Var Şimdi Can Var İken

 

Nemli hep gözlerin sanki gülmeyi unutmuş

Dünya kaygısıyla bedenin kendini dondurmuş

Günde beş vakit çağırıyor Rahman gülmen için

Gidemiyorsun yoksa adımlarında mı donmuş

Var şimdi can var iken var huzura secdeye şimdi

Yarın musalla taşına gelmek istemezsen de geleceksin

Eyvah benim halim nedir diye feryat figan edeceksin

Faydası var mı fazla dünya malın sana faydası

Önünde günlük aylık rızkın varken

Neden korkuyla yaşarsın bir yıllık lokma kaygısı

Rızkı veren Yüce Allah kulun kaderinde ne varsa odur yazgısı

Nedir bu nefsin dünyayı için bu boşa işgal etme kavgası

Ecel geldiğinde alınacak elinden hepsi budur her şeyin açıklaması

Var şimdi can var iken var huzura secdeye şimdi

Yarın musalla taşına gelmek istemezsen de geleceksin

Eyvah benim halim nedir diye feryat figan edeceksin

Garip musalla taşı gibi soğuk durma Yüce Allah yanında her an

Var at bir adım dertlerine çare bulursun teslim olsan o an

Dert sıkıntı üzüntü kul içindir pişmesi için döner zaman

Ölü ceset gibi durma diril var Rahman ile hemen ayıl o an

Var şimdi can var iken var huzura secdeye şimdi

Yarın musalla taşına gelmek istemezsen de geleceksin

Eyvah benim halim nedir diye feryat figan edeceksin

Bazen hüzünlü bazen sevinçli bir döngüdür hayat

Böyle tek başına kalırsan olursun bayat

Yüce Rahman kulu için yarattı her şeyi anla senindir bu hayat

Var secdeye korkma cennet kokar seccaden inan o an

Zaman gelip geçiyor pişmanlık yığma geri gelmez giden zaman

Var şimdi can var iken var huzura secdeye şimdi

Yarın musalla taşına gelmek istemezsen de geleceksin

Eyvah benim halim nedir diye feryat figan edeceksin

Mezarını yaşarken geniş geniş derin kendin kaz

İçine de döşe nurdan floresan lambaları rahat et

Ne hayret edersin yap iyilik Salih amel mezarın olur geniş

Kazandığın amelle nur dolar mezarında rahat olursun o zaman

Dünya senin olduğu gibi kazandıklarında senin olur

Var şimdi can var iken var huzura secdeye şimdi

Yarın musalla taşına gelmek istemezsen de geleceksin

Eyvah benim halim nedir diye feryat figan edeceksin

Seher vaktinde günde beş vakit aç ellerini Rahmana

Nurla doldur al götür karanlık denilen mezara

Bak bakalım mezar karanlık mı ışık mı anlarsın o zaman o ara

Yüce Rahman kendine kulu koşarsa hiçbir zaman düşürmez dara

Dünya ve ahirette Yüce Rahman seni sara

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

3 Soru 3 cevap var mı çözen

Bal iken nedir yere dökülen

Gül iken nedir kuruyup giden

Âlemi içine alırken nedir kadir kıymeti bilinmeyen

Çözen varsa çözsün mutluluğa erişsin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

