Nebiye Ulaştır Yolumuzu

Lütfünü esirgemeyen Yüce Allah’ım

Ömrümüz hata günah dolu Rahmanım

Sana döndüm geç oldu yönümü

İmanınla doldur özümü aç gözümüzü

Sana gül kokan nebiye ulaştır yolumuzu

Nefis şeytanla başımı vururken taşa

Nefis şeytan kandırdı dedi olursun paşa

Akıttılar gözümde yaş yatırdılar günah çamuruna

Senin yolun bu dediler işte böyle yaşa

İmanınla doldur özümü aç gözümüzü

Sana gül kokan nebiye ulaştır yolumuzu

Geç ayıktım geldim huzuruna Allah’ım

Dertlerime derman sensin Yüce Rahmanım

Kendim düştüm sen düşürdün diyemem hâşâ

Boş yere inandım başım vurdum taşa

İmanınla doldur özümü aç gözümüzü

Sana gül kokan nebiye ulaştır yolumuzu

Doğarken giymiştik unuttum ben kefen

Bu âlem bize tapulu değil bilemedik edindik mesken

Ölenlerden ders almadık önlerimizden geçip giderken

Bu dünya ya gelirken bize kalacak derken ecel alıp giderken

İmanınla doldur özümü aç gözümüzü

Sana gül kokan nebiye ulaştır yolumuzu

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Konma Dalına

Ey insan düşme cahil peşine

Sen bak iman ile kendi işine

İman hazır aç döşün girsin içine

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

İnsan bu akıtılır mı insan gözünde yaşlar

İnsan elinde gezdirir mi koca taşlar

Eğilmesin sakın o kalem kaşlar

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

Sen insansın merhametle imanla başlı başına

İnsan seni insan bildi umut bağladı yaşına

İnsan derdi olanın yarasını tuz basar mı inadına

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

İnsanda olur gâvur inadı yaşar hezeyan

İnsan merhametle insanlığını eder beyan

Bu güzelliği duyan koşan değil mi insan

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

Boş işlerle ömrünü kendini etme ziyan

Düşün az sendeki olan can nedir

Bu canı veren neden verdi an nedir

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

Canı veren dedi dost ol var git dostuna

Demedi ki bürün sen tilki postuna

Ecel ile insan yaşar burun buruna

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

İnsan gözüne çeker bazen perde

İnsan insanı düşürür mü derde

İnsan insanla karşılaşır her yerde

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

İnsanoğlu bazen insan diye seçilmiyor

İyi dersin kötü çıkar buda bilinmiyor

Gönül bahçesinde her zaman gezilmiyor

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

İnsan bu her zaman bulunur neşesi

İman olursa gönülde hoş olur hevesi

İnsana hoş gelir mi insanın inlemesi

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

Ecel gelince anlarsın yaşamıssın boşu boşuna

Merhamet iman ile yaşa gitsin Allah hoşuna

Nur Resul cennete sarılsın senin boynuna

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

Kul Mehmet’im derki sanmayın yollar dolaşık

İnsan gönülden sever olur sevdiğine âşık

İnsanla küs olma her zaman yaşa barışık

Söz bilmez dinlemezin konma dalına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Biraz Önce Sendeleyen...

