Kerbela da İmam Hüseyin’i değil İslam âlemini vurdular
Biranda vurdular yüreğimizden kolumuzu kökten kırdılar
Kırdılar ah kırdılar kolumuzu kanadımızı kökten kırdılar
Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar
Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı
İmam Hüseyin Hz Peygamberin çiçeği torunu canımız ciğerimiz
Onunla gülerdi nur Resul Hz Ali Hz Fatıma’nın biricik oğlu ciğerimiz
Hasan ve Hüseyin benim dünyada kokladığım iki reyhanımdır
Diyerek buyurarak onları her gün kokluyordu Nur Resul
Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar
Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı
Nur Peygamber şöyle derdi:
Hüseyin bendendir, ben de Hüseyin’denim
Allah’ı seven Hüseyin’i sever
Hüseyin, torunlardan bir torundur buyurdu
Ciğerimize zulmün oku saplandı kanı akıttı durdu
Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar
Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı
Bir yudum suyu çok gördüler
Onları zalimce öldürdüler
Bir daha gün yüzü görmediler
Kendi zulümleriyle zalimler geberdiler
Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar
Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı
Gül bahçemizin gülü soldu al kana boyandı
Bunu yapan yezit ile adamları cehenneme uzandı
Toprak o an kan ile doldu çöller yandı
Yüreğimize sancı doldu o zalime o melunlar nasıl yaptı
Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar
Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı
Kerbela’nın yıkıldı dağı taşı akar gözyaşı
Hüseyin’imin yoktur başı
Yıkılsın yezit ile melunların başına dünyanın taşı
Yıkıldılar bir bir azap ile ah ile kalmadı onların başı
Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar
Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı
Gün birlik kardeşlik günüdür
Kerbela’yı bir daha yaşamamak için imanın günüdür
Zalimleri kardeşlikle yıkma günüdür
Zulüm ancak böyle def edilir ancak bununla mümkündür
Müslümanlar kardeşlikle imanlarıyla her daim üstündür
Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar
Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı
Mehmet Aluç-Kul Mehmet
