güldü
işte yönüm bahtiyarlığa çıktı şükür gördüm

Mehmet Aluç-KulMehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Kimse Halim Bilmez

Yarden ayrı kaldım yar beni andı kulağım çınladı

Şehir şehir gezdim yari saklamış bana geri vermez

Anlattım derdimi dağa taşa kuşa kimse anlamadı

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Arayan aradığını bulup rahata ermez mi erer elbet

Aradığım bulunmaz bilinmez neden ne olur akıbet

Her yer bana oldu gurbet adımlarımda yok isabet

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Gülmeyen talihim gibi yollarda bana gülmez

Gelmek istemeyen gelmez şansım çağırırım gelmez

Hasret çileyi çile dertleri çağırır git derim gitmez

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Beklerim dua ile Yüce Rahmandan bir ihsan

Yanar yüreğim bedenim sinem bilmem bende ne noksan

Kurudum kaldım yok mu yudumla kanacağım bir pınar yüce Rahman

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Kururdu salkım salkım gönlümde üzüm bağım

Çökmüş  un ufak olmuş gönül dağım

Yaşadığımı hiç sanmıyorum sanmayın ki ben sağım

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Ey insanlar kalkın yari benimle beraber arayın

Alın beni talihimle kaynar kazanlarda kaynatın

Değişmez isem bulamazsam zemzemler ile yeniden yıkayın

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Gelin bakın benim asıl gönül vatanım

Bulamazsanız vatanım nerede nuruaynım

Nuruaynımsız ben param parça parçandım

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Söyleyin ey erenler seven sevdiğine kıyar mı

Sevdiğini ateşlerde yakar kor alevlerde yakar mı

Çaresiz kalıp öldüğünü bilip kör gözleri ile bakar mı

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Yolumu şaşırdım acep yolum hakka varır mı

Hak yolunda kaybettiğim yarim karşıma çıkar mı

Yar çıkmazsa yoluma kadir mevlam yaralarımı sarar

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Gelin göründe bu garip aşığa bakın ne olmuş

Yaz ayında açan tüm çiçekleri kurumuş solmuş

Bakın bakalım yollara gelen var mı vadem mi dolmuş

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Artık ben kendi kendime yetmem bir adım daha gidemem

Artık gelmezsin  çağırmasın nazlı yar çağırsa da gidemem

Artık tükendim hiç bir şeyi bilmiyorum ben bendeyim diyemem

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Artık anladım ben bu hasret ile bittim tükendim

Belki hata bendedir onuda şimdi farz edin ki bildim

Amam inanınki o nazlı yari ben kendimden fazla sevdim

Galiba çok fazla sevdim biraz hata ettim

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Artık terk ettim onunla beraber düşlerimi

Kimse barıştırmadı bu gönül ile küslerimi

Anladım ben garip bir sevendim kimse dinlemedi sözlerimi

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Aşık sevdiğine varmayınca mutlu olur mu

Hak yolunda aşk ile yürümeyen kul olur mu

Merhamet ile olmayan insan insan olur mu

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Kul Mehmet'im vardın mevlaya aramayı bırak ver bir karar

Aradın bulamadın artık aramakta bulma bir yarar

Mevla sardı  seni yaralarını merhametle gönlüne bakar

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kimse Halim Bilmez

Üstüme Örtün Geceyi

Üstüme örtün geceyi yârim den ayrı kalmışım

Karanlık gönlüme kılıf olur üşenmeyin örtün geceyi

Hasret sokaklarında hep gezdim bana siz acımayın

O yar bana acısın onsuz kaldım örtün üstüme haydi geceyi

Bırakın hiç uyanmayım hep uykuda kalayım

Ayrılık zehirli ok bırakın uykuda kalayım uyandırmayın beni

Yazdım tüm şiirlerimle bıraktım kalemimi neden diye sormayın

Gönderdim yâre şiirlerimi beğenmez ise sakın kızmayın ona

Şiirlerim benim gibi üşür rüzgâr eserse benim üstüme örttüğünüz gibi

Üstüne siz geceyi örtmeyin baharları örtün bahar koksun

Ah o vefasız yar kendisine yazdığımı anlasın hatasını bilir belki

Ya da bırakın benim gibi yabancı kalsın bir köşede okunmasın

Parçalayın yüreğim gibi nasılsa değeri yok benim gibi

Silinsin yârin zülfünde silinen ellerimin izi gibi üzülmeyin

Ben alıştım artık örtün üstüme geceyi daha fazla işime karışmayın

Mehmet Aluç

Aşktan güzel dost bulmadım

Seyyah olup cümle âlemi gezdim

Aşkı Gönlüme kendim kefen biçtim

Nefret kinden kendim anında geçtim

 Aradım Aşktan güzel dost bulmadım

xx

Fanidir cümle kullar âlem fani

Dünya benim benim diyeler hani

Güzel gördüm gönlünü sevdim yâri

 Aradım Aşktan güzel dost bulmadım

xx

Gönül kuşum sevdi de candan uçtu

Sınırsızdır bu aşkın can boyutu

Mecnun sanmayın leylasın unuttu

Aradım Aşktan güzel dost bulmadım

xx

Geçti ömrüm tenim bu aşk içinde

Ben yokum sanki o zikrin içinde

Şekil verdi tenime gül içinde

 Aradım Aşktan güzel dost bulmadım

xx

Kul Mehmet’im hor görmedim kimseyi

Gönül candan sever yaşar neşeyi

Mest olmuş gibi yaşar can zaferi

 Aradım Aşktan güzel dost bulmadım

Mehmet Aluç © (Kul Mehmet)