Elbet Af Eder Dedim

 

Yar küstü bana gurbet iline git sen dedi

Gönül bu sever onu başım üstüne dedi

Gurbeti bilmez gönlüm yolunu ah şaşırdı

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Kalbimdedir sevdası budur aşkın sevdası

Kırmadan hiç dökmeden ol der gönül ağası

Seni o sultan yapar odur gönlün parçası

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Gönül bağında çiçek soldurmak hiç yakışmaz

Bir an küstü diyerek sanmayın hiç barışmaz

Yakıp yıkmayla bilin bir gönülde durulmaz

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Kul Mehmet’im gurbette sen çal gönül sazını

Sen sakın ha kaybetme güzel anlayışını

Sakın gevşetme sakın gönülle sen bağını

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

İlk Defa Yıkılışımı Yazıyorum

 

İlk defa yıkılışımı yazıyorum sen giderken

Kahır dolu odamda hatıralarımla ağlarken

Bir gülüşü çok gördün ben seni severken

Al aşkınla gülüşünü al git senin olsun

Kahır dolu gönlünle bana gülmezsin sen

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Artık karanlık odamda yıkılışım kutluyorum

Seni unutmak istesem de unutamıyorum

Unutmam lazım sende bir güzellik bulmadım

Seni neden unutamıyorum onu da bilmiyorum

Belki kahır dolu bakışlarının acısıyla kavruluyorum

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Sürgün olduğum şehirlerde yürüyemiyorum

Kaldırımlar bana küskün gülümseyemiyorum

Ben mi seni üzdüm hayır bunu iyi biliyorum

Neden gittin sen onu da çözemiyorum

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Artık hiçbir şeyin önemi yok benim için artık

Bir gurur uğruna belki birbirimizden ayrı kaldık

Kul Mehmet’im ayrılırken arkamızdan bakmadık

Arkamıza bakarken neden koşup sarılmadık

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Hiç Senli Olmadım Ki Ben Hep Sensizim

Hiç senli olmadım ki ben hep sensizim

Yürür iken kanıyor yüreğim ile iki dizim

Bu hayattır değil bir basit alale de çizim

Gel benim ol sana bir ömür gülüm diyeyim

Hiç senli olmadım ki ben hep sensizim

Dış kapılarda kaldım gönülde kimsesizim

Geçer diye bekledim geçmedi ben bittim

Gel benim ol sana bir ömür gülüm diyeyim

Hiç senli olmadım ki ben hep sensizim

Hiç yetmedin bana kan ağlıyor içim

Ne zormuş yalnız başına yaşamak

Hiç senli olmadım ki ben hep sensizim

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

*Sevgi forumda” Akıncı” isimli kardeşime ait bir sözdür.

Üzülme

Kanattılar bin yerinden elbet acın tazedir ve soğumaz

Gönül nedir bilmeyen gönlün insanın halinden anlamaz

Üzülme sen üzülme sana yapılanlar yapanın yanına kalmaz

Âlemlerin Rabbi bizimle unutma bu dünya hiç kimseye kalmaz

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Hakkın Karşısında

 

 

Bu dünya hiç kimsenin değildir hiç bir kulun

Bu dünyada bellidir kul senin gidiş yolun

Geldin sen gitmek için durma yap kul hazırlık

Hakkın karşısında az sevgi imanla durun

 

Arayın bu dünyada hakkın yolunu bulun

Gönülden sevin gönül köşkünde siz oturun

Biliyorum demeden önce Kur’an’a sorun

Hakkın karşısında az sevgi imanla durun

 

İman çeşmesi olsun haydi gönlü doldurun

Güzelliği yaşatın kula yolu buldurtun

Olmaz olmaz demeyin olmazları oldurtun

Hakkın karşısında az sevgi imanla durun

 

