Sözüm Sana 2017

Ah iki bin on altı gelişin daha dün tazeydi

Tövbe etmedin silmedin günahını

Yerde sürünmen dersen daha dün yeniydi

Aldın binlerce mazlumun ahını

Bir anda büyüdün nefret ile gözyaşı içinde

Yaktın binlerce masumun canını

Getirdiğin mazluma gözyaşı acı feryat idi

Akıttırdın zalimle beraber insan kanını

Çek git artık nefret gözyaşı feryadın ile

Sende iki bin on yedi bundan dersini al

Yoksa gelişin sevinçle olurken gidişin

Bitişin gönlümüzde inan bir günde olur

 

Yanlışa düştün dersini kendin alırsın dedik

Zalimle oldun  onun pilavını mı yedin

Seni gönlümüzde güzellikle bizler yetiştirdik

Sen bizi değil bizi yıkanları sen dinledin

Çek git biran önce iki bin on altı dünyamızda

Terör belanı da al git yoksa ciğerine saplarız

Sende iki bin on yedi bundan dersini al

Yoksa gelişin sevinçle olurken gidişin

Bitişin gönlümüzde inan bir günde olur

 

Ey iki bin on yedi yüreğinde merhameti al koy

Yürü masumlarla baş başa aheste aheste

Zalimin sofrasında değil fakirin sofrasında doy

Zaliminki ağlatır fakirin güldürür bir gülüşte

Zalimde yok merhamet arama boşuna der soy

Masum ölür cennete zalim cehenneme gider son nefeste       

Sende iki bin on yedi bundan dersini al

Yoksa gelişin sevinçle olurken gidişin

Bitişin gönlümüzde inan bir günde olur

 

Masum feryat etti duymadın iki bin on altı hiç çağrı

İlk gün çok sevmiştik senin o bakışını

Zalimle terörle bir oldun ağlattın zarı zarı

Ufak ufak bir anda gördük hak yolunda kaçışını

Yaz gününde masumların başına yağdırttın karı

Beklemezdik senden zalimle oturarak yaklayışını

Şimdi giderken sönmüş götürüyorsun yanan farı

Sende iki bin on yedi bundan dersini al

Yoksa gelişin sevinçle olurken gidişin

Bitişin gönlümüzde inan bir günde olur

 

 

Kul Mehmet’im der ki doğru ol yerinde dur

Bir parça mutluluk yeter sana da bize de yeter

Yalan peşinde koşanlar bil ki yalan olur

Zalim gibi hepsi benim olsun deme çektirme keder

Kendi yok oluşu için koşanlar aradığını bulur

Sende zalim gibi olursun perişan gelişin o an biter

Yokluk peşinde koşan yokluk peşinde yorulur

Masumla fakir ile olursan seni gönülden candan sever

Sende iki bin on yedi bundan dersini al

Yoksa gelişin sevinçle olurken gidişin

Bitişin gönlümüzde inan bir günde olur

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kazanan Her Zaman Masum Ve Mazlumlar Olacaktır

                     

 

Ah masumlar ah masumlar ne kadarda tertemizsiniz, gözleriniz gönülleriniz tertemiz, gönlü kir nefretle dolu olanlar, bu temiz bakışa gönüle tahammül edemiyorlar… Bu tertemizliğiniz onlara da bulaşacak diye, en tepedeki o eli kanlı nefretle yatıp kalkan lakin nefret kin kendisine dokunmasını istemeyen o sefil rezil, masumluğunuz gönül güzelliğiniz âlemi saracak, kasası boşalacak aç gözlülüğü bitecek sanan o rezil, kendisine adamlarına bulaşacak diye istemiyor saflığı temizliği, az ile yetinmeyi… Sözcükler yalvarmalar insanlık değer bir şey ifade etmiyor onun için, onun tek değeri kasasının kâğıt parçaları ile kan ile dolması birde kendisi ve ailesi, bundan gayrısı değersizdir o şerefsiz zavallı için.