1-

2-

3-

Ozan Miktadi kardeşime cevaben

Ozan Mikdadi kardeşim bizde cahil cahil gezmek var iken

Bizde bilmeye okumaya ne gerek var

Hakkı olanın hakkını almak var iken

Hak yolunda dürüst olmaya ne gerek var

Neden ileriye varamadık diye soru sormaya hiç gerek yok

İlim dersen o nedir hiç bilinmez

İlim bilim dürüstlükten dersen hiç bizde görünmez

Elektronik devir bizi batırma anında sezilmez

Bilmek suç birbirimizi sevmek suç hissedilmez

Önce bir cahil bulacaksın yol alacaksın

Okuyup bilenleri tek tek suçlayacaksın

Bilmediklerinle dünyayı yıkacaksın

Bilenleri tek tek az paranla yıkacaksın

Temelsiz bina kuracaksın

Ondan sonra yıkılınca oturup bakacaksın

Bizde temelli bir şey yapılmaz

Temelsiz yapılır bizde yıkılınca da kaçılmaz

Araştırmak bizde ne demek çok ayıptır

Kıyas mıyas rey dersen kayıptır

Duymadığım bizim yalan bize ballı rehberdir

Böyle gereksiz her şey bizim için kuraldır

Gerçek ile hak olan bizim için kayıptır

Bilenin her gerçek sözü bize yalandır

Bizim bilmediğimiz üçkâğıtçılık bize yol olandır

Okumak güzeldir büyük cihattır doğrudur

Doğru ile olan kulun hali dersen haraptır

Beyin dersen çalışmaması için bize ruhsattır

Ne yazsan da ne söyleşende doğru ile olan ülkemizde kaçandır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Not: Ozan Miktadi kardeşimin -Neden geri kaldık sorulur mu hiç?- Şiirine cevaben yazılmıştır.

Uyandırdı O An Yüce Rahman.

Nasıl oldu bilinmez şeytan libasını giydim şaştım

Hak yol var iken eğri olan yola doğru kaçtım

Sonra durdum şöyle bir etrafıma baktım

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Yürürken sanki yıkılırdı adımlarımda kaldırım

Söz söylerken sanki çakardı o an yıldırım

Sağa sola bakar aptalca insanları ayırırdım

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Dilim sanki sokmuştu eşek arısı hep yakar yıkardı

Beni karşıda görenler şaşkınlık içinde kaçardı

Ben takmazsam şeytan beni koluna alır takardı

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Ulaşılmazdı sanki benim burası şurası orası

Dilimde eksik olmazdı gönül yıkma çabası

Bendim dünyanın en akılsızı kabası

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Gözümde hiç silinmezdi şeytanın izleri

Peşinde koşardım geceleri gündüzleri

Gönlümde biriktirmezdim hiç sevgileri

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Bu âlemde benden başkasının yoktu sanki hevesi

Şeytan beni alır götürürdü bazen karanlık her akşam gecesi

Bazen küserdim kendime dünyaya biterdi gönlümün neşesi

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Bazen geceleri isterdim kendimi ben dövem

Dövem de yedi sülaleme değil şeytana sövem

Bilmezdim ben artık bu halimle nerelere gidem

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Kul Mehmet’im şeytana kandın kanacağın kadar

Hak yol döndün şimdi bu günahla ben nasıl yatar

Çok şükür kalbim gönlüm hak yol için artık atar

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bir Ekmeği İkiye Böldüm Bir İken İki Oldu....

---

Rabbim verdin aşımı ikiye böldüm
Komşumu aç iken ben gördüm üzüldüm
Bir ekmeği ikiye böldüm bir iken iki oldu
Meleklerin hayır yazan kaleminin sesini duydum

Yolda geçerken bir garip gördüm
Çevirmedim başımı çok üzgün o an bildim
Yanına yaklaştım aç mısın dedim
Bir ekmeği ikiye böldüm bir iken iki oldu
Meleklerin hayır yazan kaleminin sesini duydum

Yolda giderken neşesiz bir çocuk gördüm
Döndüm yönümü neden neşesizsin dedim
Babam işsiz annem ağlar açız şimdi dedi üzüldüm
Bir ekmeği ikiye böldüm bir iken iki oldu
Meleklerin hayır yazan kaleminin sesini duydum

Yolda baktım içi para dolu cüzdan
Ne parası borç listesi fatura dolu cüzdan
Adresinde buldum sahibi olan yaşlı amcayı o an
Cüzdanımda var olanı ikiye böldüm verdim
Meleklerin hayır yazan kaleminin sesini duydum

Eve giderken dört ekmek almıştım
Bir ekmek kalmıştı paramın yarısı azalmıştı
Ya Allah bismillah dedim evin kapısından içeri girdim
Mutfakta dört ekmek cebimdeki paranın iki katı parayı gördüm
Meleklerin hayır yazan kaleminin sesini yine duydum

