Çomak Sokar Gözlere

kim neden niçin çomak sokar gözlere
kalabalık caddeler ki hepsi çıkmaz sokak
basamak basamak hicran girmiş hanelere
yok mu basireti ile sokaklara girip açacak

 

durduran çıkmaz mı çıkmaz sokağa koşanları
makas eline alıp hicranı bölemez mi vuslata
kolların açan yok mu yolda garip kalanlara
yok mu basireti ile sokaklara girip açacak

 

elinde olan çomağı almalı vurmalı ensesine
bu sokaklar kaldırımla bırakılır mı yalnız böylesine
bu sokaklar evler hasret bir insan gülümsemesine
yok mu basireti ile sokaklara girip açacak

 

ölüm yok mu böylesine çomak sokanlara
varmış varmış şükürler barhana barhana onlara
davasızlık davayı yıkamaz cana can olan varsa
yok mu basireti ile sokaklara girip açacak

 

kul mehmet'im batmaz güneş sadece akşama batar
yakışmaz evinde yan gelip sessizce olanlara bakmak
iman gönülde yıkılmaz paslanmaz saray olur mu yıkmak
yok mu basireti ile sokaklara girip açacak

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Barhana:Göç

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Şair Dediğin Şiirle Halkla Şairdir

 

 

Şair dediğin Allah’a kuldur

Ararsa gidecek yolu çoktur

Ismarlama fikirlere karnı toktur

Halkın derdini aşkla yazar

Zalim olanları derin dibine sokar

 

Şairdeki dil aşkla muhabbet dilidir

Şair şiirlerini oku da gönlünü şenlendir

Şair dediğin kendini halkını hakkı bilendir

Halkın derdini aşkla yazar

Zalim olanları derin dibine sokar

 

Şairin eli hak elini tutar

Hakkı olmayanı alanı heceleri yutar

Hakkı sömürenin hali ile yerin dibine sokar

Halkın derdini aşkla yazar

Zalim olanları derin dibine sokar

 

Şair dediğin gönül dostudur

Hak ile hakkın yolu yolcusudur

İmanla hakkın kuludur

Halkın derdini aşkla yazar

Zalim olanları derin dibine sokar

 

Herkes yazdığını hayal sanır

İşte o zaman okumadan yanılır

Okuyun gönlü içinde ışık yansıtır

Halkın derdini aşkla yazar

Zalim olanları derin dibine sokar

 

Şairin kalemi güldür            

Halkından ayrılmak ona ölümdür

Şiirleri dersen halkın malı gönlüdür

Halkın derdini aşkla yazar

Zalim olanları derin dibine sokar

 

Şair şiir yazar ağlarken gülümser

Sanmayın mutlu diye gülümser

Derdi olan derdini unutsun diye gülümser

Halkın derdini aşkla yazar

Zalim olanları derin dibine sokar

 

Şair dünya malında yoktur gözü

Halk için hak içindir sözü

Nefretle bakanın yıkar o gözü

Halkın derdini aşkla yazar

Zalim olanları derin dibine sokar

 

Haktan aldığı ilhamla hak sözü yazar

Bilir zalimler hep mezar kazar

Ey kullar içine düşmeyin diye şair yazar

Halkın derdini aşkla yazar

Zalim olanları derin dibine sokar

 

 

Vakti gelince ölümle aranızda gider sanmayın kaçar

Haktan geldi hakka gider ötelerde size bakar

Kul Mehmet’im gönlümde bunlar akar kalemim yazar

Halkın derdini aşkla yazar

Zalim olan benden sonra varsa diye

Onu da sizler yerin dibine sokun diye

Sizlere uzaklardan bakar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Mihnetim Benimdir

Mihnetimi söylemem benimdir

Halden bilmez öğrenirse gözüme sokar

Mihnetim benimdir gönlümde gizlidir

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden anlayan gelsin mihnetimi dinlemeye

Halim bilmeyen benim gibi acımla inleye

Nazlı cananım bu halimi hiç bilmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Garip anam bu halimi görmeye

Varsın gitsin buğdayını dermeye

Gönlüm içindeki sırrı ortaya dökmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden bilmezde olmaz sağlıklı bir ifade

Halim bana yeter zaten olmuş ziyade

Beni anlamak için halden bilmez baksın aynaya azade

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Yanımda gezer benimle seccade

Hakkın verdiği mihneti söyleyemem her halde

Kötü düşünenlerin sözlerini ederim ben iade

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Gönlümde vardır coşkun bir irade

Rahmanın mihnetinde vardır bin bir çare

Mihnetini söyleme kurumasın akan berrak Nehir’e

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Yüce Rahmandır halimi bilen

Odur tüm sıkıntıları gönülde silen

Odur ister kulu halden anlasın temsilen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Mihnet gelirse Rahmandan kuldur kabul eden

Onunla yaşarken odur halden o an bilen

Kul yaşarken imtihan için her şeydir başına gelen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Gönlümüzü çevirelim gönüldeki aşk ile sevmeye

Nazlı yârim halim bile beni dinleye

Başlasın gönlündeki aşk tırpanı ile mihnetimi dermeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Bazen zamanımız olmaz ecel gelir beden gider ölmeye

Geride kalan iyiliklerimiz kalır mezarda bizimle başlar gülmeye

Geride bıraktığımız sevgiyle insanlar başlar birbirini sevmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden bilen derman için yolda durur hal hatır sorar

Bir damla su ile cümle çiçekler açar âlem çiçekle dolar

Halden bilmeyende merhamet olmaz hem de adam hiç olmaz

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Kul Mehmet’im az sabırla dertler biter acilen

Bu âlemde sabırla olan kuldur sevilen

Ne güzeldir mihnet sırrı ile gezebilen kadir kıymet bilen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Mihnet: Sıkıntı, üzüntü

Azade: Başıboş, erkin, serbest