Susayanlara Bir Pınar Olan Bendim

 

Olmasa da beni kendinde arayan

Rahatla huzurla çoktur yatmayan

Beklerim bir köşemde layık olanı

Gecenin karanlığında benim ışıyan

Bir sırrım ben varılınca çözülmeyen

Bazen ağlasam da sonrasında güldüren

Ben terk etsem de benim terk edilmeyen

Girdiğim gönülde cenneti benim yaşatan

Tüm neşeler benim dilimle gülüştü

Benden ayrı kalmak bilene ölümdü

Geride kalan korumdu sönmez külümdü

Bendim yaşanmayan anlara koşturan

Güller benden aldı benimle açtı

Beni bilmeyenler benden kaçtı

Cennetten geldim âşıklar benimle yattı

Bendim gülmeyenleri güldüren

Bana yaklaşamadı dünyanın zalimi

Kapladım gönlünü onca âlim’i

Verdim esirgemedim tüm sevgimi

Ağlayanların gözyaşını silen bendim

Bazen aradılar çölde sahrada vahada

Bazen başların kaldırdılar aradılar havada

Ben zaten her yerdeydim bu dünyada

Hasretle bekleyenlerin beklentisi bendim

Bazen bir gülümsemenin içine saklandım

Bazen bir gamzenin çukuruna gizlendim

Beni o an görenleri cennete vardırdım

Cenneti arayanların kapısı bendim

Sözlerin hecelerin içinde yattım

Zalim olanları aldım uçuruma attım

Bir bakışla insanları anlayan yaptım

Zalimi yıkanların adımları bendim

Bazen bir pınarın çeşmenin başında durdum

Bir avcı gibi kalbi boş olanları anında vurdum

Bir yudum su isteyenleri güzellerin eliyle sundum

Susayanlara bir pınar olan bendim

Bazen karanlıklar içinde saklandım

Karanlıkları yardım ışık oldum vardım

Yolunu kaybedenlerin yolu oldum sardım

Yolda kalanların yoldaşı olan bendim

Tanıdınız şimdi beni sanırım

Bir cümle ile ben bazen anılırım

Aşk derler adıma söyleyene sarılırım

Bir damla mutluluğa hasret kalana koşan benim

Herkes beni yazdı yazdıkça bitmedim

Hiçbir gönlü terk edip ben gitmedim

Beni terk ettiğini sananları gözyaşı döktürdüm

Geri dönenlere kapımı açan yine benim

Nasıl anlarsanız anlayın ben akan bir pınarım

Güzel ceylan gözlü kadınların bakışında yaşarım

Sonra gönlüne girer bir volkan gibi kaynarım

Benimle yanmak isteyenleri yakan canlı tutan benim

Benimle yananları tatlı gülüşlerle huzura erdirdim

Kemale eriştirdiklerimi gönüllerde gezdirdim

Bir kuru soğanla iki aşığı bir ömür boyu güldürdüm

Kanaatkâr olmayanı kanaatkâr eden benim

Bendeki bu güzellikleri gücü veren Mevla’dır

Kullarına layık gördü beni gönderdi ondandır

İçine Mevla kendinden bir nurunu ekledi sırla doludur

Mevla sevdiği kulunu aşkla sınadı sonra aldı kucakladı

Âşık Gülveren’im anlatmayla aşk anlatılmaz yaşanır

Ceylan gözlü yârin aşk dolu gönlüne gönül bağlanılır

Anlaşılmayan ne var ise bil ki aşkla anında anlaşılır

Var sende ara bul aşkı yârin gönlünde yoksa kapısı kapatılır

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren

Aşk Ateşimi Söndürür

Aşk Ateşimi Söndürür

Gönlünde açan çiçekler tıpkı sabah gibidir

O tatlı gülümsemen gönlünde açan cennet gülüdür

Bakışların akan pınarın berraklığı gibidir

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Sözlerin aşk deryasında parlayan kılıç gibidir

Nakış nakış gönüle işlenmeyen sözlere ilaç gibidir

Gönlün karanlıkta kaybolmuşa ışık olan ay gibidir

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Bazen karanlık gecelerde yalnız yürüdüm

Ufukta geceyi aydınlatan o gözlerini gördüm

Yaklaştım dedim inşallah bu bana bakar yürüdüm

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Gülüşün yanında her şey kalır değersiz