Kul Mehmet’im ömür bir anda gelirde biter

Çok kazansan mal yığsan bir günde elbet biter

Salih amelle gönül kazan demeyin yeter

Hakkın karşısında az sevgi imanla durun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Toprağa Sarılırsın

Akıtırlar gözyaşım

Sormazlar hiç yaşını

Soldu yar o bakışın

Oy havar yar havarım

Gece gündüz ağlarım

Yar yüreğin yaralı

Kim vurdu yar havarım

Oy havar yar havarım

Yıkıldı oy dağlarım

Gece gündüz ağlarım

Gittin yârim gelmezsin

Ne haldeyim bilmezsin

Bensiz nasıl yatarsın

Toprağa sarılırsın

Kara toprağa yârim

Günyüzü görmesinler

Günyüzü göstermeyenler

Karalarda yatsınlar

Kızgın ateşte yansın

Kor alevde yakanlar

Oy havar yar havarım

Gün yüzüne nasıl şimdi bakarım

Yüreğim yanarda sensiz ağlarım

Karaları sinemde ben bağlarım

Oy havar yar havarım

Yıkıldı oy dağlarım

Gece gündüz ağlarım

Gittin yârim gelmezsin

Karaları görmezsin

Bensiz nasıl yatarsın

Toprağa sarılırsın

Kara toprağa yârim

Çocukların feryadı

İnletir yar dağları

Kırıldı kanatları

Kalkmaz artık kolları

Giderken babaları

Solarken yarınları

Anlatamam halini

Gidişini halimi

Acılarla yitimi

Teselli ben edemem

Sensiz kalan yetimi

Oy havar yar havarım

Yıkıldı oy dağlarım

Gece gündüz ağlarım

Gittin yârim gelmezsin

Yatak döşek bilmezsin

Bensiz nasıl yatarsın

Toprağa sarılırsın

Kara toprağa yârim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

İnsanlığa Çağrı Hiç Biter mi?-1-

             

Düşün dedi kimdir veren

Kimdir var eden

Ömür hayat veren

Kimdir ömrüne gönlüne gül seren

Kim dedi yalnızlık yakışmaz

Birlik olmadan yaşanılmaz

Dedi dedi kim dedi kime dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Al dedi Nur Kur’an’ı Nur Nebiyi

Al gönlüne bunlarla imanı

Dedi dedi kim dedi iman et dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Nur Kur’an Nur Nebi dedi

Gel dedi gel de gül dedi

Sana bunlar gerekli dedi

Nura Gel dedi

Unutma ahdi dedi

Kâinata Rabbim diller verdi onlar ne dedi

Güneş her doğan batar dedi

Batan her batan yeniden doğar dedi

Yaz ayı kış ayı ne dedi

Açan solar solan tekrar açar dedi

Hastalık sıhhatle şifa bulur

Şifa bulan yine hasta olur dedi

Bu sefer şifa derman olmaz

Ecel derman olur gelen gider dedi

Bunları hep biz Kullar için Yüce Rahman dedi

Nur Kur’an Nur Nebi dedi

Âleme dil verdi âlemde söyledi uyanın dedi

İnsana kurtuluş için çağrı hiç bitmedi

İnsan peki ne dedi

Helal var iken haramı yedi

Çağıran hani yok dedi

Görmedim anlamadım elimden tutan yok dedi

Kime dedi

Bana mı dedi

Yok, yok sana dedi

Hayır, canım bana niye desin

Bak şu karşıda gelene dedi

Kedi geldi ciğeri yedi

Ciğer bitti kavga bitmedi

Ömür için iman geldi

Kul kaçtı gitti

Gelen gitti

İmanla giden huzurla dirildi

İman etmeyenin pili bitti

İmanla şarj etmedi

Pili bitti

Sanmayın ecel ile hayat bitti

İman etmeyen bitti

Bitti denildiği anda bitmezmiş

Bitiş anıyla diriliş başlarmış iman eden kul gülermiş

Elini imana uzatmayan gönlüne ömrüne almayana

Diriliş fayda etmezmiş

Kullara dedi gönüllere dokunmayın

İnsan canı mukaddestir acıtmayın

Gönüllere ben uğrarım yıkmayın dedi

Kim dedi yıkmayın dedi

Gönülde iman olmadan yaşanılmaz

Sevmeden kul hayat olmaz dedi

Dedi dedi kim dedi kime dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Al dedi Nur Kur’an’ı Nur Nebiyi

Al gönlüne bunlarla imanı dedi

Dedi dedi kim dedi iman et dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Nur Kur’an Nur Nebi dedi

Gel dedi gel de gül dedi

Sana bunlar gerekli dedi

Nura Gel dedi

Unutma ahdi dedi

İnsan yine gelmedi

Bana sanki lazım değil dedi

Dedi de halt etti

Nefis şeytan yüreğini bin yerden deldi  

Yine gelmedi

Kime dedi bana mı dedi

Yok, yok sana dedi dedi

O da hayır bana da demedi

Galiba bak şu karşıda gelene dedi dedi

Soruların saçmalığı ile saçmaladı

Cahilliğin kör karanlık kuyusuna indi

Nefis şeytanın atına bindi

Nefis şeytan dünya malı ile az gıdıkladı insan az güldü

Gözleri ışıldadı hepsi benim mi dedi

Nefis şeytan sırıtarak içten de salak dedi sonra

Evet, elbet senin dedi

Az yürüdü elini uzattı hakkı olmayana uzandı biraz sonra

Ecel göründü eyvah bittim dedi

Yanıldım dedi

Ne ettim ben dedi

Sordukça sordu cevabın kıymetini bilmedi hiç dinlemedi

Dinlemedi dinlemedi işte yokluğa koştu

Yokluk içinde gitti bitti

İman eden dinleyen cennete huzurla gitti

İman etmeyen dinlemeyen

Cehennemde locasına gitti

Sonunu da alev içinde kimse görmedi

Onu bir daha hiç kimse ne halde bilmedi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Devam Edecek İnşallah,

devamı az sonra,

ya da arkası yarın.

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Yetişmezsen Allah Sana yetişmez

Elden ele elin hiç uzanmadı

Fakir var yüzüne hiç bakılmadı

Allah yetişmedi der sıkışınca

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Yakılır yıkılır ses çıkarmazsan

Ağlayan var iken durun demezsen

Ya Rabbim unuttun neden sen dersen

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Koşman için seni yarattı anla

Yatarsan bitersin sende zamanla

Allah seninle sen kimlesin kanla

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Her şeyin bir vakti var anlayana

Gereken yapmazsan bitersin canla

Hışımla gezme gez sen az sabırla

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Hakkı anlatmadın tane tane sen

Anlatılınca kaçtın dedin ben ben

Secdeye varmadın hiç unuttun sen

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Unutanı Allah unutur anla

Sen hatırlamadın bu diri canla

Her şeyi yıkadın nefisle kanla

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

                                                   

Kulda yoksa niyet az samimiyet

Bir kulda olmaz ki çokça art niyet

Neye yarar yoksa kul samimiyet

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Kul Mehmet’im sakın çevirme dümen

Bak bakalım en çok kim insan üzen

Koşsana sen söyle nasıl bu düzen

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Yine Mübarek Ramazan Şen Geldi İnşallah Üzgün Gitmez Yine…

                 