Vakti grafiklerle ölçtük ölçüye uymadı

Uymayı grafiğe vakti uymaya çalıştık tutmadı

İşleri kâhyalara verdik yüzüne bulaştırdı olmadı

Ne zaman bize uydu ne biz zamana

Suskunluk bize uydu oda bir numara büyük geldi

Hiçlik ülkesinin yapmacık insanları

Zorla gülümseyen her lokmayı yutan

Kartal kanatları ile serçeleri öldüren

Serçelerin leşi ile beslenen

Kapanacak hesabını yaptığınız bilanço

Açık verecek her adımınız hesabınız

Ne zaman bize uydu ne biz zamana

Suskunluk bize uydu oda bir numara büyük geldi

Utanç içinde sessiz kalan

Sessizlik içinde kaçan

Kaçarken ayağı mazlumun ayağına takılan

Mazlumu çiğneyerek yol alan

Gülüş olmayan gülüşleriniz sizi boğacak

Samimi olmayan yürekleriniz çatlayacak

Tabut parçalayan tabuta sığmayan

İstediğin kadar parçala içine gireceksin

Vahşetinle

Yada iskelede sallanırken

Kokmuş bedeniniz

Paramparça olurken

Kartalların sevinç çığlığında

Paramparça olurken

Ne zaman bize uydu ne biz zamana

Suskunluk bize uydu oda bir numara büyük geldi

Can evini taşlayanlar

Taşlanacak can eviniz yarında

Bir lokma ekmek için en önde olan

Sandınız ekmeğinizle oynayacak

Bir lokma istediği aş siz attınız taş

Yardınız boydan boya kaş

Çok gördünüz bir lokma

Tökezlerken öndeki aç

Sana yok artık kaçacak yer ey gözü doymaz aç

Arasan da Tura Sina da sana yok sığınak

Varmadan önce kanını bulaştırdın

Mazlumun ahı orayı çığlığı ile çalkalanır

Ne zaman bize uydu ne biz zamana

Suskunluk bize uydu oda bir numara büyük geldi

En sonunda uydu bize zaman

Nur Kur'an Nur sünnet ışığında

Mazlum kaçarken sığındı zamana

Nurdan zaman kucaklarken

Yıkıldı zalim

Kartal kanadı ile

Serçe öldürenler

Serçelerin leşi ile beslenenler

Sürüm sürüm sürünürken

Yeryüzü toprak tiksindi

Açtı kucağını

En dibe

En dibe

Gömdü

Söyleyin onlara kimdi

Neredeler

Ne zaman var oldular

 Şimdi var mı varlıkları

Şimdi en önce bir lokma

Aş için biraz önce sendeleyen düşen

En önde

Elinde bir lokma aş

Bölerken elindeki bir lokmayı

Arkasında sıra bekleyenle

Zaman işte şimdi bize uydu

                                  Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Nefisle imanı et değiş tokuş

Elinde imandan çelikten taşlar

At şeytana gözüne çıksın ateş

Dilinde olsun nurdan gülen iman

Zikrinde olsun iman ile tövbe

Söyle gönlünde akan yaşlar ile

Nefisle imanı et değiş tokuş

Can denilen ey güzel nurlu can kuş

Ecel ile gider yol olur yokuş

İman varsa gönülde olmaz yokuş

Nefisle imanı et değiş tokuş

Hayat uzun sanma ey kul çok kısa

Elinde iman ile olsun asa

Merhamet iman dilde hiç olmazsa

Şeytan senin gönülde olur paşa

Nefisle imanı et değiş tokuş

Kazan kazan kul kazandığın kalır

Göndermesen ahrete alaz alır

Mezarda insan tek başına kalır

Nefisle imanı et değiş tokuş

Geride kalan başında ayrılır

Yoksa kul iman nasıl dayanılır

Kaçacak yerde yok nasıl kaçılır

Kul Mehmet amel bir bir açılır

Nefisle imanı et değiş tokuş

Mehmet Aluç

Kısa Mısra sözlerim

Ben gülümserim hayat gülümser

Ben küserim hayat ve insanlar küser

                               

Yürüdüğüm yolda kaldırırım kirli taşları yol alırım

Yol perişan insanlar perişan görür akar gözyaşlarım

               

Ağlayan gözüm durma ağla sen çağla

Zulüm olurken kim dedi oturup elini kolunu bağla

Mehmet Aluç

                

