Rahman Yazarsa Olur Mukadderat

Gönül sevince candan açılır namütenahi

Boşuna beklemesin o zaman ihaneti uman

Gönül severse gönlü canda sevmeyen hani

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Karşıda bakınca zevahir görünüşe aldanma

Yakından tanı insanı ondan sonra yakınma

Zeyrek ol zevahirden ol uzak koluna sen takma

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Kaderini önüne geleni meyus kaderin sanma

Meyus sanmak yıkar insanı sen yakın ol uzak olma

Karmaşık olanı çözülmez sanma okumak için yaklaş

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Haddizatında her şey açık beyan belli niyet önemli

Her zorluğu yıkmak için inan ki gönülden gülmeli

Uzak kaçmış isen insanda biraz yaklaşman gerekli

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Gönlünde merhameti olana deseler de safderun

Sen aldırma halden bilemez insana onun yeri sanki Enderun

Sen ol sıdkı derun gönüllerde olsun bir yerin olmaz sorun

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Bak aleme sen gör al sana ait olan manayı

Hazırla insanlar için kendin için gönülde sarayı

Tek başına yaşanılmaz gönüle attırma sen narayı

Ara bul manayı kur sarayı attırma narayı bul arayı arayı

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

İyi bil efendi nefret kin ederse bedene sirayet

Ona yakışmaz giydireceğin bedenine hiçbir kıyafet

Canhıraş nefreti sevme ismi gibi sende et nefretten nefret

Gönülden seversen gelmez sanma nefrete kifayet

Onu yıkmak için Alemlere Nebiye verilmedi mi Risalet

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Munis olan insandan gelmez insana zarar

Munis olan değil mi gönlü anında sarar

Yaklaş yanına durma bu değil mi güzel bir karar

Saran için ver bir karar yoksa nefreti olan seni yakar

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Ey kul Fevkalbeşer isen hakkın yardımıyladır

Alemlerin sahibi Rahman bak her an yanındadır

Merhamet bil ki bu gönlün içinde onun kapsamındadır

Ecel kula uzak değil bilin ki kulun yakınındadır

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Kul Mehmet’im Rahman yazarsa olur Mukadderat

İnsana karşı eğik ekşi olmamalıdır o surat

Sabırla devam edilir yola budur işte hayat

Ahirette olur bu dünyada pek olunmazsa da rahat

Surat hayat rahat bazen gönüle çöker rehavet

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Karşıdaki Düşman Bakarken Sapsız Sap Gibi…

Duruşun ve gönülden vuruşun pürüzsüz ve düzgün olacak ki

Karşıdaki düşman bakarken sapsız sap gibi ortada kalacak

İşte o zaman kâinatla gönüllere mutluluk oluk oluk akacak

 Düşman ne derdini anlatacak nede kaçacak bir delik hiç mi hiç bulamayacak

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Can Olmaya Geldim

Yüzümü sürdüm gönül dergâhına ben geldim

Yalnız başıma kalıp yolda düşmemek için

Bu dünya ah yalandır onu da ben bilirim

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Üryan geldik bir parça bezle işte gideriz

Bizler birbirimizi sevmezsek ne ederiz

Muhabbetli olmazsak nefsi nasıl ezeriz

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Gönül ver gönüllerin candan o bakışına

Varmalı bu gönlüle dost gönlün akışına

Değer vermeyiz bizler nefsin boş alkışına

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kırmayız hiç kimsenin gül kokan hatırını

Solmak istersen dostsuz yıkarsın yarınını

Muhabbeti can dostla kur yıkılmaz yapısı

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kara toprak olacak bir gün bu canlı beden

Söyleyin canlar nedir insanı candan eden

Aşk muhabbet hak yolda aşk değil mi var eden

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Ey canlara can olan dostum sen bakışımsın

Her iki cihanda sen benim candan canımsın

Sensiz kalırsam eğer kanayan bir yanımsın

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Kul Mehmet’im muhabbet olsun senin kolunda

Hak dostun tutar seni yanlış dünya yolunda

Sen var muhabbet için canla bulun yanında

Muhabbetsiz cana can olmayan bu canımla

Gönülden muhabbetle can olmaya ben geldim

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Karşılıklı Çıkarı Olmaz!