Çağırdım hanımı bu ekmeği kim aldı nedir bu para
Dedi fırıncının çırağı getirdi fırında unutmuşsun bir ara
Para ise cebinde düşen kasaya verirken cebinde düşmüş o ara
Birde selam gönderdi hayırlı olsun ötelerdeki yeri öyle demiş Ahmet amca
Gözlerim doldu o anda şükür ettim Rabbime secdeye varınca
Meleklerin hayır yazan kaleminin sesini yine duydum
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Dün Sana Sarılar iken Düşlerimin Pembe Okyanusunda…

    Zamanı mutlulukla doldurmak yerine, hala zamansızlığın boşluğunda kalan ikimiz, zamanın değerini bilmeden çivilenmiş orada kalmış bekliyoruz! Boşlukta kelimesizliğin arasında aciz sözlerin şemsiyesi altında hala neden beklediğimizde muamma! Dün sana sarılar iken düşlerimin pembe okyanusunda özgürce seninle gülümseyerek yüzerken, bugün ise yalnızlığına sarılarak ağlıyorum… Dün sana sarılırken neşeyle gülüyordum oysa bugün ayrılığına sarılarak derinden gözyaşı döküyorum… Hafızamda gülüşünle koskocaman yarınları düşlüyordum şimdi hiçliğin derin uçurumunda uçuyorum, ne oldu bilmiyorum birden ayrılık rüzgârına kapıldık Sen başka bir limandasın tek başına, ben ayrı bir limanda ayrılığın derinden zehirli oku yüreğimize saplamış bekliyoruz…

    Kim sapladı bu ayrılığın zehirli okunu yüreğimize acaba suç bizde miydi düşünürken bulamıyorum! Dün varlığımızla koskocaman dünyada mutluluğun vadisinde var iken el ele bugün yokluğumuz  ile birbirimize ıstırap çektiriyoruz… Oysa her gün mutluluğun sahilinde uyanırken aynı yastıkta, Birbirimize gülümserken nasılsın canım derken şimdi ayrı yastık ve yataklarda düşlerde ayrı kalmanın sahilinde gözlerim mutluluğu ararken hasretin sahilinde kumlara batmış, yürüyememenin zorluğunda kalan iki yabancı olduk…

   Suç ikimizdeydi galiba bir anda ayrılığın kapısını ellerimizle öfkemiz ve nefretimizle açtık sanki gülümseyen yarınların gülümseyen kalbine ayrılığın hançerini kendi ellerimizle sapladık oysa bir özür dilemek hata bende demek çok kolayken ikimizde yarınlarımıza sırtımızı dönerken hataların merkezinde ben kral sen kraliçe oldun, şimdi ikimizde gezdiğimiz o gülümseyen sokaklarda kaybolduk, bilemediğimiz o yabancı yarınların, yabancı bakışlarında kaybolurken, hayatımızdaki bu boşluğu doldurmak yerine boşluğun merkezine uçarak, boşlukların feryadında sağır kaldık. İkimizde geri dönmek için bir adım atmanın acizliğinde, umutsuzluğunda çamura saplanmış bekliyoruz hala! Gönlümüzdeki bu kara lekeyi silmek için sana koşsam seni bulur muyum bilmiyorum! Ya da yine sen bana gülümseyerek koşar mısın onu da bilmiyorum! Saplanmışım kararsızlığın ortasına hiçbir yana dönemiyorum, nereye baksam karamsarlık vıcık vıcık gözümün önünde bir adım atmamı engelliyor…

    Gidişinin veya ayrılışımızın bilmem bu kaçıncı Eylül’ü ne sen geldin, ne de ben sana gelebildim, yoksa bu hasret dolmayan çilemiz mi dolmasını mı bekliyoruz vuslata erişsin diye? Eğer öyle ise ben hala dönmeni bekliyorum ve sen bana doğru yürümesen de, ben sana doğru bir adım atarak yola çıkıyorum, sen beni beklemesen de, ben bu ayrılığı yüreğimde çözmek ve rahata ermek için çıkıyorum yola. Hiç olmazsa ayrılığın kapısın vuslata hatta visale ilk açan ben olmak için çıkıyorum, ilk sana yine yürüyen ben olmak istiyorum…

