Bu Blogda Ara

Sözünü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Sözünü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

17 Aralık 2015 Perşembe

Son sözünü dinledim.


Son sözünü dinledim ben inanın utandım
Başımı öne eğdim kendimi bulamadım
Kaçmak için yer aradım hiç hiç bulamadım
Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Devasız hallerimiz nasıl devam eder sürer
Harap yollar nasıl olur önümüze dizilir birer birer
Gönlümüze bu hasreti kim nerede nasıl dizer
Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Ortalıkta gezer bir takım yüzsüz insanlar
Merhametsizce yıkılır viran olur cümle bağlar
Sen söyle sen kimsin kim senin canın hey dağlar
Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Gönül kıblenin yönü işte bak şaşmış
Seni bela diye salan ortada bak kalmış
Yakmak için yola çıkanlar çıkmadan yanmış
Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Karanlık odamda sallanıp dururken boş beşik
Dikenlerle döşenmiş gelip geçtiğim bastığım eşik
İçerde mahzun kalan ben yüreğim delik deşik
Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

İşte karşı pencerede o pencereyi son defa kapatacağım
Karşıda bekleyen o musalla taşında bizlerde yatacağız
Kaçışı mümkün değil ölürken ölümün gözlerinde bakacağız
Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Soğuk ayazda soğuk yüzüyle gülümseyen sen teneşir
Melekler yaptığım günahın defterini taşırken bekleşir
Taşırken tabutum ağır yükümden taşıyanların işi güçleşir
Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Beni artık bekleme günahla doldurduğum sıcacık yatağım
Artık cehennemde senden daha sıcağında ben yatacağım
Belki feryat ederken neden soğuk olmadın diye sana kin kusacağım
Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Son sözlerimin sancısında ecel alıp giderken son kez bakacağım
Artık kaçmak istesem de kendi günahlarımda yanarak paklanacağım
Artık bunu hak ettim cehennemde yanarken paklanmak için kaçmayacağım
Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Son günah dolu yolumun dönemecinde yürürken
Ağaçların dallarına astığım nefretimi görürken
Beklediğim ecel kapkara gözleri ile beni cehennemime götürürken
Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-








28 Mayıs 2015 Perşembe

Söyle Sözünü Sözü Yormadan



 Söyle sözünü sözü daha fazla yormadan
Nefret kinin içine sen yalanı katmadan
Gezersin merhametsiz yollarda utanmadan
Yollar yoruldu sende doğru sözlü olmadın

Merhamet yoksa söyle ne varır o Rahmana
Arama sen âlem de ötelerde huzuru
İşin gücünde gırgır ile alay tantana
Yollar yoruldu sende doğru sözlü olmadın

Arama huzuru sen geç oldu ömür bitti
Sanma kasanda'kiler senin ile bak gitti
Arkanda'kiler kavga ile bölüştü bitti
Yollar yoruldu sende doğru sözlü olmadın

Viran ettin sen gönlü yıktın cümle âlemi
Yazamadın da adam gibi sen o doğruyu
Ne taşırdın elinde kan damlatan kalemi
Yollar yoruldu sende doğru sözlü olmadın

Merhametle doldur sen gündüzle geceleri
Merhamet ile yaz sen sözleri heceleri
Merhamet ile kazan sen nurlu gönülleri
Yollar yoruldu sende doğru sözlü olmadın

Dokun merhametle sen sızlar sazın telleri
Gülümse önce mesken tutma sar gönülleri
Geldi geçti bak nefret ile her gün anılan,
Zalim sen gibi gönül yıkan o niceleri
Yollar yoruldu sende doğru sözlü olmadın

Gönül artık çiğneme şeytana da benzeme
Pişmanım de son nefes vermeden sen ne olur
Sürgün gitme zalimler gibi sen cehenneme
Yollar yoruldu sende doğru sözlü olmadın

Kul Mehmet der gönlünde yoksa güzel bir eser
Yerin belli sürgünsün sende o cehenneme
Yeter artık doğru ol yönün dön de kıbleye
Yollar yoruldu sende doğru sözlü olmadın
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Yayınlarım

Bugünü Elinden Alına Adam Geleceği İçin Ne Yapabilir?

  Bugünü Elinden Alına Adam, Geleceği İçin Ne Yapabilir? Cevaplarınızı bekliyorum. Mehmet Aluç