Sizlerde Unutun

Işıkları Kapat

 Kapattım gönül kapımı girmeyin

Aşkı sevdayı siz biz gibi öldürmeyin

Oturun yan yana gülücüklerle olun

Ben artık sevmiyorum sözünü unutun

Biz unutmaya çalıştık unuttuk mu?

Aşkı sevdayı öldürelim dedik biz öldük

Gülücük bize yakışmaz dedik somurttuk

Ben artık sevmiyorum sözünü unutun

Gönül kapısını kapatmayın açık tutun

Birbirinizi sevin az da olsa mutlu olun

Sevdiğinizin yanında gülümseyerek durun

Ben artık sevmiyorum sözünü unutun

Biz gönül kapısını kapattık unuturken unutulduk

Mutlu olmuyoruz diye küçük mutluluğu kovduk

Gülmek için çaba sarf etmedik gülmeden durduk

Ben artık sevmiyorum sözünü unutun

Ne mutlu olabildik ne güldük nede sevgili olabildik

Ben artık sevmiyorum sözünü artık sizler unutun

Bir parça mutluluğu alın gönlünüzde sıcacık ısıtın

Sevdiğiniz güzelin gönlüne alın sessizce yerleştirin

Ben artık sevmiyorum sözünü artık sizlerde unutun

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

İlk Defa Yıkılışımı Yazıyorum

 

İlk defa yıkılışımı yazıyorum sen giderken

Kahır dolu odamda hatıralarımla ağlarken

Bir gülüşü çok gördün ben seni severken

Al aşkınla gülüşünü al git senin olsun

Kahır dolu gönlünle bana gülmezsin sen

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Artık karanlık odamda yıkılışım kutluyorum

Seni unutmak istesem de unutamıyorum

Unutmam lazım sende bir güzellik bulmadım

Seni neden unutamıyorum onu da bilmiyorum

Belki kahır dolu bakışlarının acısıyla kavruluyorum

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Sürgün olduğum şehirlerde yürüyemiyorum

Kaldırımlar bana küskün gülümseyemiyorum

Ben mi seni üzdüm hayır bunu iyi biliyorum

Neden gittin sen onu da çözemiyorum

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Artık hiçbir şeyin önemi yok benim için artık

Bir gurur uğruna belki birbirimizden ayrı kaldık

Kul Mehmet’im ayrılırken arkamızdan bakmadık

Arkamıza bakarken neden koşup sarılmadık

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Mutlu Değilsen Artık

Gözlerin bana bakmaz söyle kime sevdalısın

Benimle konuşmazsın söyle neden dalgınsın

Derdini bana değil dağa taşa neden söylersin

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Aylarımız kış ayı olsa da gelir elbet bahar ayımız

Acılar içinde olsa da mutluluğa koşar bu canımız

Yeter ki kırılmasın bizi biz yapan bu gönül yapımız

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Kaderde bu yazılmış ne gelir ki söyle bizim elimizde

Yıkıcı bir söz olmasın artık bu tatlı olan dilimizde

Hasrete alışırız ölüm yok ya sonunda bizim önümüzde

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Ben bu tatlı canımı gönlüme sana verdim almadın

Bir gün gülümseyerek yanımda sen hiç durmadın

Giderken yanağıma elveda diyerek bir buse kondurmadın

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Bilmiyorum artık gider kime sen yar olursun

Aradığın mutluluk ya da mutsuzluğu sen bulursun

Geri dönsen bile artık beni zor sen bulursun

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Artık ismini anınca sızlamıyor bu kalbim   

