Varlıksızlık İle Gelen Darlık

Beraber el eleyken aşkımız için göstermedin bir varlık

Şimdi ayrıldık sen istedin bak çekiyoruz ayrı ayrı darlık

Gurbet ilde yalnız kaldım sensizim bulamadım bir hürlük

Bir lokma ekmeğe tahammül edemedin çektirdin bana güçlük

Senden istediğim bir tebessümle gönülden bir birlikti

Arzularınla beni boğdun resmen bu düpedüz fikirsizlikti

Gönlümü önüne serdim al dedim sana bahçelerden bir gülistanlık

Her hiçbir şeyi beğenmedim aşkımla beraber dedin bu ne zayıflık

Sana dedim az sabırla yanımda ol her şeyin başı sağlıktır

Sen bana dedin bu söylediğini resmen zavallılıktır

Ben dedim aşkımızın hatırasına az saygı göster biraz gülümse

Sen dedin benim yolum çıkmaz aşka gelme benimle yolum dikse

Ben aşkımı hiçbir şeyle etmem mukayese

Senin maksadın dünya malıymış arzularına kavuşmakmış meğerse

Yalvardım yakardım ne olur az anlayışlı ol diye sana ver bana bir buse

Sen dedin yürü bakalım kes tıraşı arkada iyi görünsün ense

Bak dedim sinemde açtın binlerce yara

Bari sen vurdun sen açtın bu yarayı gel sar eller mi sara

Beni dermansız dertler içine dünya değil sen koydun

Birde yetmezmiş gibi bürütüs gibi sırtımdan hançerledin vurdun

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Mutlu Değilsen Artık

Gözlerin bana bakmaz söyle kime sevdalısın

Benimle konuşmazsın söyle neden dalgınsın

Derdini bana değil dağa taşa neden söylersin

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Aylarımız kış ayı olsa da gelir elbet bahar ayımız

Acılar içinde olsa da mutluluğa koşar bu canımız

Yeter ki kırılmasın bizi biz yapan bu gönül yapımız

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Kaderde bu yazılmış ne gelir ki söyle bizim elimizde

Yıkıcı bir söz olmasın artık bu tatlı olan dilimizde

Hasrete alışırız ölüm yok ya sonunda bizim önümüzde

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Ben bu tatlı canımı gönlüme sana verdim almadın

Bir gün gülümseyerek yanımda sen hiç durmadın

Giderken yanağıma elveda diyerek bir buse kondurmadın

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Bilmiyorum artık gider kime sen yar olursun

Aradığın mutluluk ya da mutsuzluğu sen bulursun

Geri dönsen bile artık beni zor sen bulursun

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Artık ismini anınca sızlamıyor bu kalbim   

Artık sen değilsin artık bu dünyada benim derdim

Bir an eyvah dedim işte ben sensiz şimdi biterim

Çok şükür Rabbime şimdi daha çok tatlı gülümserim

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Bir Ömür Boyu

Yıllardır hasretini gece gündüz çekerim

Gönlümle saçlarım bir gecede ah ağardı

Bilemedim nereye kimlere ben giderim

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Hasretin akar damla damla şakaklarımda

Ararım yoksun sen ah bu gönlümde yanımda

Seninle mutlu mesut olmadı bu canımda

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Sanki bu gece benle bu ömrümün son demi

Kalktı bizim için bak limanda ki son gemi

Yaşarız hasreti biz aşkın hiç yok önemi

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Çırpınır gönlüm bilmez artık hiç çaresi yok

Sen gibi vefasızdan bana derman deva yok

Hasret zehirden acı soframda gülüşün yok

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Bir kuş olsaydım uçar seni belki bulurdum

Bensiz atan göğsüne sessizce ben konardım

İnce gönül dalına konar sessiz dururdum

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Yaşlandı hatıralar ömrüm sensiz benimle

Gülümsemek isterdim bu odamda seninle

Vermediğin gülüşü verirsin kime söyle

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Oturdum ömür boyu senin için ağladım

Kul Mehmet’im boşuna elim kolum bağladım

Gönlümdeydin boşuna uzaklarda aradım

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gidemezsin

 