 

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Severken gönülden ayrı durulmaz

Sevileni sevmek bir yük olmaz

Çıkar için seven bu yolda kaybolur

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Haykır sevdiğini tüm dünya duysun

Gönül kapısında gülüşlerin sesi var olsun

Niyetin sevgi ile yaşamak olsun

Bu âlem sevgin ile dolsun

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi ile sevmenin para ile hesabı olmaz

Severken kazanmanın hesabı sorulmaz

Seversen sevilirsin başka yolu olmaz

Her şeyi alsan da parayla sevgi alınmaz

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgidir bu pazarda hiç satılmaz

Sevgidir bu parayla karşılık bulunmaz

Seversin sevilirsin başka izahı olmaz

Sevginin gönülde ticareti olmaz

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgidir bu bakar gönüle akar

Gönülde kir pas varsa o hemen kaçar

Gönül tertemizse ışığını saçar

Sevgi ile olan gönüllerde huzurla yatar

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi alır derya olur âlemi kaplar

Sevgi ile canlanır tüm canlar

Sevgi yoksa akar kanlar

Sevgiye koşalım haydi canlar

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi dediğin gönüllere akmaktır

Gönül içinde gönüllere kendine bakmaktır

Fani olan dünyada bir an mutlu kalmaktır

Sevgisiz gönüller baksana ağlamaktadır

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Severken gülüm canım desen ne olur

Arayan seni bu sözlerle anında bulur

Açar gönül sarayını yanında oturur

Arayan sevgiyle en güzelini bulur

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi aşkın akan pınarının gözüdür

Sevgi dilde çıkan sözlerin gönlüdür

Aşka sevgiye ceza veremezsin öldürür

Biraz değer verirsen seni âlemi güldürür

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Meçhulden gelmedin meçhule gitme

Sevgi ile sen sev kendini yitirme

Bu kısacık ömrü nefretle bitirme

Yolda bir pınardır bir parça iç ziyan etme

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Susamışlar sevgiyi kana kana sende içsin

Sende içenlerin gönlüne gir çilelerin bitsin

Gönülden sevmezsen bu gönül çaresiz mi gitsin

İç sende gönüllerdeki pınardan sevgiyi sevinsin

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Kaybederiz sevgisiz yarınları ümitleri

Yıkmayalım gönüldeki güzellikleri

Sevmenin zamanı her zamandır sev gönülleri

Kaybetmezsin kendini sefaletle göster sevgileri

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Değerini bilmezsen ararsın sevgi dolu günleri

Neden kaybettim dersin ben gülüşleri

Arayan soran seven olmaz yanında birileri

Kaybeden yıkılan sen olursun kaybetme gönülleri

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Kul Mehmet’im sevgisiz hayatın tadı olmaz

Sevgisiz yolların yolu karanlıktır çıkılmaz

Sevgisizlik dert pınarıdır zehir akıtır tadılmaz

Sevgi ile aşkın kapısından başka mutluluk bulunmaz

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gönülden Çökmeyince

nedir çirkefliğinle cefalar çektirdiğin
boş dünyada boşuna bomboş sefa sürdüğün
kendine de  insana sen eziyet ettiğin
çöplük gönlünle nedir çöplükte hep gezdiğin
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

söylesene var mıdır senin ağzının tadı
bak insanlığın bitti neler geriye kaldı
seni böylesi rezil yollara kimler attı
nefisle şeytan dünya  herşeyini bak aldı
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

biter bir gün seninde sefayla bu devranın
hayatınla yaşantın değil hiç akla yatkın
bari yaşarken olsun bu dünyaya bir katkın
artık cehennemde sen dersin yeter amanın
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

kul mehmet'im kul idrak edince hep sezince
merhametle yaşayıp  insan gibi sevince
ne de güzel yakışır kadir kıymet bilince
gönülden çökmeden hak yolunda kul gülünce
ey rezil  niçin neden sen insanı ezersin

