Gidemiyorum

Gidemiyorum

 

Yarın bu şehirden ayrılacağım

Senden ayrılacağım gideceğim

Sensizliğe delicesine koşacağım

Gitmek çaremi bilmiyorum

Ayrılıp gitmek devamı bilmiyorum

Bilmiyorum gidiyorum

Giderken geri dönüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Mahzun olursun diye gidemiyorum

Üzülerek kahr olursun diye gidemiyorum

Bensiz kalamazsın diye kahr oluyorum

Sevmezsen de kahr oluyorum

Kalsam da kahr oluyorum

Ne yapsam yıkılıyorum

Gitsem de kalsam da yıkılıyorum

Bilmiyorum gidiyorum

Giderken geri dönüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Geçmişi sana geleceği sana bırakamıyorum

Kaybolursun diye korkuyorum

Ben sensiz kahrından yok oluyorum

Seninle var olamıyorum yaşamıyorum

Yanında uzak sensiz uzakta sensiz olamıyorum

Gidemiyorum kalamıyorum

Sancıların içinde yanıyorum

Şaşkınım gidemiyorum

Şaşkınım sevmiyorsun

Ne senden nede bu şehirden gidemiyorum

Sessizce ölümü seyrediyorum

Sessizliğinle benden kaçışının mezarında

Son nefsimi vererek ölmeyi bekliyorum

Bilmiyorum gidiyorum

Giderken geri dönüyorum

Dönerken sensizlik sancısıyla ölüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Vakit daha ölüm vakti değil

Vazgeçmemek için geç değil

Yaralarımı sarmanın vakti

Aşkını dök gönlümde önüne

Bak bu aşkla gözüm içine

Vaz geçme benden

Vaz geçmem ben senden

İzin verme senden gidişime

Doğayım yeniden gülüşünden

Dönerken sensizlik sancısıyla ölüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Bırak git dersin gidemem

Git öl dersin ölemem

Bensiz yaşa dersin yaşayamam

Ama bu sancılarla da duramam

Bilinmez bir çıkmazdayım çıkamam

Çıksam da gidemem

Sende tutuklu kaldım

Seninle mutluluğa ben el salladım

Dönerken sensizlik sancısıyla ölüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Sen bir yanda ben bir yanda

Bakışların gönlünle isyanda

Son vagonda son istasyonda

Beni yıkan kahreden bakışında

Kaçıyorum son duraktayım

Son durakta son bakıştayım

Koş gel sarıl bana hala hayattayım

Gelmezsen de senden uzaktayım

Sensizlikten uzakta gülmeyen mutluluktayım

Sancıların mutfağında sancılarımla doyumsuzluğun

Dibine vurmuşum sancılarımı aşk sanarak yaşıyorum

Seni üzgün görüyorum gidiyorum

Ölemiyorum ölüyorum

Gülemiyorum ama ağlıyorum

Gidemiyorum dedim senden uzaktayım

Ölemiyorum diyorum ölümle bağdaş kuruyorum

Sensizliğin uzaklığında ölümle dans ediyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sancısı Yüreğimde Çıkaramıyorum

Sancısı Yüreğimde Çıkaramıyorum

Seni terk ediyorum

Sensiz illere gidiyorum

Giderken vefasızlığını bırakıyorum

Ben ayrılığı alıp gidiyorum

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Benden bir kalmadı bende

Aldın sen beni bende kaldım sende

Nasıl yaşarım ben sensiz yaban ellerde

Kadrim kıymetim bilinmez

Senden bir gel haberi de gelmez

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Çok zaman geçti hala bir selamın yok

Galiba burada sensiz perişanım haberin yok

Gel albeni o gül sinenin içine sok

Günüm perişan anım perişan perişanım

Gel de ne olur bir gül bitsin bu sancım

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Bir gel demek çok mu zor

Git derken bana kolaydı

Bakışlarında her gün bir olaydı

Kabahat bende ise çoğu sendeydi

Terk edip giderken gönlüm sendeydi

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Anlaşılan senden bana fayda gelmez

