Rahmanın Önünde Tövbe İle Eğilin

Ömrün hata ile doldurdun kul utan

Nedir bunları yapmana sebep

Kimdir elin kolun tutan

Az utan utan

Yalan olmuş biricik sevgilin

Uyandığında alavere dalavere bekler rezilin

Az milletin düşüncesine saygı gösterin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Yüreğinde kendine yer yok

Nasıl insanlık olsun yüreğinde

Namerde yıkılır güçlü bileğin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Utanmadan dersin karşındakine

Her şeyim sensin

Yanına gelince işin bitince

 Dersin bana lazım değilsin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Obur gibi utanmadan yersin

Aç olanın halini bilmezsin

Ruhun bedenine sığmaz şişer'sin

Utanmadan su içsem yarıyor dersin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Nefret yüreğini düğümlemiş düğüm düğüm

Dünyada sanırsın sana yok ölüm

Haram seni dünyada tek gülün

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Ağlayarak yaşayarak gezersin

Ağlattığını hiç görmezsin gülersin

Kendinden herkesi kıskanırsın

Bulunmaz Hint kumaşı'sın, sanki

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Ruhuna yapışmış nefretin kinin görmezsin

İyiliği görünce kıskanır pisletir geçersin

Dünya sanki sana kalacakmış gibi gezersin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Kul Mehmet’im sen merhametle yoluna et devam

Merhamet içinde açan gülden bir demet sevda selam

Merhamet ağacını göz yaşınla sula hayat yoluna devam

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Göz Göre Göre

---

	Aşk yoluna çıktım aşk için ben verdim fire Yar bana gülmedin bu dünyada sen bir kere Aşkıma güldün gittin sen göğsün gere gere Yazık ettin bana yar aşka göz göre göre Yüreğime attın sen sanki çözülmez düğüm Sanki aşkın sonunda yar vardı sana ölüm Bu yaz yapalım dedim seninle kırda düğün Yazık ettin bana yar aşka göz göre göre Kul Mehmet’im bu aşka bulamadım bir çözüm Sensin bu dünyada tek sevdiğim iki gözüm Haydi, bırak inadı gel bana üzüm gözlüm Yazık ettin bana yar aşka göz göre göre Mehmet Aluç

 

Kalmadı

Var mıdır aşk ile gönlü kuş  gibi pır pır atan uçan

Aşkın vadisinde yâri bekleyerek gece gündüz yatan

Mutsuz ömrüne mutlu gülümseyen aşkı içine katan

Leyla mecnundan sonra kalmadı aşkı yüreğine alan kalmadı

Aşkı için mecnun leylasını aradı mesken eyledi gönlünü çöllerde

Leyla suskunlukla bekledi dermansız yollarda mecnunu bekledi o günlerde

Vuslat yollarına ilmik ilmik düğüm atıldı kavuşamadılar ahirete kaldı kavuşma

Leyla mecnundan sonra kalmadı aşkı yüreğine alan kalmadı

Aşk’a giden mutluluk yolunun kapısı kapandı

Aşkın yapısı bozuldu aşk ne yapsın küstü karanlıklara saklandı

Kul Mehmet’im elimizde kaldı mutsuzluğun sapı

Leyla mecnundan sonra kalmadı aşkı yüreğine alan kalmadı

Mehmet Aluç