Tüm insanların hayalleri umutları yarınları değersizdir onun yanında, tek hayali umudu kendisi için var sanır, yakar yıkar kan döker… Ama bilmez ki siz masumlar varsınız diye o bu tertemiz dünyada bir nefes alıyor, bir lokma aş yiyor fazlası zaten fazla yüreğine saplanacak, yüreğindeki kin nefret onu cehennem alevinde yakacak yakacak yakacak… Çocukların cıvıl cıvıl oynamasını istemez bilir ki yarın o çocuk büyürse, elindeki haksız kazançlarını alacak be hey zavallı, ölüm gelince zaten her şey elinde alınmayacak mı ey zalim ey şerefsiz alçak… Çocuk seslerini keserek anneleri o masum anneleri babaları insanları gözyaşına boğmak sana kazanç değil yıkım getirecek, sonunu hazırlayacak ey ahmak salak… Bütün insanların sesini de kessen de, onların sessiz haklı çığlığı seni boğacak, yıkacak düzenini saltanatını… Yıkanlar yıkılmaya mahkûmdur, ezenler ezilmeye mahkûmdur kaçışı yok…

Anlamaların soluksuz yorgun, kazançların bomboş kalacak senin gibi, kazanan hep mazlumlar masumlar olacaktır, sen yıkma fikrine sahip olduğun an yıkılmaya aday oldun… Sen hiç üşümedin ki üşüyenlerin hissettiklerini hissedesin, sen hiç aç kalmadın ki çatlayana kadar yedin ne bilirsin açın halinden ama bileceksin ve göreceksin ne kadar zavallı olduğunu son nefes anında her şeyi göreceksin, pişmanlığınla bin bir parçaya bölüneceksin ama bu sana hiç fayda sağlamayacak… Yaşasın zalimler için cehennem derken, sen çoktan cehenneme girmiş o alevler içinde perişan bir halde seni kazandıkların kurtarmayacak bir halde sonsuz azapla tanışacaksın…

Hayatın boyunca bir masuma mazluma güzel bir söz mü söyledin ki, sana güzel bir söz söyleyecek alevine su dökecek olanı arıyorsun arama bulamazsın, yok edenler yokluk bulur yoklukla kalır… Dinlemedin, seni dinleyecek olanı beyhude arama…İnsanoğlu bedeni ile çalışır lakin gönlü ile kazanır, gönlünde az biraz merhamet var ise kazandığını ihtiyacı olan ile paylaşır ve kazanır. Eğer gönlü boş ise çalışır kazandığını sadece kendisine ayırır ve ihtiyacı olanla paylaşmaz ise o zaman kazanmaz hep kaybeder. Gönülde ne varsa o dur asıl kazanç. Allah kulun kazancına malına bakmaz gönlünde ne var ne yok ona bakar, ona göre bir değer biçer. Mazlum masum ağlarken yağmurdu gözyaşları, özlemleri gönüllere giden yoldu anlamadın anlayamadın, şimdi senide kimse anlamayacak, kazanan masum ve mazlum olacaktır… Yaşasın Zalimler İçin Cehennem…

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Atışalım Güzellikler Çıksın Meydana-2

neden sen boş gözlerle bomboş bakar gezersin

kendi çıkarın için masumları ezersin

cehennem için kefen sen kendine biçersin

nefis şeytan ile sen neden boşa gezersin

imandır bu dünyada bulunmaz bir hazine

nefis şeytanla gezmek söyle senin neyine

nasıl yaşarsın söyle sen edepsizcesine

nefis şeytan ile sen neden boşa gülersin

neden nefesin hakkın yolunda hiç dinlenmez

önündeki cehennem çukurun gözün örmez

kazanırken kulların ey hakkını sen vermez

nefis şeytan ile sen neden boşa gidersin

gönlünde gönüllerde açma sen sakın yara

zalimliğinle sana güzellik nasıl vara

bir gün düşersin sende ah'la dermansız dara

nefis şeytan ile sen neden boşa neylersin

adımlar yaklaşırken adım adım mezara

bir adım varda gel hak yola sende bir ara

gönlüne erişilmez niyetin hakka vara

nefis şeytan ile sen neden boşa gülersin

atma sakın sen nefis şeytanın o okunu

gelir sanada değer kaybetirir yolunu

hakkın zoruna gider kırar senin kolunu

nefis şeytan ile sen neden boşa gezersin

kul mehmetim tıkanır gibi neden hep yerler

aç gezenleri neden yaşarken hiç görmezler

hak yolda hakka doğru neden hiç yürümezler

nefis şeytanla ey kul neden boşa gidersin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ey Putin Ey Zalim İt

