Mihnetim Benimdir

Mihnetimi söylemem benimdir

Halden bilmez öğrenirse gözüme sokar

Mihnetim benimdir gönlümde gizlidir

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden anlayan gelsin mihnetimi dinlemeye

Halim bilmeyen benim gibi acımla inleye

Nazlı cananım bu halimi hiç bilmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Garip anam bu halimi görmeye

Varsın gitsin buğdayını dermeye

Gönlüm içindeki sırrı ortaya dökmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden bilmezde olmaz sağlıklı bir ifade

Halim bana yeter zaten olmuş ziyade

Beni anlamak için halden bilmez baksın aynaya azade

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Yanımda gezer benimle seccade

Hakkın verdiği mihneti söyleyemem her halde

Kötü düşünenlerin sözlerini ederim ben iade

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Gönlümde vardır coşkun bir irade

Rahmanın mihnetinde vardır bin bir çare

Mihnetini söyleme kurumasın akan berrak Nehir’e

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Yüce Rahmandır halimi bilen

Odur tüm sıkıntıları gönülde silen

Odur ister kulu halden anlasın temsilen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Mihnet gelirse Rahmandan kuldur kabul eden

Onunla yaşarken odur halden o an bilen

Kul yaşarken imtihan için her şeydir başına gelen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Gönlümüzü çevirelim gönüldeki aşk ile sevmeye

Nazlı yârim halim bile beni dinleye

Başlasın gönlündeki aşk tırpanı ile mihnetimi dermeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Bazen zamanımız olmaz ecel gelir beden gider ölmeye

Geride kalan iyiliklerimiz kalır mezarda bizimle başlar gülmeye

Geride bıraktığımız sevgiyle insanlar başlar birbirini sevmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden bilen derman için yolda durur hal hatır sorar

Bir damla su ile cümle çiçekler açar âlem çiçekle dolar

Halden bilmeyende merhamet olmaz hem de adam hiç olmaz

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Kul Mehmet’im az sabırla dertler biter acilen

Bu âlemde sabırla olan kuldur sevilen

Ne güzeldir mihnet sırrı ile gezebilen kadir kıymet bilen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Mihnet: Sıkıntı, üzüntü

Azade: Başıboş, erkin, serbest

Malatya'm Sensiz...

Malatya’m hasretin yüreğimde gitmiyor

Yüreğim yangın yeri hasretin bitmiyor

Giden güzel günler neden geri gelmiyor

Malatya’m sensiz uyku gözüme girmiyor

Dertler bitse sensiz acım inan dinmiyor

Malatya’m çok dualar ettim hasretim bitmiyor

Seninle gülen gönlüm sensiz inan hiç gülmüyor

Bey dağına yağan karlar gönlüme yağıyor erimiyor

Malatya’m sensiz uyku gözüme girmiyor

Dertler bitse sensiz acım inan dinmiyor

Malatya’m hayat sensiz sırrını bana vermiyor

Ağlasam da sensiz gurbet ilde yüzüm gülmüyor

Hasretin ıssız çölünde sensiz günüm geçmiyor

Malatya’m sensiz uyku gözüme girmiyor

Dertler bitse sensiz acım inan dinmiyor

Malatya’m yüreğim soğutur suyun olur pek serin

Sensiz kalan bu dünyada derdi olur pek derin

Çağırırsın gece gündüz düşümde dersin çabuk gelin

Malatya’m sensiz uyku gözüme girmiyor

Dertler bitse sensiz acım inan dinmiyor

Malatya’m senden başka yok varacak yolum mu var

Yaz gününde ayrılıktan başıma yağar her gün kar

Senden ayrı bu dünyada yerim oldu pek dar

Malatya’m sensiz uyku gözüme girmiyor

Dertler bitse sensiz acım inan dinmiyor

Malatya’m dünyada binlerce ağaç var

Kaysı gibi dünyada güzel başka ağaç mı var

Yetişir dalında al kırmızı kaysılar al beni koynuna sar

Malatya’m sensiz uyku gözüme girmiyor

Dertler bitse sensiz acım inan dinmiyor

Malatya’m kaysın da yiyen dertli kul mu kalır

Kaysın şifadır âleme toprağında gönüller şifa alır

Seni anlatmaya kelimeler dermansız kalır

Her karış toprağın cennetten gelmiş sayılır

Malatya’m sensiz uyku gözüme girmiyor

Dertler bitse sensiz acım inan dinmiyor

Malatya’m sokağında sevgili gönüller gülüyor

Seven sevdiğini asla toprağında terk etmiyor

Nefret ile olanlar yollarında hiç yürümüyor

Nefret nedir kin nedir kimse bilmiyor

Malatya’m sensiz uyku gözüme girmiyor

Dertler bitse sensiz acım inan dinmiyor

 Kul Mehmet’im Malatya’m düşman bana gülüyor

Sana kavuşmamı neden bilmem zalim istemiyor

Yükümü aldım sana geleyim yüklü kervanım gitmiyor

Malatya’m sensiz uyku gözüme girmiyor

Dertler bitse sensiz acım inan dinmiyor

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-