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bilmez Aciz Olduğunu Kul

Çeşme akmazsa dolar mı önündeki kap durmadan

Suyu veren Rabbim suyu vermezse yaşar mı su olmadan insan

Hiçbir şeyden habersiz yaşar insan ve geçer zaman

Bir anlık aylık susuzlukla yok olacak insan

Bilmez aciz olduğunu kul

Bilmez Rabbinin büyüklüğünü gönülden bağlanmadan

Deli deli geçer nedense gençlik çağları

Yıkacakmış sanır sıra sıra dağları

Acizliğini görmez bir hastalıkla yıkılır canları

Şifanın değerini bilmezken öğrenir unutur insan bu anları

Bilmez aciz olduğunu kul

Bilmez Rabbinin büyüklüğünü gönülden bağlanmadan

Bilirim der insan bilmez Nur yüce Kur’an’ı imanı

Görmez yıkar karşısında merhametle duranı

Her şeyi veren Rahmandır bilmez hiç Rahmanı

Bitmez sanır sürdürdüğü devranı

Devran biter geç anlar her şeyi insan yazık olur

Bilmez aciz olduğunu kul

Bilmez Rabbinin büyüklüğünü gönülden bağlanmadan

Düşman dediğin nefreti ile yatar

Ona uyanlar ülkesini ne diye satar

Ona uyanlar düşman ile batar

Bilmez şaşırır bilmez ki nereye kaça

Ayağı takılır bir taşa

Başı gelir bir taşa

Ölür gider hani nerede diyenler ona çok çok çok yaşa

Ölünce gerçeği görür pişmanlığı ile patlar çatlar

Bilmez aciz olduğunu kul

Bilmez Rabbinin büyüklüğünü gönülden bağlanmadan

Yani kısacası iman etmeyen kul olmadan bilmez kul hiçbir gerçeği

Aklında fikrinde zikrinde gezer ağ örer düşman ile şeytanın örümceği

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vaktinde Gönülden Sevmeyince

Kadir kıymet bilmeyince

Dökülür gözyaşların ince ince

Ne zaman geleceği belli olmayınca

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

Kıymeti bilinir insan gidince

Kahrolursun böyle göz görmeyince

Ağlama artık giden gitti kendince

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

Gideceği belli olur gönülden sevmeyince

Gece gündüz ona gülümsemeyince

Oda sen gibi ağlar gece gündüz gizlice

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

Anlarsın o zaman belin bükülünce

Saçlarına aklar tek tek dökülünce

Anlarsın ağladığın da halin bilinmeyince

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

Zaman artık gülmez olur sana

Hasret dokununca tatlı cana

Kimse uğramaz gönül denen hana

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

Zamanında hiç böyle sevmezdin

Yüzünü görmeyi hiç istemezdin

Nefret dolu sözler söylerdin

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

Hatan yüzünden sevginiz bitti

Gitmez sanırdın bak nasıl gitti

İşte nefretin canına tak etti

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlanılır böyle ince ince

Gelmez olur giden geri

Sen atmadın bir adım ileri

Kandırdı belki seni birileri

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

Kahr olur sen kendince yaşa

Bir daha gönül’e olur musun paşa

Kendin yaptın kendin buldun otur taşa

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

İstediğin oldu geldi korkulan başa

Şimdimi geldi aklına,

Gitmedin ardında koşa koşa

Şimdi seviyorum desende boşa

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

Kul kendi yapar kendi bulur

Kader deme sakın boşa olur

Kul kendi saçın başın yolar savrulur

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

Yaşarsın artık acı günleri

Yatamaz olursun geceleri

Kul Mehmet söyler bu sözleri

Vaktinde gönülden sevmeyince

Gidince ağlarsın böyle ince ince

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 06123562

Düşünce ve fikir atmosferi olan Felsefe dildeki o kıvraklık ile gönülden sevmeyi yakalattıramayan dilsiz felsefe ne işe yarar?

