Güzellik Bende Değil Asıl Verende

                              Yaklaştım güzele güzellik var dedim sende

Güzel dedi güzellik bende değil asıl verende

Dedim ne güzel yakışıyor güzellik sen gülende

Sen asıl gülümsemeyi gör gönlüme böyle serpende

Dedim ne güzel duruyor edep sen o gönlünde

Dedi sen edebi bir görsen sana böyle gösterende

Dedim bakışın cennet bakışı gibi gönlüme işler

Dedi asıl gör cenneti gönül içine böyle yerleştirende

Dedim beni ulaştır yaşattır sana bu güzelliği verene

Gelirsen layık olursan yürürüz seninle beni güldürene

Şükürler olsun dedi bendeki güzelliği sana gösterene

Bir ömür beklerken gönlümdeki güllerle seni güldürene

Aşık Gülveren’im şükürler olsun Rabbime beni güldürdü

Beni aldı aşkla seven gülden güzel olana güzele götürdü

Baktım gülen yüzüne sanki karanlığa doğan ayın on dördü

Rabbim cümle gönülleri aşk ile güldürsün dedim gözlerim güldü

Mehmet Aluç / Aşık Gülveren

Anlatamam ki Seni

Karıştın şiirime sende artık heceyle

Artık benimlesin sen gündüzümle gecemle

Gel çözelim gönlüm biz aşkın gülen sırrını

Anlatamam ki seni bende bir tek heceyle

                                                             

Aşkın yolu uzundur gönüle vurur damga

Bir derya denizdir o alır götürür dalga

Gönül olur bir bülbül öten değildir karga

Anlatamam ki seni bende bir tek heceyle

Aşktan önce hiç yoktu böylesine bir dünya

Her şey onla belirdi sanki bak nokta nokta

Gönül olur askeri koşar da manga manga

Anlatamam ki seni bende bir tek heceyle

İnsan der hayat senden önce bu cana eza

Sen ki gelmeden önce gönül çekerdi ceza

Ey aşk sen geldin işte gönülüm oldu seza

Anlatamam ki seni bende bir tek heceyle

Kul Mehmet’im aşktır bu edilmez ki hiç inkâr

Gönül onunla olur gönüllere bir hünkâr

Sen ne güzelsin gönül senle olur tatminkâr

Anlatamam ki seni bende bir tek heceyle

Mehmet Aluç/Kul Mehmet

İsmimi Sen Seç Kendin Nakışla

 

 

 

 

Arar iken buldum gözleri sürmeli yâri

Bende bekliyordum gelmen için dedi seni

Neden daha önce gelmedin dedi bari

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Gönül dergâhına vardım sukutla oturdum

Gözlerine baktım o aşkın içinde kayboldum

Dedim aradığım sendin şimdi seni buldum

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Artık sensiz bu dünyayı ben neyleyeyim

Artık son nefesime kadar ben seninleyim

İzin ver gönlündeki güller içinde gezineyim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Açtı bana gönül kapısını içeriye girdim

Cennet kokusu güller içinde kendimi gördüm

Açtım gönül kapımı ne varsa içine serdim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Dedi yıllardır bekledim gelemedin neyleyim

Başım alıp seni aramaya kiminle geleyim

Sen gelmeden önce ben söyle nasıl güleyim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Dedim işte beni beklediğin yere geldim

Geldim gülüşünü gördüm benimsin dedim

İlk görüşte işte budur bekleyenim dedim bildim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Beklerken dedi gözlerimde aktı kanlı yaş

Senden başkasına dönmedi bendeki bu baş

Senden başkası için akmadı gözlerimde yaş

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Akan gözyaşlarını gel aşkımla usulca sileyim

Seni güldürmek sarmak için söyle ne edeyim

Al gönlümü gir içine kendin gör benim meleğim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Gönlümün tarlası senindir gir sen içeri

Beğenmedi gönlümdeki çiçekleri niceleri

Bekledim aylardır gelmen için gündüz geceleri

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Artık ikimizin canı nefesi bir nefestir

Artık ağlamak yok aşk gönlümüzün sesidir

Bana her bakışın sarışın cennetten bir gülüştür

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Kul Mehmet’im dedim adını bağışla

Gönlünde ismimi sen seç dedi kendin nakışla

Hayran kaldım gelişine seveceğim seni canla başla

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

İster bana Leyla de ister Aslı terk etme beni asla

Aradım buldum bırakmam seni dedim hele de bu bakışla

Gel gidelim gönül evimize kalalım seninle baş başa

Anladım aşkla gönlüm diri kalırmış anladım şimdi

Mehmet Aluç ©Kul Mehmet

Çözemiyorum

 