Sensiz toprak bir avuç topraktır bereketsiz

Gülüşünle toprak bereketlenir meyve verir gayretsiz

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Gönlün karanlığı aydınlatan bir kandil

Aşkla baldan kaymaktan tatlıdır o dil

Gördüm aşkını ey güzel oldum ehli dil

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Senden önce gönlüm aşkı hiç yaşamamış

Böyle aşkla coşan bir güzeli hiç görmemiş

Aşkın saflığında hiç kimse sen gibi yürümemiş

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Aşkla bu gönlün gönlündeki aşk sözlerini dinler

Seninle yaşanır bu cihanda çok mesut günler

Sen gibi güzeli bu âlemde binlercesi bekler

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

O gönlün aşktan bin bir kıvılcım saçar

Gönül kapını bana o narin ellerin açar

Sensiz kalan âşık bu cihanda kalır naçar

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Aşk ateşinde dönen bir kelebeğim gönlüm pervane

Seni seven âşık nasıl olmasın güzelim deli divane

O bakışların gülüşlerin ne kadar güzel şahane

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Senden önce savrulmuştum ekin yaprağı gibi

İmdat diye aman diledim Mevla’dan Mecnun gibi

Seni karşıma çıkardı Mevla’m cennetten bir hatun gibi

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Kul Mehmet’im tarumardı gönlüm topladın verdin huzur

Senin gibi aşkla gezeni hangi âşık arar nerede nasıl bulur

İzin ver gönlündeki aşk yoluna olayım yolcu sanma gönlüm yorulur

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Ehli dil: Gönül eri

Hasretin

Mavi düşler gibiydi gözlerin

Berrak pınar gibi duruydu sözlerin

Beyaz kanatlar gibiydi ellerin

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Baharlar gibi kokardı saçların

Cennet gibiydi o bakışların

Cennet sarışı gibiydi o sarılışların

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Karanlık gülüşlere saldı ecelinin gelişi

Ne çabuk bitti hayatının gülüşü

Yaktı kor alev gibi gidişin

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Dipsiz karanlık kuyulardayım çıkamıyorum

Arasam da sensiz mutluluğun yolunu bulamıyorum

Hasretinle bu dünyaya ben sığamıyorum

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Suskunluğumuzu bozacak eceli bekliyorum

Seninle yine ben güleceğim biliyorum

Beni sana getirecek ecele ben her gün gülümsüyorum

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Kul Mehmet’im gönlümdeki yarayı gülüşünle dağlıyorum

Ben sensiz gecelerde gizli gizli ağlıyorum

Sana kavuşacağımı düşününce ben hep gülümsüyorum

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen Ne Bilirsin?

Arkandan bakarken son defa sana

Hasretin isi sinecek üstüme

Dünyanın suyu ile yıkasam gitmeyecek

Bedenim sen gitmeden önce beni terk edip gidecek

Feryat ederken sözlerim

Sakat kalırken hecelerim

Gönül kapımdan çıkı giderken sen

Ritmi bozuk yollarda ben sürüneceğim

 O gülüşün var ya beni mesut eden

Pınarda akan suyun berraklığına denk

Şimdi çırılçıplak sensizim

Üşüyorum

İçimi ısıtan gülüşün yok ya

Zaman bana sensizliği yaşatırken

Kırıldı gönül kapım

Sicim sicim yalnızlık

Beni sarıyor sıkıyor

Nefes alamıyorum boğuluyorum

Ömrüm hayatım

Gözyaşları gibi damla damla

Birer birer hasret kokusu ile

Sonbahar yaprakları gibi yollara dökülüyor

Sana yazılan gençliğimle beraber

Sen bunlardan habersiz

Bir hayalet gibi çekip gittin

Ne bilirsin

Hain pusuda bekler gibi

Yüreğime hasretin

Hançerini saplayan sen

Ne bilirsin hasret istasyonunda

Gelmeyecek olanı treni beklemenin sancısını

Hasretin feryadı ile çığlık çığlık

Bağıran sokaklarda sağır olmanın azabını

Ne bilirsin

Savrularak

Savurarak

Bir tekme ile hayatıma tekme vuran

Yıllardır boşlukta yuvarlanarak

Bedeni paramparça olmasını

Sen ne bilirsin

Ben bilirim ve yaşıyorum

Ezgisi bozuk yollarda

Karanlığın ağzında

Mağaraların burcunda

Kırık ayak parmaklarımın ucunda

 Hala hasreti yaşıyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ne Kalandır