Ey Rusya halin çok müşkül

Yaktın onca masumu çıkardın fasikül

Parçalanacaksın molekül molekül

Senden eser olarak kalmayacak kül

İman karşısında olamazsın herkül

Müslümanları sen koru yüce Rabbim

Ey zalim Rusya

Sen imanı yıkamazsın karşında var tevhit

Sen ancak kalleşlikle vurusun yıkılmaz mücahit

Cümle âlemle Rabbim zulmüne şahit

Gebereceksin sen ey it

Nefretinle boğulacaksın siktir ol git

İman karşısında olamazsın herkül

Müslümanları sen koru yüce Rabbim

Ey zalim Rusya ey dingil it

Öksüz yetimlerin ahı sizi boğacak

Soluksuz kalacak güneşiniz doğmayacak

Cehennem çukuru sizin için açılacak

 İman karşısında olamazsın herkül

Müslümanları sen koru yüce Rabbim

Cehennem zebanileri sizinle olacak

 Cehennem sizin sıktığınızdan fazla sıkacak

Cehennem ateşinde kızaracaksınız

Olmayacak ey zalim size acıyacak

İman karşısında olamazsın herkül

Müslümanları sen koru yüce Rabbim

Ey putin ey zalim it

Yıkılır mı binlerce yiğit

Vurulacak sana açılmaz kilit

Ey it oğlu it

Boynunuza geçecek ecelden yağlı ip

Siz adam değilsiniz bulunmaz sizde tip

İman karşısında olamazsın herkül

Müslümanları sen koru yüce Rabbim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen Girerdin Odama

