Bu Blogda Ara

15 Ağustos 2015 Cumartesi

Fikirsizler


Kendini insan sanan insan olmayan fikirsizler varmış, fikirsiz'likleri ile ülkeyi yıkan zalimlerden olmak için can atarmış, bu fikir'sizler…

Kendi fikri çöl gibi olan fikir'sizler, kendi fikrini çiçek açan gül sanırmış, kendi fikirsizliği ile batarken, ülkeyi batırmaya çalışanlar varmış.

Kendisi sesleri gibi, kargaları bülbül sanan adamlar varmış, sesleri ile gülün başında öterken solduranlar varmış…

Kendilerini değerli gül sanan fikirsizler kendilerini su ile beslerken, gülün dibine benzin dökerken su döktüğünü sananlar varmış!

Ömrü kara hazan ve kara hüsranla geçerken farkına varmayan fikirsizler, bahar ayını yaşıyorum diye sananlar varmış.

Kapıları şerre açan fikirsizler, güzelliğe açtığını sanan fikirsizlerin ağladığı ve hüsran il yok olduğunu bilemeyen fikirsizler ordusu varmış.

Fikirsiz hançeri sinesine saplar iken, kendisine de saplandığını görmeyen fikirsizler ordusu varmış, AYRICA kendilerinden haberleri olmayan fikirsizler varmış.

Ayağı kendi pisliğine takılarak düşen fikirsizler varmış, onun pisliğe değil gül bahçesine düştüğünü sanan fikirsizler ordusu varmış!

Yolları pislik ile döşeyen fikirsizler varmış, onun pislik döşediğini değil suladığını sanan fikirsizler ordusu varmış.!

Sönmüş fikirsizlik ile ısınmaya çalışanlar kendilerini yaktığını görmez iken, onları görenler ışığı ile karanlığı aydınlattıklarını sanan fikirsizler varmış!
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

14 Ağustos 2015 Cuma

Kul İman Etmeyi Bile



Kul iman etmeyi bile
Nefis şeytanı defedebile
İman ile hayatta güle
İman eden Melekler ile güle

Yeryüzü denen küre
Kula verildi belli süre
İnşallah iman ile gide
İman eden Melekler ile güle


İmandır hayata ömre formül
Dertlere sabırla ede tahammül
Kula iman ile gerek tekâmül
İman eden Melekler ile güle


İman ile biter kuşkular
İman ile başlar coşkular
İmanla başlar doğrular
İman eden Melekler ile güle

İman ile kolay olur dünya işin
Cümle insanlar din kardeşin
İman ile olsun dünya da dirilişin
İman eden Melekler ile güle

İman ile dualar semaya yükselirken
İman ile ol nefis şeytan gönülleri delerken
Hayat yolunda iman ile gül ölüme giderken
İman eden Melekler ile güle

İman ile ol ey kul sonra deme yanılmışım
Eyvah nefis şeytana deme kapılmışım
Zor günümde Yüce Allah’a iman ile deme koşmamışım
İman eden Melekler ile güle

İmansız olan olmaz medeni
İman ile olan olur hakiki medeni
İman mutlulukla sarar bedeni
İman eden Melekler ile güle

Haydi, iman ile nefis şeytanı kovalım

Zalim olana iman ile koşarak çatalım
İman ile merhametin kapısını açalım
İman eden Melekler ile güle

Kul Mehmet’im uymayalım nefsimize
İman ile mutluluk gelsin cümlemize
Salih amel iman ile girelim cennetimize
İman eden Melekler ile güle
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)


Tekâmül: Olgunluk

Tahammül: Dayanma

Herkes Sağ İken İmanı İle Çıka Yola



Deli gönül neden böyle ağlarsın
Yar yitirdin giden için yüreğin dağlarsın
Neden melül melül arkasında bağlarsın
Elden ne gelir gezme avare avare