Hani sen bir sabah sessizce gelecektin

Gönül kapımı sessizce gülümseyerek çalacaktın

Bende kim o demeden gönül kapımı açacaktım

Yıllar oldu hala neden gelmedin bilmiyorum

Neden hala bende beklerim bunu çözemiyorum

Bir ilkbahar rüzgârını saçlarında koklayacaktım

Bir yaz mevsimi gönlümde hep sen yeşerecektin

Akşam olduğunda bile karanlığıma sen doğacaktın

Yıllar oldu hala neden gelmedin bilmiyorum

Neden hala bende beklerim bunu çözemiyorum

Neden bana hep hicranı yaşattın soramıyorum

Arasam da ne seni nede kendimi bulamıyorum

Deli miyim divane miyim bunu dersen bilemiyorum

Yıllar oldu hala neden gelmedin bilmiyorum

Neden hala bende beklerim bunu çözemiyorum

İşte böyle sen geleceğim dedin gittin

Gittin de dönülmeyen yere mi gittin

Yoksa ecel ile gittin de ben mi görmedim

Yıllar oldu hala neden gelmedin bilmiyorum

Neden hala bende beklerim bunu çözemiyorum

Bazen düşünüyorum neden viranelerdeyim

Aklımı kaybettim de başka bir âlemde miyim?

Sen ecelle gittin de ben mi bu bilmezlerdeyim

Yıllar oldu hala neden gelmedin bilmiyorum

Neden hala bende beklerim bunu çözemiyorum

Yıllar önce bana gittiğini söyler ben buna inanmam

Sen o mezara sığamazsın âleme ben seni sığdıramadım

Gönlüme sığdırdım hep oradasın seni bırakmam

Bana neden yalan söyler bunu da ben hiç anlayamam

Yıllar oldu hala neden gelmedin bilmiyorum

Neden hala bende beklerim bunu çözemiyorum

Kul Mehmet’im ben hala seni arıyorum

Mevsimlere yıllara hep seni soruyorum

Mevsimler sen gibi gülüyor işte buldum diyorum

Sana koşarken mevsimler değişiyor ben şaşırıyorum

Yıllar oldu hala neden gelmedin bilmiyorum

Neden hala bende beklerim bunu çözemiyorum

Şimdi anladım benimle saklambaç oynuyorsun biliyorum

Ama ne olursun çık artık sen ebe ol ben seni bulamıyorum

Çık artık ortaya ne olur artık ben sensiz nefes bile alamıyorum

Yıllar oldu hala neden gelmedin bilmiyorum

Neden hala bende beklerim bunu çözemiyorum

      Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Gönül Kırıldıktan Sonra

Ağlıyor musun şimdi bensiz

Bende çok ağlamıştım sensiz

Gülmüyor musun bensiz

Bende gülmüyordum sensiz

Çağrıma hiç kulak vermedin

Seni seviyorum demedin

Gitme dedim çektin gittin

Gittin de ikimizi de bitirdin

Üşüyor musun bensiz

Bende üşüyordum sensiz

Ayrılığa gelin mi gittin

Bende yalnızlığa damat olmuştum

Gittiğin günden beri dargınım baharlara

Seni benden alanlara

Dağlara taşlara küskünüm ağlamayanlara

Dipsiz kuyuların başında yaramı deşiyorum

Çok acıyor mu şimdi yüreğin

Benim yüreğimde acımıştı

Bensiz bir lokma boğazından geçmiyor mu?

Benimde boğazımda sensiz geçmiyordu

Yarın geliyorsun diye hep bekledim

Ayı güne yılları mevsimlere bağladım

Gece gündüz senin için ağladım

Gelmedin kendimi toprağa adadım

Bensiz yalnızlık şarkısı dinlenmiyor mu?

Bende dinleyememiştim sensiz

Bensiz bu dünya sana dar mı geliyor?

