Ulan Sev Diyemezsin

Bana açık kapalı ulan sev diyemezsin

Sevemem seni esmer güzel kadın seni

Ben evliyim bilmezsin ulan hiç diyemezsin

Ben seninle olamam neden anlamıyorsun

Gülen o gözlerinle git bekâr birini sev

Mutlu mesut yaşayın kur yeni olan bir ev

İkimize bu hayat büyük olur yutar dev

Ben seninle olamam neden anlamıyorsun

Ulan sözüyle sen ey savrulan sen çıkışan

Söylediğin hiç olmaz akla değil hiç yatkın

Aklın fikrin karışmış seni gidi ey şaşkın

Ben seninle olamam neden anlamıyorsun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bilemezsin

Sensiz kalan ömrümün son demindeyim

Gecem gündüzü unuttu ağlarım görmezsin

Ufukta kararır gözlerin bana bakarken peşindeyim

Bir bilsen ne haldeyim hatıralarla sen yâd ederken bilemezsin

Beni bıraktın gittin bilmem ne uğruna

Yıktın gönül bağlarımı arzularınla kaldın koyun koyuna

Vebali ağlayan gözlerimin vebali senin boynuna

Bir bilsen ne haldeyim hatıralarla sen yâd ederken bilemezsin

Kul Mehmet’im der ki çaresizler meyhanelerde,

 Ben  seni aradım gönül hanelerde

Şükretmedin halimize çektin gittin göz göre göre bahanelerle

Ağlar gezerim şimdi sensiz viranelerde doldururum çilemi çilehanelerde

Bir bilsen ne haldeyim hatıralarla sen yâd ederken bilemezsin

Mehmet Aluç