Bırak üç gün sonra geçer başın ağrısı
Bak ezan ile duyuluyor Rahman’ın çağrısı
Var terk etmeyene secde ile koy başı
Elden ne gelir gezme avare avare

Dağlarıma kar yağdı derdin bakarsın
Rahmana yaklaştın eridi dağların karı şaşarsın
Artık ölümsüz olana kavuştun coşarsın
Elden ne gelir gezme avare avare


Aradığını buldun cümle gönül içinde
Arayan bulmaz deme acep niçin de
Kâinat beyanını görmeyene ne gerek
Bağırarak beş vakitte duymayana dayak gerek

Sela verilirken nur Resul sana güle
Geride kalanlar gülümseyerek desin güle güle
Mezarın başında imanın kokusu ile bülbüller öte
Sorguda sıra gelince amale yüzün nurla güle


Kul Mehmet’im ecel gelmeden cümlesi bula
Herkes sağ iken imanı ile çıka yola
Cümle kâinat iman edenlerle taşa dola
Cümle canlar cennet bağında gezsin kol kola
Mehmet Aluç (Kul Mehmet) 

Bir Sen Duymadın




Bir candan gülümsemedin
Bir buse ver dedim vermedin
Cümle âlem içimdeki aşk feryadı ile uyandı
Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı
Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Aşk ile canımı verdim gönlüne
Sen ret ettin gittin körü körüne
İnsan zulüm eder mi canını sevenine
Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı
Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Şafak söker yüreğim sökülür
Gözlerimde aşkımla yaşlar dökülür
Söylesene zalim aşk ne ile ölçülür
Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı
Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Bir geceler aşkımı dile getirdi
Bir ben aşkımızı dile getirdim
Feryat ederek ömrümü bitirdim
Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı
Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Haklısın gülsüz diken olmaz dersin
Gönlünde bir çiçek açmaz dikenim dersin
Gül yüzüne hasret kaldım yüzün göstermezsin
Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı
Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Sayende gam geldi gönlüme misafir oldu
Ayrılık vuslatı yok eder yüreğim yandı kül oldu
Kul Mehmet'im sevilmedin zulüm ile ömrüm soldu
Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı
Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

13 Ağustos 2015 Perşembe

Uyan Müslüman Uyan

Uyan Müslüman Uyan

Adlı şiirimi kendi sayfamda link tıklayarak okuyunuz kardeşlerim...

http://www.islamalimi.com/uyan-musluman-uyan/
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ömrüm Ettin Viran Mezarım Viran

 
Yüreğimde iniltiler vefasız aşkının eseri
Kıyamete düşmüş gibiyim yüreğim gözlerinin esiri
Sürgün zamanları yaşıyorum bakışlarında zor günleri
Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Yürek ne anlar aşkı saklamayı gizlemeyi
Bakışsız bakışın olur ah yıkılırım, özlerim güzel sevgiyi
Ah o bakışsızlığın yıkar tarumar eder gönlümü
Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Firkat ateşi yakar bedenimi hakikattir seni sevdiğim
Firkat ölüm kendi elinle imzaladın sensiz ölüme giderim
Noksanım gam yükü idi onu da yükledin onu da alır giderim
Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Noksanım yar sendin, Rabbim o noksanlığı sen tamamla
Ölüm fermanım Rabbim senden olsun huzur olur senden bir damla
Azrail’i gönder Rabbim gam yükümü alsın bir adımda
Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Gönlümdeki gülleri bırakıyorum yârim sana
Koklayınca anlarsın sevdiğimi mezarım başında yana yana
Kul Mehmet’im aşkımı söyledim ben ömrüm boyunca sana
Ömrüm ettin viran mezarım viran yattığım yerde hala hayranım sana
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

