Cinaslı Şiir

Kış geldi oldu ayaz

Bahar gelse olsa yaz

Sevdiğim bana mektup yaz

Aşk gönlünde taze iken gönlüme gönlünü yaz

Ne güzelde yakışır geline beyaz duvak

Gel benimle evlen kötü güzel günlere karşı durak

 

Çile doludur çektiğim

Hak yolunda yürümezsem azap olur çektiğim

Ağrıyan dişimdir acıyla çektiğim

Hak Rahmandır bizi yaradan

Aşk acısıyla kanar yüreğim yaradan

Gemiler ufukta göründü karalar

Mektup yazarken kalemim karalar

Sen bu gönlümle durma eğlen

Dur gitme az daha kal eğlen

Seni candan seviyorum derdim

Benden ayrı kaldım çoğaldı benim derdim

Önümüze bizi çekemeyenler tuzak kuralı

Aşkın gereğinde çile vardır budur aşkın kuralı

Gül bülbüle bülbül güle etse de naz

Ağlayan çoksa da gülen çok az

Komşunun tavuğu komşuya görünür kaz

Gece gündüz gönülde çaldığım benim saz

Coştum yine akarım oldum dere

Başını aldın sen gidiyorsun nere

Bu gönlüm aşk dolu gönlü görünce tanır

Bizi görenler âşık değil de acep delimi sanır

Ayrıldık seninle geriye dönmemiz değil geç

Sen bundan önce arzularından ihtiraslarından vaz geç

Gönlüne ara sevecek birini seç

Seversen gönülden sev kendi isteklerinden geç

İkiniz için mutluluk verecek bir ana yolu seç

Aşka gönlüne girimce karışma o gönlünü yontar biçer

Sen terziye karışma ver boyun ölçüsünü o kendisi keser biçer

Masum fakiri sen sanma yalnız öksüz

Rahman her an onunladır sanma varlığı köksüz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet 

Lanet Olsun Araya Nifak Sokanlara

Uyanın ey gafil olanlar ölüm var

Hak zikrini söylemeyenler uyanın ölüm var

Haram mal ile karnını doyuranlar

Uyanın artık ölüm var

İnsanlar katl ederken seyirci kalanlar

Seyirci kalmayın büyük hesap var

Büyük hesap ile sonsuz azap var

Azaptan önce sancılı ölüm var

Yaratılışımız toprak diye çamur olmaya gerek yok

Arzuların var diye insanların ölmesine gerek yok

Nefretle ortalık doldu taştı

İnsanlık acaba nereye kaçtı

Nefis arzusuna bu kadar mı kapılır kul

Nefretten başka merhamete uzanan yok mu yol

Belayı az yakalayamadık hemen ortalığa saldık

Ortalığa saldık güzel ülkeyi edepsizce yaktık

Nefreti nasıl şerbet diye içtik

İnsanları katl edildi rahata mı eriştik

Göğsümüzde merhameti nasıl deştik

Suçsuz olanlara iftira nasıl attık

İnsandık kardeşdik

Nasıl insanlığı deştik

Nefret ile nasıl piştik

Dünya malı ile nasıl değiştik

Deva yerine zehir olduk

Zehir içtik solduk

Nasıl bir anda düşman olduk

Düşman olduk insanlığımızı unuttuk

Nefis ile olduk

Kulluğu unuttuk

İnsanları katl ettik uyuduk

Uyandığımızda sancı ile yok olduk

Uyardık gönülden millete âşıklara

Nasıl uyduk fikirsiz gafillere

Lanet olsun araya nifak sokanlara

Merhamet varken nefrete koşanlara

Nasıl koştuk nifak ekmeye

Dert çile çekmeye

Vicdanları satarak gülüşmeye

Koşanlara lanet olsun

Mehmet Aluç

Hayat Denizindesin Ey Kul İnci Olmayı Denesene

İnsan olarak bu hayat denizinde yüzerken, bazen boğulmak için elimizden geleni yapar, hayat denizinde Kur’an ve gül Kokan Resul ile çizgileri belli olan hayat nizamının veya denizin dışına çıkarak nefis şeytan veya zalimlerin peşinde giderek ömrü heba etmenin, hayat denizinde boğulmayı seçeriz. Hayat denizindesin ey kul inci olmayı denesene, kıymetli ve değerli olarak, ömrüne değer kıymet versene Nur Kur’an nur sünnet ışığında.