Birleştirici eyleme dayanan felsefe'ye (Düşünce, bilgelik,sevgi...kapısına) söz söylemeye hacet var mıdır? Eylem, felsefeyle insanın boş vaktinde can sıkıntısını gidermedikten sonra, ne diye felsefenin kapısı tıklatılır ki veya önüne kapı yapılır ki acaba? İçeriye girmek içindir tabi ki. İçeriye girilmedikten sonra duvar örelim önüne gitsin! Felsefe düşünceleri eyleme uygulamaya dönüştürmedikten sonra felsefenin adı neden felsefedir? Felsefe ruhu kalıba sokarmış, Ruhu gören var mıdır ki veya ruh dediğimiz kalıpsız mıdır ki kalıba sokmaya çalışıyor felsefe? Kalıpsız sorularla kafa karıştıracağına, kalıbı ile sorulara cevap olsun yeter! Yaşamı düzenlermiş felsefe hangi yaşamı, görünmeyeni kalıba sokmak için -Ruhu kalıba sokmak için- uğraşacağına yaşamı felç edenlerin, düşünce yapılarını belirli bir kalıba sokun, o düşünceler tehlikeli sularda yüzmesin, mikrop kapmasın, mikrobunu ülkemize bulaştırmasın.

                        Felsefenin toplantı salonuna uğramak.

İnsanın boş vaktinde "Felsefe denilen bilgiyi arayanların bir araya geldiği toplantı salonu diyelim" felsefe can sıkıntısını, canını sıkan düşünceleri kafasında silmedikden sonra boş olmayan vaktimde ben ne diye felsefenin toplantı salonuna uğrayayım, vaktimi değerli kılmak için sorular sorayım yani, hani kani? Sorularıma sorularla cevap veren, cevaplara da sorularla tekrar cevap veren olmalı ki, vurgulanmak istenilen aranan ne ise insan aramaya başlamadan önüne sunulsun... Şimdi Terör ülkeyi yakıp yıkıyor, nerede bu Felsefe ile okulda insanları eğitenler ve ya nerede felsefe ile kendisini aydın sananlar, koşun ülkede yangın var, cevaplara cevap, cevaplara soru sunun, yargılamadan ey medyanın düşkünleri insanlığınızı hatırlayın, mutluluk sizin istediğiniz saatte gelecek, sizin istediğiniz yolda gelecek savlarını bırakın önce fikrinizdeki edepsizliği yıkayın felsefe ile bilgelik ile peki bilgelik nerede, kime göre bilgelik? Ey nifak tohumu sahipleri zaman sizin istediğiniz zaman kavga son bulur savı ile olanlar, size göre barışın uygun vaktin henüz gelmemiş ya da artık geçmiş olduğunu söyleyen sizlere göre mi barışın vakti veya kavganın vakti? Okuduğunuz Üniversitede hocalar ders verirken arkanızdaki o malum kıçınızla mı dinliyordunuz dersi? Hani hocanız anlatırken sen gururla bu felsefe, evet bu felsefe ile insanı mutluluğa taşıyan bir etkinlik ile insanların mutlu olmasını sağlayacağım der iken, burs paralarını abur cubur yerken, bugün fikrindeki nefreti içine yerleştirmek için mi okudun onca üniversiteyi ve sınıfları dersleri? Yoksa aman onlar geldi geçti farazi idi İhtiyarlar, gençlere göre felsefeyle daha çok ilgilenirler, benim yaşım genç hele ihtiyar olayım diye mi bekliyorsun? Hani hocanız Felsefe, insana, hayatının tüm dönemlerini aynı anda duygu ve mutlulukları yaşayabilmesine fırsat verir derken, sende gülümsemiş, insanların gülümsemesi için çalışacağını söylemiştin, yoksa köprüyü geçinceye kadar mıydı insanlığın? Felsefe akıl ve mantığa dayalıdır diyorsun, sendeki, akıla göre ise kalsın!