12 Ağustos 2015 Çarşamba

Hakkı Bilir Candan Seversin Dedim Yanıldım



Herkes sığar bu cihana bir ben gönlüne yar sığamadım
Gelir gönül yaramı sararsın dedim boşa bekledim sana varamadım
Cevher ile dolu gönlün kapısın açıp içeri buyur etmedin yalnız kaldım
Hakkı bilir candan seversin dedim yanıldım bilemedim terk ettim diyarı yol bulamadım

Hem inci hem sedefle kaplı gönlü tarumar ettin yıktın değerin bilmedin
Belki gönlümdeki aşk ile gülersin dedim sen söz dinlemedin
Bak gönlüne içindeki inci ile sedefi sil gülecek kapıyı kapattın zamanın biteceğini hissetmedin
Hakkı bilir candan seversin dedim yanıldım bilemedim terk ettim diyarı yol bulamadım

Can ile cihan benim terk eyledim bulunduğun mekânı feryat eder gibi
Baktım yolda etrafıma herkes eder feryat aynı benim gibi
Yakan gönülleriniz olmuş leş kokar yar sanki dökülmüş yollara yer gönülleri leş kargaları gibi
Hakkı bilir candan seversin dedim yanıldım bilemedim terk ettim diyarı yol bulamadım

Lisan ile sığamadım aşk ile sığamadın gönlüne kelimeler sözlerim kaldı ben gibi kifayetsiz
Gözlerinizi dünya hırsı kaplamış bakar gözleriniz atar kalbiniz basiretsiz
Kul Mehmet’im suret ile gönlü gördün fazla söze gerek yol o zaten gönlünde ehemmiyetsiz
Hakkı bilir candan seversin dedim yanıldım bilemedim terk ettim diyarı yol bulamadım
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)


Ruhsati ile Hasbıhal



Bir vakte erdi ki bizim günümüz
Yiğit belli değil mert belli değil
Herkes yarasına derman arıyor
Deva belli değil dert belli değil/Ruhsati


Güzel bir vakte erişmedi günümüz
Yiğit belli mert belli değil geçti ömrümüz
Herkes yarasına birlikte derman aramıyor
Deva belli birlik dert belli birlik beraberlik bulunmuyor


Fark eyledik ahir vaktin yettiğin
Merhamete çekilip göğe gittiğin
Gücü yeten soyar gücü yettiğin
Papak belli değil Kürt belli değil


Fark etmedik ahir vaktin yettiğini
Ömrümüzün masumlara öldürmeye yettiği
Gücü yeten soytarı ile uğraştığımız
Düşman belli Kürt değil, adam adam değil

Adalet kalmadı hep zulüm doldu
Geçti şu baharın gülleri soldu
Dünyanın gidişi acayip oldu
Koyun belli değil kurt belli değil


Adalet birlik ile sağlandı zulüm yok olmaya başladı
Baharın gülleri solmadan yollara çıkıldı
Dünyanın sonu nefret ile çizildi
Koyun belli değil kurt belli değil nefret işte görüldü




Başım ayık değil kederden yastan
Ah ettikçe duman çıkıyor festen
Haraba yüz tuttu bezmi gülistan
Yayla belli değil yurt belli değil


Ayak başka yerde keder gezer masum gönülde
Ahımız çıkıyor semada isyan çıkıyor içimizde
Yollar harap gönüller harap gönlümüzde
Yayla belli yurt belli düşman belli değil nerede



Çark bozulmuş dünya ıslah olmuyor
Ehli fukaranın yüzü gülmüyor
Ruhsati de dediğini bilmiyor
Yazı belli değil hat belli değil



Edep bozulmuş dikiş tutmuyor
Cümle masumların yüzü gülmüyor
Kul Mehmet’im insanlara ne diyeceğini bilmiyor üzülüyor
Yazı söz kifayetsiz anlayan anlamayan belli değil ömür bitiyor

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

11 Ağustos 2015 Salı

Ürpermez Mi Yürekler



Neden kol gezer zulümler
Bitsin artık ölümler
Gülsün artık o yüzler
Ürpermez mi yürekler

