Hayatın Gülümseyen Gemisinde

Gönül sancımı attım tufanların içine

Şimdi çok rahatım mutluyum alabildiğine

Hayatı yaşamak istiyorum gülümsemesine

Sevdim seni ben hayatın gülümseyen gemisinde

Şiirlerim çilemize olur inan bana derman

Aşk için açıyorum kalbimi işte size ferman

Aşk ile sevgimizi beraber edelim el ele harman

Sevdim seni ben hayatın gülümseyen gemisinde

Sevgi hediyedir aşk ile bize Rahman’dan hediye

Bundan sonra dilimde aşk sen sen diye

Aşk ile olalım nefret kalbimizi talan etmesin diye

Sevdim seni ben hayatın gülümseyen gemisinde

Kul Mehmet hayat yürüyor önünde gittiğin son durak

Benliği gönüldeki kiri pası sen gittiğin yolda arkanda bırak

Nazlı yârin gözlerine mutlulukla gülümseme ile bak

Sevdim seni ben hayatın gülümseyen gemisinde

Mehmet Aluç

Çektirdiğin Yeter

Kara kış bakışın arkasında kim gelir

Hasretle çektirdiğin yeter gülüşün zaten beter

Aşk yolunda borcumuz var ise gönlümüz bunu bilir

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Derman ol yaraya sen artık derman

Aşkı kat gönlüne eyle sevgisizlikle harman

Bak gör o zaman nasıl olurmuş derman

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Aşk yolunu bıraktın feryat eden yollarda eyledin sürgün

Ah ne olurdu gülüşün bir an olsaydı düzgün

Dallarında meyveler açsaydı beklenen o gün

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Bu ömrüm senin yollarında süründü

Gülümseyeyim dedim hıçkırıklar karşıda göründü

Seni seven gönlüme kara kışın soğukları bürüdü

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Benim sevdiğim sevgili bu değildi

Seni seven bu gönlümü gönlün bilmem neden ret edildi

 Senden başka cümle âlem seni candan sevdiğimi bildi

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Nefes aldırmayan kaçışını her andığımda ağlarım

Kul Mehmet’im yüreğimi hasretin kor alevi ile dağlarım

Yaylalarda ovalarda izin arar gece gündüz dereler gibi çağlarım

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Mehmet Aluç