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vazgeçmem Senden

Ala gözlüm sen var iken kim sever beni

Ben seni bırakır gider miyim söyle ey deli

Sürmeli gözlerine vuruldum ey gönlümün güzeli

Yüce Mevlam sevmem için yaratmış seni

Bazen bakışın kor alev yakar beni

Bak gözlerime inan severim ben seni

Bir gül ne olur güldür bu seni seveni

Yüce Mevlam sevmem için yaratmış seni

Aradım en sonunda ben seni buldum

Mevlanın en sevilen kulu ben oldum

Ağlarken yanında kendimi cennette buldum

Yüce Mevlam sevmem için yaratmış seni

Kul Mehmet'im ben vazgeçmem senden

Uzat elini gönlüme severim seni ben ezelden

Gün doğsun varalım aşk iline tez elden

Yüce Mevlam sevmem için yaratmış seni

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kur’an ve Sünnete ile erişeceğin o nurlu sonsuzluğa elini uzatır iken…

Hamd âlemlerin Rabbine, salât ve selam şefaatçimiz, Habibimiz, önderimiz, insanların en hayırlısı tevhid ve sünnet muallimi, Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’e ashabına ve onun yolunda gidenlere olsun.

Bir anma anımsama ve unutma ve yok olup, yeni hayatın bekleme istasyonu olan bu dünya âleminde, bazen bir yabancı gibi hatta ismi gibi yabancı olabiliyoruz her nedense ne hikmet ise bilinmez! Hata gönlün şifası, bulanık zihinlerin devası, bir adım karşımızda olmasına rağmen yabancı kalır tanımayız, sanki biz yabancıyız ya, o da bize yabancı imiş gibi görünür ve çalınmış hayatımızı başkalarının fikirsizlerin eline teslim ettiğimizi görmeden bilmeden, ayıkmanın ve hissettirmenin deva olanın önünde geçer gideriz! O anda öylesine harap olmuştur ki bedenimiz, ruhumuz, ömrümüz dünyamız, hayallerimiz, bilmeyiz, anlayamayız, izan edip de az bir saniye düşünemeyiz, geçer gideriz hüsran olan sona doğru.

Varlığı için yaratılan âlemin yegane inşa edeni olduğunu, gönlünü ve gönülleri merhamet ile sarması gerektiğini… Unutarak veya unutturularak terk eder gidersinde ruhun dahi duymaz, hissetmez ne acıdır bu durum! Bir kaç adımdan sonra yok olacaksın ve âlem seninle beraber bu karanlığa zalimliğe dayanamayacak ve paramparça olacak sanki! Sen kurudun kuruyacaksın ve az sonra, sanki âlemde kuruyacak seninle bu gamsız vicdansız edepsizlerin varlığına dayanamayarak…

Belki bu dünya ve âlem bir damla ağlasan gözyaşı döksen seni ve âlemi yakanların ateşini söndürecek ama sen sana Nuru ile ışık olacak sana ve âleme nuru ile hayat verecek, yeniden diriltecek olan Kur’an ve sünnete o kadar uzaksın ki, yüreğin merhamete o kadar uzak ki, gözlerinde bir tek damla yaş akmayacak diye üzgün mahzun bakıyor sana. Sanki hiç silkelenmeyecek Kur’an ve sünnete sarılacak gücün yok mu gibi sana bakmakta… Hala yüreğinde özlemle Kur’an ve sünnete karşı olan hislerinin kokusu yüreğinde var, her yok oluşa adım attığında sanki arkanda bu kokuyu özlemi bıraktın, bir mum gibi erir iken Kur’an ve sünnetin o muhteşem harikulade güzelliğinin kokusu kokuna karıştı ve seni takip etti ve şimdi son virajdasın ve son defa karar vermelisin diye Âlem ile beraber senin kararını bekliyor.