Zalime lanet olsun
Nefreti içinde boğulsun
Attığı adımları kurusun
Ürpermez mi yürekler

Saltanat şöhret son bulsun
Saltanat şöhret peşinde koşan yok olsun
Birlik kardeşlikle gönüller yol alsın
Ürpermez mi yürekler

Zalimle beraber olan kahr olsun
Ülkeyi bölenler soluksuz dert ile solsun
Zannetmeyin nefret kin ile mutlu olursun
Ürpermez mi yürekler

 Çokluğuna sevinme
İsyanın çokluğu ile öğünme
Kardeşlik Osmanlı tokadı geliyor hemen kaçma
Ürpermez mi yürekler

Bozamazsınız ebedi huzuru
Silemezsiniz gönüldeki imanı nuru
Kardeşliktir gönlümüzün onuru
Ürpermez mi yürekler

Merhameti duymadınız mı?
Merhametle olmadınız mı?
Allah korkusunu hiç bilmediniz mi?
Yoksa siz hayvandan aşağı mısınız?
Ürpermez mi yürekler

Allah can verdi sana
Canları git al mı dedi sana
Canları sev dedi sana
Ürpermez mi yürekler

Nefretinizle soluksuz kalasınız
Rahat yüzü görmeden cansız kalasınız
Leşinizi kargalar yesin mezarda yatmayasınız
Ürpermez mi yürekler

Siz ki nefretin bekçisi
Nefret ile çıkar cümlenizin sesi
Çok yıktık leşini serdik sizin gibi nicesini
Ürpermez mi yürekler

Kardeşlik birlik devadır cana
Sana diyorum ey aşağılık sana
Rahat dur huzurumuzu bozma
Susamışsın kana kanınla boğarım seni azma
Ürpermez mi yürekler

Nedir bu nefret kin
Kardeşliğimiz kininizden keskin
Keseriz sesini biter öfkenle olursun teskin
Ürpermez mi yürekler

Kurarsınız tuzak
Sanmayın elimiz size uzak
Uzatırım elimi kurursun nefretinle bak
Ürpermez mi yürekler

 Kul Mehmet’im acımız büyük
Kardeşlikle vatanımız daha büyük
Geliyoruz yanına yıkılırsın simdi hödük
Ürpermez mi yürekler

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

10 Ağustos 2015 Pazartesi

Öfkenizden Ölün

Öfkenizden Ölün*


Ey insanlar istediğimi yaparım diyenler
Yaparım niyetimden iz belli etmem niyetini belleyenler
Kalbinizdeki izlerin zerresini bilen Rahman var
Düşüncenizin zerresinde sizi yakından takip eden Rahman var
 O halde niyetinizi imanınızı kontrol edin yeniden

Samimiyetiniz yok oluyor niyetsiz niyetinizle birden
İman yolundan ayrı yola giden düşüncelerinizden
Şeytan yolunda koşarken imanınız yok olur aniden
Kalbinde iman olan her istediğini yapamaz kendi istediğinden
Düşüncenizin zerresinde sizi yakından takip eden Rahman var
 O halde niyetinizi imanınızı kontrol edin yeniden

Kenarda durmam nefret dolu sözlerimle söylerim yaparım diyen
Kenarda durma lakin nefret söylemleri ile koşma şeytana
Atar seni şeytan daldan dala bir o yana bir bu yana
Samimiyetinizi gözden geçirin imanızı gözden geçirin koşma sona
Kul samimiyeti niyeti ile kuldur, yoksa bunlar, nefreti ile dinden ayrıdır başka yolda
Ayrı yolda olan o zaman Müslüman’ım demesin sonsuz azap ile belasını beklesin
Düşüncenizin zerresinde sizi yakından takip eden Rahman var
 O halde niyetinizi imanınızı kontrol edin yeniden