Itır ıtır kokarken saçların

Yarınları örüyorum ölü topraklar üstüne

Itır ıtır esen saçlarının kokusu

Toprağa damlarken

Solan çiçekler yeşeriyor toprakların üstünde

 Isıtır beni saçlarının ıtır kokusu

Gizli gizli ellerime dolanırken

Sabah güneşi sevdanla üzerime doğarken

Senli nasibi beklerim yeryüzünde

Sil baştan başlıyorum senli düşlere

Öptüm ruhunu koydum cebime

Masum gülüşün ısıtırken yüreğimi

Gülümsüyorum ben sana senin gibi

Ay doğar gecelerime avucumda sen

Yüreğimde hep sen sen sen benimlesin

Sensizlik çığlıklarımı hapis ettim gecelere

Zamansız ölümlere açıkken kapılarımız

Bir gün sen koşacaksın zamansız ölümlere

Bir gün ben koşacağım seni aşk ile sarmaya

Şimdi yoksam yanında

Sen gittin ise zamansız ölümlerle

Yok, olmam seninle değilim demek değil

Seninle olmak için hızlı adımlarla koşarken

Zamansız ölümlere sana sonsuz kavuşmaya

Gelmek için sana yoldayım seninleyim

Ellerim buz gibi uzatayım tut ve bak

Sensizlikten üşüdüm bak avuçlarımdasın

Itır ıtır saçlarının kokusu hala var

Yalnızlığımız bir çocuğun ağlayışı gibi masum

Aydınlıkla beraber sen girerdin odama

Saklanmış tüm sensizliğim kaybolurdu

Çekilirdi mevzilerine sensizlik

Yönsüz’ lük ekseninde boğulurdu

Yalnız olduğumu sandığımda

Yanılırmışım hep sen vardın ya yanımda

Seninle atan yüreğimde seninle eskimeyen

Kulağım çınlardı beni her andığında

Her terennümlerinde seni dinlerdim sendeki beni

Yıkıcı zamanları inşa ederdik seninle

Sessizce bizi bizden alan sessizliği yakalardık sessizce

Bizden aldıklarını alırdık

Çıplak kalırdı üşürdü sessizlik

Yalnızlığımızın hatırası kalırdı üstünde

Onu almazdık onunla bırakırdık bizi anlasın diye

Her zaman bize arsız arsız gülmesin sarmasın bizi

Leyla ile mecnunu katardık düşlerimize

Onlarla beraber ağlardık dertlerine

Hasretlerine

Bazen Leylayı Mecnuna

Bazen Mecnunu Leyla ya katar

Çöllerde buluştururduk

Hiç kavuşamayanları biz buluştururduk

Baş başa kaldıklarında

Hayranlıkla onların aşklarını dinlerdik yüreklerinde

Kefenle sarılı maziyi kefeninden kurtarır aşkla sarardık

El ele koşardı Mecnun Leyla'ya Kerem Aslı’ya çöllerde

Anlardık hakikat aşkın yüreğinde imiş

Binlerce yıl geçse de Leyla Mecnuna aşkı ile hala yanıyor

Hala Leylasını arıyor

Ve çok şükür ki bizim düşlerimizde sadece buluşuyorlar

Vahalarda yaylalarda bizimle koşuyorlar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ruhsati ile Hasbıhal

Bir vakte erdi ki bizim günümüz

Yiğit belli değil mert belli değil

Herkes yarasına derman arıyor

Deva belli değil dert belli değil/Ruhsati

Güzel bir vakte erişmedi günümüz

Yiğit belli mert belli değil geçti ömrümüz

Herkes yarasına birlikte derman aramıyor

Deva belli birlik dert belli birlik beraberlik bulunmuyor

Fark eyledik ahir vaktin yettiğin

Merhamete çekilip göğe gittiğin

Gücü yeten soyar gücü yettiğin

Papak belli değil Kürt belli değil

Fark etmedik ahir vaktin yettiğini

Ömrümüzün masumlara öldürmeye yettiği

Gücü yeten soytarı ile uğraştığımız

Düşman belli Kürt değil, adam adam değil

Adalet kalmadı hep zulüm doldu

Geçti şu baharın gülleri soldu

Dünyanın gidişi acayip oldu

Koyun belli değil kurt belli değil

Adalet birlik ile sağlandı zulüm yok olmaya başladı

Baharın gülleri solmadan yollara çıkıldı

Dünyanın sonu nefret ile çizildi

Koyun belli değil kurt belli değil nefret işte görüldü

Başım ayık değil kederden yastan

Ah ettikçe duman çıkıyor festen

Haraba yüz tuttu bezmi gülistan

Yayla belli değil yurt belli değil

Ayak başka yerde keder gezer masum gönülde

Ahımız çıkıyor semada isyan çıkıyor içimizde

Yollar harap gönüller harap gönlümüzde

Yayla belli yurt belli düşman belli değil nerede

Çark bozulmuş dünya ıslah olmuyor

Ehli fukaranın yüzü gülmüyor

Ruhsati de dediğini bilmiyor

Yazı belli değil hat belli değil

Edep bozulmuş dikiş tutmuyor

Cümle masumların yüzü gülmüyor

Kul Mehmet’im insanlara ne diyeceğini bilmiyor üzülüyor

Yazı söz kifayetsiz anlayan anlamayan belli değil ömür bitiyor

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Merhametinle Mutluluk Saçarım

