Hak Yolcusu

Nurla olan nurlu olur

Hak yolun yolcusu nurla yol bulur

Gönül gözü kör olan yola çıkmadan yorulur

Aradığı beladır aradığı belayı bulur yok olur

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Hak yolun yolcusunun evi gönül evi

Hak yolcusu devirir yoldaki çılgın devi

Hak yolcusu olmayan bilmem arar neyi

Ararken bulur belasını bulamaz neşeyi

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Ömür kula mühlettir elinde değil açık senet

Merhamet kula miras al gönlüne gülümset

Hak yolcusun peşinde git nura kavuş et hayret

Hak yolcusu olmayanda olmaz gayret

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Hak yolcusunun gönlünde parıldar muhabbet

İmanla bakar önüne var git gönlünü seyret

Göçmen kuşlar gibi uçar mazlum yanına vardırır cesaret

Varınca hak yolcusu gönüllere biter cümle hasret

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Kararsız kararsız ne yolda etrafına bakarsın

Hak yolda gidenle ol gönlüne nurları katarsın

Kararsız sessiz durunca şeytanla zalim safına mı kaçarsın

Yoksa insanlığını üç kuruşluk dünya malı için mi satarsın

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Hak yolcusu nurlu yolda davet için seni çağırdı yol gösterdi

Hak yolun sesine kulak tıkadın şeytan zalim sana dünyayı mı verdi

Dünya dediğin üç günlük hak yolun devamı sonsuz bir ömürle gülümsedi

Bak şimdi sonsuz hayat denilince her şey bir anda önemini yitirdi

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Ne kalır bizden geriye bir gözyaşını silmedikten sonra

Mazlum imdat derken imdadına koşmadıktan sonra

Buğulu gözlerde gülümseyen bir tebessüm olmadıktan sonra

Söyleyin geride kalan götürülen nedir ötelere

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Kul Mehmet’im halden anlayan olmalıyız biraz

İnsanları gönülden sevende hiçbir zaman bulunmaz naz

Hak yolun yolcusu insanları severken duyar büyük haz

Herkesin sözünü az dinleyelim etmeyelim hemen itiraz

Hak yolcusu figanları yolda duyar koşar

Hak yolcusu olmayan figanların içinde halkı soyar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hakka Varmak İçin Çık Yola

Aklım ile düştüm ben yola

Gönlüm dedi çıkmadan ver mola

Dünya malı için çıkarmışsın dedi yola

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Gönül dedi emanet olan bu canı dünya ile doldurma

Ahiret yurduna vardırmadan boşa soldurtma

Aşk deryasına sal onu dünya malı ile doldurtma

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Aşk deryasına beni batır hak yolunda beni yatır

Dünya denilen bu iki satırı fazla sevme bazen bilmezsin hatır

Hak yolunda sen bul hatır dünya derdi çoktur ağlatır

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Hak yolunda hakka aşık olsan onun sırrı ile dolsam

Bu yolca bu cana ile olsan birde benim halim sorsan

Can içinde canlarda gör yüzünü hak ile söyle sözünü

Bu dünyanın yüzünü vuslata varmazsan göremezsin özünü

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Kendi canında kendini gör aşk ile içini ör

Kendi canını görmeyen kör canlar için nasıl olur bonkör

Ara kendinde bu maksadın önün aydın olsun bakma kör

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Sakın ola gönül kırma gözde akar bazen yaşlar sırma

Hak yoluna çıkınca canların hatırını sor şaşı bakma

Nasipte varsa nimet paylaş paylaşmadan gönül heybene tıkma

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Akıl pusulası şaşırır gönül pusulanla yola çık dağları aşırır

Aç kapısını içini görenler şaşırır içindeki senindir kimler karışır

Bazen dünya ile aklın karışır hak yolda olanlar herkesle barışır

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Akıl ile cahil sofrasında olma paşa halk sofrasında abdal ol yaşa

Bu dünya ömrün varsa hak ile yaşa bir dost bul onunla mutlu yaşa

Dünyayı hak gözüyle eyle temaşa sakın etme sen münakaşa

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Oku gönlünle gönülleri hece hece hayat dediğin bir bilmece

Kul Mehmet’im bazen yatmazsın gece yazarsın uzun uzun hece

Hayat basamak basamaktır bilgece çıkarsın onu derce derece

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Öfke Gerçeği Gizler (Karalamalar)