Yakıp yıkanın yanında olan değildir Müslüman
Nefret söylemlerini peşinde gitmez Müslüman
Kan dökenlerle insan öldüreni savunmaz Müslüman
Ya Firavundur Ebu cehil yandaşıdır Şeytan ile yaşayan
İşte ayet okuyun samimiyetinizi gözden geçirin:


İşte siz öyle kimselersiniz ki,
Onları seversiniz,
Onlar ise, bütün kitaplara iman ettiğiniz halde sizi sevmezler
 Onlar sizinle karşılaştıkları zaman "inandık" derler
 Ama kendi başlarına kaldıklarında,
Size karşı kinlerinden dolayı parmaklarını ısırırlar
 De ki: "Öfkenizden ölün!"
Şüphesiz Allah, göğüslerin özünü
(kalplerde olanı) bilir.( (Âl-i İmran Suresi), 119. Ayet)
Haydi, şimdi bu ayet ile imanınızı kontrol edin
Düşüncenizin zerresinde sizi yakından takip eden Rahman var
 O halde niyetinizi imanınızı kontrol edin yeniden

Ya da demeyin Müslüman’ım Dinim İslam
Bu nefret kin İslam’a Müslümanlığa sığmaz karalamayın
Samimiyetinizi imanızı kontrol edin ya da dinden uzaklaşın
Ey inananlar! Yahudi ve Hıristiyanları dost edinmeyin!” (Mâide: 51)
Kime diyor Yahudi ile Hıristiyanlar la olan Müslüman’ım diyenlere diyor
İşte ortalık kan gölü ölen Asker Vatandaş Polis cenazesi
Niye diyor Yüce Allah (c.c.) Onlar İslâm’ın ve Müslümanların düşmanıdırlar,
Müslümanların başına daima bir gaile çıkarmaktan ve kötülük etmekten
Başka bir şey düşünmezler
Dinini terk edip kendilerine tâbi olmadıkça,
Hiç bir Müslüman’dan memnun olmazlar
Düşüncenizin zerresinde sizi yakından takip eden Rahman var
 O halde niyetinizi imanınızı kontrol edin yeniden
Mehmet Aluç (Kul Mehmet) 



*Ali İmran Suresinde(Ayet 119) geçen bir söz.

9 Ağustos 2015 Pazar

Müslüman, hep sever gönüllerde Yüce Allah (c.c.),Nur Resul (s.a.v.)nur Kur’an olmasını ister



Müslüman, hep sever gönüllerde Yüce Allah (c.c.),Nur Resul (s.a.v.)nur Kur’an olmasını ister
Müslüman, Güller diyarında yaşayan bülbül gibi güllerin içinde yaşar iman ederek Yüce Allah’a teslimiyet ile teslim olarak, Nur Peygamber peşinde Nur Kuran peşinde gitmek ile. Bülbül gönlündeki çiçek gibi açan imanını güzelliği için öter,ayrılmaz hiç etrafında tıpkı melekler gibi her an başının üstünde etrafında gezer durur.

Yüce Allah(c.c.)Nur Peygambere Nur Kur’an’a iman eden kul olarak, sabırla dertlerin kapısında beklemek, merhameti, Salih ameli elden gönülden bırakmamak, ne güzel bir yaşantı ve huzur dolu bir ortam. Her gün mutlu olunsaydı, sıkıntı olmasaydı, mutluluğun değeri ve anlamı değeri bilinmezdi. Usanmadan, isyan etmeden, sevmeye devam edeceksin ve sabırla dost olacaksın işte, Müslüman budur kısacası.

Gülümsemeleri hiç donmaz her zaman bahar gibi taptazedir, solmaz.Karşısındaki hep gülsün ister,derdi olduğunda koşmak ister,işte insanlık budur.