Bu çilem de senli hatıralarla bitmez

Sen gönlümde iken kaderde bana gülmez

Atıyorum seni kalbimde karanlık sokaklara

Kendim giderim artık yeni ufuklara

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gidiyorum Rahmana Güle Güle

Ey nefsim ey şeytan yeter artık

Bunca verdiniz bana zahmet artık battık

Rahmandan uzaklaştırdınız gece gündüz yattık

Ömrüm geçti boşuna ömre güzellik katmadık

Verdiğim sözden caydırdınız iyiliğe nifak soktuk

Bana hiç acımdınız peşinizden sürüklediniz

Bir yokluk peşinde götürdünüz

Ey nefsim ey şeytan yeter artık

Aklınızda fikrinizde türlü hileler

Hiç var mı peşinizde gelip te gülenler

Peşinizde gelenler çeker dert ile çile

Artık ben gidiyorum Rahmana güle güle

Def olun gidin dünyamdan acele

Bir gün beni sevmediniz bile bile

Kendi emrinizde uçuruma gönderdiniz arkamdan güle güle

Bağladınız aklım fikrim izanımı yol vermediniz

Çekiyorum besmele

İnsan gibi muamele görmeye

Terk ediyorum sizi gidiyorum Rahmana secdeye

Mehmet Aluç

Gidiyorum Derken

Yar ucunu yakmış tutup

Bana göndermiş mektup

Yazarken gözyaşı damlamış

Ağlamış gönlüm okumuş

Terk edip gidiyorum derken

Kararlıymış çok net

Anlamak için gerekir kehanet

Anlamak için okudum defalarca daha net

Terk edip gidiyorum derken

Geçirdim o an cinnet

Geçerken hayatımız sanki cennet

Sanki bir anda okundu lanet

Terk edip gidiyorum derken

Gönlümüz birbiriney'di emanet

Giderken bıraktı yüreğime mihnet

Hayal oldu artık sükûnet kul Mehmet

Terk edip gidiyorum derken

Mehmet Aluç

Ayet Ayet Ruhuma Huzur Doldurmaya, Secde İle Gidiyorum

Biraz sessizlik arıyorum, gönlümün hasretle yandığı anda çıkardığı feryadını durduracak, arzularımın hırsımın sesini kesecek, birazcık huzur verecek bir sessizlik arıyorum, bulamıyorum! Hayallerim, yarınlarım, yönünü şaşırmış okyanusta alabora ile batmış durumda.

Nedir bu hasret, ey gönlüm? Nedir bu arzularım, hırsım, hırsınız bitmek bilmeyen istekleriniz yeter kesin sesinizi! Artık ömrümde tertemiz bembeyaz bir sayfa açmak istiyorum bırakın peşimi, yakamdan çekin elinizi… Coşkun olmayan beni ısıtmayan baharlar sizde çekin gidin dünyamda, beni sımsıcak ısıtacak baharlar gelsin istiyorum. Ruhumu çok sıktınız az ruhuma ferahlık getirecek, Rahman'a doğru gidiyorum, sıkıyorsa sizlerde gelin gelemezsiniz size orada yer yok…

Ayet ayet ruhuma huzur doldurmaya, secde ile huzurla dolmaya gidiyorum… Sözlerin gönlü okşadığı, gülümseme ile gönüllerin coştuğu, dua ile yardımın çaresizliğin o anda bittiği umutsuzluğun olmadığı, hayal kırıklığının yaşanmayacağı Rahmana gidiyorum…

Ey efkâr, isyan, hasret… Artık yanıma uğramak size haram. Bedenime ruhuma gönlüme damla damla merhamet ile huzurun üful üful estiği, iklime gidiyorum.

Anlamsızlığı, anlamsız anları, düşleri, hisleri karalayarak, üşüyen düşlerimi, hayallerimi yarın olmayan yarınsız ’lığımı karalayarak gidiyorum, onlara umut ışığı getirmek gülümsetmek için gidiyorum Rahman’a secde ile…

Mehmet Aluç

Gidiyorum

---

Sözlerin bittiği ülkeden gönüllerden gidiyorum
Geride kalanları terk ediyorum
Zamansızlığın insanların açtığı yaralardan kaçıyorum
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde dertlere deva var mı bilmiyorum

Zaman en iyi ilaçtı kalmadı ki zaman
Vebal ile kuşatılmış nefessiz kalmış aman
Zaman gözlerinde yaş dokunamıyor her an
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde dertlere deva var mı bilmiyorum

Bana bize dair ne varsa yok oldu birer birer
Hani nerede gönülde olması gereken imanlı olan er
Döküntü viran yerlerde yaşıyor kalmadı gönüllerde fer
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde dertlere deva var mı bilmiyorum

Karanlık yarınlara ışık olamıyoruz
Ağlayanların derdine çare bulamıyoruz
Yarınlar gayesiz ne getirir bilemiyoruz
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde dertlere deva var mı bilmiyorum

Kalemler dermanları yazması gerekirken
Dermansız sokaklarda kalmış iken,damlayan kanı yazarken
Hecelerle mısralarla gönülleri sarmaz iken
Gönül bilekleri prangalı kanıyor iken
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde dertlere deva var mı bilmiyorum

Kul Mehmet’im sen gönlündeki güzelliği ortaya ser
Belki güzelliği görenler biraz olur iyimser
Gönüllere bırakılmayınca ebedi bir eser
Var git başka illere çıkar yeni bir eser
Gidiyorum
Kavuşacağım yerde yeni bir eser çıkar mı bilmiyorum
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...