Ey gönlüm yarden yükseğe bakma

Yarden gayrı gönül sana haramdır

Ela gözlü yarin yüreğini yakma

Sevgiden başka gönülde ne kalandır

Bak ela gözlü yarin yanağı kızarmış

Gonca gül gibi gönlü çiçek açmış

Gülen gözleriyle sana bakarmış

Aşk’dan  başka gönülde ne kalandır

Bak gözlerine odur senin sultanın

Bak gönlüne odur senin canına canın

Öp bir bal dudağında  odur senin pınarın

Güzellikten başka ömürde kalan nedir

Kul Mehmet’im hepimiz Allah’ın kuluyuz

Sevdiğimiz yar için umut dolu yoluyuz

Saçın teline zarar gelmesin diyen canıyız

Gönül sevmekten güzel ne vardır ömürde

Mehmet Aluç

Beni

Gönlüm bakar yar seni süzmeden

Sinene inci gerdan dizmeden

Gel sar beni kara kışlar gelmeden

Bu gönlümün aşk ayarı bozulmadan

Bakışların inci midir ok mudur?

Beni yakan gözlerin mi gülüşün müdür?

Gönül pınarından akan abı hayat mıdır?

Beni sarhoş eden sen misin baktıkça hayran bırakan gözlerin midir?

Kul Mehmet’im yar seni yazdıkça bu yüreğim coşuyor

Mutluluk sen gülümseyince bize doğru koşuyor

Baldudağından bir buse verince bu gönlüm uçuyor

Beni sarhoş eden sen misin baktıkça hayran bırakan gözlerin midir?

Mehmet Aluç

Melekler İle Gülümseyenler'den Ol

İman ile gülenlerden ol

Resul ile gidenlerden ol

Merhamet ile yolda kalmışlara yol ol

Melekler ile gülümseyenler'den ol

Ya da şeytan nefis ile solanlar'dan ol

Namaz ile yüzünde nur ile gezenlerden ol

Secde ile miraç edenlerden ol

Gülüşünle dine davet edenlerden ol

Melekler ile gülümseyenler'den ol

Ya da şeytan nefis ile solanlar'dan ol

Gönlü har ile yananların yürek ateşini söndürenler'den ol

Darda kalmış kulların darlığını yok edenlerden ol

Gam keder içinde düşenlerin elinden tutan ol

Melekler ile gülümseyenler'den ol

Ya da şeytan nefis ile solanlar'dan ol

Gönül pınarı kurumuş olanlara pınar ol

Her sabah duasında âmin demeyi unutanların duasına âmin ol

İman yolunda kaymasın ayağın sabit emin adımlarla gidenlerden ol,

Melekler ile gülümseyenler'den ol

Ya da şeytan nefis ile solanlar'dan ol

Kul Mehmet’im bu sözlerim sanadır iyi bil

İmanla aşkla gönülleri sev içine gir ağlayan gözlerdeki yaşları sil

Hecelerin kalemin gönlün huzur versin bunu da iyi bil

Melekler ile gülümseyenler'den ol

Ya da şeytan nefis ile solanlar'dan ol

Mehmet Aluç

Söyleyin Ey Erenler

---

Söyleyin ey erenler ey hak halden bilenler
Ne kaldı bu gönülden başka candan sevenler
Merhametle gönüle pınar olan damlayan
Batsın da kurusun mu gönüller ey erenler

Bağında gonca gonca güllerini açtıran
Çimeninde candan tüm sevenleri gezdiren
Etrafında gülenler bülbülleri çağıran
Batsın da kurusun mu gönüller ey erenler

Gönül Mimarı Rahman rotası doğru çizmiş
Gönülden sevenleri içinde o gezdirmiş
Halden anlamayanlar kapı dışarı etmiş
Batsın da kurusun mu gönüller ey erenler

Çırasız kandilleri o yakan ışık olan
Sarayları kurduran neşeyle eve dolan
Kış ayını baharlar eyleyen hiç solmayan
Batsın da kurusun mu gönüller ey erenler

Kul Mehmet’im gönlümde aşk karanlıklar doğmaz
Kin denilen o haset aşk dolu gönlü boğmaz
Gönülde aşk olmazsa gonca güllerde açmaz
Batsın da kurusun mu gönüller ey erenler
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...