Artık sen değilsin artık bu dünyada benim derdim

Bir an eyvah dedim işte ben sensiz şimdi biterim

Çok şükür Rabbime şimdi daha çok tatlı gülümserim

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Karanlığa Gülümseyen Adam

Bugün yine eski defterleri karıştırdım bir bir

Her şey silikti tıpkı seninle benim gibi

Ne güzel silmiştik her şeyi kendi elimizle

Ben o kadar yalvardım silmemek için

Sen hiçbir kurtarma çabası göstermedin çabanla

Sildin her şeyi bir kalemde çektin gittin bir hırsla ağlamadan

Bekledim bir gün karşılaşırız diye bir yerde sokakta

Görürüm seni sendeki seni ne haldesin diye

Onca ay gezdim sokakları her gün adım adım karşılaşırız diye

Sonra dönüp yüzüme bakmazsın diye saklandım karanlığıma

Karanlık beni senden daha çok sardı aldı kucakladı

Sen silerken karanlığım gözyaşlarımla beni yeniden yazdı

Sayfa sayfa cilt cilt roman oldu sensiz hayatım

Adını da karanlığa gülümseyen adam koydum

Suç benim değil senindi sen biliyorsun

Belki o yüzden gelip beni karanlığımdan çıkarmıyorsun

Sende haklısın bende olsam aynısını yapar mıydım bilmiyorum

Ama bir korkak gibi bakardım suçumla günahımla yüzüne

Görmemezlikten gelmezdim eller gibi koşardım

Sen sarar mıydın yeniden o muamma

Ama senin gibi bir kere sevince pişman etmezdim her halde

Ellerimi odamı ömrümü bomboş bıraktın

Boşluğa ben koştun sen neye koştun bilmiyorum ama

Sen biten şarkımızla bittin

Sen gülmeyen yarınları yanımda bırakırken

Belki de kendi mutsuzlukla dolu yarınına koştun gittin

Esti bir rüzgâr keskin keskin

Güldürmedi o felek kapattı sana gelen yollarımı

Viraneler oldu yuvam çadır kuramadım

Kesti eserken rüzgâr iplerini açıkta kaldım

Ben çıplak gönlüm bedenim çıplak

Hamama yakışan çıplak gibi yakıştım yalnızlığıma

Örtemedim üstümü üşüdüm dondum

Ben üstümü örtükçe rüzgâr ile felek açtı

Ben yoruldum onlar yorulmadı bıraktım her şeyi

Şimdi rüzgâra ve feleğe karşı çırılçıplak oturuyorum

Artık ne rüzgâr esiyor ne de felek benimle uğraşıyor artık

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Bırak Kendini Kollarına

Artık ayrılık şarkılarını sen söyle

Hayat geçiyor kırgınlıklarıyla böyle

Nasıl yaşanılır söyle nasıl neyle

Bir yudum sevgisiz hasretle

Yaşanılır mı sen söyle

Bir an anlamamak

Bir anda bilememek

Nefretini sezememek

Anlamamanın bilememenin

Sezememenin çek sancılarını böyle

Susmak sessiz kalmak

Nasıl olur böyle

Bir ömür konuşmamak

Sessiz durmak hayata küsmek

Olur mu söyle

Neden böyle

Neden ağır olur çekmek söyle

Ağırdır hayatın yükü

Taşımayı bilmeyeni ezer böyle

Sorma neden ne diye

Kaydımı ayağın ezer öyle

El sallar bitirirken böyle şöyle

Bir an hissetmezsen böyle

Uçurum çiçeğini koklatır düşerken

Gel hak ettiğini bilemedin

Hak etmediğini yaşa der haliyle

Gündüz gözüyle

Çıplaklığın gerçeğiyle

Çeker seni en dibe tüm gücüyle

İçinde çılgın yenilgi

Siler umutlarını o silgi

Uzaklarda kalmıştır artık ilgi

Arama bir yudum sevgi

İşte sana koskocaman bir yenilgi

Bir şiirde gülümsememek

Şiirin gözlerinde hapis olmamak

Artık uzaklarda ulaşılmaz limanlarda

Fark etmediğin için kaybettin

Anlayamadığın için yitirdin

Kendini bitirdin

Şimdi neyin hesabındasın

Dibi bularak diplerde boğulmamanın mı?