Muradına Erdin

Gökten taş yağsa şükür derdin

Gülümsemeyen birini gördün mü göbek atardın

Tüm kötülükler önünde eğildin yanında yatardın

Şimdi yaşıyorsun gazabını ne mutlu sana muradına erdin

Memnun gözleri şimdi arasın

Bulamaz da gece gündüz ağlarsın

Boğuş şimdi kötülük heyecanınla kucağında yatarsın

Şimdi yaşıyorsun gazabını ne mutlu sana muradına erdin

Sarsıldın bakarım hatanı anladın pişmanlıkla yanarsın

Gel yanıma mutluluk seni sarsın yoksa yok olur yalnız kalırsın

Sil gözünde akan gözyaşlarını ben dayanamam bensiz kalırsın

Şimdi yaşa mutluluğu ne mutlu sana şimdi muradına erdin

Kul Mehmet’im sar sana pişman olan haset kin güdeni

Koşma nefret peşinde arama nefreti boşadır onun serüveni

Gel beraber çıkalım hayat denilen merdiveni

Şimdi yaşa mutluluğu ne mutlu sana şimdi muradına erdin

Mehmet Aluç

Beşeriz

Dünyada yaşarız biz beşer

Bazen neşe ile gülümser

Bazen hain rüzgârları eser

Beşerdir şaşırır bazen kin kusar

Bazen yanar yanar hardan

Bazen gezer soğukta kardan

Vazgeçmez hiç yardan

Bazen kalp kırar gezer uçurumdan

Bazen gezer sözler söyler Aşk’tan

Bazen lafını söyleyemez alır baştan

Çoğu zaman elinde gezer dolu taştan

Sureti insan yaptığı ise nefret akıllara zarar

Bazen arar belasını

Bazen arar Mevla’sını

Beşer ölür yeriz helvasını

Bazen de atar nefret ile havasını

Kul Mehmet’im gönlün sevgi sunsun

Arayan sevgilisini anında bulsun

Belasını arayan da güzellikler ile olsun

Beşeriz cümlemiz Allah'a kul olsun

Mehmet Aluç

Aşık Sümmani Baba Şiiri

Ben Razı Değilem Hicrana Gama 

Ben razı değilem hicrana gama  Garip gönlüm haldan hala salan var  Sabavetten beri bir yol gözlerim  El zanneder uzaklarda kalan var  Didemden akıttım kanlı yaşımı  Karametten kurtaramam başımı  Gönül kalesinin mermer taşını  Hicran kalemiyle kırıp delen var  Sümmaniyem Yarab gönlüm hoş eyle  Ya sabır ver ya da bağrım taş eyle  Ya bir çift kanat ver yada kuş eyle  Tez ulaşam dost bağında talan var   Aşık Sümmani Baba (Sebavet = çocukluk dönemi)  (Karamet:Karacılık, iftira)

Aynalar sana zindan olsun

---

Nuh tufanına denk gözlerin
Çıkmam bir daha karşına
Sen kendinle ol her an
Aynalar sana zindan olsun
Vicdan bana aydınlık yol olsun

Günah günah akar sözlerin
Yüreğim yakar o gözlerin
Suratımda akar hasretin
Aynalar sana zindan olsun
Vicdan bana aydınlık yol olsun

Söktüm gönlümdeki resmini
Yaktım Nuh tufanı bakışlarını
Yankılar savurarak attım ismin uçurumlara
Aynalar sana zindan olsun
Vicdan bana aydınlık yol olsun

Gam çekerek baktım hep gözlerine
Hüsran ile uzattın ellerini
Bastırdın bağrıma kara taşları
Aynalar sana zindan olsun
Vicdan bana aydınlık yol olsun

Hasret yollarına saldı dilinde kelamın
Seni mutluluk dolu yazmadı hiç kalemim
Bir gün vermedin gülen gözlerinle selamın
Aynalar sana zindan olsun
Vicdan bana aydınlık yol olsun

Kul Mehmet var git kendi yoluna
Bırak umutsuz sevdaları yatma koyun koyuna
Takma hasreti bile bile sen boynuna
Aynalar ona zindan olsun
Vicdan bana aydınlık yol olsun
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Atma O Taşı, Gül At Gülümsesin Dünya

Eline aldığın taş dünyanın taşı
Gözlerimizde akan elbette ki gözyaşı
Elindeki taşla yıkarsın gönülleri bakışı
Atma o taşı, gül at gülümsesin dünya

Gönülleri sevmek için bak gönlün gülüyor
Zalimlere uyma ömür ile insanlık ölüyor
Sanma ki kazandığın üç kuruş para ile karnın doyuyor
Az gülümse bak dünya karanlığa gidiyor

İnsanoğlu dünyada üç gün yaşar
Beşerdir ama böylemi şaşar
Şaşar da gönüllerdeki güzelliği böylemi yıkar
Uyan ey insanlık adımların cehenneme götürüyor

Unutma yaptıkların yolu çok yakın çabuk dönersin
Dönmezsen de cehennem de cayır cayır yanarsın
Bilmem ki zalimlerin sözüne nasıl kanarsın
Dön artık yanlış yolda dünya bak sana bana küsüyor

Kul Mehmet der ki kötülüklerle dünya ’da yaşamak insana zor geliyor
Gülümsemek insanoğlu içindir neden güzellikler kayıp ediliyor
Ne olur yeter artık bırak elindeki taşı
Akmasın ülkemde insanların gözyaşı
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Gurbet Akşamlarında

Gurbet akşamlarında hüznünü giderecek bir dostun yoksa, yüreğindeki acıları anlatacak bir arkadaşının da olmaması, karanlık gecelerde içini ısıtacak bir tatlı söz söyleyecek kimsen yoksa gurbet akşamları çok zordur. Sevdayı yakalamak için kuş olup uçacağın bir sevgilin yoksa o daha da zordur. Candan öte bir sığınacağın liman, yalnızlığının uçurumlarında elinden tutacak bir gönül arkadaşının olmamasın tek hatasını, gönlüne sormak gerekir. Bu yolda neden tek başınayım, bu soğuk yüreğim neden soğuk, diye kendi kendine sormak ve irdelemek gerekir.

Taşların taşlı ’lığından daha sert olan kalbini yoklaman gerekiyor. Ateşi yakıp kavurmayan, yolcusu olmayan gönül yolunun ıssızlığını çözmen gerekir. Kendin söyler, kendi anlarsan yanındakine seslenemez yanındakini duyamazsan, olduğumuzdan fazlası olmaya niyetli değilsen hatayı yanlışlığı başkasında arama kendinde ara. Belki de dağın öbür tarafında bırakıyorsun kendini, hep kendi bulunduğun yamaçta kalıp kendi kuyunu kazıyorsun hem de hiç farkında olmadan. O nedenle tekrar hayatını gözden geçirmen gerek. Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç