Şiirlerle Yolculuk-3-

Aşk sevene olur ayan

Sen gönlün ile aşka dayan

Aşktan başka dünyada nedir kalan

Aşk yoksa gönlünde, var git ara bul, ya da oyalan

Mehmet Aluç

Kul Allah De Allah’a Dayan

Kul Allah de Allah’a dayan

Boşa ömrünü Rahmansız kim boşa sallayan

Ömür bir nefestir toprağa doğru koşan

Kulun ömrünü Allah’tır kaplayan

Kul Allah ile olmadan yola çıkma yayan

Nefis şeytandır seni kapan

Seni cehennem kapısında bırakan

Allahtan başkasıdır seni umursamayan

Günaha dalsa da kulunu her an bağışlayan

Uçuruma düştüğü anda elinde turan kurtaran

Sırlarını dertlerini dinleyen saklayan

Kul Allah de Allah’a dayan

Dert bazen eritir sanki içini

Sabır ile sen sık az dişini

Gece gündüz ibadet niyaz işini

Sadece Allah için gör işini

Nefis şeytan görmez işini gidişini

Nefis şeytanda vardır deve kini

O bilmez anlamaz nedir hak dini

Yüce Allah ile ol, ol merhamet zengini

Kul Allah de Allah’a dayan

Kul Mehmet’im bu can bir gün olur uçar

Nefis şeytan gönülde imanı görünce kaçar

Nefis şeytan yoldan çıkarır gider yatar

Utanmadan yarı yolda bırakır satar

Nefret ile yol alan yolda batar

Merhametli olan gönüllere mutluluk katar

Yüce Allah ile ol, ol merhamet zengini

Kul Allah de Allah’a dayan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Uyan

Yola çıktım giderim ben yayan

Dayan yüreğim acılara dayan

Dünyada nefretle kim kalan

Uyan nefsim artık uyan

Değer mi yolda bırakmak utan

Dünya malımı elinde tutan

Düşmandır insanı satan

Uyan nefsim artık uyan

Ömürde dökülür yaprak

Mezar üstüne atılır toprak

Dünya malı geride kalır kul bakarak

Uyan nefsim artık uyan

Nefreti kimdir yola salan

Ölümden başkası yalan

Merhametten başka nedir kalan

Uyan nefsim artık uyan

Yüzüne edep ’den ört duvak

Haydin iyiliğe doğru koş ak

Merhametle gönül olsun ak pak

Uyan nefsim artık uyan

Kul Mehmet’im merhamete doğru giderim

Merhametli olanı severim

Merhametsiz den iki adım geri giderim

Uyan nefsim artık uyan

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Uyan

Yola çıktım giderim ben yayan

Dayan yüreğim acılara dayan

Dünyada nefretle kim kalan

Uyan nefsim artık uyan

Değer mi yolda bırakmak utan

Dünya malımı elinde tutan

Düşmandır insanı satan

Uyan nefsim artık uyan

Ömürde dökülür yaprak

Mezar üstüne atılır toprak

Dünya malı geride kalır kul bakarak

Uyan nefsim artık uyan

Nefreti kimdir yola salan

Ölümden başkası yalan

Merhametten başka nedir kalan

Uyan nefsim artık uyan

Yüzüne edep ’den ört duvak

Haydin iyiliğe doğru koş ak

Merhametle gönül olsun ak pak

Uyan nefsim artık uyan

Kul Mehmet’im merhamete doğru giderim

Merhametli olanı severim

Merhametsizden iki adım geri giderim

Uyan nefsim artık uyan

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Dayan yüreğim

Yârim vuslatımı unuttu

Yâr gelmezse ömrüm hapı yuttu

Dayan yüreğim sen az daha dayan

Sanmam ki yar gitti beni unuttu

Ayrılık yolun yayan yürürüm

Yar hasreti ile sürünürüm

Gelen yorgun ben yorgun

Sanmam ki yar beni unuttu

Ateşe döndü sönen külüm

Ayrılık inan dünyada ölüm

Takılır ayağım gurbete

Sanmam ki yar beni unuttu

Kul Mehmet umudun yitirme

Yar gelmez diye karaları giyme

Umudun şerbet et iç dökme

Sanmam ki yar beni unuttu

Mehmet Aluç

Nasıl Yaşarım

Karşı dağı aşarım

Yârim gelmedi şaşarım

Bülbül sesim yâre götürsün

Ben yarsız nasıl yaşarım

Hangi kervan yârimi götürdü

Götürdü de beni dünyada öldürdü

Dayan yüreğim sen dayan

Ben yarsız nasıl yaşarım

Kul Mehmet’im ağıtlarım yazarım

Aklımı yitirdim yarsız ararım

Önüme gelene yâri sorarım

Ben yarsız nasıl yaşarım

Mehmet Aluç