Gitmek istesen de öyle çekip bende gidemezsin

Beraber yaşıyoruz aynı çatı can altında bilmelisin

Benimde bir canım var sen gibi duygularım var insanım

Canın istediğinde çekip gitmek istesen de gidemezsin

 

Birbirimizi severken hasrete koşmayacağız demiştik

Beraber severken ayrı duyguların esiri olmayacaktık

Sensiz bensiz bir hayat bizi yıkar demiştik ayrılmayacaktık

Canın istediğinde çekip gitmek istesen de gidemezsin

 

Her arzuna esir olup ta beni terk edip sen gidemezsin

Beni yalnızlıkla sensiz bırakarak başkasını sevemezsin

Gitmek istesen de bırakmam seni bensiz gidemezsin

Canın istediğinde çekip gitmek istesen de gidemezsin

 

Gerçek duygularınla bir daha düşün sana ben derim

Sevmiyorum diyorsan eğer yolun açık olsun derim

Sensiz yaşayamazsam da nereye bilmem ben giderim

Canın istediğinde çekip gitmek istesen de gidemezsin

 

Aşkımı gönlümün virane mezarlığında sensiz saklarım

Sensiz gecelerde ben sensiz sokaklarda sanma yatarım

Bakarım ufuklara gülmeyen yarınlarıma kendimden kaçarım

Canın istediğinde çekip gitmek istesen de gidemezsin

 

Erimezse de buz tutsa dondursa da bu gönlümün karları

Ben sensiz hiç yaşayamam inan mutlulukla ben yarınları

Viran illerde viran edilmiş ötmez bülbülüm bağlarımda

Canın sağ olsun çekip gitmek istedin git gidebildiğin yere

 

Sen bu aşkı saklayamazsın ben gibi boşu boşuna harcarsın

Benden gittin gittiğine yaklaştın sanma mutluluğa koşarsın

Pişmanlık içinde kalırsan bu mutlu günleri bir gün ararsın

Canın sağ olsun çekip gitmek istedin git gidebildiğin yere

 

Sensiz bir an bu hayatı aşkı sensizliği sandım ki ben ölüm

Kaybettim sandım bir daha bulamam dedim ben yönüm

Fazla sevmek bağlanmakla hata etmişim ben zaten körüm

Canın sağ olsun çekip gitmek istedin git gidebildiğin yere

 

Ey dünyam mutsuzluğuma sende benimle durma ağla

Gözümde akan her damla hatırına o yâri bana sen bağla

O yar terk etti sen terk etme yaşayamam böyle bu canla

Canın sağ olsun çekip gitmek istedin git gidebildiğin yere

 

Kul Mehmet’im artık anladım sensiz ölmem artık kahrımda

Artık seni hiç düşünmem ben artık yalnız başıma kaldığımda

Seni unuttum artık seni düşünmüyorum artık ben uzaklarda

Canın sağ olsun çekip gitmek istedin git gidebildiğin yere

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yola Çıkmak Koşmak

 