Bilgelik ile peki bilgelik nerede, kime göre bilgelik? Bilgelik insan fikrine göre ise yanlış yaşadıklarımız vahşet ortada! Öyle ise bilgelik "İslam " ile olmadıktan sonra, insanın hem dünya hem ahiret mutluluğunu sağlamadıktan sonra, insan, insanın malı canı namusu katl edilmez haramdır, diyen bir kılavuzu yoksa Felsefe denilen o bilgelik gölgede kalmaya saklanmaya mahkûmdur, ya da samimi düşüncelerini dansöz gibi kıvırtmaya ayarlayanlar yok olmadıkça, onların yerine ayarlamayan insanların yeryüzünde yaşadığı zaman geldiğinde hem felsefe İslam ile rahat nefes alacak, hem de ön arka, yan alt üst birikim olan felsefe, insan, İslam üçlüsü yeni fikir icatları ile insanlığın mutluluğu için çalışacak, insanın doğasında felsefe var derken,  ondan sonra herkes felsefe yapamaz denilmeyecek.

Düşünce ve fikir atmosferi ve dildeki o kıvrak gönülden sevmeyi yakalattırmayan dilsiz felsefe ne işe yarar?  Kişi fikrine göre kalıba sokulan,  kısır bir faaliyet alanı olan bir felsefe kısır bir yaşantının içinde kaldığı sürece, kısır olan bir düşünce ve dilden gönülden sevmenin kapısı açılabilinir mi? İslam ile kucaklaşmak için yoldaki cevapsız saçma cevaplara cevap olabilir mi felsefe, acaba? Bugün toplumsal yaşam alanında, insanlar katl ediliyorsa felsefe denilen "düşünce kapısını" kapalı tutmaktan ziyade, fikirsizlik batağına yatırdığımız için, insan değeri hiçe sayılarak bu kadar insan nefret ile gezerken, insan canı değersiz sayılıyor. 

Kendi dünyasına birilerince hapsolmuş, kısır bir alanda hareket eden insan ve Felsefe.

Yaşamdaki düşünce çeşitliliğine yabancılaşmış seçilmişler hala inatla her şeyin sorumlusunun Cumhur Başkanın olduğunu, kör fikri ile görürken, olayın baş mimarı olan insanlar neden görmüyor acaba? Kendi dünyasına birilerince hapsolmuş, dar kısır bir alanda hareket eden insandan felsefe "temiz düşünce diyelim, sevgi kapısı diyelim, birleştirici unsur diyelim" nin bunları yapması yapmasını beklemek pek doğruda olmaz, felsefe sunar ve seni ışığı ile yola çıkarır yola benimle devam et der, demez ki yarı yolda beni uçuruma at, fikirsiz fikirlerle yola devam et. Bu tip nefreti kendine kılavuz edenlerin insanın kafasındaki kavramlar düşünceler, halüsinasyonlar tıpkı yaşamı gibi çok sınırlıdır, sanki herkes kendine ait yaşamı elinde alacakmış savı ile önüne geleni yıkan kişileri, aydınların felsefe okuyanların, Felsefeyi İslam ile buluşturmadıkları için bu katliamlar daha çok sürecek ve bu vebalin altından kalkamayacağız. Özgür düşünce ortamı yok diye, sen basın özgürlüğü ile her istediğini yapacağın savı ile olman senin edepsizliğin ve insanların özel hayatına müdahale et , sonrasında özgür düşünce yok diye yaygara ve cazgırlık yap, özgür düşünce diyerek yaptığın özgürsüzlük kokan çirkeflik adı altında neler yaptığını herkes biliyor!

