Sancısı Yüreğimde Çıkaramıyorum

Sancısı Yüreğimde Çıkaramıyorum

Seni terk ediyorum

Sensiz illere gidiyorum

Giderken vefasızlığını bırakıyorum

Ben ayrılığı alıp gidiyorum

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Benden bir kalmadı bende

Aldın sen beni bende kaldım sende

Nasıl yaşarım ben sensiz yaban ellerde

Kadrim kıymetim bilinmez

Senden bir gel haberi de gelmez

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Çok zaman geçti hala bir selamın yok

Galiba burada sensiz perişanım haberin yok

Gel albeni o gül sinenin içine sok

Günüm perişan anım perişan perişanım

Gel de ne olur bir gül bitsin bu sancım

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Bir gel demek çok mu zor

Git derken bana kolaydı

Bakışlarında her gün bir olaydı

Kabahat bende ise çoğu sendeydi

Terk edip giderken gönlüm sendeydi

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Anlaşılan senden bana fayda gelmez

Bu çilem de senli hatıralarla bitmez

Sen gönlümde iken kaderde bana gülmez

Atıyorum seni kalbimde karanlık sokaklara

Kendim giderim artık yeni ufuklara

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kapatıyorum Gönül Evimin Tüm Işıklarını Sana

Keşke söylediklerimi kendime söyleseydim de sana söylemeseydim, söyler iken yüreğimin aşk dalları birer birer kırılıyor, benimle beraber soluyor…

Sana uçan kanatlarımı kendi ellerinle kırdın, sana uçamıyorum ayaklarım kırıldı yürüyemiyorum… Bana koş gel diyorum hiç duymuyorsun vefasız, bana bakarken gamzende güller açıyordu şimdi ayrılık okları ile dolu yüreğime her somurttuğunda yüreğime saplanıyor, ama sen görmüyorsun bilmiyorsun işte bu beni, ahların içinde ıstırapların içinde yaşıyorum…

Yüreğimin sahillerinde ellerinde diken ile yüreğimi parçalıyorsun, bu isteksizlik nefret nereden çıktı bilemiyorum, anlayamıyorum! Söylemiyorsun,  anlatmıyorsun! Her muamma cevabını bulur, ama suskunluğunun cevabı sanki mezarda bulacak korkusu, yüreğimi yakıyor. İnsanlık hali yanlışlıkla kırıcı söz söylemiş olabilirim ve hatırlayamıyor olabilirim veya birileri hakkımda sana doğru olmayan bir şeyler söylemiş olabilir, söyle bana çözüm bulalım diyorum, hiç yüzüme bakmıyorsun, konuşmuyorsun… Öfkelisin nedenini bilmiyorum! Kendine merhamet etmediğin gibi bana da merhamet etmiyorsun! Nasıl olacak? Çözüm nedir? Söylemiyorsun…

Kızgın bakışlarında cevap arıyorum kahır buluyorum, yeter artık ya cevap ver ya da bu defa ben terk ediyorum seni. Sanki bulunmaz Hint kumaşı gibisin, sen sevmezsen beni seven birini arar bulurum asıl sen üzül seni candan sevenini kaybettin, şimdi kendi kahrın nefretinle karanlığınla kal baş başa o zaman anlarsın belki kıymetimi, gerçi bundan sonra anlasan da anlamasan da fark etmez, ben sana gönül kapımı kapattım gidiyorum… Unutmakta bir nimettir seven için, her ne ise bizi bu duruma düşüren arayalım bulalım cevabını… 

Susuyorsun, öyle ise sonsuza kadar sus nefretinle, yenilgiye cesaretinle karşı yürüme korkaklığınla kal baş başa artık bundan sonra, yüreğim ağlasa da yağan yağmur gibi rahmettir diyorum seni terk ediyorum, ben istemesem de bir mülteci gibi yanında kalamam bu kendime ve aşkıma ihanet olur…

Aşksız nursuz karabasan rüyalarla kal, en katı yüreğinin kuytu köşelerinde sokaklarında bensiz yürü… Arkamda bize ve aşkımıza ait tüm izleri silerek gidiyorum artık arasan da bulamazsın izimi, ukde kalsın yüreğinde bize ait anıların dehlizinde karanlığında kal ya da belki ben iyi değilim söylemedin olabilir, şimdi benden kurtuluyorsun diyorum ve kapatıyorum gönül evimin tüm ışıklarını sana…  

Yeniden bir seven bulana kadar, ben aşkımı sandalına binerek aşkın derya denizinde yavaş kürekleri çekerek senden uzaklaşıyorum… Dilara bakışlımı aramaya gidiyorum, vuslat ile gönlüm saracak hep benim gibi gülümseyecek olan sevenime doğru gidiyorum… Dilimde dualarla dilinde dualar olanıma doğru yavaş yavaş yol alıyorum ve gülümsüyorum, yüreğimde gülümseyen umutlarımla.

Mehmet Aluç

Ben Yine Aşka Hicret Ediyorum

---

Unuttuğum bir şarkı gibi unuttum seni ve geçmişi, tozlanmış raflarda can çekişen mazi gibi can çekişen bedenim huzura kavuştu…

Yüreğin beni taşımadı, yarı yolda bıraktın, lakin hala ben yıllardır bıraktığın yerde sancılar içinde yaşıyordum, şimdi kurtuldum.

Artık sesimde bile anıların sessizliği kayboldu.

Acılarla yürüdüğüm yollarım, şimdi bana gülümsüyor, oysa sen bir gülümsemeyi bana çok gördün bir gün gülmedin hep suratın astın…

Masamın kenarında takılı kalan ifrit bakışlarının tozunu sildim, sobada yaktım artık ne sen kaldın nede senden kalan bir iz kaldı hayatımda… Bir ben kaldım yeniden gülümseyen

Zamanı anı boğan sen, kelimeleri heceleri katl eden sen, şehri odamı bedenimi ifrit bakışlarıyla esir alan sen yoksun artık, umarım benden başka gönülleri yakmazsın…

Ben şimdi çocuklarla beraber sokaklarda, kapı önünde sevinçlerimle oyun oynuyorum…

Vaveyla ihanetin izlerini sildim hayatımda, şer gibi üstüme yağan hırçın beni yer gibi solduran arzularının soluksuz isteklerinden kurtuldum çok şükür…
Seninle yaşadım ben sanki ölümü, göremedim mutlu bir günümü, oysa ben seni çok sevmiştim sana vermiştim bu gönlümü sen paramparça ettin önüme edepsizce attın, terk ettin gittin…

Umarım gittiğin yer olmaz çirkeflikle dolu batağın, benim gibi batmamak için bir süre elinden tutanın olur umarım, yine umarım taşlar olur senin yatağın sen çünkü buna layıksın…

Sana aşkı anlattım anlamadın, sevgiyi sana sundum paramparça ettin, yüzüme çarptın kendi mezarını kendin kazdın haydi git sana güle güle git demiyorum düşe kalka yürü git diyorum…

Ben şimdi aşkın yolunda yürüyorum yeniden ben susuyorum aşk konuşuyor, aşk susuyor gönlüm konuşuyor Gülşen açan gülümsemelerin ışığında, ben yineaşka hicret ediyorum beni bekleyen şafağından vurulmamış geceleri yaşayacağım aşkın vadisine gidiyorum.

Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...