Rahman seni yaratırken her şeyini tastamam sana yüklemiş, aklını yönünü Kur’an sünnet ile çiz demiş, Rıza yolunda yürü, yorulacaksan benim rıza yolumda nur peygamberin izinde koşarak yorul, bu yorulman tatlıdır, zorlansan da vazgeçemezsin, hele bir adımını at sen göreceksin, ama gel gör ki kul olarak, hakkı görmesi gereken gözlerimizi ve kulaklarımızı kapatır, hak olmayan yolda ömrümüzü perişan ederiz. Şimdi bazıları der nasıl inci olunur hayat denizinde, inci gibi değerli olan Nur Kuran Ve sünnet peşinde yürü inci gibi değerli olursun, Allahın rızasına erenlerden olursun, tende dilde gönülde şükür ile olmak her kula nasip olmaz bir güzelliktir, bunu da yabana atmayalım.

Yok, kabul etmezsen de iman etmeyi yürü azap yolunda, pişmanlıkla bataklık yolunda, unutma ki bazen tövbe kapısına varmadan hayat son bulursa ahiret hayatın dünya hayatın gibi hüsranla sonuçlanır.

Gizemde sırda alem de ve sende saklıdır, gönül kapısını açan anahtar sensin açarsan gizemlere ve sırlara erişir bu harikulade güzelliği hem dünyada hem de ahiret hayatında yaşarsın, bazen hayatına düğüm atarsan çözülmez sanırsan başvur Kur’an ve sünnet’e hemen çözülür, gafil olma Kuran ve sünnetten, gözüne ömrüne karanlık perde inmeden hayat son bulmadan haydi at bir adım Kuran, Sünnet iman dünyasına. Ölümden sonra Yüce Rahman huzuruna varınca Yarabbi dünya hayatında rızana taliptim o yolda yürüdüm, Rızanla yanına geldim diyenlerden olabilmek için. Selam ve dua ile…

Ey kul imanla şerefle yaşa

Yaşarken neler gelir başa

Sen gel iman ile yaşa

Şeytanla sen çıkamazsın başa

İman gerekir sana iman ile yaşa

Kalkıp seherde var secdeye

Değiştirme dünyanı geçersiz bir akçeye

İman en büyük sermaye

Şeytanla sen çıkamazsın başa

İman gerekir sana iman ile yaşa

Yolda secde ile ver bir mola

İmanınla sen çık yola

Nefret kinle bakma sağa sola

Şeytanla sen çıkamazsın başa

İman gerekir sana iman ile yaşa

Kul Mehmet’im iman ile olan cehennemde yanar mı?

Nefret kin ateşini imandan başkası söndürebilir mi?

İman eden o güzelliği bırakır nefis şeytan peşinde gider mi?

Şeytanla sen çıkamazsın başa

İman gerekir sana iman ile yaşa

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ötelere yürümeli

Gel artık ey gönlüm toprağa dönelim

İnsanlar anlaşılmaz oldu yaşarken öldü

Geldiğimiz diyara doğru yönelelim

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Göç edelim vakit geldi diyarı Rahmana

Göz yüzünde meleklerle uçalım manaya

Ayak basmayalım dünyaya zamana

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Yedi iklim rüzgârı esen ile gidelim

Gidelim de güzelliği seyredelim

Geride kalanlar söz dinlemez ne edelim

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Yaşayanlar suskun bilmem neyi bekler

Azabın içine zahmeti edepsizce eker

Yetmez birde üstüne zulmü diker

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Kul Mehmet’im der ki bazen bırakıp gitmeli

Kalp görmüyorsa yola çıkıp terki diyar etmeli

Geride kalanlara hakikati bulsunlar demeli

Yaşanılacak dünya kalmadı varıp ötelere yürümeli

Mehmet Aluç