Zaten diplerdesin

Sessizce boğuluyorsun

Bırak kendini kollarına

Ya boğar

Ya serbest bırakır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ayaklanma Mekânı Değil Artık Yurdum

Ayaklanma mekânı değil artık yurdum

Bir tenha sessizliğime bürünmez ülkem artık

Bir avuç kendini bilmez serseri yıkıldı dağıttık

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Dersini verdi milletim gece yürüyüşüyle dünyaya

Ayaklanma niyetli olanlar gelir mi bir daha araya

Milletim izin verir mi yıkılsın emri gönüldeki saraya

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Bir zamanlar Allah iman diyerek gözyaşı dökerlerdi

Bizlerde Müslümanlar diye onlarla biz ağlardık

Mürtet olduklarını anlayamadık bir anda yanıldık

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Milletim olmaz bu iman var iken perişan

Nasıl masuma kurşun sıkılır ey canavar düşman

Feto denilen mürtet sen değilsin insan insan

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Boşadır akıttığın kanla kıldığın namaz

Kanla boyadığın seni af etmeyecek bu zaman

Bekleme artık Rahmanda ne de kulda af için aman

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Ayaklarınız kendi ayaklarınızla millet doladı

Elleriniz kolunuz milletle ordusu polisiyle bağlandı

Yıkalım demeden millet aniden birden canlandı

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Milletimin içinde meydana çıktı renginiz

Bu vatana millete layık değilsiniz hiç biriniz

Vatana ihanette hiç bulunmaz bu dünyada denginiz

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Elem vermeye çalışan sizler olacaksınız verem

Yüce Rahman acıdı kuluna o dur sahibidir Kerem

Hakkıdır hakka tapan milletimin istiklal diyem

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Kul Mehmet’im vatan derdi oldu mu milletim yıkılmaz

Birlik beraberlik kardeşliğimizde iman gücümüz solmaz

Soldurmaya kalkan bizden önce solar haberi olmaz

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Seninle Olsun Artık Benim Sonum (Sicilleme)

 

dün gezerken gördüm bir güzel güzel değil sanki melek diyem
bin bir cefa ile uğraştım dedim az gönlüne muhabbetle girem
az yaklaş yanıma ey güzel o gül cemalini gülüşünle görem
az naz eyledi bir anlığına şaşırdı dedi dürüst olduğunu nasıl bilem
bak gözlerime duy dedim gönlümün sesini kuş gibi gönlüne konmak ister başka ne diyem
çok gördüm senin gibi serseri aşık beni nasıl sevdiğini anlat beni sevdin ise ben az görem
aşk dediğin elle görülmez gönülde yaşar sevdiği gönül için çiçekleri açtırır diye bilirem
aşık sevdiği için dağları aşar deler saçın teline zarar gelsin istemez diye söyleyem
sen gelmezsen gönül kapıma ben gece gündüz kapında yatarım derim gülmezsen gülmem
sevmek için gönlünü benim için yaratmış yaratan severim seni candan izin var gönlüne girem
eğer izin vermezsen sen söyle ben nereye nasıl kimin yanına gidem

 

beni baştan aşağıya bir güzel süzdü
hafiften birazcık gizliden gizliye güldü
sanki gözlerimde gönlümde onu sevdiğimi gördü
başladı konuşmaya gönlüm uçtu diyar illere gitti sevinçle geri döndü
ben dedi onlarca severim diyen gördüm pişmanlığımla hep gerisin geriye döndüm
bir parças sevgiye muhtaçtım her gün acımasızca zulümler gördüm
her severim diyene işte şimdi seven buldum derken artık dedim yeter öldüm
gerçek seven yok mu bu alemde dedim bulursam her şey biter dedim güldüm
seni gerçek seven gördüm inandım Allah'ın seversen sevmeyeceksen girme gönlüme kötü günler çok gördüm
eğer gerçekten severim dersen ben öyle gördüm gel gir gönlüme gönlünde gözünde aşkla sevdiğini gördüm