Gözler kör olmuş nefret bu kadar mı kör bakar yakar

Biri suç işler suç işleyen değil suç işlemeyeni suçlu diye suçlar

Cahil fikirler nefret ile yanar sahibini yakar

Üzerine sönmesi için su atanı benzin döküyor diye suçlar kaçar

Nefreti ile parlayan ne eder

Önce kendini sonra etrafını yakar yok eder

Elbet nefret bir gün biter

Nefret biterken nefret sahipleri bu dünyada nefreti ile göçer

Merhameti ile gezenin varlığı ortaya çıkar herkes gülümser

Sakın kötü yollara düşme

Düştükten sonra millete küsme

Küstükten sonra kimseyi üzme

Üzünce üzülürsün üzülünce

Yalnız kalırsın

Yanlış olursa düşünceler

Kötüye gider gidişler

Kötüye rıza gösteren

Kötü yolda yok olur gider

Kötülüğü sevk eden arkasında güler

Herkes her şeyin iyisine layıktır

Kötülük iyilik değil milleti ayıktır

Ayıkmayan milletin sonu nefretle yıkılmaktır

Zulme alkış tutma yanlıştır

Yanlışa devam etmenin sonu yok oluştur

Zalim zulme devam ederken ona rıza göstermek yıkılıştır

Hakkı hak olduğu için söyle

Haksızlığı da zulüm olduğu için yık olmaz böyle

Hak yoksa dilde gönülde nasıl insan nasıl yaşar söyle

Hemen öfkeye sarılma az sabır eyle

İnsan öfke ile yaşar mı hiç böyle

Etraf karanlık diye sakın sen korkma

Gönlündeki merhamet ışığını yak, karanlık böyle yok olur başka soru sorma

Birilerini suçlamakla sorun ortadan kalkmaz

Birilerini suçlamakla sorun devam eder

Elin zalim oğlunun ekmeğine yağ sürersin

İşi bitince adam diye suratına bakmaz

Öfke ile insanlık sürünür yerde

Herkes gönlüne çekmiş öfkeden kara perde

Çare birlik beraberlikte lakin

Herkes çareyi zalim elinde arar buda çok çirkin

Merhamet insanı güzel eyler

Öfke insanı deli eder

Dünya merhameti bekler

Öfke ile gezen merhameti bilmez uçuruma gider

Gönülde merhamet ne zaman eyledi göç

Göç başladı ise işimiz çok güç

Öfke gerçeği gizler

Öfkeye kapılmamalı bizler

Öfkeyi yayanlar kırılsın sizde dizler

Birlik beraberliğe tahammül edemez kimler

Öfke içinde solma merhametle ol yorulma

Yol devam içindir durma

Sana koşarak gelenide düşman diye vurma

Öfken ile denizlere dalma boğulursun

İnsanlara yaklaş gülümse adam olursun

Yalan söyleyen gibi olma

Yalan uçurumunda düşerek solma

Hakkı zikir eyle sen durma

Zalim hakkın karşında yok olur sen umudunu soldurtma

Merhamet hakka insanlığa giden yol

Kendini unut merhametli insanları ara bul

Her güzellikte insana bir nasihat var

Güzelliği görmeyen insana nasihat etmez kar

Hem dünyası hem de ahireti olur dar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yok, Öyle Bir Durum Yapma Y/ama

Mezara yuvarlanırken son bitmeyecek sanılan nefes

        Yeniden diriliş için bekleyecek ceset ruhuna b(s)ürünmek için mezarında…

Gün gibi aşikâr ölüm

Elimizle yerleştirirken mezara

Solmayacak sanılan

Solan soluksuz bakışı

Bize yaklaşmayacak

Bize yaklaşınca susup kaçacak aymazlığımızla

Görmeden hissetmeden uzaklaşıyor kör gözlerin

Kör bakan şaşılığında

D/aha dün yıkarım derken

Bugün yıkılana sor

Yıkan kimmiş d/ağlar gibi insanı

Hayalleri rüyaları

Y/ıkarsan

Y/ıkılırsın

Y/ıkıldığının altında soluksuz k/alırsın

Devran sana ait sanan

Devransızlık içinde şimdi k/alan

Bağır feryat et edebilirsen

Sessizliğin içinde sessizce beklerken

Koşarken yıkmaya toz duman

Kayboldun toz duman oldun

Dalga dalga almaktı rüyan

Elin uzanıyor sanırdın semaya

Dikilirdin aymazlığınla herkesin karşısına

Susardı içinde bin bir dua ederek mazlum

Korktu sandın yanıldın

Dikildiğin mazlumun bakışı

Yıkımındı

Anlamadın

Düşlerime ruhumla yürürüm d/erken

Ruhun senden önce çukuruna düşmeden uzaklaştı sende

Para sesi ile c(k)oşarım zevkten on köşe olurum d/erken

Şimdi karanlık köşe içinde soluksuz k/aldın

Ecelim gelmez derdin bana uzak

Çekersin sandın önüne set

Şeytanınla nefsinle hırsınla

Çekti aldı seni soluksuz

Nefret çukuruna gömdü

Şimdi kimdi

Dik duran

Sen mi masum olan mı?