   Hiç düşündük mü veya kontrol ettik mi acaba, gönlümüzün hilali acaba hangi topraklarda kimin için doğuyor? Doğarken doğduğu yer bu doğmayı hak ediyor mu? Yoksa öylesine bir gereksiz ışık olsun diye mi doğuyor acaba? Gönlümüzün hilali karanlıkta kalan kardeşliğimizi aydınlatmak için, kaybolan özümüzü, karanlık gölgede bıraktığımız imanımızı aydınlatmak için, yitirdiğimiz ümmet bilincini tekrar hatırlatmak için doğmalı.  Kudüs de Müslümanlar zulüm altında inlerken, aya Sofya’yı müzeye çevirerek gerçek kimliğinden uzaklaşır feryat ederken, dünyanın her karış toprağında Müslümanlar zulümle inim inim inlerken, acaba gönlümüzün hilali Ramazan hilali ile neden doğmadan karanlıklara batıyor? Korkumuz ölüm mü, ölümden korkulur mu? Ölüm yeniden Hakkın gür sesi NURU ile diriliş değil mi? Zulüm ölümden daha ağır değil mi? O halde yeniden diriliş için neden gönlümüzdeki hilal etrafımızı aydınlatmak için doğmuyor? Zaten ölümü hak etmiş vakti gelmiş ise zaten öleceğiz! Allah C.C. dan korkmayan kul kendi nefsi dünyalık çıkarı için rezilliğe ses çıkarmayacaksa yaşasa ne olur ölse ne olur, gönlü olsa ne olur varlığı olsa ne olur?

 

   Ramazan ki, şuur için birlik beraberlik halden anlama izan idrak sahibi olmamız için her yıl on gün erken gelip bizi kontrol eder, biz hala eski rezilliğimizle boş gönlümüzle, batan gönül hilalimizle aynı şekilde karşılarken, inanın üzgün gidiyor, masum insanların kanı akarken, İslam’ın imanın gür sesi ile sesini çıkarmadan koyun gibi meleyen bizleri gördükçe, geldiğine pişman oluyor… Hayatımızın yarısını ayakta uyuyarak, diğer yarısını da uyutularak yaşıyoruz Nurlar içinde yatsın Üstat Necip Fazılın dediği gibi. Yine bir sözünde: Her kahkaha attığında Allah’a şükür etmiyorsun, neden her ağladığında yüce Allah c.c. kızıyorsun? İşte her Ramazan da mübarek Ramazan acılarımızı sarmamız için şefkati merhameti ile gelir sarar ama nedense o gittiğinde, bu sefer daha çok yaralar açarız edepsizce utanmadan ya da yara açanlara ses çıkarmayız!  Öküzün trene baktığı gibi bakar ses çıkarmayız, yine Mübarek Ramazan şen gelir üzgün gider, her yıl acaba değiştiler mi diye on gün erken yine koşarak nuruyla gelir, heyhat bizde hala bir adım atacak imanın dermanı kudreti varken, imanımız gölgede sakladığımız için adım atamadığımız görür, üzgün mahzun kalır ve bize küskün gider!Bakar ki hala hak ile batılın çizgisi çekilmemiş bilinmemiş,  izler birbirine karışmış,pişmanlık içinde sessizce çeker gider...

 

   Her sene bunları hatırlatmaktan usanmayan Mübarek ramazan bize bunları, biz hala hatırımızda tutmayı beceremedik, hala gittiği o gün her şeyi unutarak kendimizi kaybederek insanlığı insanlığımızı kaybediyoruz. Bu davranış modeli de farkında iseniz İslam’a ve hak peygamber Muhammed Mustafa s.a.v ümmetine de uymuyor, hatta hiç yanından bir geçmiyor öylesine nefsi şeytani bir model ile yaşıyoruz ki, hala bunun bile farkına varmaktan aciz kullarız! Oysaki bu acımızı her an her saniye yaşayarak düzeltmenin sancısı ile olmamız gerekirken, biz hala boş olan dünyayı güzelliklerle doldurtmaktan uzak, nefsin şeytanın batılı zalim düşmanların peşinde bir çıkar sağlayabilir miyiz telaşında yok olup gidiyoruz. Rabbim kendimizi nefsimizi dünyamızı imanla değiştirenlerden eylesin, Mübarek Ramazan ayı nuruyla hanenize gönlünüze doğsun mübarek olsun kardeşlerim. Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.