 

yıllardır senin gibi gönlü güzeli arar dururum
seni karşıda görünce aradığımı buldum dedim karşında otururum
sevgim aşkım gerçektir al bu gönlümü al gönlüne sevmezse ben onu ateşler içine korum
severekn seni halimi sana arz ettim işte budur bendeki bu durum
bak gönlüne bak gönlüme senin için atar koy elini bak gözlerime yap bir yorum
sevmezsen sende başka kimi severim bu gönlümü hangi gönül kapısında içeriye  korum
budur ahvalim varsa şüphen sen sor şüphen varsa söyle yok benim başka sorum
seni aradım buldum bırakma gitmeni al beni gönlüne sar yok senden başka varacak yolum
sevmiyorum dedemdin çok şükür yoksa kırılırdı kanadım kolum
gel gir gönlüme izin ver gireyim gönlüne seninle olsun artık benim sonum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Not: Sicilleme yazmaya çalıştım  hatam var ise af ola.

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Veda Vaktinde Kendimle Yalnızım

veda vaktinde  ben koptum bu dünyada

yağmur gibi yağdı düşlerim okyanuslara

çırıl çıplak kaldım düştüm uzaklara

artık veda vaktinde kendimle yalnızım

artık sesleniyorum uzaklarda kendime

mutlu mesut cevaplar alıyorum kandi sesimden

gönlümde ötelere kandiller yakıyorum karanlığa ışık diye

artık veda vaktinde kendimle yalnızım

ışık ötelerde bana tekrar yansıyor kendim diye

yüreğime örttüğün perdeler açılıryor kendi ışığımla

sen ötelerde karanlıklara gömülüyorsun ahımla

artık veda vaktinde kendimle yalnızım

dönük kalmasın bana artık yüzün

aynalar sana küssün kalsın bakmasın

baharlar senin yanına hiç yaklaşmasın kaçsın

artık veda vaktinde kendimle yalnızım

biraz ölümdür sanki hasret kabulümüzdür

gönderen kalbimize Rahmandır başımız üstündedir

kırık bir hayatın içinde yaşarız yarınlar bizimledir

artık veda vaktinde kendimle yalnız değilim artık

anladım ki yüce Rahman artık her an benimledir

Mehmet Aluç-KulMehmet

Git Artık

Artık gönlümde değilsin sen düştün gönlümde ellerimde

Git istediğin yere tutan yok seni artık istediğini sevebilirsin

Yüreğindeki o zehirli hançer ortaya çıkana kadar sevebilirsin

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde ellerimde

Senden bana benden sana umut kalmadı

Sevmelerimiz ihanetinle işgal altında can bulmadı

Aşkımız sevmelerimiz üzerinde kumar oynadın kazanamadın

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Yüreğimdeki adresini yüzünü sildim

Beni artık hiç sevmeyeceksin ben bildim

Gözyaşlarımı ben kendim ellerimle sildim

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Sokaklar adresler artık bize çıkmıyor

Senin o iğrenç ihanetinden dolayı yüzüme kimse bakmıyor

Artık o hasretinde şimdi içimi hiç yakmıyor

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Sahillerde çakıl taşlarında aşkımı aramamda boşuna

Oynadığın bu kumarda ne güzel geldi hoşuna

Toprak kokuyor aşkımız gömdün onu mezara

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Sürgün mahpusların demir parmaklıklarından bakıyorum

Yoksa sen misin gönlümde mahpus yatan gönlümü mü yakıyorum

Oysa dün son duruşmada hâkim seni serbest bırakmıştı

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Böyle midir artık mevsim’sizliği yaşamak

Yıpranmış bakışlarımla titreyerek yaz mevsimini yaşamamak

Yaz aylarına koşarken kış aylarına rezervasyon yaparak varmak

Git artık istediğin yere yoksun düştün artık gözümde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-