Çökmüş isyan bulutları kör karanlık gecelere
Bekler kıskacına almak için hüzünlü gönülleri
Tozlu yollara unutulmuşluk ekmiş başak
çiçekleri gibi açılan
Kara gözleri ile bekler geceleri,
İmdat çığlığında, sessiz akan göz pınarlarına
gizlenmiş isyan
Saplanmış hançer gibi, yetim bir çocuk
masumiyeti ile bekler yollarda
Bekler yollarda, yok oluşa giden yolun
köşesinde yol ayrımında
Bekler, tüm çiçekler solsun tüm renkler yok
olsun diye
Kararsın notalar, kelimeler gülüşler sözler
diye
Haince, sinsice bekler yanaklar solsun diye.
Açar aşk güneşi gönüllerde, kör eder isyanı
Açar gönüllerde, zevki sefayı
Gör gözünle ahu gözlü Leyla''yı
Öp dudağında, görsün aşkı sevdayı
Yazık deme, geçen onsuz gecelere
Seni hazırlıyor, dudağında dökülecek
kelimelere.
Aşkı ruhuna üfleyen gecelerle,
Gör de sarıl onunla geçen günlere, o sözlerle
Kul Mehmet der, Ağla gözlerim o yârin
göğsünde,
Selam olsun, seven tüm gönüllerde, sevdiğini
yüreğinde sevenlere.
Bırak geçmişi, yaşa bugünü, aşk tüten
gecelerde.
Kalmasın, kavuşmak mahşerde, hüzünlü
beklemelerde.
Mehmet Aluç-Kul Mehmet
