Serseri Bir Sloganla Yaşamaktan

Vurun bu arsız gönlümü artık

Gidiyor serseri aşkların diyarına

Sevmeyecek hiç kimseyi biliyorum

Dayanamam ben artık ağlıyorum

Vurun bu arsız gönlüme bir pranga

Bıktım artık serseri bir sloganla yaşamaktan

Bu yürekle yaşayamam yırtık yırtık

Aramayın artık bu yüreğimde mantık

Serseri diyarlarda aşksız diyarda çamurla battım

Dayanamam ben artık ağlıyorum

Vurun bu arsız gönlüme bir pranga

Bıktım artık serseri bir sloganla yaşamaktan

Ölüyorum yavaş yavaş tutun beni

Uzatın aşk diyarına usul usul

Örtün üstüme ölü toprağı

Mesul değilim bu aşksız hayatı yaşamaktan

Vurun bu arsız gönlüme artık pranga dedim artık

Bıktım artık serseri bir sloganla yaşamaktan

Ar etmeyin vurun artık

Bakmayın akan gözyaşlarıma

Bakın bana koşmayan yarınlarıma

Bahanelerim ile gömün beni artık

Zavallı aklıma gönlümü ister yakın artık

Dayanamam ben artık ağlıyorum

Vurun bu arsız gönlüme bir pranga

Bıktım artık serseri bir sloganla yaşamaktan

Dilsiz dillerimi bir dinleseniz

Ağlarsınız feryat ile gece gündüz

Hicran ateşiyle yaktım bu gönlümü

Alev alev yanıyor gezindiğim onca kaldırım

Bitirin beni yetsin bunca keder

Dayanamam ben artık ağlıyorum

Vurun bu arsız gönlüme bir pranga

Bıktım artık serseri bir sloganla yaşamaktan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İman Alır Rahmana Götürür

Ey nefsim uyan artık

İman ile ol yeter ömrü dağıttık

Kervan gelir göçer sende yok mantık

İman alır Rahmana götürür uyan artık

Yeter artık uyku uyumayla bitmez

Ömür bir an solar ben kulum bilmez

Ondan sonra pişmanlık fayda etmez

İman alır Rahmana götürür uyan artık

Asrısaadet ikliminde nefes al yaşa

Kul olan yaşar iken gör neler gelir başa

Ey nefsim şeytan kandırır vurur taştan taşa

İman alır Rahmana götürür uyan artık

Dertlerle kederle tasalanma

Rahman ile iman var iken başka bir yere yaslanma

Şeytan ile dünya peşinde koşarak ahirette haşlanma

İman alır Rahmana götürür uyan artık

Kul Mehmet’im bu okunan ezanlara şükür olsun

İman ile ol gönlüne nurlar dolusun

İnsanları sev cennette yerin olsun

İman alır Rahmana götürür uyan artık

Mehmet Aluç©