Neylerim sensiz ben Rabbim naçarım

Sana gelmezsem kime ben kaçarım

Nefis şeytan yıkar gönlüm bakarım

Sana geldim Rabbim ben gözyaşımla

Merhametinle mutluluk saçarım

Etrafıma merhametle bakarım

Kuran Gül Resul yoluna koşarım

Ey nefis şeytan nereye kaçarsın

Sana geldim Rabbim ben gözyaşımla

Merhametinle mutluluk saçarım

Kalmasa da giyinecek bir fistan

İmanı giyerim ben olur destan

Nur iman yolunda mümindir koşan

Sana geldim Rabbim gözyaşımla

Merhametinle mutluluk saçarım

Ne çok uyursun sen yeter ey nefsim

Alalım abdesti haydi ne durursun

Secdeye varalım olalım masum

Sana geldim Rabbim ben gözyaşımla

Merhametinle mutluluk saçarım

Kul Mehmet’im imanla olsun huyun

İmanla iç sen tatlı olsun suyun

Nurlarla dolsun gönül ömür kuyun

Sana geldim Rabbim ben gözyaşımla

Merhametinle mutluluk saçarım

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Koğuşun Masum Çiçekleri

Adını ne korsan koy, onlar kader mahkûmları

Hayat, özgürlük, güneş, hayaller mahkûm prangalı

Şeytana uydu, nefsine uydu, merhameti elden bıraktı, 

gözleri ağlamaklı

Ve bu yaşamı hak etmeyen, masum koğuşun çiçekleri, 

çocuklar masumluk abidesi

Suç kimde, hiçbir zaman çözülmeyen

bilmecelerle her an sunulan hayatlara

Önlem nedir adını bilmeyen, 

yasa koyucu yasacılar, özgürlükler içinde kalemler prangalı

Karalama yasa yazan, 

özgürlüğü içinde özgür olmayan yasa çıkaranlar

At gözlüğü ile hayata ve yaşama bakan, 

yaşarken bu gözlüğü çıkaran, üç boyutlu gözlük takanlar

Mahkûm gözlerinde saflık, 

seçilmeyen yaşamın, 

yaşamını parmaklıklarda yaşayan masum gözler

Gökyüzünü bilmeyen, uçurtmayı bilmeyen,

gülmeye mahkûm parmaklılar ardında koşan

İç dünyasında esen fırtınalar dinmeyen

Hayaller nedir hiç bilmeyen

Özlemlerine kavuşmayı bilmeyen

Masum, koğuşun çiçekleri çocuklar, masumluk abidesi

Özlemleri dolambaç, sancıları kırık, 

oyuncakları prangalar, hayalleri körebe oynamaya çıkmış

Masum koğuşun çiçekleri, çocuklar masumluk abidesi

Hayallerine sokulmayan, oynamasına izin verilmeyen

oyuncaklarından, mahrum

Burası benim evim diyerek çıkmak istemeyen, 

sevgiden güneşin sıcaklığına, mahrum

Tüm hayatını annesi ile kader mahkûmunu oynayan

gülmeyen, koğuşun çiçekleri masum çocuklar

Hayalleri içeriye sokulmayan, yasak oyun parkında 

oynayan mahzun, koğuşun çiçekleri çocuklarımız.

Pencere parmaklarında gökyüzünde uçan kuşları gördü, 

insanları gördü

Ve sordu annesine

Anne bu nedir diye gösterdi, 

gökyüzünde özgür uçan kuşu garip gözlerle

Anne çaresiz, yutkundu boğazına düğümler saplandı, kalın şişlerle

Özgür, uçan kuş diyemedi, özgürlüğü unutmuştu

Sordu çocuk, insanlar neden böyle koşturuyor, 

gözlerinde çaresizlik bitkinlik mutsuzluk

Çağıralım gelsinler, mahkûm yaşamasınlar

bizimle beraber, mutlu olsunlar

Anne boş gözlerle ve şaşkın, çaresizliğin kıskacında kırık,

sözler kırık, gözlerde akan yaşlar kırık

Anlatmak zordu, özgürlüğü soruyordu, 

yaşanıyor görünen özgür olmayan yaşamı soruyordu

Kızım onlar annelerini kızdırmış,

cezalılar gerisini getiremiyordu, 

özlemler yoktu çareler yoktu

Çocuk sarıldı korku ile annesine

Ben seni hiç kızdırmadım, 

kızdırsam beni cezalandırma, 

dışarıya bırakma

Kimseyi tanımıyorum, onlar gibi yürüyemem, 

onlar gibi gideceğim bir yer yok, cezalandırma

Yere düşen kuru yaprak, gibi rüzgârın peşine takılır 

o kuş gibi yok olurum beni bırakma

Hüsran gözler, gözlerde dökülen iki damla kırık gözyaşı,

ızdırab''ın can çekişmesi çaresizlik ve sessizlik

koğuşta halay çekmekte, çaresizce alınan nefesler

çaresizlikte hayalet dolanmakta koğuşta

Kul Mehmet kime söylüyorsun bu sözleri

Gözler görmez feryatları, görmez acıyı gözleri, 

görmesi gereken gözler

Bir gün çıkar, bu feryatlara derman olur,

merhametli olan sözleri ve özleri

Rabbim kurtarsın tüm kader mahkûmları 

ve koğuşun masum çiçeklerini

Mehmet Aluç