Bana da sensiz çok dar gelmişti

Tesellilerim döndü kış ayına

Gözyaşlarım döküldü demli çayıma

Senden sonra oturan olmadı yanıma

Sensiz çıkamadım gülen baharımın balkonuna

Seninle sevdama isim koyamadım

Sensiz bu şehirde duramadım

Senden benden geriye bir şey bırakmadım

Ar ettim senide kimseye soramadım

Eğdim başımı hiç kimsenin yüzüne bakamadım

Koluma sevdamdan başka bir şey takamadım

Oda çekti gitti artık hiç ağlayamadım

Anılardan kaçmaktan başka bir yolda bulamadım

Sordular neden gittin diye söz bulamadım

Yüzüme tükürdüler yerin dibinde yer bulamadım

Aslında sevgiye layık bir kul olamadım

Kendime kızdım sana söyleyecek söz bulamadım

Bıraktığım mirası kabul etmemişsin

Bende senin bıraktığını kabul etmemiştim

Viran bağda oturup bağdaş kurmamışsın

Ben sensiz çok oturup bağdaş kurmuştum

Gittiğinde hayatım düştü benimle boşluğa

Ayrılık nede gelmişti senin hoşuna

Ben sana bağırmıştım gitme diye çığlık çığlığa

Yaşattın beni şehir ’siz dağdan dağa boşuna

Uzatınca ellerin tutunacak dal mı bulamıyor

Gezdiğin o sokaklar şehirler huzurla mı dolmuyor

Gülümserken sahte yüzünle selamını mı almıyorlar

Kendi ellerinle kazandın sen aklın neredeydi

Şimdi ben isimsiz şehirlerde dağlardayım payımı aldım

Duydum yine ayrılmışsın o vefasızdan üzüldüm şaşırmadım

Kor bir alev düşmüştür gönlüne benim gibi alışırsın

Gece gündüz yakar söndürecek su bulamazsın anlarsın

Yanımdayken de şimdide bir tebessüm kadar uzaktın

Giderken içinde ne var ise sen boşalttın

Ben boşaltamadım şiştim kaldım tüm kapıları kapattım

Ağlayarak gelmene gerek yok ben tüm lambaları kararttım

Kul Mehmet’im derki eden ettiğini bulur

Açtığı yarayı yaşar sanmasın çaresi olur

Merhameti olmayan sanmasın merhamet ona dokunur

Gönül kırıldıktan sonra sanma yapan ustası çok olur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sende Olmayanı Arama Bende

Neydi bende yıllardır amaçsızca aradığın

Arayıp ta bende seni hiç bulamadığın

Yıllardır bağırdım gönül çağrımı duymadın

Bende olmayan suretini arama sen boşuna

Yıllardır sende olmayan nasıl gitti bak hoşuma

Sende olmayanı arama bende sen boşu boşuna

Yollarım hep yokuş ettin

Bir gün beni mutlu mu ettin

Az gülümse dedim suratını ekşittin

Şikâyet dolu suretine nasıl tahammül ettim

Yıllardır sende olmayan nasıl gitti bak hoşuma

Sende olmayanı arama bende sen boşu boşuna

Çekip gitme sakın sen boşuna

Başkasının gitmesin sen hoşuna

Seni sevdim ben lafların gelemese de hoşuma

Hiç demedim ben yaşıyorum boşu boşuna

Yıllardır sende olmayan nasıl gitti bak hoşuma

Sende olmayanı arama bende sen boşu boşuna

Ömür geldi geçti geldi sona

Varamadım bir gün koynunda şampiyonluğa

Varmak istedim yanına soluk soluğuna

Bir gün sevmedin bir kere tepeden tırnağa

Yıllardır sende olmayan nasıl gitti bak hoşuma

Sende olmayanı arama bende sen boşu boşuna

Kul Mehmet’i sen sevmedin geçti sevme vaktim

Yıllarca aşk ile çiçekler yetiştirdim yoluna döktüm

Bir gün seversin diye kırk bin duaları gönülden ettim

Artık sevmene gerek yok ben zaten sende bittim

Sende olmayanı arama bende sen boşu boşuna

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ben Kalamadı Artık Bende

Boş gözlerin ihanetinle karşımda durur

Hayalin seninle beraber yüreğimi vurur

Ayrılıklar o yorgun gözlerinden okunur

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Gönlüm ağlarken dinlemedin sen beni

Geri gittin döndün nasıl dinlerim seni

Yıktın parçaladın ezdin bu gövdemi yeni

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Ayrılık ayrılık diye hep söylenirdin sen istedin

Dinlemedin gönlümü sen kendin çektin gittin

Gittin sen kendin bak işte sen pişmanlıkla geri geldin

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Candan seven bir gönül ben isterim

Şimdi seni nasıl ben sevdiğimi söylerim

Viran olmuş gönlümle ben hala vefasızlığını yaşarım

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

İnsan asıl olan seven gönülden uzaklaşır mı?

Uzaklaşma dedim dinlemedin uzaklaşılana yaklaşılır mı?

Uzaklaşan gönül yıkan tekrar yar olur mu yüzüne bakılır mı?

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Yoldaş gönül dostun olayım dedim sen ret ettin

Gönül meclisimde az gülümseyerek kal dedim dinlemedin

Çektin gittin hem kendini hem beni bende sende bitirdin

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Kul Mehmet'im gönül meclisim inler durur dindiremem

Terk edip gideni gönül trenine bindiremem

Yâri alıp koynuma koymazsam bu gönlümü güldüremem

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-(Nöbetçi Şair)