Sensizlik Yangını Söndürecek...

 

gönlüm değil yorgun

benimle olan zaman yorgun

az buçuk gönlüm belki kırgın ama değil durgun

sensiz gerçekleşmeyen gülümser iken küsen hayallerim

dilimde dolanan söyleyemediğim seninle gülümseyen dileklerim

adım atarak yürüyerek varamadığım ötelerde bekleyen senli yarınlarıma

kavuşmayınca zaman yanımda yorgun kaldı gönlüm zaman takılı kalmadı

yürüyorum yüreğimdeki sensizlik yangını söndürecek olan buzullardaki kışa doğru

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gölgesinde Çukurlar Zamanın

Gölgesinde çukurlar zamanın

Yürürken hayallerimin senin peşinde

Her adımda içine düşerim

O çukurlar ki alevden kor

Yakar bedenimi

Bir avuç su al gel de koş

Söndür yanan bedenimi

Bırakma beni çukurlarda yanarken

Gecenin karanlık gözlerinde

Yalnızlığımla bırakma

Hükmü kalmayan yarınlar gibi

Hükümsüz bırakma beni

Sözlerimi umutlarına

Son düğüm ile bağlarken

Gözlerini umutlarıma eklerken

Koş gel kurtar beni düştüğüm çukurlardan

Gülsün ebedi gözlerin bana

Koş gel bana

Gönlündeki boş odada ağırla beni

Gölgesinde çukurlar zamanın

Yürürken hayallerimin senin peşinde

Her adımda içine düşerim

O çukurlar ki alevden kor

Yakar bedenimi

Bir avuç su al gel de koş

Söndür yanan bedenimi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Söndürün Onları Hayallerim

Uçun hayallerim uçun, Sema'ya yok olmayın

Düşmeyin boşluğa, düşen düşüncelerim gibi

Yıkılmayın düşüncelerim gibi, kalın semada

Karanlığa açılan kapıları kapatın, her açıldığında

Ateşe düşerken zaman, söndürün onları hayallerim

Ben düşüncesizlik ufkunda, kör ve sağır yalnız

Pişmanlıkla kendimi döver iken, kan avuçlarımda

Düşüncesizliğim oysun gözlerimi, karışmayın

Sızlayan gülüşlerim benimle kalsın, yaklaşmayın

Ateşe düşerken zaman, söndürün onları hayallerim

Bırakın fikrime sahip çıkamadım, sana da çıkamadım yar

Bırakın karanlık gölgeler dolaşsın ruhumda, yağsın kar

Benden uzaklaşınca yar, boğuluyorum git gide ayaz gecelerde

Senden öncesi sonrası var mı, üstüme düşer iken tavan

Ateşe düşerken zaman, söndürün onları hayallerim

Ayaz güneşlerin ayazı ile yansın yüreğim, vazgeçin benden

Uzanamadı kırık ellerim ayaklarım, uzanamadım sana dünden

Ağlasın benimle sema, rüzgârlar sağanak sağanak, ben ölürken

Sensizliğim hasreti, kuşların kanadında üstüne konsun, karışmayın

Ateşe düşerken zaman, söndürün onları hayallerim

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Anlamların İçinde Anlamsızlık İle Kal

Ölümü hasretin dudağından öptüm

Öldüm ben o an ihanet dolu bakışların altında

Arama musallada bedenim bulamazsın

Hayallerimin mezarına gömdüler beni

Hayallerimin yıkılışını gördüm

Yıkılan hayallerimin dudağından öptüm

Öptüm de binlerce defa ben öldüm

Artık istemiyorum buseni

Ne bana severek bakacak olan gözlerini

Hele o sözlerini

Hatta ve hatta

Seni istemiyorum

Gelmen fayda etmeyecek ki

Cansız bedenim hayallerimin mezarlığında cansız

Koşman gerektiğinde koşmadın

Sevmen gerektiğinde sevmedin

Gelmen gerektiğinde gelmedin

Kaçtın

Bana küstün

Sensizliği zehir gibi içime akıttın

Cehennem kapısını açan anahtar gözlerinle

Baş ağrısı ile kıvrandıran sözlerinle

Zindan çiçeği karanlığınla

Artık gelme

Sakın ola timsah gözyaşlarını akıtma

Acizliğinle yıkıl benim gibi

Sen bilmezsin acizliği

Şimdi bil yaşa doya doya

Hayat yönünün pusulası kaysın

Hasretimin labirentleri arasında feryatlarımın içinde kaybol

Anlamların içinde anlamsızlık ile kal

Öfkemin isyanımın vıcık vıcık çamurlarına bat

Kan içinde ağlayan gözlerimin sızısını gör

Kükreyen hasretin acısını yaşa

Hasret dağında sana seslenirken

Feryadımın çığlık yürek gümbürtülerini duy

Yüreğimin vahalarda ıssız ulumalarımın yankısını duy

Ben toprağa toprak bana sarılırken

Sen var git senden güzel saran toprak var

Mehmet Aluç