Mazlum mu?

Kimdi yanında yıkılmayanla dolaşan

Söz sukut olmuş sandın

Dua oldu vardı sen gözünü o an kırpmadan nur nur

Ölüm dedik

Zulüm dedin

Zulüm dedik

Gülüm dedin

Son nefes dedik

Bana şimdi uğramaz dedin

Bilemedin

Göremedin

Hissedemedin

İnsanlıktan çıkan

Görmez

Bilmez

Hissetmez

Ama mezarında çukurunda

Dünya başına yıkılsa bu kadar

Acı ile sarsılmaz parçalanmazdım dersin sanki

Sen seçtin

Sen istedin

Yok, eden nefis

Şeytan

Arzuların

İhtirasın peşinde k(c)oşarak istedin

Gidip te dönen var mı?

Göster

Gönül beden akıl ruh ister ama

Yok, öyle bir durum yapma y/ama

Çıkma d/ama

Elinde gezer gönül parçalayan k/ama

Yalandan ölen var mı?

Göster

Teneşir yıkıldı altında

İstersin şimdi kör sağır dünyada olsam

Günlerce aç kalsam ayda bir lokma yesem

Ağlayandan fazla ağlasam falan filan

Geçti Bor’un pazarı

Sür eşeğini Niğde’ye

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kör Ebe Oynuyor Zalim...

garip gelmiyor artık dünya

insanlık bittikten sonra

sallayan sallayana

ucu kime değerse

kör ebe oynuyor zalim

atıyor bombayı kime ederse isabet

garip gelmiyor artık dünya

mutluluk gittikten sonra

masum gülmedikten sonra

çocuklar yetim kaldıktan sonra

kör ebe oynuyor zalim

atıyor bombayı kime ederse isabet

garip gelmiyor artık dünya

sözler garip sessiz

kelam ile selam kayıp olmuş

cefa zulüm varken

yok olmuş deva

kör ebe oynuyor zalim

atıyor bombayı kime ederse isabet

garip gelmiyor artık dünya

nefret görüyor kabul

masum bakıyor melül melül

adımların önü kesik

önü kesilir yolların

kör ebe oynuyor zalim

atıyor bombayı kime ederse isabet

garip gelmiyor artık dünya

namazda kalmadı huşu

namaz taşımıyor yarına kulu

yok dillerde vahşet için

Rahmana niyaz

kör ebe oynuyor zalim

atıyor bombayı kime ederse isabet

garip gelmiyor artık dünya

odundan farkımız kalmadı

cehennem odun lazım

beklenen yolcu uzakta gelir

gelene kadar öldürülen ölüyor

bakan sessizce bakıyor

kör ebe oynuyor zalim

atıyor bombayı kime ederse isabet

artık kör ebe oynamıyor zalim

kör kuyuda leş gibi yatıyor

arkasında olanlar

leş olmuş üst üste yatıyor

dök üstüne kireç

at toprağı dök üstüne beton

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sözlerim...

İmanın aksiyonu nuru ile olanlar asla yıkılmaz Allah(c.c.)'ın izni ve yardımı ile. İşte yıkılışımızın hüsrana uğramamızın eksikliği buradadır.

Doğal değişime iman ile olmadıktan sonra, nefret ile bağlı olarak yapılan değişiklik seni kör ve sakat yapar, merhametin başındakiler senin hakkını verir.

           

Hayatı tekdüze olanlar, kendinden üstünleri kıskanır seçilmiş olanı suçlar, nefret ile olana hakkını verirken,  haksızı suçlu ilan eden zihniyet hayatı tek düze yaşayanlardır.

Merhametli'nin dersi ile nefreti taşıyanların korkulu  iklim değişimi, muhteşem karmaşık bir olay haline dönüşmüştür...

Tek bir özelliği olan tek bir genin değil binlerce fikirsiz genlerin etki ettiği karakterliler ,vatan haini özelliğini taşır yüreğinde.

Döneklik geni taşıyanlar bariz bir şekilde geninin eksik olduğu gerçeği ortaya çıkarılana kadar, ihanetini vatan sevgisi olduğunu körlüğünde sanır ve yanılır

Tüm hayatını yaşamını nefret kin ile birbirine bağlı yaşayanlar, huzurun olduğu gerçeğiyle donanan vatan evladını görünce ölür.