Sana bahtını ömrünü ruhunu karatan fikirsiz fikirler nefis ve şeytanın oyuncağı olmamanı bekler iken, seni bu yolda yok edenler şimdi karşında kıvranır iken son viraj’a girmeden önce kararını değiştirmemen için sanki seni dünyanın tüm altınları ile boğacaklarını kulaklarına fısıldar iken, sana gülümseyen sana ilaç ve diriliş için ekleyen Kur’an ve Sünnete gülümsüyorsun. Mutluluk ile erişeceğin o nurlu sonsuzluğa elini uzatır iken, o nuru ile gülüşü ile seni sarıyor paramparça ediyor, seni sarıp sarmalayan yok eden fikirsiz fikirleri nefsini, şeytanı dünya sevgisini o anda haykırarak-Allah’u Ekber- der iken, artık üşümek istemiyorum kış gibi, solmak istemiyorum sonbahar gibi korkuların yok olur iken, Aldığın abdest ile gönülden Nasuh tövbe ile secdeye varır iken, Yudum Yudum içiyorsun Âleme nur saçan hayat kaynağı Kur’an ve sünnet’i, çıplak kalan gönlüne ve edebine örtünerek doğrulursun, yoksul kalmış gözlerindeki umut ışığının kapıları nur Kuran ve sünnetile parıldar ve kapalı kalan gönül kapın merhamet ile açılır iken yüreğini ve âlemi yakan ateş, gözlerinde Nasuh bir tövbenin pişmanlığında akan iki damla gözyaşınla söndürür.

Artık Kur’an ve sünnetin hikmeti ve aşkı ile bakıyor gözlerin, onunla yürüyor ayakların onlar ile uzanıyor ellerin…

Seccaden taşların üzerinde, namazını ilk namazını kılar iken, göklerde buluşan ezan gibi yankılanıyor pişmanlığın nur nur, melekler taşıyamaz iken Nasuh pişmanlığını, iki damla gözyaşın ile eriyor, gülümsüyor sana semada melekler nur nur… Âleme gönlüne nurdan kandiller yandı, dilinde zikir Kuran ve Nur gül kokan Peygambere salavat gönderirken, yeniden diriliş ile dirildin sen ve âlem Nur Kuran ve nur gül kokan Resul sünneti ile…

Artık her günün mübarek bir gündür, âlemde nurdan gül kokan Resul kokuları sarmıştır, sana uzak sandığın her gün özlemi ile kucağında uyuduğun tatlı huzur bulduğuna kavuştun, sonsuzluğa koşarken elinde gönlünde iki tane nur, onlardı beklediğin misafirlerin, yol dostun, Rahmet yağdırırken gönlüne, gönüllere, âleme gülümseyerek yürü sonsuzluk yolunda gülümseyerek…

“Sakın yılmayın, üzüntüye kapılmayın, eğer iman ediyorsanız mutlaka üstün gelirsiniz!”Ayetini canlı canlı yaşıyorsun ne mutlu sana İslam düşüncesini capcanlı yaşıyorken, hidayeti, nuru, hakkı ve adaleti artık seninle ne mutlu sana, âlem hayran sana… Selam ve dua ile kardeşlerim…

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Git Peşinde Olsun Sana Derman

Nefis şeytan peşinde koşma

Kalırsın sende takatsiz

Başlar sorgu sual

Kalırsın cevapsız

Sıkar seni kabristan

Şeytan ile olursan

Solar güller gönlünde

Şeytan ile sularsan

Nur Kuran

Nur Nebi

Doğar âleme güneş gibi

Git peşinde olsun sana derman

Sözünde olmasın diken

Nur Kuran Nur Resul gülümsemiş iken

Koş şana koşan nur Kuran nur Nebi gelir iken

Git peşinde olsun sana derman

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gezmesinler

Dua ederken gözlerim yerine ellerim ağlıyorsa

Bilmek gülmesi gerekirken bilmemek gülüyorsa

Anlamak var iken anlamsızlık en önde koşuyorsa

Utanç edep yerine edepsizlik dünyada yaşıyorsa

Çekin hayatın dünyanın fişini karanlıkta kalsın

Bir daha takmayın fişini karanlık neymiş

Peşinde koşanlar anlasın karanlığı ile kalsın

Beyazlığı da siyaha boyayın

Beyazlığın arkasına saklanarak

Akıllıyım diye gezmesinler

Mehmet Aluç