Mehmet Aluç

Gönülden Sevmeyene Bel Bağlama

Ey gönlüm divane olup her güzele gönül bağlama

Gönlün dağlanır vefasızlıkla derman nerede diye ağlama

Viran bağlarda güllerim solmuş diye çare arama

Dünya benimdir diye bel bağlama

Gönülden sevmeyene bel bağlama

Ey gönül sanma bu hayat insana her zaman gülümseyen dost olur

Bir gülümser bin sırtın döner yalnız başına bırakır

Önüne fırsat bırakır iyisini bulana kadar akşam olur

Dünya benimdir diye bel bağlama

Gönülden sevmeyene bel bağlama

Âlemde cirit atar cümle günahlar

Kimin umurundaki âlemde çıkan feryatlar

Viran olmuş gitmiş kimin umurunda gonca güller bağlar

Yol başına dikilmiş geçit vermez yüce dağlar

Dünya benimdir diye bel bağlama

Gönülden sevmeyene bel bağlama

Mehmet Aluç

Gönülden Kullara Verdiler Merhametle Selam

Yunus Emre’nin dilindeki aşk ile bakışı

Mevlana’nın gönlündeki aşk ile bakışı

Ahmet Yesevi’ nin gönlündeki aşk ile bakışı

Yunus Emre’nin gönlündeki merhamet

Mevlana’nın gönlündeki merhamet

Ahmet Yesevi’nin gönlündeki merhamet

Yunus Emre’nin gönlündeki Rahmet

Mevlana’nın gönlündeki Rahmet

Ahmet Yesevi’nin gönlündeki Rahmet

Kuran ve sünnet merkezli gönüller yağdı

Gönülden kullara verdiler merhametle selam

Kuran ve sünnet ile ettiler mutlulukla kelam

Ondan yayıldı âlem’de gönülde Yüce İslam

Gönüllerinde Kur’an sünnet ile gülümsedi âlem

Tüm işleri Kuran ve sünnet imandı özleri

Kur’an Sünnet ile çıkardı gönülde sözleri

Yunus Emre’nin gönlündeki Rahmet

Mevlana’nın gönlündeki Rahmet

Ahmet Yesevi’nin gönlündeki Rahmet

Kuran ve sünnet merkezli gönüller yağdı

Sardılar gönülde kanayan yarayı

Sevmezlerdi zaten köşkü sarayı

Merhametle sardılar bahtı karayı

Hiç açmadılar kullar ile gönülde arayı

Ayırırdılar her zaman fakirin payını

Okurlardı her gün gönüllere ezanı

Evlerinde her zaman kaynardı mutluluk kazanı

Yunus Emre’nin gönlündeki Rahmet

Mevlana’nın gönlündeki Rahmet

Ahmet Yesevi’nin gönlündeki Rahmet

Kuran ve sünnet merkezli gönüller yağdı

Bu âlemde hiç sürmediler sefa

Onlarda ömür boyu vardı vefa

Secdede idiler  kullarla günde beş defa

Kendileri çeker kullara çektirmezlerdi cefa

Yunus Emre’nin gönlündeki Rahmet

Mevlana’nın gönlündeki Rahmet

Ahmet Yesevi’nin gönlündeki Rahmet

Kuran ve sünnet merkezli gönüller yağdı

Helal ile yerlerdi her lokmasını

Bilirlerdi gönüllere merhametle bakmasını

Fakirlere her zaman hazırdı aşları doldururlardı taslarını

Hiç secde de kaldırmazlardı o mübarek başlarını

Gözlerine kullar için akıtırlardı gözyaşlarını

Yunus Emre’nin gönlündeki Rahmet

Mevlana’nın gönlündeki Rahmet

Ahmet Yesevi’nin gönlündeki Rahmet

Kuran ve sünnet merkezli gönüller yağdı

Kul Mehmet’im var git yolarında aç gönlünde perde

Kuran Sünnet ile varırsan düşmezsin hiçbir derde

Mutluluk merhamet sana koşar sen onlara yürürken’de

Böyle sevgi gönül dostu kaldı mı bilmem şimdilerde

Sen var yürü merhametle mutluluk görünsün her yerde

 Hiç olmazsa mutluluk ile gülümsersin sen ömründe

Yunus Emre’nin gönlündeki Rahmet

Mevlana’nın gönlündeki Rahmet

Ahmet Yesevi’nin gönlündeki Rahmet

Kuran ve sünnet merkezli gönüller yağdı

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)