Ayrıcalıklı seçimle seçilenlere, ayrıcalıklı oldukları için bu nefret ile yaşayanlar, kendi ömürlerini heba etmekten başka bir özellik kazanamazlar bu hayatta.

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Diller Ne Zaman Konuşacak

---

Çileye vurdum zinciri
Küçükken yerdim inciri
Bulamadım gönül zengini
Eser zulüm sıcak sıcak
Diller ne zaman konuşacak
Mazlum hep mi ağlayacak

Yürekten eseyim söyleyeyim dedim
Kelimelerim lal olmuş
Yollarım kıvrım kıvrım solmuş
Hakkın sözü unutulmuş
Eser hasret sıcak sıcak
Gönüller ne zaman kavuşacak
Sevenler hep ayrımı kalacak


Gönüllere zincir vurulmuş
Dillere kelepçe takılmış
Hisler kör olmuş
Yok, mu bunları sizde kıracak güç
Yok, mu doğruya koşacak adımlarınız
Yok, mu gerçeği görecek gözleriniz
Yoksa…
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Öylesine Bir Şiir

                   

    Bu beden bu bedense

Bedense kötülük kimdense

Kimdense bu tokat yedimse

Yedimse bir şey demedimse

Demedimse razı oldum denilmesinde

Hayat bir anda rotasın değiştirdi, sanki

Sanki gözler kör olmuş bakmaz ahlaki

Ahlaki sanki çelişki yumağı dağıtılan pilav ne ki

Ne ki ne ki bu pişkinlik edilmez ki telafi

Vefasızlık bizi sanki yaptı tiryaki

Ortalıkta kimdir yüreksiz gezen

Gezen yürekleri ezen

Ezen edepsizce gezen

Gezen değil mi ki tehlikeyi sezen

Sezen bakışlar ki yerdegezen

Yerdegezen işte odur boş nefretle gezen

Yollara güller ektik

Ektik gülümsersiniz dedik

Dedik yıkmayın boşa mı ümitlendik

Ümitlendik bindiğimiz dalı kestik

Kestik başları dimdik gökyüzüne diktik

Diktik doğmamış çocuğa kefen biçtik

Biçtik gökyüzüne çıkarken feryat

Feryat ile yağarken kulakları sağır eden ürperti

Ürperti kapasan da kulakları delip geçen

Geçen pişmanlıkla yeryüzünde çaresizlikle gezen çimdik

Çimdik ayıktır ’mayan ayvayı yedik

Yedik ne yediğimizi bilmedik

Bilmedik ümit ile gezmedik

Gezmedik sezmedik

Sezmedik önümüzü görmedik

Görmedik ne yaptığımızı bilmedik

Bilmedik gözyaşını hiç silmedik

Silmedik gönülde nefreti kini

Kini ile açılırken börekte ki sini

Sini kokar yanık ateş kini pimi

Pimi oda ne ki anladım ayar pimi

Ayar pimi kimin ki

Hayaldi rüya bitti mi?

Bitti mi nefret yok olup gitti mi?

Gitti mi güzel düşünen insan

İnsan denilen enteresan

Enteresan gökten yağmaz nefretinle ihsan

İhsan iman edene yağan dilinden anlar gönlünde lisan

Lisan ortalıkta gezer insan perişan

Perişan insan akıldan noksan

Noksan yeter kul Mehmet noktayı koysan

Ettimse sürçü lisan af ola

Af ola güzellikler âleme dola

Âleme dola yollarımız nur ile dola

Sonumuz ise hayırlı ola

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim-8-

Sessizlik feryadımı haykırıyor

Gözlerin bana koşan adımlarına hasret

Sen hala inadınla

Sebepsiz düşüncelerin çamurunda

Sevgisiz uçurumların

Ölümlü bakışında

Gezmeye devam etmenin telaşındasın

Sana yakın dursam da

Kulağına aşk mısraları fısıldasam da

Sen hala benliğinin hapsinde

Kör bakışlarının zıtlığında

Gülünç durumda durmanın

İsyanında kol kolasın

Aslında seni terk ederek

Yalnızlığın cehenneminde bırakmak gerekir

Tebessümüz yarınların karanlığında

Kör kuyuların sessizliğinde kalmanı isterdim

Buna da gönlüm razı değil

Senin gibi taşları çatlatan yürekte olmak çok zor

Güzel gönüllü gülümseyen olmak en güzeli

Bir idam mahkûmuyum beratını bekleyen

Keşif edilmeyi bekleyen

Sevgine hasret sabırla gülümsemeni bekleyen

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim

Mehmet Aluç