Hüngür hüngür geceleri ağlasa bile günahları için ağlar,derdi olanın derdi için ağlar.Kendi mutluluğunu unutur insanlığın mutluluğu için yaşar ve mutlu olmaları için bir ömür çaba sarf eder,karşılık beklemez,bilir ki karşılığını Yüce Allah ahiret yurdunda verecek,Nur Gül kokan Resul ile komşu olacak ve şefaatine erişecek Yüce Allah’ın izni ve yardımı ile.

Şımarık değildir Müslüman, hep sever, gönüllerde yer almak, gönüllerde Yüce Allah (c.c.),Nur Resul (s.a.v.)nur Kur’an olmasını ister.İnsanların sırtına binmez,insanların yükünü sırtına alır.İnsanların ellerinden tutar güller diyarında merhamet ikliminde gezdirir ve bu deryanın kapısından içeriye girmelerine vesile olmaya çalışır,çölde kalmış yanmış gönüllere Rahmet yağmuru gibi koşar gülümser,yeşermesi için yağmur misali su taşır yeşermesini sağlar Allah’ın izni ile yardımı ile, böylesine YÜCE Allah’a teslim olmuş kul olmak Müslüman olmak ne güzeldir.

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)


__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Tek Dişi Kalmış Medeniyet İçin Mi Değer





                        Düş mü gördüm dün geceden yaşadığım cehennem azabı sanki
Of çekme gönlüm günahın vardır gidince çekeceğin kazandığın seninki
Peşinden koştuğun modern dünyanın sağlı sollu darbeleri olsa gerek belki
Kusurları yüze vurmanın etkisi olacak aşağıladım aşağılık ol der Rahman belli ki
Kendi bakış açımla baktım Rabbim senin bakış açından bakmadım pişmanım
Varıp aşk ile alnımı secdeye çalayım Nur secde ile iman ile baştan başa boyanayım
Nur ile sarılsın kefen bana mezar ki ecdadım titretirdi iman ile âlemi
İman ile gez ey dünyanın beni âdemi ilim irfan salsın umman umman âlemi
Yoksa seherde ötmez bülbül feryat figan eyler iman’a susamış âlem gel gör meğer
Peşinden koşup yanmaya değer mi modern âlem denilen tek dişi kalmış medeniyet için mi değer
Gör âlemi imanlı gönlünle zikir eder Rahman’ı düşün var hesap sağ elinde olsa ah kitap
Dökülsün nur mezarıma sırat köprüsüne dökülsün günahlarım bir bir, kalmazsın bitap
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Arzularsın



Ey imanı bilmeyen neyi ararsın
Allah’a giden yolda kaçarsın
Zalimin şerrini görmez yatarsın
Cennette saraylarda olmayı arzularsın

Merhametli olmayı bilmezsin
Gülümsemeyi yük bilirsin
Aç olanın halini de bilmezsin
Merhamet etmeden Rahmeti beklersin

Yanan ocağı söndürürsün
Pişen aşa gözyaşı akıtırsın
Huzuru bozar sırıtırsın
Günahını bilmez kalıcı huzur istersin

 Tembel tembel yatarsın
Acıkınca pirzola istersin
Çalışmaya gelince kaçarsın
Dağ başında alışveriş merkezi istersin

Yalanına şeytan hayret eder
Yalanının sonunda hayatın söner
Bağa bostana nefret ekersin
Sonra bostanım tarumar oldu diye boşa ağlarsın

Asi nefretinle yıkar gezersin
Sonra hakkını aramaya geldim dersin
Ağzında çıkan söze dikkat etmezsin
Haddini bildirene de zulüm etti dersin

Merhametli olmadın senelerce
Aç gezmedin günlerce
Babasız evlatsız kalamadın bir ömürce
Ondan sonra çocuğunda şefkat beklersin

Çevir yüzünü hidayete doğru
Merhamet yürüsün sana doğru
Yürüdüğün yol olsun doğru
Ondan sonra şefkat bekle merhamet bekle

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Yayınlarım

Sedat Uçan Müsaden Var mı Ya Rasulallah