Varılmazsa güneş gözlüm bir an sana

Yansam sana kavuşmanın ateşiyle kavrulsam

Bu dünyaya sığmazsam yalnızlığınla yok olsam zamanın içinde

Bu yaşadıklarım sana kavuşmanın sancısıyla kavuşmanın kapısında beklemek

Beklerken o gönül güzelliğinle olmak seni almak kavuşmak için koşmak

Hasret kalmak varmanın değerini bilmek

Değerler ile dolmak yola çıkmak koşmak

Sitemle dolmak sitemle dolmak sana varmanın ilk adımı

Aklımla kalsam isyana koşar gönlümle düşünürüm

Yatıp kalmanın aşkla olmanın yanında geçer sitem gece gündüz

Hasret sitem yalnızlık seninle olmamı hatırlatır bir güneş gibi

Bekle geliyorum yoldayım güneş gözlüm iki nefeslik yoldayım

Boş kalmasın aç kollarını beni düşün öyle sar

İşte şimdi kendin benim gibi gülmeye başladın

Hissediyorum gülüşündeki sıcaklığı

Elin vicdanında gönlünde binlerce defa seviyorum dedin

Bende elimi gönlüne vicdanıma koyarak seviyorum ölüyorum dedim

Gülmüştün kahkahalarla hala o kahkahan kulağımda

Beni sevmeseydin ölüyorum demiştim sana

Sende tutulsun bu dilim gönlüm sana öyle söylerse

Yakarım o dili gönlümü anlatmazsa seni aşkla yakarım

Olmaz canım olmaz sevgilim seni sevmezsem olmaz

Sana varmazsam sevmezsem mahvolur biterim dedin

Gözyaşlarımla akıp yok olmana izin vermem güldün

O an dünyalar benim oldu boynuna sarıldım dolandım

Bir yaramaz çocuk gibi hala peşindeyim seninleyim

Birkaç günlük ayrılık beni senden ayırdı yüreğimi yaktı

Her anımı hasretinle gönlüme ilmik ilmik dokudu

Yokluğun üşütse de şiir gözlerim ısıtır beni

Susmaz içimizde aşk biz onunla canlıyken

Asılır nefret kin onunla darağacında

Yanılgılar uğramaz yanına

Var olmalar varken yanına kaçar yanılgılar

Uzaklığımız gönül ateşimizde ısınmaktı biliyorum

Ve sana ısınarak geliyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gidemiyorum

Gidemiyorum

 

Yarın bu şehirden ayrılacağım

Senden ayrılacağım gideceğim

Sensizliğe delicesine koşacağım

Gitmek çaremi bilmiyorum

Ayrılıp gitmek devamı bilmiyorum

Bilmiyorum gidiyorum

Giderken geri dönüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Mahzun olursun diye gidemiyorum

Üzülerek kahr olursun diye gidemiyorum

Bensiz kalamazsın diye kahr oluyorum

Sevmezsen de kahr oluyorum

Kalsam da kahr oluyorum

Ne yapsam yıkılıyorum

Gitsem de kalsam da yıkılıyorum

Bilmiyorum gidiyorum

Giderken geri dönüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Geçmişi sana geleceği sana bırakamıyorum

Kaybolursun diye korkuyorum

Ben sensiz kahrından yok oluyorum

Seninle var olamıyorum yaşamıyorum

Yanında uzak sensiz uzakta sensiz olamıyorum

Gidemiyorum kalamıyorum

Sancıların içinde yanıyorum

Şaşkınım gidemiyorum

Şaşkınım sevmiyorsun

Ne senden nede bu şehirden gidemiyorum

Sessizce ölümü seyrediyorum

Sessizliğinle benden kaçışının mezarında

Son nefsimi vererek ölmeyi bekliyorum

Bilmiyorum gidiyorum

Giderken geri dönüyorum

Dönerken sensizlik sancısıyla ölüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Vakit daha ölüm vakti değil

Vazgeçmemek için geç değil

Yaralarımı sarmanın vakti

Aşkını dök gönlümde önüne

Bak bu aşkla gözüm içine

Vaz geçme benden

Vaz geçmem ben senden

İzin verme senden gidişime

Doğayım yeniden gülüşünden

Dönerken sensizlik sancısıyla ölüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Bırak git dersin gidemem

Git öl dersin ölemem

Bensiz yaşa dersin yaşayamam

Ama bu sancılarla da duramam

Bilinmez bir çıkmazdayım çıkamam

Çıksam da gidemem

Sende tutuklu kaldım

Seninle mutluluğa ben el salladım

Dönerken sensizlik sancısıyla ölüyorum

Seni üzgün görüyorum

Ölemiyorum

Gülemiyorum

Gidemiyorum

Ölemiyorum

Sen bir yanda ben bir yanda

Bakışların gönlünle isyanda

Son vagonda son istasyonda

Beni yıkan kahreden bakışında

Kaçıyorum son duraktayım

Son durakta son bakıştayım

Koş gel sarıl bana hala hayattayım

Gelmezsen de senden uzaktayım

Sensizlikten uzakta gülmeyen mutluluktayım

Sancıların mutfağında sancılarımla doyumsuzluğun

Dibine vurmuşum sancılarımı aşk sanarak yaşıyorum

Seni üzgün görüyorum gidiyorum

Ölemiyorum ölüyorum

Gülemiyorum ama ağlıyorum

Gidemiyorum dedim senden uzaktayım

Ölemiyorum diyorum ölümle bağdaş kuruyorum

Sensizliğin uzaklığında ölümle dans ediyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet