Hakkın Sesini İşitirsin

Gözlerimizi açmadan önümüze bakıyoruz

Dere tepe yuvalanıp yaralarımızı sarmıyoruz

Adım atmadan yürümeden adımlarımızı sayıyoruz

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Sırıtarak güldüğümüzü sanıyoruz

Yalan dolanla takla atarak kendimizi kandırıyoruz

Doğru yol diye yanlış yolda uçurumlarda parçalanıyoruz

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Samimiyetle gülen olsa işte bu delidir diyoruz

Hakka giden yolda hakka yürümüyoruz

Dünya bizim olacak diye onu kucaklıyoruz

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Yürümeyiz dünya üzerinde hakka, yürüyerek oh çok şükür demeyiz

Helal kazanç var iken dikkat etmez ne gelirse yeriz

Nefis şeytan dünya malı ile bu ömrü bitirir gideriz

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Haktan gayrı hiçbir yol güldürtmez

Nefis şeytan dünya ile malı insanı hak yolda yürütmez

Gönlünde hak ile iman olmayan kul hakkın sözünü söylemez

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Hakkın sesi gelmez dinle uzak diyarlardan

Aç bak gönlün içini bak âleme gönül bağından

Hakkı hakkın sesini işitirsin kulağını dayarsan

Seslenir Yüce Rahman her an her zaman bu dünyadan

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Bu bedeni yeşerecek bir toprak yap

İçine biraz tevhitten birkaç tohum at

Kalacağın evden başka yapma bina kat

İhtiyacı olana ver ahirette cennette yat

İşte o zaman seven insan olur her şeyi biliriz gönülleri sararız yoksa

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Kul Mehmet’im imtihan dünyasında imtihan çok zordur

Bazen elinde soğuk demir diye aldığın yakan kordur

Zaten biz kullar insana değil Yüce Allah’a kuldur

Bundan gayrısı olan nefis şeytanı bulur kudurur

Kuduranı da halliyle cehennem ateşi durdurur

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İnsanlık Geldi Yok mu Alan ?

İnsanlık geldi yok mu alan

Yok, mu alıp gönlüne saran

Yaralarına yok mu dermanla saran

Yok, mu alıp dünyayı insanlığa salan

Ağlayan bebelerin gözyaşını silen

Zalimin Müslümanlar üzerinde oyunun bozan

Güçlüyüm diyen dünya ülkelerini dize getiren

Mazlumu yıkan suçluyu koruyanı yok mu hakkını veren

İnsanlık geldi bedava yok mu alan

Dağ başında yok mu ateşi söndürecek olan

Vefasız gönüllere yok mu onunla ayar verecek olan

Tükenen umutları yok mu onunla yeşertecek olan

Hayal kurarken hayallerin çalan çapulculara yok mu onunla ders verecek

Ucu yanık gülleri budayarak yeniden yeşertecek

Gülleri ezerek görmeyerek suçu bülbüle atanı yok mu haddini bildirecek

Bülbül yerine gönül bahçesine baykuş şahin besleyenlerin

Gülleri solduran niyetsizliğini bozacak olan

Yok mu?

İnsanlık geldi

Bedava

Yok, mu alan

Gönül içinde saklayacak olan

Onunla yola çıkacak olan

Önüne

İnsanlığa onunla bakacak olan

İçinde merhameti hazır imanı

Yok, mu alacak olan

Hükümsüz nefreti onunla tuş edecek olan

Alıp gönül toprağına ekecek olan

Rahmanın hükmü ile hüküm edecek

Zalimi nefsi şeytanı dize getirecek

Arkadan kalleşçe saldırana soluksuz bırakacak

Karlı dağların yolunu açacak olan

Ağlayana derman olacak

Dünyayı alt ederek insan kanı akıtan

Tüm zalimleri soluksuz bırakacak olan yok mu?

İzbe köşelerde yalnız kalana dost olacak

Kör ve yorgun bakışlara fer olacak olan

Yıkılmış gönülleri şehirleri

Yok, mu insanlık ile inşa edecek olan

Sabah erkenden yangını söndürmek için çıkacak olan

İşgal edilmiş uzak diyarları işgalden kurtaracak olan gönülleri saran

Yok mu?

İnsanlık geldi hanım

Yok, mu alan

Bedava

Dinlenmiş ihtiyar çınarlar gibi huzur dolu

Ölüm kusan gözleri oyacak olan insanlığa güller sunan

Nefret ile nefretin bağrını açana haddini bildiren nefret sinesini merhametle delecek olan

Yok mu?

İnsanlık geldi

Yok, mu alan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ötmez Artık Sustu Mu Bülbül...

Kim söyledi terk edip gideceğimi yalan

Duydum bu sözle gece gündüz eylersin nalân

Seviyorum ben candan aşktan başka ne kalan

İnan sözlerime sen artık olma perişan

Gönül bahçende ötmez artık sustu mu bülbül

Aşk beni benden alıp beni gönlüne salan

Aşkına yanan gönlüm senin sevgine hayran

Ağlama bak geçiyor ömür gel çabuk davran

İnan sözlerime sen artık olma perişan

Gönül bahçende ötmez artık sustu mu bülbül

Aşkla gönlümde açan çiçekler gibi nursun

Hasreti bir köşeye at bir köşede dursun

Gönülde biterse aşk bırakmayalım solsun

İnan sözlerime sen artık olma perişan

Gönül bahçende ötmez artık sustu mu bülbül

Aşkla Allah'a iman eden aciz kullarız

 Sevelim gönülde biz yoksa aşksız batarız

Sevelim sevilelim ben koynunda yatayım

İnan sözlerime sen artık olma perişan

Gönül bahçende ötmez artık sustu mu bülbül

Kul Mehmet'im aşk ile yarınlara varalım

Aşk ile hasret kalan gönülleri saralım

Aşk yolunda el ele gel beraber olalım

İnan sözlerime sen artık olma perişan

Gönül bahçende ötmez artık sustu mu bülbül

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-